Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 24 Αυγούστου 2014

Μονάδες ισχύος και ανοησίας..



Η ανάπτυξη των αντιφάσεων σε ένα "τοπικό" ή "τοπικοποιημένο" κοινωνικό σύστημα είναι καθορισμένη από την ανάπτυξη των αντιφάσεων στο παγκόσμιο πεδίο υποστασιοποίησης της κοινωνικής "δύναμης" ή "ισχύος". 
Η σημασία που έχει αυτή η διάκριση που περιέχεται στην διάκριση "τοπικότητας" και "παγκοσμιότητας" από την σκοπιά της καθοριστικότητας της "παγκοσμιότητας" μπορεί να γίνει κατανοητή αν ακριβώς επισημάνουμε την διαρκή καθοριστικότητά της μέσω της αναπαραγωγής της "τοπικότητας" ως εξαρτώμενου πεδίου εφαρμογής μιας ευρύτερης "χωρικής" καθοριστικότητας όπως η "παγκοσμιότητα". 
Η προτίμησή μας να ουσιαστικοποιήσουμε τον καθορισμό (ως καθοριστικότητα) έχει να κάνει με την πιθανή μη-διαλεκτική σχέση μεταξύ των όρων του καθορισμού και του καθοριζόμενου (ή καθορισμένου) που είναι για μας το αίτιο τόσο της γνωσιακής όσο και της πρακτικής (με την έννοια της διάκρισης της πρακτικής από την θεωρησιακή πρακτική) αλυσιτέλειας των ολοκληρώσεων που επιδιώκονται (τρόπον τινά αναγκαία) από τις κοινωνικές ("υλικές-τεχνικές" και θεωρησιακές) δυνάμεις που εκφράζονται από την παγκόσμια (και κυρίαρχη) πτυχή της διεργασίας των αντιφάσεων.
Η αλυσιτέλεια των "προσπαθειών" για μια ενδοστρεφή ολοκλήρωση ενός "τοπικού" ή "τοπικοποιημένου" (κοινωνικού) συστήματος θεωρείται και είναι δεδομένη, αλλά (η αλυσιτέλεια) των "προσπαθειών" για την ολοκλήρωση της κυριαρχίας τής "παγκοσμιο-ποιητικής" (και κυρίαρχης) πτυχής του γενικού συστήματος είναι μεν δεδομένη αλλά όχι επαρκώς θεωρημένη από εκείνους ειδικά τους φορείς της που "θα έπρεπε λογικά" να έχουν την δυνατότητα να το πράξουν αυτό. 
Έτσι δεν είναι καθόλου ακατανόητο τελικά που ισχυρές "μονάδες" (σε οικονομικό πολιτικό, επιστημονικό επίπεδο), ήτοι ισχυροί "παίχτες" στην "διεθνή σκακιέρα", δεν είναι και τόσο "ευφυείς" όσον αφορά την μεσο-μακροπρόθεσμη έκβαση των όποιων αντιφάσεων. 
Νομίζω πως σε αυτό το σημείο ορθώνεται μπροστά μας το ζήτημα της διαλεκτικής, με την έννοια πως δεν έχουμε ακόμα διευκρινίσει αν η διαλεκτική σκέψη διαφωτίζει το θέμα της αναφερόμενης άνωθεν σχέσης ή αντίθετα είναι εμπλεκόμενη σε ένα "εσωτερικό" παιχνίδι συσκότισης (α-σύνειδης βέβαια) αφού εκ της θεωρητικής της δεδομενικότητας είναι εντελώς "απρόσβλητη" από το ενδεχόμενο να υπάρχει στο ανθρώπινο γεγονός μια ισχυρή αντι-διαλεκτική (αντικειμενική) δομή, και ειδικότερα σε αυτό το πλαίσιο που σκιαγραφήσαμε. 
Μπορεί κανείς να θεωρήσει βέβαια πως δεν έχει ακόμα επινοηθεί (και για κοινωνικο-ιστορικούς λόγους) εκείνη η διαλεκτική που θα ενσωμάτωνε θεωρητικο-πρακτικά τις δομές που "ανθίστανται" στην ήδη υπάρχουσα διαλεκτική. 
Επιτρέψτε μου να αμφιβάλλω για την ύπαρξη αυτού του μελλοντικού ευτυχούς γεγονότος, και να υποψιασθώ πως όσοι, από εντελώς μάλιστα αντίθετες σκοπιές, ελπίζουν σε μιαν νέα διαλεκτική θα περιμένουν στην αιωνιότητα της αιωνιότητας.
Αν από την άλλη δεν υπάρχει περίπτωση ευτυχούς ολοποιήσεως (για να μην πω ολοκληρώσεως) του ανθρώπινου γεγονότος τότε ο κόσμος που ανοίγεται μπροστά στα μάλλον έντρομα μάτια των διαλεκτικών στοχαστών "πάσης φύσεως", ο οποίος μάλιστα είναι σε βασικές πτυχές του αυτός ο ίδιος ο κόσμος εδώ και μυριάδες χρόνια, εμφανίζεται ως ενοχλητικά απειθάρχητος στις έλλογες (και αρκετά φιλόδοξες ωστόσο) επιδιώξεις των "διαλεκτικών". 
Η πραγματικότητα είναι για όλους (και βέβαια για τους στοχαστές, διαλεκτικούς τε και μη) ενοχλητικά απειθάρχητη, αντιφατική ως το έσχατο σημείο της υποστάσεώς της και "απαιτεί" άλλες αντιμετωπίσεις και στοχαστικές μορφοποιήσεις. 
Βέβαια υπάρχει ως αποτέλεσμα της ρομαντικής απογοητεύσεως όλων αυτών (ρομαντικών τε και μη) η παραγωγή μιας άλλης υστερικού τύπου στάσης που σημαίνει γενικά την εισδοχή του απογοητευθέντος σε ένα είδος νεο-φώτισης του σκότους ή ας το πω ευθύτερα σε ένα είδος νεο-σκότισης. 
Οι διαφωτιστές μπορούν να γίνουν νεο-σκότιστοι (γιατί το "νεο-φώτιστοι" θα ήταν κάπως παράδοξο, αλλά μπορούμε να πούμε ακριβέστερα "νεοφώτιστοι του σκοταδισμού"). Σε αυτό τον κόσμο λοιπόν όλα μπορεί κανείς να τα περιμένει.
Ποιά όμως θα μπορούσε να είναι η μορφή θέασης του κόσμου όπως είναι πραγματικά και όχι όπως  θέλει ή επιθυμεί να επιτύχει η διαλεκτική ανάγκη των ανθρώπων; 
Το διατυπώνω ούτως γιατί θεωρώ πως υπάρχει όντως (ακόμα και σε αλλοτριωμένη μορφή) η ανάγκη της διαλεκτικής.
Κατ'εμέ οι διάφορες "αντιδιαλεκτικές" που αναπτύχθηκαν από τον δομισμό, μετα-δομισμό και τα σχετικά, δεν μπορούν (όλως μη παραδόξως) να εκφύγουν αυτής της ανάγκης και είναι πολύ εύκολο (αν και χρειάζεται πολύς άσκοπος χρόνος) να "επαν-ενσωματωθούν" σε μια νέα εξίσου αδιέξοδη διαλεκτική.
Η διαλεκτική έχει μετατραπεί σε πρόβλημα με την έννοια πως δεν υπερβαίνεται με τις κατά κάποιο τρόπο προκλητικές πολεμικές εναντίον της που μάλιστα έχουν μετατραπεί σε υπερ-περίπλοκα θεωρησιακά συστήματα. Η τύφλωση όλων των υπερ-αισιόδοξων για τον μεγαλειώδη εαυτό τους θεωρητικών της ολότητας επεκτείνεται και σε όλους τους υστερικούς (αλλά όχι εξ'αυτού μη παραγωγικούς) αντίπαλους της διαλεκτικής. 
Στο θέμα που αναπτύξαμε μη επαρκώς στην αρχή του κειμένου οι αντινομίες, οι αντιφάσεις, οι τυφλώσεις, τα αδιέξοδα και οι φρούδες ελπίδες πραγματικά γιορτάζουν, και το λέω αυτό γιατί η γιορτή του αδιεξόδου που μετατρέπεται σε ανοησία, προκαλεί μετά μιαν έκλαμψη ευφυίας και μετά ξανά αντινομία και ανοησία, φαίνεται να συμπεριλαμβάνει εντός της όλες τις υποκειμενικές "δυνάμεις", είτε αυτές είναι "τεχνητές" οργανώσεις μονάδων ισχύος παγκόσμιας εμβέλειας είτε εκφράζουν τις πίστεις και τις πεποιθήσεις μοναχικών ατόμων που καμπουριάζουν μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή τους.





Είστε (είμαστε) όλοι πολύ έξυπνοι, τι να πω!

















