Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Σάββατο, 30 Ιουνίου 2012

Θεμελιακή επιλογή..






Ένταση 
Όχι έκταση..







Ι.Τζανάκος

Νιτσεϊκή ανακάλυψη..



Ανακάλυψε ο Γερμανός πως υπάρχει ζωή και την έκανε ΙΔΕΑ (ως μη-ιδέα)..





Ι.Τζανάκος

Υποσημείωση: Θα λέιψω απο το νετ για κάποιες μέρες. Οπότε αν δεν δημοσιεύονται τα σχόλιά σας μην το πάρετε προσωπικά..

Th. W. Adorno - Der Bürger Als Revolutionär

Ταριχευτές..



Υπάρχει ένας αστικός μύθος, που δεν ξέρω κατά πόσο ανταποκρίνεται σε πραγματικά γεγονότα-το ντοκυμαντέρ πιό πάνω αναφέρεται σε αυτό το γεγονός-, σύμφωνα με τον οποίο ο ανέραστος και συμπλεγματικός Adorno πήρε τον κατήφορο όσον αφορά την υγεία του μετά από μιά "προκλητική" επίδειξη των βυζιών κάποιων τσαμπουκαλεμένων "εξεγερμένων" γυναικών σε μιά διάλεξη. Ακόμα κι αν όλο αυτό είναι ένα ψέμμα δεν θα μου έκανε εντύπωση αν είχε συμβεί. Δεν έχω διαβάσει και "κατανοήσει" πιό παραπλανημένο ερωτικά και αισθαντικά άνθρωπο απο αυτόν τον καταστολέα της ορμητικότητας και της ζωϊκότητας. Υποθέτω πως πίσω απο κάθε διονυσιακή έκφραση ζωής θα έβλεπε τον φασισμό. Τόσο μαλάκας ήταν ο άνθρωπος, παρά τις αναμφισβήτητες κριτικές δυνάμεις του. Σε αυτό το πλαίσιο της αστικής μυθολογίας έχουν ακούσει τα αυτιά μου και φήμες για τον αποκλεισμό του Markuse απο το ιερατείο των φρανκφουρτιανών για αντίστοιχους λόγους, αλλά ίσως λόγω και της συνεργασίας του φρικιού με τις αμερικανικές υπηρεσίες για την καταπολέμηση του Ναζισμού. Θα το ψάξω. 
Πάντως όντως τι σχέση θα μπορούσε να έχει ένας ερωτύλος και "ανορθολογιστής" (κατά τα αυστηρά-παπαδίστικα πρότυπα του Adorno-γιατί μόνον "ανορθολογιστής" δεν ήταν ο άνθρωπος!) με έναν εχθρό της ζωής και της αυθορμησίας; Δεν θα μου έκανε εντύπωση στο μέλλον ο νέος "υπαρκτός" ουτοπισμός να είχε μαζί με τον Lakan  και τον Adorno στο πάνθεον της ταριχευτικής του αζωϊας και μαυρίλας. Άντε ρε απο δω..








Ι.Τζανάκος

Ψήγματα μιάς κριτικής..




Ο Κόσμος ως έννοια δεν μπορεί να ανασυγκροτηθεί μετά απο τις κατακρημνιστικές κριτικές του Κάντ, και την ανάδυση της αντινομικότητας κάθε τέτοιου είδους έννοιας στην Κ.Κ.Λ . Οι φιλότιμες εγελιανές προσπάθειες να συγκροτηθεί παραλλήλως μιά άλλη σχετικά όμοια, αν και ανθρωπικά κεντροποιημένη έννοια (το "παγκόσμιο πνεύμα") δεν στέφθηκαν απο επιτυχία. Υπήρξαν και γελοίες προσπάθειες, όπως αυτή του Αξελού. Υπάρχει και ο Υλισμός, καθ'όλα πιό αξιοσέβαστος και ίσως ο πιό σοβαρός συνεχιστής της κοσμο-λογικής Θεωρησιακής αναζήτησης-προσπάθειας.
Αυτό που δεν έχει αναζητηθεί, παρά στις παρυφές της μηδενιστικής σκέψης και ως τέτοιο προκάλεσε την οργή του μεγάλου υπερεκτιμημένου Νίτσε, είναι ο Κόσμος ως έννοια που σημαίνει μια σημασία που συμφέρει τις κυριαρχικές δυνάμεις του εξουσιαστικού Μολώχ. Απο αυτή τη σκοπιά μπορεί κανείς να είναι κατά το μέγιστο επιφυλακτικός και καχύποπτος πρός όλες τις "κοσμικές" ενοράσεις, ειδικά των ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων, καθώς και τις "υπερβάσεις" τους από τον χριστιανισμό αλλά και την κάθε νεωτερική φιλοσοφία και κοσμοθεωρία. Έτσι η ανάδυση της αντινομικότητας της κάθε εννοιολόγησης του "Κόσμου", μπορεί να καταλήξει σε μιά ενδιαφέρουσα ιστορία της έννοιας που συμπαρασύρει εν τέλει και τον εφευρέτη της.
Θυμάμαι ακόμα πόσο εντύπωση μου είχε κάνει η επαφή μου με τον Πλωτίνο, έναν μεγάλο υποτιμημένο, λόγω της διαφορετικής του εγχάραξης του "Κόσμου". Ένας θερμός Ελληνοαιγύπτιος Έλληνας Κοσμοπολίτης, με μια "εσωτεριστική" Φιλοσοφία υγιέστερη απ΄όλα τα χριστιανικά-αυγουστίνεια, ρωμαϊκα, και παυλικά περιττώματα.  
Μεγάλα ξεκαθαρίσματα πρέπει να γίνουν με τους συνεχιστές της απεχθούς δυτικορωμαϊκής κουλτούρας...χωρίς πρακτική σημασία. Χωρίς;





Ι.Τζανάκος

Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2012

Ο κήπος των κυρίαρχων, η έρημος των κυριαρχούμενων..


Μπορεί κανείς χωρίς να υπολογίσει όλους τους άλλους συντελεστές της κοινωνικο-οικονομικής πραγματικότητας, να αναφερθεί στους όρους της ισχύος και τους συσχετισμούς της.
Τότε όλη η περίφημη "ιστορική διαδικασία" θα εμφανισθεί μπροστά του ως μια έρημος σχηματισμένη από τα συντρίμμια ανθρώπινων και άλλων ζωϊκών υποστάσεων υπερνικημένων απο την κυριαρχία των ηγετικών τάξεων και των κρατικών, των επιστημονικών και θρησκευτικών ελίτ, που σαν βασική τους "ενασχόληση" έχουν την συσσώρευση ισχύος και τις μεταξύ τους διαμάχες πάνω στα κουφάρια της υπονομευμένης ζωής των αδυνάμων.
Η ζωή όλων των υπονομευμένων όντων εκδηλώνεται μόνον στο σύντομο πρωϊνό που φαίνεται να αναδύεται η ελπίδα να "γίνει κάτι". Αλλά αυτή η ζωή παραμένει μόνον ζωή, ένας αφηρημένος προσδιορισμός -αφηρημένος στην πράξη-, που σύντομα αποκαλύπτει το μυστικό του: την καθήλωση στην απλή αναπαραγωγή της εργασιακής δύναμης και τον ρόλο του κήπου απ'όπου οι κυρίαρχοι αντλούν όλα τα αγαθά.
Δεν είναι παράξενο λοιπόν που μιά έρημος από την άποψη της ελεύθερης και ποικίλης σε προσδιορισμούς ζωής, είναι στην πραγματικότητα ο διαρκώς απαρφανισμένος κήπος της υπονομευμένης ζωής (απο την πραγματικά ελεύθερη, αυθαίρετη και κυρίαρχη ζωή). 
Η ίδια η εικόνα του "κήπου", η ίδια η εικόνα του αιώνιου πρωϊνού μιάς νέας ζωής, δεν είναι τίποτα άλλο απο το σύμβολο της επερχόμενης καταλήστευσής της ακριβώς στο ιδανικό πλαίσιο που αυτή μπορεί να γίνει: έναν καλοτακτοποιημένο και καλά αρδευμένο κήπο.
Ας μην παραξενεύονται λοιπόν όλοι αυτοί οι καλόβολοι και ενάρετοι φροντιστές του κήπου, που θα ήθελαν να μείνουν οι καρποί του στον ίδιο τον κήπο, γονιμοποιώντας τα δέντρα και τα πολύκαρπα φυτά, αν κάποιες άγριες ψυχές καταλαμβάνονται απο την επιθυμία να φύγουν μακριά, στην άναρχη βλάστηση. Μπορεί αυτή τους η επιθυμία να τους οδηγήσει στον τόπο των κυρίαρχων ή σε έναν παράδοξα κυριαρχικό τόπο ανομίας. Δεν μπορεί όμως αλλιώς να νοηθεί η ελευθερία αν ζείς υπό αυτούς τους όρους..





