Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 17 Αυγούστου 2014

..κατά κάποιο τρόπο




Η κατάσταση αγαπητοί φίλοι στο "διεθνές σκηνικό" έχει πραγματικά προσλάβει τέτοια "ποιοτικά" χαρακτηριστικά που αρχίζω να θεωρώ πως δεν έχει ίσως νόημα να γράφουμε σημειώματα και να περιστρεφόμαστε γύρω από διάφορα σημεία σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα. Είναι άλλο να λές πως έχει αλλάξει η κατάσταση προς το θανατικότερο και άλλο να αρχίζεις να οσμίζεσαι τους καπνούς της ολέθριας φωτιάς.
Δεν είναι ανάγκη να υποθέσει κανείς πως αυτή η φωτιά θα έρθει άμεσα στο "σπίτι" του αν έχει οσμιστεί και δεί αυτό που έρχεται.
Κάποια στιγμή ακόμα κι αν εμείς δεν ζούμε θα έρθει το άσχημο και το απεχθές να χτυπήσει την πόρτα αυτού του "σπιτιού" και αν μέσα του συναντήσει όλες αυτές τις θεωρητικολογίες μας της καλής εποχής η αντήχηση δεν θα είναι καθόλου τιμητική για μας.
Θα πεις βέβαια "και μένα τι θα με νοιάζει" αν γίνει κάτι τέτοιο;
Εμένα με νοιάζει, και πείτε με μεταφυσικό. 
Δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα έχω πέσει τόσο έξω που να προκαλώ το γέλιο ή τον οίκτο των μελλοντικών ανθρώπων ή του εαυτού μου αν "τότε" θα ζω. Υπάρχουν πράγματα που σίγουρα διαφεύγουν όλων, φίλων εχθρών εχθρο-φίλων, και δεν δέχομαι πως υπάρχουν ειδικά τώρα προφήτες και άτομα "εμείς σας τα λέγαμε".
Η ανησυχία μου έχει να κάνει με τις αντινομίες όλων αυτών που εν πάσει περιπτώσει δηλώνουν πως το ενδιαφέρον τους είναι η ελευθερία των ανθρώπων, των λαών, του ατόμου, του εργαζόμενου ή ό,τι άλλο θέτε. Από εδώ το πιάνουν από εκεί τους ξεφεύγει. 
Δεν μπορεί θα το έχουν σκεφτεί όλοι, εμένανε δεν με ξεγελάει κανένας "ιδεολόγος" ή "αντι-ιδεολόγος". Έχοντας συνηθίσει στην θεωρητική πολεμική και τις ιδεολογικές και προσωπικές διενέξεις έχω να πω πως βλέπω μια εσωτερική αμηχανία σε όλους, άσχετα τι λένε-λέμε φορώντας τις (γελοίες μερικές φορές) ιδεολογικές, πολιτικές, κοσμοθεωρητικές "στολές" μας (και αυτοί που τάχαμου είναι πέραν και πάνω των "στολών").
Που έχουμε προχωρήσει δηλαδή τόσα χρόνια, τόσους αιώνες, μυριάδες χρόνια; σιγά το προχώρημα..
Οι ίδιοι άνθρωποι, η ίδια η ανθρωπότητα, με ακόμα μεγαλύτερες εμπλοκές μερικές φορές κάποιοι από αυτούς, που γίνονται θέαμα του αηδιασμένου οίκτου των "ανωτέρων" θεατών τους. 
Ένα απογοητευτικό Ίδιο, μια επανάληψη που μετατρέπει την τρομακτικότητα της γελοιότητας, που υποτίθεται θα έκλεινε τον κύκλο του αδιεξόδου της γελοιότητας της επανάληψης των αδιέξοδων μορφών, ξανά σε καθαρό τρόμο που αν και αχρείος και ξεπεσμένος δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως αδιέξοδος απλά.
Να πιάσουμε τα πράγματα από την αρχή;
Πιάστε τα εσείς που έχετε όρεξη. 
Εγώ θα δω τον άνθρωπο και δεν θα ρωτήσω πιά τίποτα.
Ξεχάστε με, κατά κάποιο τρόπο. Αν και θα τα λέμε από εδώ..
 
 
 
 
 
Ι.Τζανάκος  

2 σχόλια:

  1. καταλαβαίνω τον πόνο σου φίλε μου,
    σου είπα ξανά για το πόσο μόνος νιώθω πολλές φορές βλέποντας αυτά που συμβαίνουν γύρω μου και την αμηχανία που τα ακολουθεί.
    το 'άρτος και θεάματα' έχει πλήξει τους πάντες, και δυστυχώς περισσότερο όλους εκείνους που θεωρούνται 'ιδεολόγοι' ή όλα τα παρεμφερή.
    κουρασμένοι μικροαστοί καταντήσαμε, περιχαρακωμένοι μέσα στην λίγη 'μικροαπόλαυση' που μας επιτρέπει ο patron, και αρνούμαστε να το παραδεχτούμε, κρυμμένοι πίσω από χίλιες δυο δικαιολογίες.
    σαν κι εμένα ας πούμε.
    ένα μικρό έστω βήμα είναι αυτό του να το αντιλαμβανόμαστε.
    κι επειδή η μίρλα και η απογοήτευση δεν είναι προσόν, ας εμπιστευτούμε τους νόμους της φύσης που λεν πως μετά τον θάνατο ακολουθεί η ζωή περιμένοντας το νέο και επαναστατικό που θα ξεπηδήσει από τα χαλάσματα.
    καλή σου μέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Γειά σου Μιχάλη!
    Τίποτα δεν έχει προχωρήσει ακόμα, στ'αλήθεια. Ή μάλλον, όπου υπάρχει προχώρημα (προσωπική ελευθερία ανεξάρτητα από φύλο, ανάπτυξη του ορθολογισμού) είναι επισφαλές και δεν στηρίζεται σε στέρεα θεμέλια (μια δίκαιη σοσιαλιστική κοινωνία)..Αυτή είναι η διαπίστωσή μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..