Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

Arhat nurê

Arhat - Were Hevalo

BRUSK TÜZÜN - EVİNAMIN

Λυπηρές διαπιστώσεις και θλίψη δίχως τέλος..



Παρατήρησα πως ένας φίλος εθνιστής, καλό παιδί κατά τα άλλα, είναι θιγμένος από την απόδειξη της μη απόλυτης συνέχειας του ελληνικού έθνους, και προσπαθεί να βαφτίσει καταστάσεις με εύηχα ονόματα για να συνεχίσει να πιστεύει στην Ελλάδα.
Το ίδιο με έναν άλλο αρχαιοπαθή φίλο που τα έχει παίξει λίγο στην προσπάθειά του και αυτός να κάνει το θαύμα να πιστέψει σε ένα ψέμα για να πιστέψει στο έθνος.
Και οι δυό τους δεν μπορούν να πιστέψουν στο έθνος και την Ελλάδα χωρίς να πιστέψουν σε ψέματα, πράγμα συνηθισμένο και ανησυχητικό όμως όταν έχεις να κάνεις με ευφυείς ανθρώπους έτοιμους κατά τα άλλα να δώσουν ανιδιοτελώς την ζωή τους για την πατρίδα.
Διάβασα και το άρθρο (σε συνέχειες) του κακομοίρη του Στάθη, το οποίο αναδημοσιεύει βέβαια και ο άθλιος, ξέρετε ποιός. 
Τι κατάντημα, τι όνειδος, τι ξεφτίλα!!!
Για να καταπολεμήσει τον χυδαίο αντιεθνικισμό και τους υπερδιεθνιστές αραδιάζει ένα σωρό από χυδαία ψέματα, μύθους και άλλα κωμικά.
Για όλους ετοιμάζω ένα συνολικό άρθρο μετά την ολοκλήρωση των άρθρων του εξαιρετικού Σμερδαλέου για τον ψευδοελληνογενή (για τον μεσαίωνα) προσδιορισμό Γραικός, που ξεκίνησε να γράφει μετά από μερικά ερωτήματά μου, πράγμα που με τιμά ιδιαίτερα.
Στην ανάρτησή μου για όλα αυτά, θα καταχεριάσω και τους διεθνιστές, αστοφιλελεύθερους και μαρξιστές, οι οποίοι πέρα από εξίσου μυθομανείς και ζώντες δια (άλλων) ψευδών είναι επίσης ένα κάτι τις καθάρματα παραπάνω, καθάρματα έτοιμα να μας παραδώσουν είτε στον υπερεθνικισμό είτε στους Τούρκους.
Πραγματικά αισθάνομαι την απέραντη μοναξιά, και δεν το λέω αυτό με έπαρση ή έχοντας κάποιον ναρκισσισμό, όπως θα ήθελαν οι μεταφροϋδιστές παρατηρητές μου, άλλα (μετα-)μοντέρνα κόπρανα αυτοί.
Μπορώ να παθιάζομαι με το έθνος μου χωρίς να φτιάχνω καταφανώς ψευδείς μύθους για να ζήσω μέσα τους και μέσω αυτών να είμαι δεμένος μαζί του.
Η διαμόρφωση σύγχρονης αλλά και έλλογα παθιασμένης σχέσης με το έθνος δεν συμβαίνει πουθενά εύκολα, εδώ όμως είναι μια ανυπαρξία, μια καταστροφή, πράγμα που το θεωρώ ένα σημάδι πως αυτό το δύστυχο και μικρό σε δύναμη έθνος δεν θα έχει και τόση τύχη στις δύσκολες εποχές που έρχονται.
Μαρξιστές, παρανοημένοι Εθνικιστές αν και όχι ακόμα Φασίστες, Φασίστες Γορίλες Νεάτερνταλ, Φιλελεύθεροι και Αριστεροί-Αριστεριστές Αναρχικοί/Αυτόνομοι, καθάρματα.
Καμία τύχη δεν έχουμε, ούτε θα έχουμε.
Άμοιρη πατρίδα, πεθαίνεις.. 







Ιωάννης Τζανάκος

Τουρκισμός - Βόθρος..


