Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2011

Μάρκος Πομπώνιος Μάρκελλος

Σουητώνιος / Περί Γραμματικών (μετάφραση Νίκος Πετρόχειλος, εκδ. ΜΙΕΤ)

"  Ο Μάρκος Πομπώνιος Μάρκελλος, ένας εξαιρετικά σχολαστικός κριτικός της λατινικής γλώσσας, σε κάποια απο τις υποθέσεις του ( γιατί κατά διαστήματα ασχολούνταν και με τη δικηγορία)  επέκρινε τόσο επίμονα τον αντίδικό του για ένα σολοικισμό, ώστε ο Κάσσιος Σεβήρος διέκοψε τους δικαστές και ζήτησε αναβολή της δίκης, για να μπορέσει ο πελάτης του να τον αντικαταστήσει με κάποιο γραμματικό, διότι, όπως είπε ο Σεβήρος, ο άνθρωπος είχε σχηματίσει την εντύπωση ότι ο αγώνας με τον αντίπαλό του δεν θα διεξαγόταν με βάση το νόμο αλλά τους σολοικισμούς. Όταν πάλι ο Μάρκελλος είχε επικρίνει κάποια λέξη σε μιά απο τις ομιλίες του Τιβερίου και ο Ατήιος Καπίτων είχε διαβεβαιώσει ότι επρόκειτο για σωστή λατινική έκφραση, αλλά ακόμα και αν δεν ήταν, σίγουρα θα γινόταν απο τη στιγμή εκείνη, ο Μάρκελλος απάντησε: ¨Ο Καπίτων ψεύδεται. Γιατί Καίσαρ, έχεις την δύναμη να πολιτογραφήσεις έναν άνθρωπο, όχι όμως και μιά λέξη¨.
Το ότι κάποτε υπήρξε πυγμάχος φαίνεται απο ένα επίγραμμα, που είχε συνθέσει γι'αυτόν ο Ασίνιος Γάλλος:  ¨Την κεφαλή σας δεξιά, έμαθε, μα διδάσκει τ'αγκάθια που'χει η γλώσσα μας, χωρίς ίχνος ταλέντου, ξέρει μονάχα απο γροθιές"

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2011

Έξω δια παντός (ηρωικός Ανώνυμος ποιητής)

Έξω δια παντός.

Έλα να με βρεις αγαπημένε
Καβάλα σε τραγέλαφο
Τόξο από λυγαριά στα χέρια σου
Με το λαγό να τρέχει εμπρός
Και το λαγωνικό στο κατόπι του

Έλα να με βρεις αγαπημένη
Καβάλα σε λευκό ελάφι
Γυμνή, δαγκώνοντας κόκκινο μήλο
Το αίμα του να ρέει από τα πόδια σου
Κάτω στο ρηχό ρυάκι
Με το λαγό να λούζεται
Και το λαγωνικό δίπλα σου να κοιμάται


Ανώνυμος
             

Παράκληση στον Ανώνυμο, να μας δώσει το όνομά του γιά να λάβει την πρέπουσα τιμή..
Ότι και να αποφασίσει πάντως, τον ευχαριστώ για την άδειά του να δημοσιεύσουμε το ποίημά του..

Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011

Ευγένεια..







Η ευγένεια δεν αναβλύζει μόνον μέσα απο το φώς της ειρήνης
αλλά δεν είναι δα και ματωμένη
δεν είναι δα βάναυση η ευγένεια που αναβλύζει
  απο τις ψυχές που ξέρουν την αλήθεια της αλήθειας..
Η ευγένεια γνωρίζει να αρπάζει το φριχτό όπλο
τις έριδες γνωρίζει
και τους χορούς τους λαμπερούς του εγωισμού..
αλλά δεν είναι κόκκινη η ευγένεια
είναι σαν του άστρου τη χλωμάδα
τρόπος να χαίρεσαι την υπεροχή σου
αν είναι αναγκαία
αν είναι αληθινή..


