Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

Ψυχιατρική και Ψυχανάλυση. Η διαφορά μιας ανώριμης επιστήμης απο την απάτη..




Υπάρχει η δυνατότητα πρόβλεψης και επίδρασης στα βιολογικά, κοινωνικά και "ψυχικά",  στρώματα της υλοενέργειας;
Όχι..ακόμα.
Η παρηγόρια των πρώιμων αναλυτών και των αυτοσχέδιων προφητών σήμερα, μετά απο τις μη ομολογημένες αποτυχίες, είναι πως αυτά τα στρώματα είναι αρκετά "υποκειμενικά" και "ακαθόριστα'' για να προβλεφθεί η κίνησή τους και να οριστεί η δυνατότητα επίδρασης σε αυτά, με τρόπο μάλιστα που αυτή η επίδραση να είναι μέρος της Νομοτέλειας..
Ασπιρίνες για την θεραπεία μιας επιστημονικής νόσου θανατηφόρας έκβασης για τις ίδιες τις (προ-)επιστήμες και τους υποψήφιους ιδρυτές και μεταρρυθμιστές τους.
Αν έχεις αισθητήριο καταλαβαίνεις πως αν και υπάρχει τεράστια εξέλιξη, πάλι στα ίδια είμαστε. Μισο-επιστήμονες μισο-επιστημών και μάγοι θεραπευτές ηγέτες που μελετάνε τα σπλάχνα τους αποφασίζοντας με θράσος για την τύχη λαών, κινημάτων, και φυσικά των ταπεινών "ατόμων"..
Κάτι σου βγαίνει απο δω, κάτι χάνεις απο κει, και φυσικά πολύ "απόφαση", πολύ απόφαση σας λέω...συν-αγωνιστές της προ-ιστορίας..
Αλλά δεν θα χαριστώ σε κανέναν μάγο, ειδικά αν πουλάει μαντζούνια και γιατρικά. 
Δε ξέρω αν το έχετε καταλάβει αλλά μιλάμε για αλχημιστές του κακού δρόμου μάλιστα, ενός δρόμου χωρίς έστω την "μαγεία'' και την αίσθηση των κανονικών αλχημιστών..Ούτε να ερωτευτείς δεν μπορείς τους ξερακιανούς "ορθολογιστές μάγους".
Μιας και δεν έχω και κανέναν επαγγελματικό δεσμό με την "κοινότητα" των επιστημών, ούτε και κόπτομαι να αποκτήσω, δεν μπορώ να μην δω και να μην διατυμπανίσω την τερατώδη ήττα λ.χ της ψυχανάλυσης και της ψυχοθεραπείας να ανακουφίσουν έστω και λίγο την ψυχική νόσο. Γνωρίζοντας ψυχικά νοσούντες και ψυχιάτρους, κοινωνώ και συζητώ χωρίς "συμβάσεις'' το απλό ξεκάθαρο πασίγνωστο και κεκραγμένο γεγονός πως η ψυχανάλυση και η ψυχοθεραπεία σε επίπεδο αποτελέσματος είναι ένα μηδενικό.
Μηδεν.
Τίποτα.
Ψέμμα.
Τρίχες.
Μπαρούφες γαρνιτούρες στο μόνο που υπάρχει και δεν σηκώνει αμφισβήτηση: Φάρμακα.
Μόνο φάρμακα υπάρχουν, και αυτά αν και δεν θεραπεύουν τα σύνδρομα, που δεν θεραπέυονται τα περισσότερα ούτε και στις "σωματικές" ασθένειες, πάντως κάτι κάνουν: ρυθμίζουν ανακουφίζουν και πιθανόν περιέχουν στο μέλλον, σε συνδυασμό με την εξέλιξη της βιολογίας και της γενετικής την ποθούμενη θεραπεία.
Τώρα, πως είναι δυνατόν να υπάρχει λ.χ ακόμα "Λακανισμός'' αυτό είναι ένα άλλο θέμα, που μάλλον έχει να κάνει με το γλοιώδες ανθρωπιστικό πασπάλισμα της βιοχημικής επιστήμης της Ψυχιατρικής, και την κοινωνική της αποκατάσταση μετά απο δεκαετίες ηλεκτροσόκ, εγκλεισμών και αυταρχικών μεθόδων γενικά. Πάντως ακόμα και σήμερα αν δεν δέσεις κάποιους ασθενείς κατά την φάση της μανίας, φάρμακα δεν παίρνουν, και δεν γίνεται τίποτα. Αν ευαισθητούληδες, τώρα, "παθαίνουν'', να πάνε στη μαμά τους. Αν επίσης οι ψυχίατροι θέλουν και λίγο παπαδισμό ανθρωπιστικό, δικό τους πρόβλημα. Καλή ανάρρωση και σε αυτούς. Ας παλέψουν να δημιουργηθούν καλύτερα φάρμακα και βιοχημικές και βιολογικές θεραπείες, ας φροντίσουν να προωθηθεί η έρευνα πέρα απο τα κερδοσκοπικά πλαίσια του καπιταλισμού, και ας πάψουν και αυτοί τις αηδίες. Εδώ και 1 δεκαετία 6-7 φάρμακα δίνουν και αυτά είναι όλα, μαζί με τα κλασικά που έχουν μείνει, για τους πιο βαρειά άρρωστους. Leponex και λοιπά..Σιγά την πρόοδο. Αλλά μιλάμε για σοβαρές έστω φαρμακευτικές λύσεις...αν έχεις ασφάλιση και χρήματα. Τα ψυχοθεραπευτικά είναι μπάζα και σκουπίδια.
Αλλά ποιός θα μιλήσει για όλα αυτά;
Εδω οι αρχι-απατεώνες λακανικοί έχουν ακόμα υπόληψη και σεβασμό απο την "επιστημονική" κοινότητα..
Ο διαλεκτικός υλισμός και ο "σταλινισμός" τους πείραξε τώρα..(καλά αυτοί είναι άλλη ιστορία!)