Θα θεωρηθεί ως αυθαίρετο αυτό που θα σας πω, αλλά δεν με ενδιαφέρει και τόσο πως θα θεωρηθεί.
Ο Οθωμανισμός Τουρκισμός ήταν και είναι μια σημαντική καταστροφική αντιδραστική δύναμη που έχει αφήσει το άθλιο αποτύπωμά της σε μια τεράστια επικράτεια και συνεχίζει να το αφήνει βρωμίζοντας τον κόσμο.
Οι Τούρκοι ως κρατική λαϊκή ολότητα προσπάθησαν μετά την πτώση τής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, μέσω της εξίσου άθλιας κεμαλιστικής ιδεολογίας, να κάνουν ένα βήμα στον νεώτερο κόσμο, αλλά δεν τα κατάφεραν ούτε τα καταφέρνουν παρ΄όλο που ο λαός δεν φταίει σε τίποτα αν τον εκλάβεις ως σύνολο ατόμων ή ως μια παθητική μάζα αθώων εργαζόμενων που διαμορφώνονται από την κυρίαρχη τάξη.
Αν θεωρήσουμε τον νεώτερο αστικό κόσμο ως προβληματικό ήδη από την εκκίνησή του τότε αν προσθέσουμε μέσα στην Τουρκία τον Τουρκισμό Κεμαλισμό και προσφάτως τον νεοϊσλαμισμό δεν θα έχουμε μπροστά μας ένα και τόσο ελπιδοφόρο μείγμα καταστάσεων στο εποικοδόμημα και την άμεση κοινωνική ζωή της.
Θα πούνε οι πάντα ευφυείς ανόητοι μαρξιστές πως έχουμε μια συνηθισμένη αστική εθνικιστική κατάσταση και δεν θα διαφωνήσω εντελώς μαζί τους αλλά θα διαφωνήσω ωστόσο.
Εδώ μου στοίχισε και μου στοιχίζει συνέχεια τον στιγματισμό μου ως σοσιαλσωβινιστή αυτό που λέω, δεν θα το πάρω τώρα πίσω.
Υπάρχει και ένα ακόμα πρόσθετο στοιχείο:
Έχω δίκιο, όπως και άλλοι βέβαια που ισχυρίζονται το ίδιο.
Αλλά τι να κάνουμε, πρέπει να περιμένουμε και άλλα δραματικά γεγονότα για να συνέλθουν μερικοί αφελείς, ιδεολόγοι, αλλά καλύτερα να ήμαστε τυχεροί και να μην έρθουν, όμως μπορεί και να έρθουν. 
Να μου λείψει τέτοια δικαίωση.
Μου αρκεί μια διάψευση και να εκτεθώ στην ιστορική κρίση ως υπερβολικός ή επηρεασμένος από τον "ελληνικό εθνικισμό", αλλά και σε περίπτωση που ο Τουρκισμός βυθιστεί μόνον μέσα στα ίδια του τα σκατά που είναι τόσο πολλά που φτιάχνουν έναν τεράστιο βρωμερό βόθρο, και δεν κατορθώσει να βλάψει πάλι άλλους, πάλι θα έχω επιβεβαιωθεί.





Ιωάννης Τζανάκος  

Ali Zand Vakili - Royaye bi Tekrar Album

Ardeshir Kamkar Chamari

Ardeshir Kamkar Tolou

Τι να κάνουμε. Τα όρια τής βίας (2)