Μη με ρωτάς αγαπημένη αν σέβομαι τους ώμους σου
αν ξέρω να αναλογίζομαι τις ευχές της κώμης σου..
Θα σου ανοίξω την καρδιά σου
Θα μου ανοίξεις την καρδιά μου
με ένα σημείωμα στο πρωινό σκοτάδι
με ένα τραγούδι στο νυχτερινό φώς..
και έπειτα θα παίξουμε σκάκι..
 με τα φτωχά μας μαθηματικά θα ξιφουλκήσουμε αλύπητα
ως να μας πάρει ο ύπνος..



Οι βάναυσοι έξω..


Ι.Τζανάκος 24/10/2011

Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2011

Φυγάς..





Ο λοισθότατος Λόγος είναι όπως μου είπαν
το τέλος μετά το τέλος
η ιδέα μετά την ιδέα
  η λεπίδα μετά την λεπίδα..
και ούτως ησύχασαν
  επιστρέφοντας στο σπουδαστήρι της αιώνιας μείξης..


Ωραία..



 'Οταν επιστρέψω στην Μίλητο
θα αναδέψω τις στάχτες
  και θα απολύσω τους αγαπημένους δούλους..
Μου'παν θα πάνε στο νησί τους
  έχουν τους χάρτες και πυξίδες από μνήμες..
τι να ζητήσω τώρα απ'αυτούς;
Είμαι πάλι μολύβδινος σε μόνωση
χάλκινος σε οργή
  αργυρός σε μόλυνση..
Το τέλος δεν μ'αρέσει
  αλλά η αρχή..
Το Εν..




Η δικαιοσύνη είναι μονάρχης στη σκέψη μου
  Μόνον αυτή αξίζει την μοχθηρή φιλία του Ενός.. 
Και τώρα ρωτώ
ποιός έχει το; 
ποιός;







Κοιτώ τον πιστό μου σκύλο να κουνάει την ουρά
πάνω στ'αποκαίδια
Στο κλαράκι κελαηδά ένα στρουθί
  στον ορίζοντα βρυχάται ένα τέρας..



Ωραία..




'Οταν φύγουν και οι τελευταίοι υπηρέτες
αφού τους προικίσω με φόβο
και τελικά τους γδάρω να ξεκολλήσουν απ΄την αγκαλιά μου
  θα πάω και γώ εκεί που με περιμένουν..
Στις χοντροπελέκητες καλύβες του Δάσου
όπου επιβιώνει ο ιδρώτας
  κι'ακόμα δεν γνωρίζουν την πολλαπλότητα..
Μαζί μου κρατάω ένα κόμπο απ΄την Πόλη μου τη Μίλητο
  πεντάστερο και πεντάκτινο..
Στο νησί οι δούλοι θα σφαγούν
  μόνοι τους..





  Ωραία..




Είμαι αυθέντης και εκπορθώ
ζητιάνος και γυρεύω..
Μα σαν μου στρέψουν τα νώτα
γίνομαι κτήνος περίοικων πόθων
Αδιάφορο νέφος που λαλεί
  Πιστός εχθρός της ελπίδας..
Στάχτες σκορπώ στις πληγές σας
δούλοι
  ποίμνιο..




Ο λοισθότατος Λόγος είναι όπως εφάνηκε
ένας οχλώδης ρήτορας
  σαν κι αυτούς που με τους μπράβους μου γιουχάριζα..
Τότε που πλήρωνα τους παρακεντέδες να ψιθυρίζουν
και φιλοσόφους αποστάτες
όλα μου ήρθαν στο μυαλό..
Ήδη με οψώνια χόρταινα τα πλήθη
και πορνοβοσκούς εθελοντές έβρισκα στα ιερά τους..
τι φτήνεια
  τι ελπίδες!