Ι.Τζανάκος              

Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2012

Φλεγόμενος Δράκος..




Ο μόνος κομμουνισμός που με ενδιαφέρει είναι αυτός που σημαίνει την ανάδυση του φλεγόμενου Δράκου απο τα έγκατα του όντος..






Ι.Τζανάκος 

Από το Α ως το Ω..







Α)Η δύναμη της υποκειμενικότητας εκδηλώνεται με το πείσμα της αλήθειας της, αλλά και στην συντριβή της στην πέτρα των διαψεύσεών της..
Από αυτή την θέση συνεχίζω πάντα να εκτιμώ τις δογματικές προσωπικότητες, γιατί οι καταστροφές των ζωών τους, πάντα σημαίνουν κάτι, σε αντίθεση με όλους αυτούς τους ευέλικτους απατεώνες που έχουν πλημμυρίσει τον κόσμο..
Η κλίμακα της δογματικότητας ωστόσο είναι απροσδιόριστη χωρίς την γνώση της ζωής κάποιου. Ο κίνδυνος  να θεωρήσει κανείς την υπόκρισή της ως αληθινή παρουσία είναι πάντα μεγάλος.

Β)Πόσες αλήθειες θα συντριβούν για να αναδυθεί η αλήθεια;
Στοιχηματίζω πως αν ζούσε ο Hegel, αυτό θα έλεγε..

Γ)Η πολιτική απομόνωση είναι ένα θεμελιακό αποδεικτικό στοιχείο της πολιτικής αλήθειας. Αρκεί να μην σε κολακεύουν οι εχθροί. Τότε δεν είσαι απομονωμένος, αλλά προδότης..

Δ) Αν νομίσατε πως έστω και μια στιγμή πίστεψα σε κάτι άλλο από τον διχασμό, τότε δεν γνωρίζετε τι είδους ενότητα επιδιώκω..

Ε) Ο διχασμός δεν σε οδηγεί στον πόλο του εχθρού,αν είναι διχασμός.
Ο διχασμός είναι αυτο-διχασμός..

Ζ) Αν κατορθώναμε να αυτό-διχαστούμε ολικά πριν διχαστούμε με τον εχθρό, θα ήμασταν ήδη το Εν..

Η) Αυτό που πάντα θεωρούσα ως πολιτική έκφραση της Αλήθειας είναι την ειλικρίνεια. Δυστυχώς δεν υπάρχει ακόμα ηγεμόνας που να διαθέτει αυτήν την ιδιότητα. Η ειλικρίνεια είναι ταπεινή φιλοσοφική αρετή, ύψιστη πολιτική αρετή.
Τι άλλο να ζητήσει κανείς ως μεταβατικό ον;

Θ) Μόνον η εργατική τάξη κάπου, κάποτε, υπό απολύτως ειδικές συνθήκες, θα μπορούσε να είναι μια ειλικρινής τάξη. Δεν είναι τυχαίο που μόνον αυτή η τάξη ονομάτισε την Δημοκρατία της, Δικτατορία του Προλεταριάτου, ενώ όλες οι άλλες τάξεις, σε όλες τις εποχές την ονόμασαν απλά Δημοκρατία, ήτοι α=α ..

Ι) Η εμφύλια διαμάχη στους κόλπους της εκμεταλλευόμενης τάξης έχει μια γλώσσα: «μικροαστέ»..κάποια στιγμή πρέπει να μάθουμε πως μικροαστοί είναι όλοι μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου.

Κ) Ο αναρχισμός σε όλες τις μορφές του, και αυτές που δεν αυτοκατανοούνται ως αναρχισμός έχει όλες τις καλές προθέσεις της εξουσίας, όταν ανακαλύπτει τα αίσχη της, γι’αυτό πάντα καταλήγει στην εξουσία. Αντίθετα ο μαρξισμός έχει όλες τις κακές προθέσεις της εξουσίας, όταν ανακαλύπτει την ανοησία της, γι’αυτό πάντα καταλήγει να την πολεμά, έστω και μετά από δεκαετίες.

Λ) Δύο φορές πρόδωσε η αριστερά τον εαυτό της: όταν έγινε σταλινική, και όταν αποποιήθηκε τον Στάλιν..

Μ) Πόση μπορεί να είναι η υποκρισία της αστικής τάξης; Όση  είναι η αφέλεια των υποτελών τάξεων. Όταν οι υποτελείς ξυπνήσουν η αστική τάξη θα κηρύξει τον πόλεμο και θα επιβάλλει δικτατορία.

Ν) Η ζωή είναι μικρής διάρκειας. Σκέψου να την χαραμίσεις σε φραξιονισμό σε ρεφορμιστικό κόμμα. Από την άλλη δεν τη γλυτώνεις, αφού όλα τα αριστερά κόμματα είναι με τον ένα ή άλλο τρόπο ρεφορμιστικά.


Ξ) Ο σεβασμός μου προς τον Lenin είναι της ίδιας τάξεως με τον σεβασμό προς τον πατέρα μου. Συνήθως αποφεύγω να μιλάω μαζί του πολιτικά πάνω από 15 λεπτά, γιατί μαλώνουμε. Πιάνουμε τότε τις οργανωτικές κουβέντες..

Ο) Αν φανταστώ τη ζωή μου χωρίς τη σκέψη της αταξικής κοινωνίας θα είναι σίγουρο πως θα έχω πεθάνει. Αυτή είναι μια ναρκισσιστική κομμουνιστική σκέψη..

