Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014

Διμέτωπος αγώνας..



Αυτό που φαίνεται στην δογματική διάνοια αδύνατο να συμβαίνει, μια χώρα να είναι ιμπεριαλιστική, κυρίαρχη και συνάμα υποτελής στις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις συμβαίνει στην χώρα που ζούμε.
Οι συνέπειες αυτής της παράδοξης και πολύπλοκα καθορισμένης θέσης μιας (καπιταλιστικής) χώρας είναι προφανείς καταρχάς στη σκέψη των οργανικών διανοουμένων όλων των πολιτικών οργανώσεων και όλων των ταξικών δυνάμεων που αναπτύσσονται εντός της, αφού η δυσκολία να "ξεμπλέξει" κανείς στην πράξη το κουβάρι των προβληματικών καθηκόντων που απορρέουν από αυτή την αντικειμενική θέση αντιμετωπίζεται συνήθως με την πρόταξη μιας δογματικής θέσης που απορρέει από την ανάγκη να λυθεί το παράδοξο και η αντινομία με θεωρητικά ξόρκια και αφαιρέσεις που πολλές φορές θα έλεγε κανείς πως σχηματίζονται για να εκφράσουν την ψυχική δυσφορία που δημιουργείται πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις, όταν έχουμε δηλαδή το καθήκον να συγκεράσουμε και να ενώσουμε αντιφατικές δυναμικές και καταστάσεις. Το πρόβλημα του θεωρητικού προσδιορισμού και του πρακτικού ανακαθορισμού των δεδομένων συνθηκών που σχηματίζουν την ελληνική αστική κοινωνία σήμερα παρουσιάζεται έτσι ως ένα "κοινό" πρόβλημα σε όλες τις κοινωνικές τάξεις, αλλά αποτελεί πραγματικά δραματικό πρόβλημα για εκείνες τις κοινωνικές τάξεις που έχουν ως εγγενή στην οντική τους ουσία σκοπό τους την ενότητα και κεντρική σχεδίαση και ρύθμιση των υλικών-οικονομικών και διανοητικών όρων της κοινωνίας, δηλαδή την εργατική τάξη και τα ευρύτερα μισθοσυντήρητα εργαζόμενα στρώματα και τους μικρο-ιδιοκτήτες αγρότες..
Πρέπει ένα κίνημα για την ελευθερία του λαού να είναι και αντι-εθνικιστικό και εθνικο-ανεξαρτησιακό, να ασκεί κριτική στην ιμπεριαλιστική εθνική αστική τάξη χωρίς να υποκύπτει στις παρωχημένες και παραπλανητικές θεωρήσεις περί "εξάρτησης'' την ίδια στιγμή που θα ασκεί κριτική στις ακρο-αριστερές, φιλελεύθερες και σοσιαλδημοκρατικές αντιλήψεις και πρακτικές που παραπλανούν την λαϊκή συνείδηση ως προς την υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων και δικαιωμάτων με υπερ-διεθνιστικές θεωρίες "ολοκλήρωσης" και απαξίωσης του εθνικού πολιτισμού.
Πρέπει ένα κίνημα για την ελευθερία του λαού να μην υποτάσσεται στον εθνο-μιλιταρισμό, τον εθνο-φυλετικό ρατσισμό, τον αντισημιτισμό και τον αντι-μουσουλμανισμό, αλλά την ίδια στιγμή να ετοιμάζεται να αγωνιστεί ένοπλα για την υπεράσπιση των εθνικών δικαιωμάτων και της λαϊκής εξουσίας, με σαφές πατριωτικό και εθνιστικό προσανατολισμό της ιδεολογίας του.
Πρέπει ένα κίνημα για την ελευθερία του λαού να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των ξένων μεταναστών, την πολιτική και θρησκευτική ελευθερία τους, να κάνει πράξη την ενότητα όλων των εργαζομένων ανεξάρτητα από φυλετικές και εθνικές τους ταυτότητες και καταβολές, την ίδια στιγμή που είναι αναγκαίο να υπερασπιστεί την εθνική ταυτότητα και την εθνική κυριαρχία του ελληνικού λαού μέσα στην χώρα που είναι ο κύριος χώρος της ύπαρξής του ως ελληνικού.
Πρέπει ένα κίνημα για την ελευθερία του λαού να σπάσει, να διαλύσει την ακροδεξιά και τους φασίστες, να τους καταστρέψει οργανωτικά, ιδεολογικά, πολιτικά, υπαρκτικά, και ταυτόχρονα να δείξει ανάλογη αμείλικτη στάση απέναντι στους άμεσους και έμμεσους υποστηρικτές του αστικού και μικροαστικού διεθνισμού, τους διανοούμενους και ημι-διανοούμενους υπερ-διεθνιστές υποστηρικτές του ευρωπαϊκού και αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.
Πρέπει ένα κίνημα να διασφαλίσει την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης, την δημοκρατική διεύθυνση της κοινωνίας υπό την κυριαρχία και ηγεμονία της εργατικής τάξης και των συμμάχων εργαζόμενων στρωμάτων αλλά την ίδια στιγμή να κόψει τη μιλιά στους αστούς αλλά και στους πολιτικούς εχθρούς του κινήματος ασκώντας δεσποτική εξουσία πάνω τους..






Ι.Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..