Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 10 Αυγούστου 2014

Ιμπεριαλιστικός καπιταλισμός..




Το ιμπεριαλιστικό-καπιταλιστικό σύστημα δεν αποτελεί έναν αφηρημένο καθορισμό που διαμεσολαβείται, εκ των υστέρων ή εκ των προτέρων, από τις υποκειμενικές του συγκεκριμενοποιήσεις.
Το ιμπεριαλιστικό-καπιταλιστικό σύστημα αποτελεί ένα κοινωνικο-οικονομικό πλέγμα που ενοποιεί τους γενικούς αντικειμενικούς καθορισμούς του καπιταλισμού με τις υποκειμενικές του συγκεκριμενοποιήσεις με τέτοιο τρόπο που να καθιστά μάλιστα την "ξεκάθαρη" διάκριση μεταξύ τους ανενεργή έτσι όπως την γνωρίσαμε στην προ-μονοπωλιακή/προ-ιμπεριαλιστική εποχή.
Βέβαια ακόμα και στην προ-μονοπωλιακή/προ-ιμπεριαλιστική εποχή δεν υπήρχε κάποια απόλυτη διάκριση αλλά με την είσοδο στην ύστερη εποχή του καπιταλισμού η συσχέτιση των υποκειμενικών με τους αντικειμενικούς όρους μετατράπηκε από "αντανακλαστική" σε "ανακλαστική". 
Προτού διαμαρτυρηθεί κανείς για αυτή την (φαινομενικά μόνον λεκτική) διάκριση σπεύδω να υποσχεθώ μια εκτενέστερη ερμηνεία της. Θα έλεγα σε ένα πρώτο επίπεδο πως η αντανακλαστικότητα σημαίνει έναν ισχυρό βαθμό εξωτερικότητας (της σχέσης των όρων) ενώ η ανακλαστικότητα (σημαίνει) έναν ισχυρό βαθμό εσωτερικότητας (της σχέσης) των όρων που συγκροτούν το κοινωνικο-οικονομικό πλέγμα. 
Οι συνέπειες αυτής της αλλαγής της δόμησης των σχέσεων ανάμεσα στους δομικούς όρους της (αστικής) κοινωνίας είναι σημαντικές και συνήθως παραβλέπονται από αυτούς που έχουν το ιστορικο-πολιτικό (και ευρύτερα ιστορικό-ταξικό) συμφέρον να αποκρύψουν αυτή την ποιοτική αλλαγή.
Γι'αυτό και έχει ιδιαίτερη σημασία να αποκαλύπτουμε την ταξική προδοσία και το αίσχος εκείνων των διανοουμένων και εκείνων των κινημάτων που θέλουν: 1) να διαλύσουν την κριτική στον ιμπεριαλιστικό καπιταλισμό μέσα σε μια ακίνδυνη για το σύστημα κριτική του καπιταλισμού όπως αυτός εξετάζεται ως "γενικός" καθορισμός του κοινωνικο-οικονομικού πλέγματος, και θέλουν επίσης 2) να διαλύσουν την κριτική στον ιμπεριαλισμό μέσα σε μια ακίνδυνη για το σύστημα κριτική του ως μόνον οικονομικού ή μόνον πολιτικού καθορισμού.
Αυτά τα "λάθη" των ταξικών προδοτών ή (απλά) ταξικών εχθρών της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού (συνήθως αυτών που αυτοπροσδιορίζονται ως "αντισταλινικοί'') είναι αποτελέσματα της αντιδιαλεκτικής τους κοσμοθεωρίας που απορρέει από την ταξική τους θέση στις παγκόσμιες παραγωγικές σχέσεις του ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού, και επεκτείνονται σε όλο το φάσμα της πολιτικής, φιλοσοφικής, ιδεολογικής τοπο-θέτησής τους και σε άλλα κρίσιμα θέματα που έχουν να κάνουν με την ανάλυση του παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού-καπιταλιστικού συστήματος,  τον προλεταριακό διεθνισμό, το είδος του επαναστατικού κράτους, και το είδος της παραγωγής στο μεταβατικό προς τον κομμουνισμό κοινωνικο-οικονομικό σύστημα...
Θα προσπαθήσουμε στις επόμενες αναρτήσεις μας να προσδιορίσουμε με συντομία τις απόψεις μας για το ποιά ακριβώς είναι αυτά τα λάθη και σε ποιό βαθμό έχουν διαβρώσει και επηρεάσει το λαϊκό κίνημα όταν αυτό εκφράζεται ως θεωρητική ανάλυση..





Ι.Τζανάκος

6 σχόλια:

  1. Πετρος Σινιορογλου11 Αυγούστου 2014 - 2:25 μ.μ.

    Φίλε σα να χεις λιγάκι μπερδευτεί...αυτό συμβαίνει με την πιτσιρικαρία (εννοώ τους γενν. μετα το 65-70 όπως διαγράφει το μπέρδεμα και η ασχετοσύνη σου) και τους προπονητές της εξέδρας.

    Να δούμε που θα το πας
    Αλλά να μείνω στο επουσιώδες καθώς αναμένουμε:
    έχω να σημειώσω πως το περίεργο είναι οτι κάποιοι αυτοπροσδιορίζονται ως "αντισταλινικοί" ένώ ουδείς-πέραν γραφικοτήτων- δεν προσδιορίζεται ως "σταλινικός". ???
    Είναι πολύ περίεργο να λές τα "αντισταλινικά' κορόιδα "προδότες", ενώ ο "απροσδιόριστος" (ως προς το "σταλινισμό-που -δεν-υπαρχει", που είναι κάτι σαν το "παπά") συρφετός των δειλών πατριδοκάπηλων, είναι που στην ουσία πρόδωσε το όποιο κίνημα πολλάκις και παγκοσμίως.
    Αν θες μπορώ να (αντί-)παραθέσω σχετική βιβλιογραφία (όχι πρακτόρων) μέσα από το παγκόσμιο κίνημα (και από το ελληνικό φυσικά!)
    Χαιρετώ

    Π.Σ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Επιτέλους και ένας επώνυμος σχολιαστής, από τους λίγους...Δεν έγινε μάλλον κατανοητό πως δεν μιλάω για "εθνική προδοσία", και μου κάνει εντύπωση που αυτό δεν έγινε αντιληπτό. Μιλάω απλά για την στάση απέναντι στο αντι-ιμπεριαλιστικό καθήκον, που δεν ταυτίζεται με τον "πατριωτισμό", αλλά μπορεί να συμπίπτει με αυτόν (ή μια εκδοχή του) ή να μην ταυτίζεται με αυτόν (χοντρικά σε περίπτωση που η ίδια η χώρα στην οποία ζείς και δράς συμμετέχει ενεργά σε έναν (άδικο) ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Όσον αφορά τα άλλα ζητήματα (ασχετοσύνης) επιφυλάσσομαι να απαντήσω αφού πρώτα ολοκληρώσω την γενική μου θέση. Δεν γνωρίζω την δική σας θέση, αλλά υποθέτω πως μιλάτε από ένα σαφώς αντι-κκε σημείο εκκίνησης, το οποίο πάλι είναι ας πούμε γενικό και αόριστο (για τον αναγνώστη του σχολίου σας) και θα έπρεπε να προσδιοριστεί σαφέστερα/ Πάντως η γραμμή λ.χ κύρκου, ή παλαιότερα της εδά-κκε για το διάστημα 1960-1974 δεν θα έλεγα πως έχει να κάνει σε τίποτα με τον "¨σταλινισμό", κάθε άλλο, μια χαρά δημοκρατική-ρεφοριμιστική γραμμή ήτανε και φυσικά (αν και νεώτερος υποθέτω από εσάς) δεν με αφορά καθόλου και δεν με βρίσκει σύμφωνο επίσης (αν και εκ των υστέρων). Μάλλον δεν μιλάτε όμως από αυτή την "πρωτο-ευρωκομμουνιστική" θέση. Άρα τι συνεπάγεται; ότι είστε ήήσασταν τροτσκιστής ή σε κάποια άλλη ακροαριστερή φράξια πάντωε όχι μαοϊκή...συγγνώμη κιόλας για την ανίχνευση...
    Ως πιτισρικαρία λοιπόν περιμένω την βιβλιογραφία, αν και μου κάνει ενττύπωση πως σκάσατε μύτη τώρα, μετά από τέτοια θύελλα σε αυτό το στέκι, προκαλούμενη από όχι και τόσο...φωτεινές δυνάμεις. Ίσως θέλετε να υπερασπιστείτε κάποιον σύντροφό σας, ή δεν ξέρω ττι...αν είστε πάντως "τροτσκιστής" σας αναγνωρίζω την διαχρονική ικανότητα της λάθος χρονικότητας, το έχει ο χώρος αυτός αυτό το κουσούρι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πετρος Σινιορογλου12 Αυγούστου 2014 - 10:55 π.μ.

    Αγαπητέ κάνεις το σύνηθες τακτικό λάθος. Της "ανίχνευσης".

    Ανήκω σε μια γενιά που έζησε την "χρυσή εποχή" του μεταπολεμικού καπιταλιστικού κόσμου ως παιδί, κι έπειτα την δεξιά από την καλή και την ανάποδη την επταετία κτλ.
    Αυτή συμπίπτει και με τη χρυσή εποχή των κομμουνιστικών κομμάτων στην ευρώπη
    Αυτά που γνωρίζω τα γνωρίζω από πρώτο χέρι.
    Το κομματικό πασο του POUM, από τον εθελοντή πατέρα μου το 36, το έχω φυλαγμένο καλά, όπως και τα αντάρτικά φύλα πορείας του , του 42-43.
    Στο βιβλίο με τίτλο "Ολόψυχα" αναφέρεται μια περίπτωση σαν την δική του από τον Αθανασίου που είναι και ενδεικτική. (να ένα της "βιβλιογραφίας")

    Πιστεύω στην κομμουνιστική ιδέα.
    Αλλά όταν ακούω να μιλάνε ενάντια σε όσους ύψωσαν το ανάστημά τους στον σταλινισμό -που -δήθεν -δεν -υπήρξε...τι να πω;
    Αν έχω το θάρρος να μιλήσω ως "αντισταλινικός"ενάντια στον σταλινισμό -να δεχτώ τον όρο ως ιστορική κατηγορία, διακριτή πολιτική πρακτική και ήθος- που επικράτησε στον χώρο του ελληνικού "κομμουνιστικού" κόμματος, εσύ θα σταθείς απέναντί μου να τον υπερασπίσεις ως "σταλινικός";
    Και είσαι σίγουρος πως θα μιλάμε για το ίδιο πράγμα;
    Πιστεύεις πως είσαι σε θέση να υπερασπίσεις αυτό "που δεν υπάρχει" και που γνωρίζεις από τα βιβλία;
    Βρέθηκες μεταπολιτευτικά έστω απέξω αλλά κοντά στους κομματικούς μηχανισμούς;
    Ξέρεις τι θα πει σέχτα;
    Μπίζνα;
    Και μιλάς για προδοσία!
    Ποια είναι η προδοσία που έζησες μέσα στο κόμμα, η μέσα στο κίνημα; (γιατί από την πρόχειρη μελέτη του ιστολογίου σου δε διακρίνω κάποια "κομματικότητα" αλλά ένα σχετικό εξω-κομματικό οπαδισμό αραιά και που)

    Μια καλή αρχή μελέτης της προδοσίας, που είμαι σχεδόν βέβαιος ότι την έχεις κάνει-αλλά δεν καταλαβαίνω τι συμβαίνει- είναι η προσέγγιση της ιστορίας του αντιφασιστικού κινήματος στην Λακωνία, τον Ταύγετο και τον Πάρνωνα.

    Ο μπάρμπας μου, πέθανε σε μεγάλη ηλικία το 2002 στο Λούτον της Βρετανίας όπου έφτασε το 49, έχει κατηγορηθεί και δικαστεί , τις περισσότερες αλλά όχι όλες τις φορές ερήμην, ως: αναρχικός, κομμουνιστής, δημοκρατικός, τροτσκιστής, και τελικά και σταλινικός! Με τον ίδιο του τον αδερφό έκανε να μιλήσει είκοσι χρόνια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Όλα καλά, όσον αφορά τα προσωπικά βιώματα, τα οποία όχι μόνον δεν αμφισβητώ αλλά τους προσδίδω και πολιτική σημασία, με την έννοια πως όταν είναι αληθινά και αναδίδουν την αλήθεια τους είναι πολιτικά βιώματα. Είμαι σίγουρος πως και η ιστορία του πατρός σου έχει μια αληθινή βαρύτητα και πρέπει όπως όλες οι ιστορίες να αποκτήσει την θέση της στο μωσαϊκό της αλήθειας του κινήματος. Αλλά πραγματικά πως μπορείς να προκαταβάλεις και τα δικά μου βιώματα; η εν πάσει περιπτώσει τις όποιες δικές μου εμπειρίες από το κίνημα, είναι αλήθεια πάντα από κάποια απόσταση από τους κομματικούς μηχανισμούς. Ας πούμε το 1989-1993 νομίζω πως ήμουν σε εκείνους τους λίγους που δεν έχασαν το θάρρος τους και την πεποίθησή τους για μια ριζοσπαστική αντι-καπιταλιστική στρατηγική, όταν όλοι κρατάγανε άμυνα, ακόμα και εκείνοι που διαφωνόντας με το κκε είχαν το θάρρος να τραβήξουν τον δρόμο της αποχώρησης. Πιθανόν να ενόχλησε ο όρος ταξική προδοσία, αλλά δεν αποσαφήνισα τι ακριβώς εννοώ και σε ποιά πλαίσια αυτός ο όρος αποκτά συγκεκριμένα πολιτικά χαρακτηριστικά που αφορούν την "παγκόσμια'' γραμμή του (κομμουνιστικού) κινήματος, και δεν συμπεριλαμβάνουν εντός τους τα αγωνιζόμενα πρόσωπα ή τους σχηματισμούς όλους που κάνουν λάθη και ακολουθούν μια λανθασμένη στρατηγική. Η στρατηγική της "αριστερής αντιπολίτευσης" και συνεπαγωγικά του τροτσκιστικού ρεύματος ήταν και είναι νομίζω λανθασμένη, και η στρατηγική της πλειοψηφίας του μπολσεβίκικου κόμματος γενικά ορθή. Την γραμμή αυτή έπαψε να ακολουθεί το πλειοψηφικό ρεύμα στην ευρώοπη ήδη από το 44, με λίγα λόγια ακόμα και η ''γραμμή" του κκε δεν ήταν κάν "σταλινική", υπήρξε σύγυση της έννοιας του εθνικού-λαϊκού μετώπου με την έννοια της εθνικής ενότητας και του γενικού δημοκρατισμού. Αυτό το λάθος συνεχίστηκε και με την εδά, κ.λ.π κ.λ.π...Οπότε γιατί μιλάμε; από ποιά σκοπιά; Οι προκείμενες είναι εντελώς διαφορετικές και μάλλον δεν έγινε κατανοητό από μέρους σας πως η εποχή του "καλού" κκε ή των ''καλών" εαμιτών τελείωσε και έχουμε επιστροφή στα θεμελιακά ζητήματα, όπως περίπου έγινε προσπάθεια να γίνει από λίγους (που παρανόησαν μετά) το 56-60 και αργότερα στις αριστερές αποχωρήσεις από την εδά ήδη από το 63-65, αντίθετα από τις γραμμές για "δημοκρατικό μέτωπο" και αντίθετα από τους ''Λαμπράκηδες''. Και αυτές οι αποχωρήσεις από ό,τι ξέρω από παρόντες και ενεργούς "μάρτυρες" δεν έγινε με την γραμμή της "διαρκούς επανάστασης" αλλά με την γραμμή του ριζοσπαστικού πατριωτικού αντι-ιμπεριαλιστικού μετώπου, στα χνάρια των "σταλινικών" τσε γκεβάρα, χο τσι μινχ, και άλλων που είχαν και την "καταγωγή" τους από την Λακωνία, μιας και την αναφέραμε...πολύ σχηματικά, και ενδεικτικά..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πετρος Σινιορογλου13 Αυγούστου 2014 - 12:38 μ.μ.

    Με καλύπτει η επισήμανση της συγχυσης.
    Και η επισήμανση επίσης για την τροτσκιστική γραμμή που όμως την κάνεις "πίτα" με την αριστερή αντιπολίτευση που είναι κάτι ολίγον άλλο.
    Αντιστέκομαι στα εισαγωγικά που βάζεις στο όρο "σταλινικός" κι αυτό γιατί οι σταλινικοί επικράτησαν. (σε καμία περίπτωση δεν επικράτησε ΤΕΛΙΚΑ η ιδέα του λαικού μετώπου μέσα στο κόμμα το οποίο και έπνιξε το κίνημα!!!!)
    Αυτό που αναφέρεις στο τέλος ξανα δεν το πολυ καταλαβαίνω-κατανοώ....
    Το πατριωτικό αντι-ιμπεριαλιστικό μέτωπο είναι από τα πλέον αντιφατικά στην ιστορία των κινημάτων, σε αντίθεση με το "θεωρητικό" της διαρκούς επανάστασης.
    Πάω να διαβάσω τι ανέβασες
    Το μπλόγκ σου με τα βίντεο του youtube (ωραίες μουσικές) γίνεται πολύ "βαρύ" και περιμένω ώρα για να δω τι γραφεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Θα τα διευκρινίσω τα πράγματα, σιγά σιγά, αν και σίγουρα δεν περιμένει ο κόσμος να διευκρινίσω τα πράγματα...δεν την ψώνισα ακόμα τόσο πολύ τουλάχιστον..Σίγουρα η "αριστερή αντιπολίτευση" δεν ταυτίζεται με το τροτσκιστικό ρεύμα, αν και συναντιούνται κάπου κάπου..(Για την ταχύτητα πρέπει να φταίει το κομπιούτερ σου, είχα και γω ένα ανάλογο πρόβλημα μέχρι που πήρα ένα καινούργιο-φτηνό μάλιστα..έχουν και αυτά τα μαραφέτια τα όριά τους)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..