Η παθητική αντίσταση δεν είναι "εκ φύσεως" σε διάκριση προς τις άλλες μορφές αντίστασης, όταν όμως αυτές (οι άλλες μορφές) έχουν γίνει αντικείμενο οικειοποίησης από βίαιες σεχταριστικές ομάδες δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να εκφραστεί η πλειονότητα τής κοινωνίας (τα μισθωτά υποζύγια).
Όταν υπάρχει μια γενικευμένη επικράτηση τής άλογης βίας, καταστροφή τής στρατηγικής σκέψης, καταστροφικός μηδενισμός (στην πραγματικότητα, σε κοσμοθεωρητικό επίπεδο, ένας ψευδομηδενισμός), οι καθημερινοί εργαζόμενοι και οι έμφρονες στοχαστές δεν έχουν άλλο τρόπο για να εκφράσουν τις αξίες τους και την πραγματική θέση τους από την παθητική αντίσταση.
Στην χώρα "μας" πέραν των γραφειοκρατικών αριστερών κομμάτων και του παλαιού αστικού κατεστημένου όποια ακηδεμόνευτη κινηματική δράση έχει γίνει το αγαπημένο αντικείμενο σεχταριστικών και παράλογων ομάδων, οι οποίες έχουν επίσης οικειοποιηθεί και τον αντιφασιστικό αγώνα του "δρόμου" με αποτέλεσμα μεν να υπάρχει ένα είδος "ζωντάνιας" και ένας πρακτικός δρόμος για την αντιμετώπιση επειγόντων προβλημάτων καταστολής των φασιστικών συμμοριών ή για την ανάπτυξη ενός ριζοσπαστικού συνδικαλισμού, αλλά με "παράπλευρη απώλεια" την ολοκληρωτική απόσυρση τής εργαζόμενης πλειονότητας από κάθε δράση και σκέψη για μαζική συμμετοχή σε ένα πραγματικό κίνημα.
Ο αριστερίστικος και ο αναρχοαυτόνομος σεχταρισμός ήρθαν για να κλείσουν εντελώς το καπάκι της κατσαρόλας, και να στείλουν αδιάβαστες τις εργαζόμενες και μικροαστικές μάζες στο σπίτι τους, δίνοντας μάλιστα στο αστικό κράτος και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς κάθε δικαίωμα να προβούν (ειδικά στο άμεσο μέλλον) σε μαζική καταστολή κάθε κίνησης και να αποκτήσουν μια νέα ιδεολογική ηγεμονία.
Μπορεί κανείς να βλέπει παντού αφισέτα "ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο", μπορεί κανείς να θεάται με φρίκη ή ηδονή τις αστόχαστες ψυχωτικές αναρχοφασιστικές δράσεις των "πυρήνων τής φωτιάς", μπορεί κανείς να μαθαίνει για τις κοινότητες αλληλεγγύης που κάνουν καταλήψεις σε κτήρια, αλλά κόσμο δεν βλέπει, κόσμο δεν θα δει ποτέ. 
Και αφού έχουν στείλει στην κυριολεξία τον λαϊκό κόσμο στο σπίτι του, μετά τον εγκαλούν που δεν συμμετέχει στις ανόητες ψευδοδράσεις τους ή γιατί δεν βρίσκεται σε συνεχή ψυχωτική ενεργοποίηση στην κατεύθυνση του τίποτα και της ουτοπικής αρλούμπας.
Αυτό όμως που πραγματικά εκπλήσσει δεν είναι πως συμβαίνει αυτό, και όντως αυτό συμβαίνει, το καταπληκτικότερο όλων είναι πως χωρίς τούτο να αποτελεί δεξιά συκοφαντία, οι υπερεπαναστάτες συνεχίζουν παρά τις υποτιθέμενες διαφοροποιήσεις τους να συντονίζονται με τα σχέδια του Σύριζα και όλου του παρακράτους τού Σύριζα, σχεδόν σαν να εκτελούν πολιτικά συμβόλαια σύμπραξης με αυτό τον χώρο. 
Δείτε την τελευταία προκήρυξη των πυρήνων για την επίθεση στο βιβλιοπωλείο του Άδωνη, όπου παρά την υποτιθέμενη αποστασιοποίηση από τον Σύριζα (αν και καρφώνουν ανοιχτά τους άλλους αναρχικούς για φιλοσυριζισμό) αναπαράγουν ακριβώς την φιλολογία παραφιλολογία του για την Νοβάρτις κ.λπ. 
Βέβαια, για να μην παρεξηγούμεθα, είμαστε σίγουροι πως στο ζήτημα Νοβάρτις κάτι πραγματικό τρέχει, και μπορεί ο προαναφερθείς να έχει λερωμένη την φωλιά του, αλλά το θέμα είναι αυτό που λέμε η "Ατζέντα".