Ι.Τζανάκος

7 σχόλια:

  1. Ήδη άρχισαν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (μέσω καθεστωτικής εφημερίδας) να καρφώνουν την Τουρκία (τον Ερντογάν). Ελπίζω ο Ερντογάν να καρφώσει με την σειρά του τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τις Η.Π.Α και οι Η.Π.Α να καρφώσουν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τον Ερντογάν και στο τέλος όλοι μαζί να καρφώσουν το τερατώδες έκτρωμα που λέγεται Σαουδική Αραβία (Δυναστεία των φρικαλέων Σαούντ) και μετά όλοι μαζί να καρφώσουν όποιον άλλον απομένει. Αυτή είναι η "αυτοκρατορία" του δυτικο-νατοϊκού μπλόκ; Ας γελάσουμε και ας αναλογιστούμε για την σαθρότητα της δύναμης της, όπως και για την δύναμη του λεγόμενου δυτικού κόσμου, ο οποίος υποτίθεται "χειρίζoνταν" τα τέρατα της ISIS. Διάβασα σε μια αντιπαράθεση μεταξύ γάλλων φιλοσόφων τον όρο "ιμπεριαλισμός των ανοήτων" και εγέλασα με την καρδιά μου, έχοντας βέβαια πολύ παλαιότερα εκφράσει την καχυποψία μου για την ποιότητα των "γαλλικών σπουδών", την οποία μετέβαλλα εδώ και καιρό αλλά όχι τόσο ώστε να πειστώ ότι όλα είναι καλά στην χώρα των Φράγκων. Από την άλλη και τα θινκ-τάνκς των αμερικάνωνε δεν μου φαίνονται και τόσο σόι. Θα πείτε: έτσι είναι το σύστημα τούτο, απορροφά και τα σκατύτερα εξυπνότερα μυαλά στον βόθρο της α-καθοριστίας του και μετά όλοι ψάχνουν να βρούν ποιός και τι...Όμως υπάρχει στρατηγική, να γίνουν όλα μπορντέλο και μετά να αναδυθεί κάτι. Αυτό έκανε η δύση απρόσωπα, αυτή είναι η θρησκεία της. Όσοι πιστοί προσήλθατε. Καλή σας τύχη με τα ζόμπι που φτιάχνετε μέσα στα συντρίμμια βομβαρδισμένων πόλεων και στα διαμελισμένα σώματα μανάδων,παιδιών, ανθρώπων καθημερινών. Τρέξτε τώρα να μαζέψετε το τέρας, και σεις διανοούμενοι κοιμηθήτεεεε...όλα είναι καλά, υπάρχει "διαλεκτική", θα έλθει...έ-έ-έρχεται (ποιός; η διαλεκτική!)
    Ούστ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ή για να το πω ''απλούστερα".
    Αντι-σιωνιστές φιλο-σιωνιστές έξτρα λάρτζ και λάρτζ αριστεροί, αναρχικοί, κομμουνιστές (σταλινικοί και τε μη), σοσιαλδημοκράτες, καταστασιακοί, αυτόνομοι, ημι-αυτόνομοι, ημι-υπάιθριοι, ντέιτζερ μπούρδες, σκατά του διαδικτύου ακούστε:

    ΖΗΤΩ ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ!
    ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤO ISIS!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Α, και κάτι για τους καταστασιακούς της πορδής. Είμεθα έτοιμοι να υπογράψουμε δήλωσιν μετανοίας και συμμορφώσεως στον νέον ποινικο-πολιτικόν κώδικαν, με τας ευλογίας της αστυνομίας, της αντιτρομοκρατικής, των εισαγελέων του Άθενς-Βοϊς (Άθενς βόδια), και να σας αφήσουμε μόνους με τους φονταμενταλιστές της "κακιάς ανατολής", οι οποίοι ερχόμενοι στην "πόλη" των "περιπλανήσεών" σας (του κώλου τα ενιάμερα), εντελώς νομοταγώς θα σας αναπτύξουν, νομίμως βέβαια (σε αρχικόν στάδιον) τας απόψεις τους, και μετά βλέπουμε..Γελοίοι. Ούτε για φτύσιμο δεν είστε, ψυχάκηδες, κάντε μια βόλτα σε καμμιά γειτονιά του κόσμου μπας και φύγει το μαλακομπούκωμα στον εγκέφαλο..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. (Συνέχεια)
