Τρίτη, 15 Απριλίου 2014

Η αταξική κοινωνία ως σύστημα..


Σε αναφορά προς το άρθρο του Σ.Δημητρίου που αναδημοσίευσε το Μπλόγκ Die Bestimmung des Menschen
http://bestimmung.blogspot.gr/2014/04/blog-post_7478.html






Η ιεράρχηση των συστημάτων στην "γενική θεωρία των συστημάτων"  καθορίζει  ως σύστημα "ανώτερης οργάνωσης" ένα σύστημα που αναπτύσσεται αντλώντας ύλη/ενέργεια από τα "κατώτερα" συστήματα του περιβάλλοντος (βιολογικά, οικολογικά) με τη μορφή διαχείρισης και ελέγχου τους.  
Η πορεία της μεταβολής του συστήματος, χαρακτηρίζεται από τη συνεχή αύξηση της μετασχηματιστικής ενέργειας που ασκείται στη φύση. 
Όπως αναφέρει ο Σ.Δημητρίου η μετασχηματιστική ενέργεια των ανθρώπινων συστημάτων έχει σήμερα επεκταθεί σε "χώρους" που υπερβαίνουν την καθημερινή ανθρώπινη εμπειρία, και αφορά:

 "..την λιθόσφαιρα (με την ατομική και πυρηνική φυσική), τη βιόσφαιρα (με τη μοριακή βιολογία και το DNA) και τη στρατόσφαιρα (με τη διαστημική)".



Επίσης, όπως μας αναφέρει:

"Η κοινωνική εξέλιξη, ως συνεχής μεταβολή της σχέσης του κοινωνικού συστήματος με το φυσικό περιβάλλον, συνοδεύεται από αντίστοιχη μεταβολή της εσωτερικής οργάνωσής του.
Εκφράζεται με ανάπτυξη της τεχνολογίας μαζί και της ατομικής δραστηριότητας, που την χειρίζεται, καθώς και με αναρρύθμιση της δομής του:  αύξηση του καταμερισμού και οργάνωση των σχέσεων παραγωγής με ιεραρχημένες κοινωνικές τάξεις, δηλαδή με δομές εξουσίας.
Με το σχηματισμό κοινωνικών τάξεων αυξάνει ο έλεγχος στη φύση αλλά οι δομές εξουσίας
εισάγουν τη βία και τις ρήξεις."