Ι.Τζανάκος

Τρίτη, 26 Ιουνίου 2012

Κάτω..




Δεν τείνει τα χέρια του στους ουρανούς
κι΄ας είναι οι φιλιές του χαμένες εκεί,
για πάντα..



Κάτω..
Εκεί που τα κόκκαλα φυτρώνουν βλαστούς
σκάβει με λύσσα..
να βρεί την αγάπη που δεν αγαπά μονάχα
να βρεί τη λευτεριά..


Δεν είναι η πεθυμιά 
Δεν είναι τίποτα δικό σας..










Ι.Τζανάκος

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2012

Πυρετός..





Στον πυρετό που θα έλθει,
όπως έρχεται πάντα όταν ξεσπάει το σώμα,
δεν θα'χετε σώμα..
Κι έτσι δεν θα διαβείτε το γεφύρι του λάθους..
Κι έτσι δεν θα σηκωθείτε απο την κλίνη της σκέψης..
Δεν θα θυμάστε έπειτα τίποτα
παρά έναν θόρυβο απο κάτι περαστικούς..
Μιά  οχληρή παρέα ίσως
πλανημένων φίλων,
θα σας χαλνά τον ύπνο..
Δεν θα επιστρέψει όμως 
καμμιά ψυχή σε σάς,
ούτε θα φιλιώσετε ποτέ με τους αχρείους αυτούς..
Κι όταν αυτοί θα τσακιστούν απ΄την διάψευση
που όλους τους ζωντανούς τσακίζει,
εσείς με την αλήθεια στο τσεπάκι
πάλι με τους παπάδες μαζί 
θα χώσετε στη γή το ψέμα..
Επιτέλους οι καιροσκόποι θα πεθάνουν,
οι τυχοδιώκτες θα χαθούν..
Κι εσείς πάνω στο κουτί με τα κόκκαλα
θα ψέλνετε τα ίδια,
τα ίδια τραγουδάκια της νομοτέλειας..
Νεκροί χωρίς να το ξέρετε,
αφού οι νεκροί είναι νεκροί μονάχα..






Ι.Τζανάκος
 

Μαινόμενος ψηφοφόρος..

Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2012

Η μαρίδα, ο καρχαρίας και οι φασίστες..





Είχα μισοκαταλάβει τον εσωτερικό καρχαρία σας
που προτιμά να εμφανίζεται κατά το απόγευμα,
ψηφίζοντας..
Ναι..
Η Δημοκρατία έχει βάρος..
Έχει τη πίστη όλης της μαρίδας που ζεί στη στομάχα
του καρχαρία της..
Είναι ο εσωτερικός καρχαρίας,
με την έννοια πως είναι η μαρίδα μέσα του...
Πρέπει να δεί τον εσωτερικό της κόσμο  έξω της..
Η στομάχα που μπήκε είναι μικρότερη από τον ωκεανό..
Μέχρι να χυθούν τα οξέα της χώνεψης,
εσύ μαρίδα, 
και ο καρχαρίας σου,
είστε ένα...
Στομάχι, οξέα, και μαρίδα ως Εν..
Τύφλα να'χει ο Πλωτίνος..


Άντε τώρα μαρίδα,
Ψήφισε φασίστες..
Τα οξέα περιμένουν..






Ι.Τζανάκος

Η φύση αγαπά...




Η φύση αγαπά να κρύβεται
και απεχθάνεται το κενό,
αν και γνωρίζω πολλά κενά μυαλά
που τους αρέσει να φαίνονται..



Μάλλον είναι υπερ-φυσικά,
ή μήπως μετα-φυσικά;
Θα είναι το φώς
της ελπίδας του λαού..
(Του αρέσει ότι φαίνεται
και ότι έχει τον όμορφο ήχο
του τενεκέ..)


 


Η φύση αγαπά να κρύβεται
και απεχθάνεται το κενό,
και μάλλον μας έχει ξεχάσει..










Ι.Τζανάκος

Κυριακή, 10 Ιουνίου 2012

Ξεπούλημα..