    Αν ανοίξω το στόμα μου γελοία υποκείμενα θα γελάσει και ο κάθε πικραμένος με τα καμώματα υμών, διδασκάλων και μαθητών. Τρέξτε να πάρετε κανένα τσ......ι στους μέντορές σας να σας εκδώσουν κανένα ψευτο-ποιηματάκι, ή να σας βάλουν σε καμμιά δουλίτσα...ξέρετε σεις, σε δημόσιες και ημι-δημόσιες θέσεις, ή αν θέλετε μπορείτε και ψηλότερες επαφές (δεν λέω για πολιτικούς μόνο παχουλούς, αλλά για μεγαλο-επιχειρηματίες πολύυυ γνωστούς, μα πάρα πολύ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Kάποτε οι μαρξιστές (οι μόνοι με αξιώσεις ''ρεαλιστικής ανάλυσης'' επαναστάτες) όταν εξέφραζαν αντιφατικά πράγματα, έλεγαν πως πρόκειται για μια αντίφαση ''όχι υποκειμενική'' (όχι δηλαδή προιόν κάποιου δικούς τους υποκειμενικού σφάλματος) αλλά αντίφαση ''στην ίδια την πραγματικότητα'', την οποία οι ίδιοι αξίωναν πως εξέφραζαν. Ενώ αυτό αποτέλεσε κάποιες φορές δικαιολογία ώστε να μετατοπιστεί το βάρος ευθύνης της αντίφασης από το υποκείμενο-ερευνητή στο αντικείμενο-πραγματικότητα, νομίζω πως σήμερα, όντως, η ίδια η πραγματική κατάσταση έχει πολλές αντιφάσεις. Δεν μπορώ να το ''αποδείξω'' και να εκφράσω κάποιον ''οριστικό λόγο'' για αυτό, όμως ίσως η προσπάθεια κάποιου σήμερα να έχει μια συνεκτική (από τυπικο-λογική σκοπιά) τοποθέτηση, τοποθετούμενος τακτικά έστω προς όφελος ενός μπλοκ, ενέχει τον κίνδυνο τεράστιας διάψευσης από τη πραγματικότητα, ενώ αντίθετα, εκείνος που μοιάζει ''οπορτουνιστής'' στα διεθνή ζητήματα και στις τοποθετήσεις του, ίσως ακολουθεί καλύτερα τις τάσεις της ίδιας της πραγματικότητας. Όμως και το να εκφράζεις έστω ''καθαρότατα'' μια άλυτη πραγματική-αντικειμενική αντίφαση, δεν λύνει την αντίφαση και το πρόβλημα. Η Αλήθεια άραγε είναι πάντα κάτι καλό που πυροδοτεί υποκείμενα να αγωνιστούν, ή μπορεί να είναι και παραλυτική; Τελικά, παραλυτική δεν θα είναι ποτέ για κάποιον που είναι ταγμένος και αφοσιωμένος πλήρως σε σκοπός (ον πολύ ανώτερο από εμάς εδωπέρα), όμως μπορεί να μοιάζει τέτοια. Η ταξινόμηση σήμερα στα διάφορα μπλοκ θα μας εκπλήξει δυσάρεστα. Το θέμα είναι, θέλουμε όσο γίνεται πιο ''περιγραφική'' ανάλυση της κατάστασης. Έχουμε έλλειμμα πρωτογενών πληροφοριών, μεθοδολογικών πλαισίων και οργανωτικών ικανοτήτων. Εδώ είμαστε: χωρίς τα παραπάνω, οι ''αξίες'' του καθενός θα διαψεύδονται συνεχώς σε τακτικές στροφές και ελιγμούς, σε βαθμό σχετικοποίησης κάθε αφηρημένης αρχής σε συγκεκριμένες ενικές περιπτώσεις, συγκρούσεις κλπ. Ο κίνδυνος να περιπέσουμε με στρατηγικό και όχι τελικά τακτικό τρόπο σε έναν ρεαλισμό επιλογής μεταξύ καπιταλιστικών υπερδυνάμεων είναι τεράστιος. Αντιλαμβάνομαι στην τελευταία παρέμβασή σου την αντανάκλαση αυτών των αντιφάσεων, την αναγνωριση των ισχυρών σημείων όλων των μπλοκ, τη πραγματικότητα της αντίφασης, τη μεγαλύτερη ή μικρότερη αδυναμίων κάθε πολιτικού επιτελείου, δηλαδή κάθε εξασκημένης συνείδησης, να βγάλει άκρη;