Αμέσως ανακύπτουν σημαντικά ερωτήματα που έχουν να κάνουν με τα εισρεόμενα-αντλούμενα υλο-ενεργειακά στοιχεία των ταξικών κοινωνικών συστημάτων και την ίδια την σύσταση του ταξικού συστήματος ως ιεραρχικού συστήματος με βάση τόσο την κατωτεροποίηση όσο και την εξωτερικοποίησή τους. 
Στη πραγματικότητα έχουμε να κάνουμε με μια ενιαία διεργασία: η κατωτεροποίηση και η εξωτερικοποίηση ενός ή περισσοτέρων στοιχείων συντελούνται ταυτόχρονα-ταυτόχωρα, αν και με άνισο τρόπο και ένταση.
Πριν ακόμη δούμε αυτή την κατωτεροποίηση-εξωτερικοποίηση ως μιά πλέον ανασχετική δομή που καθορίζει την τελική οριακότητα του ταξικού (καπιταλιστικού) συστήματος θα έπρεπε να δούμε τον ιστορικά προοδευτικό-εξελικτικό ρόλο της.
Η ανάδειξη του ιστορικά προοδευτικού-εξελικτικού ρόλου αυτής της διεργασίας δεν σημαίνει σε κάθε περίπτωση "αντικειμενισμό" ή φετιχοποίηση όλων των πλευρών και πτυχών που φέρει η διεργασία.
Η δημιουργία ενός ταξικού συστήματος προϋποθέτει την μετατροπή δύο βασικών συντελεστών της ανώτερης οργανικής ζωής σε κατώτερα-υπαγόμενα και ταυτόχρονα εξωτερικά στοιχεία:
Ο ένας συντελεστής είναι τα δημιουργημένα από την εξω-ανθρώπινη φύση οργανικά και ανόργανα συστήματα της υλο-ενέργειας, και ο άλλος συντελεστής είναι η εργασιακή ενέργεια του ανθρωπίνου όντος.
Το ταξικό-εκμεταλλευτικό σύστημα συγκροτείται όταν η εργασιακή ενέργεια διασπάται σε εργασιακή δύναμη, ήτοι  αντικείμενο της διευθυντικής-ρυθμιστικής εργασιακής ενέργειας, και σε υποκειμενική (ρυθμιστική-διευθυντική) μορφή της εργασιακής ενέργειας, ενόσω η εξωτερική φύση μετατρέπεται σε αντικείμενο. 
Η εξωτερικοποίηση-κατωτεροποίηση της φύσης και  της άμεσης εργασίας διαμεσολαβείται όμως από την αντικειμενικοποίησή τους και η αντικειμενικοποίησή τους διαμεσολαβείται από την εξωτερικοποίηση-κατωτεροποίησή τους.
Η φύση και η άμεση εργασία μετατρέπονται σε εξωτερικά στοιχεία του ταξικού συστήματος και ως εκ τούτου σε κατώτερα, αλλά αυτό σημαίνει επίσης πως γίνονται αντικείμενα του ταξικού συστήματος, αντικείμενα ενεργειακής άντλησης και ενεργειακής απορρόφησης που είναι εξωτερικά-κατώτερα, και ως εξωτερικά-κατώτερα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως "πόροι".
Γίνονται όμως αντικείμενα ως εξωτερικοποιημένα και κατώτερα αντικείμενα. Η ταξική κοινωνία ανακαλύπτει την αντικειμενικοποίηση του κόσμου μέσα από τον ευτελισμό του, την βρυκολακίστικη άντληση της ουσίας του, μέσα από την μετατροπή του σε "πόρο".
Εργασία. Φύση..
Τι συμβαίνει "σε αυτά" στην ταξική κοινωνία;
Για να αντικειμενικοποιηθούν υποτάσσονται, για να αναδυθούν καταστρέφονται, για να λεχθούν αποσιωπώνται, για να δημιουργούνται και να δημιουργούνε εξαφανίζονται. 
Η ιστορικά προοδευτική και εξελικτική σημασία της ταξικής εκμετάλλευσης και των κοινωνιών που την αντιπροσωπεύουν αφορά την λειτουργία της αντικειμενικοποίησης, μιας και είναι αδύνατη η ανάδυση του όντος του κόσμου αν αυτό δεν παρουσιαστεί σε μορφή αντικειμένου, αλλά αυτή η σημασία σταματάει εκεί.  
Είναι αναπόφευκτο να παρουσιαστεί το αντικείμενο με αυτή την βία αλλά αυτό το αναπόφευκτο δεν περιέχει τίποτα το θετικό, όπως τίποτα το θετικό δεν περιέχει και το αναπόφευκτο της αναγκαίας βίας για την κατάργηση-εξαφάνιση αυτής της βίας.
Η επανα-οικειοποίηση του κόσμου από τις ζωντανές δυνάμεις της εργασίας και της φύσης θέτει ως αρχή της την κατάργηση της λειτουργίας αυτών των δύο συντελεστών ως εξωτερικών και κατώτερων, χωρίς όμως να αποβλέπει (ως επανα-οικειοποίηση) στην πλήρη κατάργηση της αντικειμενικοποίησής τους.
Στην αταξική κοινωνία, ακόμη και στην σπαργανώδη μορφή της που σημαίνει την κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας-ιδιοποίησής τους, ούτε η φύση ούτε η άμεση εργασία αποτελούν κατώτερα ή εξωτερικά στοιχεία του ανθρώπινου συστήματος, αν και αποτελούν και αντικειμενικοποιημένες μορφές που ελέγχονται από τους ίδιους τους φορείς τους και την κοινωνική ολότητα. 
Η εξωτερικοποίηση-κατωτεροποίηση-αντικειμενικοποίηση των "φυσικών πόρων" και της εργασιακής ενέργειας αίρεται διαλεκτικά με διατήρηση και κυρίως ποιοτική ανάπτυξη της αντικειμενικοποίησής τους.










Ι.Τζανάκος         

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου