Σάββατο, 30 Ιουνίου 2012

Θεμελιακή επιλογή..






Ένταση 
Όχι έκταση..







Ι.Τζανάκος

Ψήγματα μιάς κριτικής..




Ο Κόσμος ως έννοια δεν μπορεί να ανασυγκροτηθεί μετά απο τις κατακρημνιστικές κριτικές του Κάντ, και την ανάδυση της αντινομικότητας κάθε τέτοιου είδους έννοιας στην Κ.Κ.Λ . Οι φιλότιμες εγελιανές προσπάθειες να συγκροτηθεί παραλλήλως μιά άλλη σχετικά όμοια, αν και ανθρωπικά κεντροποιημένη έννοια (το "παγκόσμιο πνεύμα") δεν στέφθηκαν απο επιτυχία. Υπήρξαν και γελοίες προσπάθειες, όπως αυτή του Αξελού. Υπάρχει και ο Υλισμός, καθ'όλα πιό αξιοσέβαστος και ίσως ο πιό σοβαρός συνεχιστής της κοσμο-λογικής Θεωρησιακής αναζήτησης-προσπάθειας.
Αυτό που δεν έχει αναζητηθεί, παρά στις παρυφές της μηδενιστικής σκέψης και ως τέτοιο προκάλεσε την οργή του μεγάλου υπερεκτιμημένου Νίτσε, είναι ο Κόσμος ως έννοια που σημαίνει μια σημασία που συμφέρει τις κυριαρχικές δυνάμεις του εξουσιαστικού Μολώχ. Απο αυτή τη σκοπιά μπορεί κανείς να είναι κατά το μέγιστο επιφυλακτικός και καχύποπτος πρός όλες τις "κοσμικές" ενοράσεις, ειδικά των ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων, καθώς και τις "υπερβάσεις" τους από τον χριστιανισμό αλλά και την κάθε νεωτερική φιλοσοφία και κοσμοθεωρία. Έτσι η ανάδυση της αντινομικότητας της κάθε εννοιολόγησης του "Κόσμου", μπορεί να καταλήξει σε μιά ενδιαφέρουσα ιστορία της έννοιας που συμπαρασύρει εν τέλει και τον εφευρέτη της.
Θυμάμαι ακόμα πόσο εντύπωση μου είχε κάνει η επαφή μου με τον Πλωτίνο, έναν μεγάλο υποτιμημένο, λόγω της διαφορετικής του εγχάραξης του "Κόσμου". Ένας θερμός Ελληνοαιγύπτιος Έλληνας Κοσμοπολίτης, με μια "εσωτεριστική" Φιλοσοφία υγιέστερη απ΄όλα τα χριστιανικά-αυγουστίνεια, ρωμαϊκα, και παυλικά περιττώματα.  
Μεγάλα ξεκαθαρίσματα πρέπει να γίνουν με τους συνεχιστές της απεχθούς δυτικορωμαϊκής κουλτούρας...χωρίς πρακτική σημασία. Χωρίς;





Ι.Τζανάκος