Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2014

Ποιές είναι οι ρίζες του (αντι-ισλαμικού) Σαλαφιστικού-Ουαχαμπιτικού φασισμού; Ένα άρθρο και ένας "προφητικός" διάλογος με έναν Σαλαφιστή ιεροκήρυκα του μίσους, στην ελληνική επικράτεια.


نبض الخليج

A Muslim man walks past as he reads the Quran at the al-Rajhi mosque east of Riyadh, during the holy month of Ramadan, July 24, 2013. (photo by REUTERS/Faisal Al Nasser)

How Saudi Arabia is distancing itself from the Islamic State

Thirteen years after US President George W. Bush declared war on terrorism, the Middle East is no closer to victory. Instead, terrorism appears to have morphed into an even more dangerous beast in the form of the Islamic State (IS). Westerners, as expressed through the media, seem to be under the same impression as they were after Sept. 11, 2001 — namely, that the Sunni jihadist movement is linked to the Wahhabi brand of Islam emanating from Saudi Arabia. This has prompted renewed debate among Saudis about this supposed Wahhabist-jihadist connection.
SummaryPrint While Saudi Arabia has confronted the Islamic State, the country has denied there is any connection between its state religion and the jihadist group.
Author Bader al-Rashed Posted September 29, 2014
Translator(s)Cynthia Milan
After bombings in Riyadh by al-Qaeda in 2003, the relationship between terrorism and religious extremism was widely discussed in the kingdom, with the government establishing the King Abdulaziz Center for National Dialogue that same year. During the dialogue's second meeting, Extremism and Moderation … A Comprehensive Methodological Vision, it was agreed that religious programs in Saudi Arabia were the primary force behind the spread of extremism in society. As a result of the dialogue, school curricula, the religious curriculum in particular, were modified by the Ministry of Education. Doubts remained, however, that religious education had been sufficiently modified given that radical Islamists were believed to dominate the education sector in the kingdom.
Saudi Arabia is today taking seriously the allegations in the international media that it is the ideological root of the current jihadist groups. Some have sought to defend the country's religious vision by trying to disassociate Sunni jihadist groups from their brand of Islam, instead castigating other groups, such as the Kharijites — an Islamic sect separate from Sunnis and Shiites that emerged from the first Islamic civil war in the seventh century between Ali Ibn Ali Talib and Muawiya Ibn Abi Sufyan following the killing of the third caliph, Uthman Ibn Affan.
Nawaf Obaid and Saud al-Sarhan presented this view in a Sept. 8 article in The New York Times. They argued that IS' discourse is different from that of Salafism and Wahhabism. They contended that IS ideologues are Kharijites who believe that those different from them are infidels and can therefore rightfully be killed, including en masse.
The main problem in suggesting an IS link to Kharijites is that the group has been distributing Muhammad Ibn Abd al-Wahhab’s books across the territory under its control in Iraq and Syria, suggesting that the group is explicitly declaring its affiliation with Wahhabism. Another issue is that the religious basis of Sunni jihadist movements is completely different from Kharijism, which eventually developed different schools of jurisprudence. One of the most prominent schools is Ibadism, the official confession in Oman, which is not linked to IS in any way.
In debates about terrorism and extremism in Saudi Arabia, extremism is repeatedly attributed to the era of Juhayman Ibn Muhammad ibn Sayf al-Otaybi, who in 1979 led extremists to take over the Grand Mosque in Mecca. The government at the time met the radicals’ demands and allowed them to implement their brand of conservatism through the media, education and other forms of public life. This era in Saudi history is called the Awakening, and Wahhabism at the time was not described as a source of extremism. Today, however, because of IS, there are discussions on the connection between Sunni jihadist extremism and Wahhabism inside and outside Saudi Arabia. This might eventually change the way Saudis see themselves.
These discussions have always stirred political and religious sensitivities, as the kingdom has openly declared that it adopted the movement of Muhammad Ibn Abd al-Wahhab. This is reflected in the religious activities funded by Saudi Arabia around the world and in the discourse of most of its religious scholars. The political sensitivities arise given that the first signs of the Saudi state emerged when Abd al-Wahhab joined forces with Imam Muhammad Bin Saud in the 18th century. This alliance holds symbolic importance to the religious and political union in Saudi history, as legitimacy was accorded by the religious movement to establish the modern-day state of Saudi Arabia.
The kingdom’s participation in the first airstrikes against IS in Syria on Sept. 23 demonstrates its seriousness in combating the radicals. This followed a recent shift in Saudi policy to focus on the threat posed by Sunni jihadist groups. King Abdullah bin Abdulaziz expressed disappointment toward the international community on Aug. 1 for not showing enthusiasm for the United Nations Counter-Terrorism Centre (UNCCT), begun in 2011 with Saudi backing. He also donated $100 million to the center, while the grand mufti, Abdul Aziz Al al-Sheikh, proclaimed IS the No. 1 threat to Islam.
Some see the kingdom’s efforts to fight terrorism simply as a way to deflect criticism from Western governments. On Aug. 28 in the Washington Post, David Ignatius wrote that Saudi support for the UNCCT and the identification of IS as the main enemy of Islam were done to avoid criticism being leveled against Saudi Arabia for backing Sunni extremism. This view, however, ignores that terrorism poses a direct threat to Saudi Arabia.
Despite attempts by some prominent Saudis to do so, it is difficult to link IS to Kharijites and separate the group from Wahhabism, as the group has explicitly adopted the ideas of Abd al-Wahab and is spreading and imposing them on the regions it controls. The current challenge is to prove that the ideas of Wahhabism are the primary reason for the creation and mobilization of jihadist organizations and is not a distraction from the political collapse of the region as the facilitator of the growth in extremism.

