Σάββατο, 10 Μαρτίου 2012

ΙΚΑ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ / Η "παρέα" του κομμωτηρίου


(Μετά από απειλές μιάς από τις κατηγορούμενες, μέσω συγγενικού της προσώπου, ό,τι θα μου κάνει μήνυση και άλλα απελπισμένα, άλλαξα τον τίτλο της ανάρτησης..)  




"Καλές δουλειές νά'χουμε !''
Ακόμα ηχεί στ'αυτιά μου η πρόσχαρη φωνή της προϊσταμένης του μητρώου, πρωϊ πρωϊ, όταν εμείς οι υπόλοιποι υπάλληλοι με την τσίμπλα στο μάτι περιμέναμε τα πλήθη των ταλαίπωρων ασφαλισμένων του ΙΚΑ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ, γιά να "τριφτούμε" με φωνές, καυγάδες αλλά μερικές φορές και με ευγένεια μεταξύ μας.
Πάντα πίστευα ο αφελής πως αυτό ήταν ένα κακόγουστο χιουμοριστικό μότο της προϊσταμένης, ένα απο τα κακόγουστα αστεία που έλεγε κατά καιρούς..
Θυμάμαι επίσης πως παραμόρφωνε το όνομα ενός stage κάνοντας ένα λογο-παίγνιο: "Άρη-παπάρι".
"Μα τι κακόγουστη γυναίκα, αλλά που το βρίσκει το κέφι ρε παιδί μου!"....άλλη μια ανόητη σκέψη ενός αφελούς παρόντος στο όργιο της "παρέας" της Καλλιθέας.
Είχα την τιμή να γνωρίσω, και να δουλέψω μαζί με όλες τις περίφημες "συναδέλφισες" που έχουν γίνει το κέντρο της δημοσιότητας εδώ και τρείς μέρες. Αλλά δεν είναι οι μοναδικές μορφές που γνώρισα στο "Ίδρυμα". Σε κάθε υποκατάστημα του ΙΚΑ που έχω δουλέψει έχω συναντήσει και μια "παρέα". Στο περιφερειακό Υποκατάστημα Συντάξεων, στις Υγειονομικές επιτροπές-Πειραιώς 181, και τώρα στο διάσημο πλέον ΙΚΑ Καλλιθέας.
Όπου και να πήγα είχα στην μύτη μου απο την αρχή την μυρωδιά της μπόχας, πάντα την εξέφραζα, και πάντα με κοίταζαν σαν ιδιόμορφο ψώνιο, που γκρινιάζει συνεχώς. Αυτήν την τελευταία φορά όμως μου έμεινε μόνον η μύτη. Βρώμαγε, αλλά δεν κατάλαβα ούτε γω τίποτα, ενώ στα άλλα υποκαταστήματα κατάλαβα αμέσως "τι παίζεται".
Στην Καλλιθέα αυτό που με είχε εντυπωσιάσει στη "παρέα" ήταν ο ιδιότυπος αυταρχισμός τους-μοιράζαν διαταγές-, το κέφι τους και η εργατικότητά τους. Δούλευαν και γέλαγαν με κέφι, και επιτιμούσαν συνεχώς όποιους κακόκεφους, όπως εγώ. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την αναπόφευκτη σύγκρουση μας, ειδικά με μια στο ταμείο, την πιό αντιπαθητική για μένα φιγούρα όσο δούλευα εκεί, ως ταμίας. 
Έρχονταν πάντα περιποιημένη, έπινε τον καφέ της, κάπνιζε το τσιγάρο της, και αφού αποφάσιζε να στρώσει κώλο, αν εγώ σηκωνόμουν άρχιζε τις εντολές: "Τζανάκοοοοο!  που είσαι; έχουμε δουλειάαα" 
Μιά δυό, πήγα στην πραγματική προϊσταμένη, και παραπονέθηκα, μιά δυό τρείς άπειρες φορές, και πάντα έπαιρνα την απάντηση: 
" Η ....... έχει προσφέρει στο τμήμα, είναι εργατική, καλός άνθρωπος, μη δίνεις σημασία στις παραξενιές της.."
Τέλος πάντων, έριχνε και προσβολές συνέχεια -σε μένα, και είχε την αποδοχή όλων των καλοσυνάτων νοικοκυρών του ΙΚΑ Καλλιθέας. Μέχρι και έρανο κάνανε για να θάψει τον άντρα της! 
Συκοφαντούσε επίσης και μια συνάδελφο στις παροχές που δεν ήταν στη "παρέα", και πάντα εκθείαζε τις "άλλες" γνωστές πλέον στο πανελλήνιο, πόσο "εργατικές" ήταν, πόσο "καλές οικογενειάρχισες" κ.ο.κ
Τώρα καταλαβαίνω τι σημαίνει να είσαι "εργατικός" και πρόθυμος υπερ του δέοντος. Ή έχεις πρόβλημα ψυχικό, ή κάτι άλλο τρέχει...
Ο έλεγχος ανύπαρκτος, ουρά οι "γνωστοί και φίλοι" οι "συγγενείς". 
Αυτά τα "συγγενολόγια" μας φάγανε σε αυτό το κωλοχώρι. Πίσω απο δίκτυα γνωστών, συγγενών, γειτόνων, και κομματικών φίλων, κρύβεται όλη η κατάντια αυτής της χώρας, το πολιτικό της σύστημα, η ψυχική της αθλιότητα, η διαφθορά και η κακογουστιά της. Πίσω απο όλα αυτά τα χωριάτικα μικροαστικά δίκτυα κρύβονται όλοι οι συμβιβασμοί, οι ψυχικές ασθένειες, ο φιλοτομαρισμός, η αγριότητα της μικροαστικής κοινωνίας. 
Γέλασα πολύ με τα κανάλια, όταν άκουσα να μιλάνε γιά "υψηλόβαθμα" στελέχη του ΙΚΑ.
Μιλάμε για πρώην λαντζέρισα και κάτι τέτοια. Υπάρχει βέβαια και η αδελφή ενός μεγαλοπαράγοντα στον χώρο των εξοπλισμών...για να μην ξεχνιόμαστε. Όλα τα χει ο μπαξές..Οι λαϊκές καταβολές, οι ταξικές καταγωγές, είναι κριτήρια της πλάκας..
Δεν έχω να πώ τίποτα άλλο. Αν με καλέσει κανένας εισαγγελέας, θά έχω να του πω πολλά γιά το "όλον" ΙΚΑ.
Θα γελάσουμε πολύ αν..αλλά δεν το βλέπω..






Ι.Τζανάκος