Η νομιμότητα είναι γελοιότητα
σήμερα..
ή μήπως πάντα..
Κυλώντας κάνοντας τον θόρυβο μιάς μπάλας
βαμβακιού,
δεν εξαγοράζεις κανέναν καλό λόγο..


Ο καλός λόγος των αστών
είναι μια χλεύη,
μιά προσβολή που δεν απαντιέται
σημερα..
ή μήπως πάντα..
Απολογούμενη είναι μια ψυχή τίμια
όπως του θύματος,
δεν θα νοιαστεί κανείς δολοφόνος..


Δεν ξέρω απο πολιτική εργατική
ούτε απο επιστημονικό σοσιαλισμό..
Εσείς που ξέρετε θα μου πείτε;
Τι'ναι η κραυγή για ένα δικαίωμα
άλλο από αλύχτισμα λυσσασμένου σκύλου;
Τι'ναι οι καλόγνωμες επικλήσεις
ανθρωπισμού,
άλλο απο μια γροθιά στον ανέστιο άνθρωπο;



Συνηθισμένες σκέψεις,
και πολύ γνωστές στα στέκια των στοχαστών..
Όμως εγώ τώρα θα τις κάνω ακόμα πιο απλές,
όπως το μουρμουρητό ενός ταπεινού
καφενόβιου..



Γυρνάω στα καφενεία και τις πλατείες
μέσα στα σπίτια των νοικοκύρηδων εργατών
και μικροαστών
-γιατί στην νοικοκυροσύνη μετριούνται-
και ακούω συνέχεια να λέγονται σκατά..
Όλοι πληγωμένοι γκρινιάζουν για την αδικία,
και συνέχεια γρυλλίζουν δικαιοσύνης
γρυλλίσματα..
Οι πιο καλοί απ'αυτούς είναι τα τσογλάνια,
ακριβώς όπως τους φαντάστηκαν τα ανάρχια..
Οι πιο καλοί απ'αυτούς είναι οι άνομοι,
ακριβώς όπως τους φαντάστηκε ο Φρίντριχ,
όχι ο δικός σας..ο άλλος.


Αν τώρα μου λύσετε τον κόμπο
αν τώρα μου σπάσετε τις αλυσίδες
θα σας ανταμείψω με έναν καλό λίβελο..


Όμως δε το βλέπω..
Περιμένετε μια "στιγμή" καλή,
να τους πείτε το παραμύθι
και να τους βάλετε στο καλό, το χρυσό,
κλουβί του σοσιαλισμού,
με τον οποίο συμφωνώ
με τον οποίο συμφωνώ,
όπως συμφωνώ με τον πατέρα μου..
Ε καί!


Τέτοια ζωή σκυλίσια δεν τη θέλει κανείς,
να θυσιαστεί..
Μπορεί να συνεχίσει στα δεξιά μπουρδέλα,
Μπορεί να συνηθίσει να είναι συνέχεια
πόρνη στα δεξιά μπουρδέλα,
για ένα κομμάτι ψωμί,
ζητιανεύοντας το καλό γαμήσι,
τον καλό μισθό
το καλό ξεπούλημα..










Ι.Τζανάκος
 

Σάββατο, 9 Ιουνίου 2012

Εγκιβωτισμοί..



Σε μιά σωρό μνήμης
αποθέτουμε ακόμα ένα δοξασμένο λάθος..
Έπειτα θα καθήσουν τεμπέλικα μάτια
και θλιμμένοι αναγνώστες,
αναγνωρίζοντας ωστόσο 
"των περιστάσεων το βάρος"..
Δεν γίνεται αλλιώς,
θα κάνουμε λάθος και παρ'όλα αυτά
θα μας δώσουν ένα άνθος αληθείας
αλεξικέραυνης απο κρίσεις..
Το νυσταλέο μέλλον μας χτίζεται
σ'αυτές τις απορίες των μελετητών,
και στα καθαρά χέρια των νοών..
Θα θελα βέβαια να προβοκάρω όλα τα καθαρά
χέρια
να βάλω τρικλοποδιά σε όλα τα δυνατά
πόδια..
Αλλά μεγαλώσαμε πιά
κι είμαστε παιδιά της γραφής
των άστρων..
των κάστρων φύλακες,
και των νυχτερινών μονοπατιών
πυγολαμπίδες..
Έτσι φροντίζω απλά να κάψω
τη σελίδα μου
τις στάχτες απλώνοντας στα προλεχθέντα
[άστρα]
Με τόση φασαρία γύρω μας
"το καλύτερο θα ήταν"..να φωνάζουμε;
"όχι! όχι!" (;)
και να κοιτάμε το θέαμα μιας επερχόμενης
βεβήλωσης..
έ;
Το μέλλον έχει κριθεί στα ξεφτιλίκια
του "έθνους"
εξάλλου..
Έτσι φροντίζω απλά να καίω
τις σελίδες μου
μέσα στη σελίδα μου
εγκιβωτίζοντας απομεινάρια
σε απομεινάρια αξιοπρέπειας..
Γιατί,
το να μιλάς σήμερα για αξιοπρέπεια
είναι και αυτό ύποπτο..

