Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τρίτη, 12 Αυγούστου 2014

Ιμπεριαλιστικός καπιταλισμός και "δύση". Κρίσιμες παρατηρήσεις..



Η αλληλο-διείσδυση και συγχώνευση των πολιτικών και των οικονομικών καθορισμών που συντελείται στον ιμπεριαλιστικό καπιταλισμό σημαίνει, πέρα από την προφανή ένωση των υλικών και των συνειδησιακών καθορισμών, την ένωση των υλικών (οικονομικών) καθορισμών με το αστικό κράτος.
Έτσι δεν έχουμε απλά "καπιταλισμό" ή "μονοπωλιακό καπιταλισμό" αλλά κρατικο-μονοπωλιακό ιμπεριαλιστικό καπιταλισμό
Ο ιμπεριαλιστικός καπιταλισμός υφίσταται ως υποστασιοποιημένο σε συγκεκριμένα κράτη και χώρες παγκόσμιο σύστημα αν εκπληρώνονται όλες οι οικονομικές και πολιτικές προϋποθέσεις του, που η μια εκ των βασικών είναι η ενότητά τους, η "οργανική" συσχέτισή τους σε ένα ενιαίο σύστημα.
Έχουμε λοιπόν τα εξής:
Συγκέντρωση του κεφαλαίου σε μονοπωλιακούς ομίλους, συγχώνευση βιομηχανικού και τραπεζικού κεφαλαίου, συγχώνευση των παραπάνω μορφών με το αστικό κράτος (ανεξάρτητα από την έκτασή του στην "οικονομία"), εξαγωγή κεφαλαίων και ενεργή συμμετοχή (πολιτική και στρατιωτική) του αστικού έθνους-κράτους στην δημιουργία και κατανομή των "γεωπολιτικών" σφαιρών επιρροής που είναι αναγκαίες να υπάρχουν για την εξαγωγή των κεφαλαίων και εμπορευμάτων και την άντληση "πρώτων υλών" για τα κεφάλαια αυτά.
Μια σημαντική παρατήρηση που προκύπτει από το "κριτήριο" της εννοιολογικής και οντολογικής συνοχής του όρου "ιμπεριαλισμός":
Η μικρή δύναμη μιας χώρας (και η σχετικά υποδεέστερη θέση των κεφαλαίων που εδράζονται σε αυτήν σε ένα ιμπεριαλιστικό μπλόκ) δεν την καθιστά μη-ιμπεριαλιστική, εφόσον με την "μικρή" συμμετοχή της στο εκάστοτε μπλόκ καθορίζεται ως ενεργή ιμπεριαλιστική χώρα . 
Αντίθετα μια μεγάλη χώρα, εφόσον δεν της "επιτρέπεται" να ολοκληρώσει την ενότητα των καθορισμών που θα την καθιστούσαν ιμπεριαλιστική, δεν είναι ιμπεριαλιστική χώρα.
Λόγου χάριν, κάτι που αδυνατούν να καταλάβουν οι "μηχανικιστές-οικονομιστές":
Η ελλάδα είναι μια ολοκληρωμένη, αν και αδύναμη, ιμπεριαλιστική χώρα, ενώ η ρωσσία, η κίνα, και το ιράν, παρά τις φοβερές δυναμικές που αναπτύσσουν στο επίπεδο της αστικής παραγωγικής και αστικής κρατικής δομής δεν είναι ολοκληρωμένες ιμπεριαλιστικές χώρες παρά μόνον δυνάμει, άρα δεν είναι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. 
Η δύση απαγορεύει την δημιουργία μιας ολοκληρωμένης ιμπεριαλιστικής δομής σε οποιονδήποτε χώρο εκτός της επιρροής της. 
Οι ενδο-ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις υφίστανται μόνον εντός της δύσης γιατί μόνον η δύση περιέχει ιμπεριαλιστικές χώρες (ακόμα).
Γι'αυτό και οι δυνάμεις της εργατικής τάξης μέσα στην δύση πρέπει να μην προσδιορίζουν τις αντίπαλες στην δύση δυνάμεις ως ιμπεριαλιστικές, παίζοντας το παιχνίδι της δύσης.
Από την άλλη η ιδιαιτερότητα αυτής της θέσης δεν πρέπει να παραβλέπεται εφόσον δημιουργεί συνέχεια το ιστορικό καθήκον ενός πιθανού εθνικο-ανεξαρτησιακού αγώνα απέναντι στην δυτική κυριαρχία στον οποίο (πιθανόν πάλι) θα συμμετέχουν αρχικά όλες οι τάξεις, τόσο στις δυνάμει (μη-δυτικές) ιμπεριαλιστικές χώρες όσο και στις μικρές κυρίως, αλλά και μεγάλες, (δυτικές) ιμπεριαλιστικές χώρες εφόσον τίθεται ζήτημα αποστασίας τους από τον δυτικό ιμπεριαλιστικό κόσμο. 
Επίσης: 
Η ανισότητα (ποσοτικής και ποιοτικής) δύναμης της "εσωτερικής ανάπτυξης" μιας αστικής χώρας (και της αστικής τάξης της) με την "εσωτερική ανάπτυξη" στις άλλες, παρά την αλληλεξάρτηση και τον αλληλοκαθορισμό των παραγωγικών τους δομών δεν δημιουργείται μόνον με οικονομικούς όρους αλλά με την ενότητα των οικονομικών και των πολιτικών όρων, άρα δημιουργείται και από την πολιτική δομή καθαυτή και διεαυτή.





Ι.Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..