    Και τί θα κάνουμε; Θα ψάξουμε μια άκρη. Μέχρι τότε, δύσκολα πολύ δύσκολα. Τί να πρωτοπεί και πρωτοκάνει κανείς, με την ελάχιστη εκπαίδευση που έχουμε. Να συγκρουστεί με ψευτοδιανοουμενισμούς και ψευτοπρακτικισμούς, να συγκρουστεί δηλαδή και με τον εαυτό του,να μείνει χωρίς θέση και ίσες αποστάσεις όταν πρέπει να έχεις θέσει ρητά γιατί ήδη παίρνεις σιωπηλά θέση (αντί να κάθεσαι στον υπεροπτικό θρόνο σου) τί, τί;
    Eγώ νιώθω ότι βαδίζουμε πολύ στα τυφλά, νιώθω την αβεβαιότητα να φυσάει κρύο αέρα και, μιας και δεν είναι τελικά ''νομάς'', ψάχνω κάποιου είδους βεβαιότητα κατανόησης του σύγχρονου καπιταλιστικού κόσμου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Νομίζω πως όλοι, μα όλοι, έχουν σήμερα αγκιστρωθεί σε ένα είδος δογματισμού (και του μη δογματισμού) ενώ όντως απουσιάζει μια "ψύχραιμη" μέθοδος ανάλυσης που να μην υποκύπτει και αυτή στο άλλο είδος δογματισμού που γενικά θα ονόμαζα "ρεαλιστική" διεθνολογία. Αν δει κανείς τα πράγματα από μια απόσταση (και πραγματικά νομίζω πως η αποχώρηση από την συνεχή ενασχόληση με το ίντερνετ είναι σε αυτό πολύ χρήσιμη) θα παρατηρήσει την συνεχή αναπαραγωγή αντιφάσεων σε όλα τα (σοβαρά έστω) σχήματα και σχολές σκέψης που αναπαράγονται θαρρείς σε συνεχή ετεροκαθορισμό από τις "αντίθετες" σχολές. Η παραλυτικότητα που επισημαίνεις μπορεί να είναι αναπόφευκτη αν κανείς δεν θέλει να "φάει" τη ζωή του σε διαμάχες που τελικά δεν οδηγούν πουθενά, και μπορεί να αντιμετωπιστεί αν γίνει αποδεκτη μια μορφή αδυναμίας, έστω γνωσιακού χαρακτήρα. Αυτό δεν είναι εξάλλου ο κριτικός Λόγος; μια αποδοχή της αδυναμίας να ξέρει κανείς τα πάντα; Ποιά είναι όμως η αδυναμία που μπορεί να οδηγήσει στην οριοθετημένη αλλά ωστόσο εδραία γνώση; Δεν γνωριζω! οι περισσότεροι αγαπητέ Γιάννη φαίνεται πως ξέρουν και πως είναι έτοιμοι να κάνουν "θεωρητικό" πόλεμο. Από την σκοπιά μου δεν συγχέω τον όποιον πόλεμο με την θεωρία, και γι'αυτό όταν πολεμώ δεν ισχυρίζομαι πως κάνω θεωρία και όταν κάνω (με τις λίγες δυνάμεις μου) θεωρία ξεχνάω τον πολεμο. Όταν λοιπόν κάνεις πόλεμο ή "πόλεμο" δεν στέκεσαι τόσο στην γνώση ως όρος όσο στην αξιολογική θέσμιση των πραγμάτων, και αυτή δεν "νοιάζεται" τόσο για την απόλυτη Λογική ή τον καλογυαλισμένο "ορθό Λόγο" που εμπορεύονται οι διάφοροι αλλά ("νοιάζεται") για την υπεράσπιση των καθημερινών ανθρώπων. Σήμερα έτσι, αύριο αλλιώς, χωρίς αυτό να σημαίνει "σχετικισμό". Δεν μπορείς όμως να είσαι συνεπής σε "αρχές", ούτε γενικά "διαλεκτικός" ούτε γενικά με την πιο νέα έννοια "έλλογος" (θεωρίες για την εφαρμογή της μη-πληρότητας κλπ), χωρίς όλα αυτά να είναι και γενικά πάλι απορριπτόμενα. Αρκεί ο σκοπός σου να είναι η αλλεγγύη στους ''καθημερινούς ανθρώπους", με τα λάθη τους, τις αντιφάσεις τους και όλα τα ρίσκα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • φράσεις [8] - Υπάρχει πρόοδος; υπάρχει, από το μη ον στο ον, ώσπου να εξεγερθεί το γίγνεσθαι και να τα απορροφήσει όλα στο εν. Παίζω ζάρια με τα λεγόμενά μου και θ...
    Πριν από 20 ώρες
  • Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times - Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times Photo A woman working at a collective farm near Moscow in 1955. Credit Mark Redkin/FotoSo...
    Πριν από 21 ώρες

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..