Εδώ τελειώνει άλλο ένα γράμμα..






Ι.Τζανάκος

Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2012

Θύτες και θύματα..




Δεν θα σταθώ στα αυτονόητα, που όλοι σήμερα είδαμε και συζητήσαμε με αφορμή την φασιστική "εμφάνιση". Αυτό που θα ήθελα να τονίσω απλά (και το έχουν επισημάνει και άλλοι αναλυτές κάθε άλλο παρά φίλοι μου, αλλά σε πολλά ριζικά ορθοί), είναι η ανενδοίαστη χρησιμοποίηση των αντι-εξουσιαστικών "αντι/σταλινικών-αντι/κκε επιχειρημάτων" απο το φασισταριό. Ο καθένας ας αναλογιστεί τις ευθύνες του. Σε τελική ανάλυση όποια "θύματα" του Στάλιν ήταν τέτοιου είδους, όπως οι "ήρωες" του φασισμού, καλώς ήτανε θύματα. Δεν έχω κανένα έλεος και κατανόηση γι'αυτά. Η ταξική-δημοκρατική πάλη έχει και τα φασιστικά-θύματά της, και δικαίως τα έχει.



Ι.Τζανάκος
 

Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2012

Χαιρέ-κακον..




Να δώ ήθελα
και γύρισα χωρίς δισταγμό
σε σένα..
Η νύχτα δεν υπήρξε ούτε αυτή τρυφερή
μαζί μας,
και καλύτερα να σου πω
-τι'ναι πιά αυτή η υπόθεση;-





Με κάτι έμοιαζε η γωνιά μας
όταν κοιτάζαμε τα απογεύματα το χρόνο,
με σιγουριά πως θα βυθιστούμε και κεί..
Μην ανησυχείς σου είπα..
Όλα θα καταστραφούν
Φροντίζω γι αυτό..



Και τα απογεύματα
και οι φάτσες με το ρύγχος της επιβίωσης,
και οι υποσχέσεις να μείνουν όλα
όπως είναι, 
και να'ναι "άλλα"
-το σκάτωσαν κι αυτό το "άλλο"-
με τις προφάσεις τους και την "ελπίδα"..
-τη σκάτωσαν κι αυτή τη λέξη-


Όλα αυτά λοιπόν:
Θα καταστραφούν..


 






Ι.Τζανάκος

Κυριακή, 3 Ιουνίου 2012

Μαγνητογκόρσκ-Ντιάρμπακιρ..




Τις πονηριές της μοίρας δεν θα χάψω
τάχα πως μας έριξε στο κέντρο του αγώνα..
Τόσα χρόνια περιφρόνηση στους αδελφούς,
να σας πιστέψω πως πήρατε το σώμα ξανά
και το κάνατε σταυρό..


Βρίσκομαι στο δρόμο, χρόνια,
απο το Μαγνητογκόρσκ
στον Ντιάρμπακιρ..
Δεν θα αλλάξω δρόμο 
γιατί χάνουμε το "σπίτι μας"..







Ι.Τζανάκος
 

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • 1 - Οι λέξεις δεν έχουν ένα δικό τους νόημα, και όμως μπορούν να χαρίσουν νόημα σε ό,τι υπάρχει χωρίς να μπορεί κάποιος να προσδιορίσει τι ακριβώς είναι αυτό ...
    Πριν από 2 ώρες
  • Franz Kafka - "Sie standen plötzlich da…" (II, 10) - "Sie standen plötzlich da…" (II, 10) *Sie standen plötzlich da, in einer Reihe, zehn. * *Sie waren fast alle gleich, hagere, dunkle, kahlrasierte Gesichter ...
    Πριν από 3 ώρες

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..