Π) Ενώ μιλάω συνέχεια για εργάτες, εργαζόμενους, και τη γνώση, η καρδιά μου πάλλεται από την αναταραχή της υπαίθρου, οι πρόγονοί μου θέλουν να κάψω τον πύργο του αφέντη και να κρυφτώ στα βουνά..

Ρ) Κάθε θεωρία οφείλει να ξεχνά τον εαυτό της που και πού και να σε αφήνει να ακούς μουσική..

Σ) Ποτέ δεν χώνεψα τις οικογένειες..ειδικά τις πολιτικές. Προτιμώ τα διαζευκτήρια.

Τ) Η ευγένεια του κοινού βίου αποδεικνύεται με το σύνολο των προσπαθειών που απαιτεί για να μην παρεξηγηθείς με τον άλλον..

Υ) Ο θάνατος είναι ένα κοινό γεγονός. Ο κυνικός το ανακαλύπτει στο νοσοκομείο.

Φ) Αν κάτι με ενοχλεί στην αριστερά είναι ο φόβος της μη τυχόν και βρεθεί μόνη στον κόσμο, χωρίς εχθρό. Θα έπρεπε να επιδιώκει να γίνει μια κοινότοπη καθημερινότητα, μετά από έναν κακό ύπνο..

Χ) Όταν τελειώνουν οι χρόνοι σου, μην προσπαθείς να δημιουργήσεις άλλους, πάρτο απόφαση γέρο. Θα πεθάνεις κι εσύ..

Ψ) Κάθε μέρα αμφιβάλλω για τις ιδέες. Γεγονός είναι πως ζούν τελικά..

Ω) Η πόζα έχει τελειώσει. Ήρθε η ώρα της απαγγελίας…





Ι.Τζανάκος

Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

Το στραβόξυλο..






Αυτό στο οποίο μπορούμε να ελπίσουμε
Είναι μια αναποδιά των πραγμάτων
Συνδυασμένη όμως
Με την ακατάλυτη διάθεσή τους να ισιώσουν..
Κρατάω στα χέρια όλες τις πιθανές εκδοχές αναποδιάς
Και την πετάω στους υποψήφιους ισιωτές..
Πολλοί απ’αυτούς μου λένε:
«τέτοια αναποδιά που σού’λαχε, πάρτην από’δώ,
Μείς ασχολούμαστε μόνο με αναποδιές που ισιώνουν»
Άλλοι με κοιτάνε στη τσέπη και λένε:
«πέσε κανά τάληρο, και θα δούμε τι θα κάνουμε»
Θα έλεγα πως αυτοί μου φαίνονται πιο πειστικοί,
Αλλά δεν έχω μία..
Περπατώντας στο παζάρι συναντώ και κάτι τύπους
Με μαγικά και μαντζούνια στο χέρι,
Και το πονηρό τους μάτι μου χαμογελά
Σίγουρο πως δε χαμπαριάζω από απάτες..
Μάλλον θα μου προτείνανε συνεργασία,
Αν δεν προλάβαινα να τους ξηγήσω πως ξέκοψα
Απ’τη μαγεία..
Ύστερα από κουραστικές οδοιπορίες
Και χαρούμενους περιπάτους στα παζάρια
Καταλήγω πάλι στο καταραμένο σπίτι..
Ανοίγω πάλι τον αγαπημένο δάσκαλο,
Πού όλο τον καταλαβαίνω και καταλαβαίνω,
Ώσπου στο τέλος πιάνω το κομπολοϊ με τις θύμησες..
«Τι τα θέλω τώρα δα, τα ισιώματα, ας τον δεχτώ επιτέλους
Τον στραβόξυλο εαυτό μου..άνευ θαυμασμού, σαν κουσούρι»
Και κοιμάμαι αποκαμωμένος, μπας και ονειρευτώ τουλάχιστο
Την ίσια μου ζωή
Στον κόσμο που θά έλθει
Τον ίσιο..



Ι.Τζανάκος

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..