Ο Σύριζα είναι δεμένος και συνυφασμένος με την εγκεφαλικά κατεστραμμένη γενιά του 2008, και δεν μπορεί να αποσείσει τις ευθύνες του για την επιβοήθηση τής ανάπτυξης, και αποθράσυνσης αυτού του χώρου, τον οποίο πάντα χρησιμοποιούσε για να πλαγιοκοπήσει το ΚΚΕ, και έπειτα τον χρησιμοποίησε για να ελέγξει "εκ του μακρόθεν" τον δρόμο, τα κινήματα και την νεολαία, αλλά και για να εκφοβίσει τους δεξιούς και ακροδεξιούς.
Μπορεί να του βγήκε, αλλά πλέον ένα από τα κοινωνικά αποτελέσματα είναι να έχει εξοργίσει την λαϊκή μάζα, η οποία μισεί θανάσιμα τα αναρχοφρικιά, αλλά και να την αποσύρει στο σπίτι και την ιδιωτεία.
Ο Σύριζα έχει ξεχάσει ότι η πραγματική άνοδός του έγινε με το κίνημα των "αγανακτισμένων", όπου όμως αυτό το κίνημα αφέθηκε από τα φρικιά να υπάρξει χωρίς παρενοχλήσεις, παρά το εξοργιστικότατο γεγονός πως συμμετείχαν φασίστες ναζιστές (μέση-πάνω πλατεία).
Απίστευτο; Κι όμως συνέβει.
Τα φρικιά θίγονται όταν οι κκεδες τους κλείνουν τον δρόμο, και είναι έτοιμοι να σκοτώσουν άνθρωπο, αλλά το ότι στις πλατείες σουλατσάρανε ναζί φασίστες δεν τους ενόχλησε τόσο ώστε να τις διαλύσουν.
Είναι προφανές και χωρίς να χρειάζεται συνωμοσιολογία ότι υπήρξε μια έμμεση και ευγενής συνεννόηση μεταξύ των παραγόντων και των μπαμπάδων, να μην παρεμποδιστεί από τα φρικιά η Συριζαίικη επιχείρηση ενσωμάτωσης και παραπλάνησης των μικροϊδιοκτητών μικροαστών και των μισθωτών μικροαστών όταν τούτοι, όλοι μαζί και σε ένα μάλλον φασίζον πλαίσιο, ξέσπαγαν στις πλατείες.
Αν όμως εμφανίζονταν ένα πραγματικά ακηδεμόνευτο κίνημα, ακόμα και απολίτικο ή γενικού δημοκρατικού προσανατολισμού, δεν θα υπήρχε ούτε μια μέρα χωρίς δακρυγόνα, σπασίματα, απειλές, τσαμπουκάδες, τρόμο.  
Τα πάντα έχουν παγώσει και ο κόσμος δεν σκέφτεται καν να πάει να διαδηλώσει, γιατί όλα αυτά δεν τον ενδιαφέρουν, δεν τον αφορούν, τον κάνουν να σιχαίνεται αλλά το κυριότερο τον φοβίζουν, χωρίς γι' αυτό όμως να ευθύνεται ο φόβος ή η φοβικότητά του.
Για να υπάρξει μια επαγωγική ούτως ειπείν μετάβαση του κόσμου, των καθημερινών ανθρώπων, από τον φόβο και την αδιαφορία προς τον αγώνα, χρειάζεται να υπάρξει αρχική ειρηνική εκκίνηση, λαϊκή αυτοπροστασία της ζωής και της ασφάλειας στις διαδηλώσεις, και αν το κράτος πάει να δείρει, να ασκήσει βία, ο ίδιος ο κόσμος είναι που θα συγκρουστεί αν χρειαστεί.
Η κουλτούρα της βίας που έχει ο ίδιος ο Συριζα (και η Ανταρσύα) ανεχτεί και χρησιμοποιήσει στους δρόμους από το 2008 και μετά, η υπέρμετρη επιβοήθηση τής ανάπτυξης του αριστερίστικου περιθωρίου για να αντιμετωπιστεί ο ναζισμός στους δρόμους, και η ιδεολογική ηγεμονία στην αριστερή νεολαία τής "λογικής" τής άμεσης σκληρής σύγκρουσης με το κράτος, χωρίς κανένα σύστημα διαβαθμίσεων και κλιμακώσεων, έχουν καταστρέψει τα πάντα.
Αυτό είναι το Α και το Ω της κατάστασης όπως έχει διαμορφωθεί.
Μην περιμένετε τίποτα αν δεν υπάρξει ένα άλλο εντελώς διαφορετικό πλαίσιο και όσον αφορά στην μορφή των κινητοποιήσεων, η οποία όπως είδαμε είναι σε κάποιες περιπτώσεις άμεσα συνδεόμενη με το περιεχόμενό τους.







Ιωάννης Τζανάκος

Mikail Aslan - Bimire Esqe Mi

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..