Μ'ενα εισιτήριο εξαγοράζονταν τα πιο σκληρά παλικάρια
Με κάτι χάλκινες πόρπες και νόθα κοσμήματα οι γυναίκες τους..
Εγώ ανησυχούσα μόνο..
Είναι πολλοί
θα τα βρωμίσουν όλα
δεν θα αφήσουν τίποτα..
και άρχισα να φεύγω
  μα ποτέ δεν πίστεψα τόσο πως θα ρυπάνουν την Πόλη..








  Τώρα αναλογίζομαι τα λόγια του συμβούλου..
Τον πήρα στην Βαβυλώνα..
Σε μιάν ίντριγκα κινδύνευε να χάσει το κεφάλι του..
Ώρες πολλές μιλούσαμε τις νύχτες
έξω κοχλάζαν οι βάναυσοι
μα εμείς πλέκαμε το υφαντό του Ενός..




  Το είχε επισημάνει το Λάθος της ευσπλαχνίας..
Εγώ δεν πίστευα βέβαια
μα τώρα πιστεύω
"θα σας πνίξουν οι φωνές
σαν τον Ευφράτη όταν θεριεύει
θα σας σαρώσουν"
Αγαπημένε   φίλε
  σε θυμάμαι τώρα..







Ωραία..



Τώρα δεν έχω χρόνο
ταξιδεύω ήδη στο μεσοδιάστημα της απάτης
Η φυγή μου είναι νόμιμη
με τις ευχές του Δήμου..
να φύγει ο Γέρος είπαν
να φύγει..
Περιφέρονται τα αμάξια μου ακόμα στην αγορά
με τα τελευταία δώρα
με του Τέλους τις προσμονές
  χωμένες σε μικρά ψωμάκια..
Οι πληβείοι δεν χορταίνουν
  θέλουν κι άλλα..









Προλαβαίνω
αδελφέ μου Νημερτή
να κάψω ένα λιβάνι
να ανάψω το κερί
να κλάψω την θεότητα
προλαβαίνω
με λύσσα..
  Μέσ'την καλύβα..
μέχρι να χορτάσουν την πείνα τους
την βρώσιμη απ'τον Χρόνο..











Ι.Τζανάκος 20/10/2011



Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2011

Γεροντική μαλάκυνση..

Τελικά επιστρέφουμε όλοι σε κάποιου είδους δογματικό εμπειρισμό, και αυτή είναι η εκδίκηση του Kant. Ο μεγάλος της νεώτερης Φιλοσοφίας, φρόντισε να υψώσει αυτόν τον εμπειρισμό σε εκείνο το ύψος που δεν θα μπορούσε να αποκτήσει "μόνος" του.

Η συζήτηση πάντα ρέπει σε έναν μονόλογο των προεμπειρικών δομών με τις συναρμοζόμενες σε αυτές παραστάσεις του πραγματικού. Αν κανείς έχει έναν σωρό απο πριαπικούς απριορισμούς μέσα στην ρέουσα νεανική ψυχή του, θα καταλήξει στο τέλος σε μια γεροντική οικονομία.

Είμαι ένας ανερχόμενος σκατόγερος, που μισεί τον καντιανισμό, όπως ο διάολος το μήλο που προσφέρει στους πρωτόπλαστους φιλοσόφους. Σκοπός της ζωής μου είναι να διαλύσω όλες τις καθεστωτικές γεροντικές έξεις, και να τις αντικαταστήσω με φρέσκιες και ζωντανές γεροντο-επαναλήψεις, σαν κι αυτές που ακούς απο ξεχαρβαλωμένους τυχοδιώκτες, σε μια πεζούλα ενός χωριού, ή στη Μπάρα ενός καλοκαιρινού Bar.


Η ασθένεια των σοβαρών ανθρώπων, μπορεί να περιγραφτεί με την αναλογική της εξομοίωση  με την  μαλάκυνση των συνταξιούχων εκείνων, που αντί να χαίρονται ότι για λίγο θα είναι παρακρατικοί του ελεύθερου χρόνου, φορούν την τήβενο της δικαίωσης μιας ζωής γεμάτης άσκοπη εργασία.



Αυτό που έχω να πω στους σοβαρούς ανθρώπους είναι πως είναι κωλόγεροι χωρίς επίγνωση της μαλάκυνσης. Η διαφορά μου είναι καθαρά επιγνωσιακού χαρακτήρα. 


                     Ιωάννης  Γεροτζανάκος   14/10/2011 

Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2011

Χθές..ή Η Απολογία





Είχε αρχίσει ο ύπνος μου
με πολλά παραδείγματα:
Τα πράγματα με κοίταζαν
Ο μαγνήτης των φωνών ασθενούσε
  Τα σχήματα των θλίψεων αχνά..




Είσαι σε καλό δρόμο
είπαν
Νά στρεφες λίγο μόνο το κεφάλι
πίσω απο τα πέπλα
μακριά ίσως
στα σημεία που αποσπώνται
εδώ όμως
  εδώ..




Η ισχυρόγνωμη αγάπη
  στραγγίζει την πνοή μου..
Θέλω να σπάσω τα ξερά κλαδιά της
Με άκουσε κάποιος
ήρθε το χθές


θαν το πείς ψεύδος
Ορκίζομαι θαν το πείς
αλλά
<>
Χθές μια ξαφνική αύρα
ήθελε να μηχανευτεί την φύση μου
Δρόμοι απροσπέλαστοι για ώρες
ανοίχθηκαν λίγο πριν αφεθώ
  και με επισκέφτηκε ερυθρή..
<>
  Θές να με κρατήσεις..
   Πιο σκληρή απο τσίμπημα 
  πιο απαλή απο σφαγή..
Θες να με κρατήσεις είπα
  και κράτησα την ανάσα..
Η μεταμόρφωσή της ένας πόνος
  Ενώθηκε με τον άνεμο..

Ας ξοδέψω τις τελευταίες σταγόνες







Ι.Τζανάκος 11/10/2011

Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2011

Η μορφή της../Ελισσάβετ




(Η μορφή της
ημέρες επτά
ήταν το νυχτερινό σχόλασμα
που δεν σε οργίζει
ποτέ κανείς δεν σε οργίζει
αγαπημένη μορφή)



Τα δάκτυλά της ανοιγμένα σε χείλη
Τα χείλη φιλούν τη Νύχτα
Ημέρες επτά
  Ενδυναμώνουν την κάθε Νύχτα..
Βολτάρουμε στο Νερό



Διαπλέω ένα ρυάκι του Νείλου
μέσα στη λάσπη του μικροτάξιδου τόπου
με σένα να προσεύχεσαι στην πλώρη
στις θεότητες των διχτυών
να πιάσουν το ψαράκι
να τ'αφήσεις
να φύγει πίσω ξανά στον βυθό




Το χαιδεύεις λίγο στη πλάτη
κ΄έφυγε




Ι.Τζανάκος 10/10/2011

Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2011

"Ούτε ψωμί, ούτε νερό στον Άρη Βελουχιώτη"





Όχι
δεν διαιρούνται οι επιτακτικοί Άγγελοι
   που κείτονται στον σωρό της θλίψης..
  Δεν πρόλαβαν να τεντώσουν καν τα φτερά..
Ούτε προσμένουν κερωμένοι
 

Τα αίμα αχνίζει αιώνια
   σε βρυσομάνα αλήθειας..

Στρέφουν το μάτι μέσα τους
πύον το μάτι τους
οι μύες τραβηγμένοι πάνω σε πέτρες
"Ούτε ψωμί, ούτε νερό στον Άρη Βελουχιώτη"



Ι.Τζανάκος 9/10/2011





Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2011

Ιμπεριαλισμός και Κατανομή..

Η κατανομή ως σημείο της καθολικής παραγωγικής διεργασίας, πέρα απο την σχετική της ενδογένεια, περιέχει έναν ιδιαίτερο προσδιορισμό που την κάνει διαλεκτικό κρίκο της σχέσης πραγμικότητας-υλικότητας/συνείδησης-πολιτικής.
Αυτός είναι ο προσδιορισμός της δυνητικής μακρο-χρονικότητας.
Η κατανομή-διανομή περιέχει την δυνατότητα της υπέρβασης της παροντικότητας, τόσο σε μέσομακρο-χρονικό, όσο σε (μάκρο)μακροχρονικό επίπεδο. 
Πρέπει εδώ να διευκρινίσουμε πως σύμφωνα με τον Μάρξ, η κατανομή περιέχει τόσο την έννοια της κατανομής των παραγόμενων "καταναλωτικών αγαθών" (μέσων κατανάλωσης), όσο και την κατανομή των "κεφαλαιουχικών αγαθών" (μέσων παραγωγής), με την πιό στενή ή ευρεία έννοια της κατανομής, και των δύο μορφών "αγαθών".
Η μαρξιστική ή μαρξολογική σκέψη ασχολείται με περισσή σχολαστικότητα, και δικαίως, με την γενική τοποθέτηση όσον αφορά τους γενικούς προσδιορισμούς της  σχέσης, υπό την έννοια της κυριαρχικότητας του ενός ή του άλλου προσδιορισμού. Γενικά, οι επαναστάτες μαρξιστές τονίζουν την καθοριστικότητα της άμεσης παραγωγικής διεργασίας, ενώ οι ρεφορμιστές τονίζουν τις δυνατότητες της  κατανομής, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν έχουν και μια αντίστοιχη θεωρία της παραγωγής και κατανομής καθαυτής. Οι επαναστάτες μαρξιστές και οι ρεφορμιστές κάθε είδους, απο τους σταλινικούς ως τους πιο ακραίους αντισοβιετικούς, απο τους δεξιούς σοσιαλδημοκράτες ως τους "αριστερούς" ευρωκομμουνιστές", ακόμα κι αν σχετικοποιούν τον οικείο όρο και δέχονται την καθοριστικότητα του "άλλου", το κάνουν χωρίς να πλήττουν τον πυρήνα της οικείας-προτιμώμενης καθοριστικότητας, αλλά αντιθέτως βυθιζόμενοι σε μια φαντασιακή τις περισσότερες φορές πυρηνικότητα. Οι σοσιαλδημοκράτες βαράνε το βιολί "κατανομή" ακόμα και στις πιο δραστικές τους παραγωγικίστικες εξάψεις τους και οι "αριστεροί" το βιολί "παραγωγή" ακόμα και στις πιό ριζικές ανακατανεμητικές τους εξάψεις. Στο περιθώριο, παίζεται η μάχη στα μετώπισθεν, για την διαλεκτική ταυτότητα: "παραγωγή-διανομή-κατανάλωση", στη βάση των "χειρογράφων" του Μάρξ.
Είμαι ένας κουρασμένος άνθρωπος, θα αφήσω τον Ευσταθίου, να κάνει την δουλειά αυτή, έτσι νέος και ορμητικός λεπτολόγος που είναι, και να μας ενημερώσει..ανυπομονώ.
Αυτό που με γεροντικό πείσμα με απασχολεί είναι η υπόθεση "χρόνος", και ιδιαίτερα "πολιτικό στοιχείο". 
[Προσθέτω απλά πως για τους τεχνοκράτες σοσιαλδημοκράτες, η κατανομή ως ρεφορμιστικό χρυσωρυχείο είναι και το συνεχώς περιοριζόμενο επάγγελμα, που τους έχει αφήσει η δεξιά απο τις αρχές του 20ου αιώνα, επάγγελμα που τους το στερεί πάντα σε πολεμικές ή κρίσιμες (και οικονομικές..) συνθήκες, διεκδικώντας, ως δεξιά που είναι, τα πάντα. Ο παραγωγισμός της σοσιαλδημοκρατίας είναι ο όρκος υποταγής της σοσιαλδημοκρατίας-και της ευρω-''κομμουνιστικής"- στα αφεντικά. Ο αντίθετος παραγωγισμός στην επαναστατική αριστερά  είναι ο δεξιός-σκυλοψαρίσιος- της δεξιάς.]
Η κατανομή είναι σαν τη μοιρασιά σε ένα ψωμί που δεν μουχλιάζει παρα μόνον μετά την ολοκλήρωσή της σε δόσεις. Ο μισθός είναι η εμφανής μορφή αυτού του μουχλιάσματος. Όταν έχει περατωθεί μια ζωή κάτω απο το τραπέζι του αφεντικού, ο μισθωτός διαπιστώνει πως έχει καταναλώσει μια φέτα ψωμί ήδη μουχλιασμένου, με μια ακρούλα ακέραια, αυτή που συνήθως λέμε ψίχουλο.
Το πρόβλημα για μας όμως που δεν είμαστε μόνον τάξη, αλλά χώρες ολόκληρες, λαοί ολόκληροι, είτε "κυρίαρχοι", είτε αποικιοκρατούμενοι, είναι πως μας "μοιράζουν", καμμιά φορά μαζί με τους μικροαφέντες-τοποτηρητές, και τα παραγωγικά μέσα, με την έννοια ενός παραγωγικού υπερκαθορισμού.
Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ, μπορεί να θεωρηθεί, εκτός απο ένα στάδιο της καπιταλιστικής κοινωνίας, όπως την έχει αναλύσει ο Λένιν, και ως ένα σύστημα εξάρτησης κατανεμόμενων "παραγωγικών" και "καταναλωτικών" αγαθών, εντός των ιμπεριαλιστικών χωρών ως "μερίδιο'' στην οικονομική και συμβολική-πολιτική εξουσία, εκτός των ιμπεριαλιστικών χωρών ως "μερίδιο" στην οικονομική και συμβολική-πολιτική εξουσία, αλλά στην τελευταία περίπτωση με τον όρο να στερείται ο "αμοιβόμενος" την "παραγωγική" καθοριστικότητα.
Πέρα απο τις συνέπειες της ιμπεριαλιστικής εξουσίας στην μισθιακή δομή, και την νέα σχεδόν ανίκητη δύναμή εξαχρείωσης που κρύβει για τα χουλιγκανάκια των μητροπόλεων-αυτά τα λαικο-ατομάκια που ισοπεδώνουν με τη πρώτη ευκαιρία μια αποικία- οι συνέπειες για τις κοινωνίες της "περιφέρειας" είναι συγκλονιστικά επώδυνες. Οι αποικιοκρατούμενες κοινωνίες, ακόμα κι αν είναι αρκετά ανεπτυγμένες-σας θυμίζει κάτι;-, χάνουν την όποια αξιοπρεπή "παραγωγική" βάση.
Οι επαναστάτες μαρξιστές έχουν μια μεγάλη ευκαιρία, να ανασύρουν πάλι τον καθοριστικό παράγοντα, έστω με την πιο φετιχιστική ιδεολογία, τον σταλινισμό λ.χ-, και να σαρώσουν τους ημι-αφέντες τοποτηρητές που πρόδωσαν ακόμα και τον στοιχειώδη παραγωγικό τους ρόλο. Η κοινωνία θα τους ακολουθήσει.
Αρκεί να μην ξεχάσουν έναν βασικό παράγοντα.
Η άρχουσα τάξη, ακόμα και αυτή η ελεεινή η ελληνική, έχει πάντα ένα χρονικό πλεονέκτημα. Αρκεί να δείξουν μια εικονική-αλλά όχι μόνον- φέτα ψωμί και τότε θα έχουν κερδίσει πάλι το παιχνίδι.
Μην μου πείτε πως δεν ξέρατε.
Ο χρόνος ανήκει στους αστούς, έχουν το κατανεμητικό-μελλοντικό πλεονέκτημα, εκτός κι αν τον σπάσετε, και τον κάνετε παρόν.


Ι.Τζανάκος 6/9/2011

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..