Bader al-Rashed is a Saudi writer and journalist who has been published in a number of outlets, including Al-Riyadh, Al-Eqtisadiah and Al-Hayat. He was also an editor at Al-Ekhbariya TV and Qawafil magazine. On Twitter: @balrashed

(Με επικαιροποιημένα σχόλια από έναν διάλογο) Υπερ-σουννιτικός φασισμός..

Ανατρέχουμε στην εξής διαδικτυακή πηγή

Το Ορθόδοξο Ισλάμ με Ορθόδοξη Κατανόηση | الكتاب والسنة

για να εξετάσουμε την αθλιότητα του σημερινού ορθόδοξου ισλαμισμού-υπερσουνιτισμού-ουαχαμπισμού-σαλαφισμού και να συνειδητοποιήσουμε τους κινδύνους που δημιουργεί η άγνοια ή η αφέλεια της αριστεράς, των αναρχικών και των κομμουνιστικών κομμάτων απέναντι στα ισλαμο-φασιστικά φαινόμενα που έχουν σχέση κυρίως με αυτό το κυρίαρχο ρεύμα στον μουσουλμανισμό. Μεσολαβούν δικά μας σχόλια και ανάλυση για συγκεκριμένες αναρτήσεις στο παραπάνω μπλόγκ, που αναδημοσιεύουμε αυτούσιες, του προπαγανδιστή και ιδεολογικού εκπροσώπου των σαλαφιστών στην Ελλάδα Άχμαντ Ελντίν. Για μια καλύτερη εισαγωγή στην επιχειρηματολογία μας απέναντι στους σκοταδιστές υπερ-σουνίτες:

Αυτοκαθορισμός: Μια άθλια σουνιτική "επιχειρηματολογία"..

Στα παρακάτω κείμενα οι κόκκινες υπογραμμίσεις είναι δικές μας. Ακολουθεί το κρύο λουτρό για τους αφελείς:

" Γιατί οι Χριστιανικές τρομοκρατικές οργανώσεις δεν αποκαλούνται «Χριστιανιστικές»;
Στο άκουσμα της πρότασης «τρομοκρατική οργάνωση» τι θα σκεπτόμασταν άραγε; Θα σκεπτόμασταν μια οργάνωση που σφάζει στο όνομα του Ιησού και του αγίου πνεύματος; Φυσικά και όχι. Και είναι πολύ λογικό όταν βομβαρδιζόμαστε καθημερινά από «νέα» για το τι εστί τρομοκρατική οργάνωση.  
Η τρομοκρατική οργάνωση, για πολλούς, πρέπει να απαρτίζεται από Μουσουλμάνους. Όταν δεν έχουμε Μουσουλμάνους τρομοκράτες τότε η είδηση δεν πουλάει.
Γνωρίζουμε πλέον απέξω και ανακατωτά την Μπόκο Χαράμ, την Αλ Κάηντα, την ISIS και άλλες παρόμοιες αιρετικές Χαρητζιτικές τρομοκρατικές οργανώσεις. Αλλά ποιος ξέρει και κατά πόσο γνωρίζει τον «αντιστασιακό στρατό του Κυρίου»;
Ο «αντιστασιακός στρατός του Κυρίου» είναι μια Χριστιανική οργάνωση που τα μέλη της λαμβάνουν οδηγίες, όπως υποστηρίζουν, από τον Ιησού και το άγιο πνεύμα. Καθήκον τους είναι να βιάσουν, να σκοτώσουν και να απαγάγουν έτσι ώστε να έλθει το «βασίλειο των Ουρανών». Είναι «αγωνιστές», όπως λένε. [1]
Το μιντιακό κατεστημένο δεν τολμά να περιγράψει την συγκεκριμένη οργάνωση ως «Χριστιανική τρομοκρατική οργάνωση» παρόλο που οι συγκεκριμένοι Χριστιανοί τρομοκράτες συνδέουν τις πράξεις τους με τον Χριστιανισμό και τις διδασκαλίες της βίβλου [2]
Το μιντιακό κατεστημένο της ψευτο-δημοσιογραφίας, όχι απλά κλείνει τα μάτια στον Χριστιανικό αυτοπροσδιορισμό των τρομοκρατών, αλλά θα μπει και στην διαδικασία να αθωώσει τη θρησκεία του Χριστιανισμού από τις πρακτικές των τρομοκρατών λέγοντας ότι πρόκειται για «αιρετική εγκληματική σέκτα». Τα δυο μέτρα και σταθμά είναι εύκολο να παρατηρηθούν. Από την μια έχουμε «Ισλαμική» οργάνωση από την άλλη δεν έχουμε «Χριστιανική» παρά μόνο εγκληματική «αιρετική» σέκτα.
Μερικά παραδείγματα:

Armed U.S. Advisers to Help Fight African Renegade Group–NYTimes(“President Obama said Friday that he had ordered the deployment of 100 armed military advisers to central Africa to help regional forces combat the Lord’s Resistance Army, a notorious renegade group…”)
Joseph Kony in hiding near South Sudan border, UN states–Telegraph (No mention of the LRA as terrorists, Christian associated, extremists, or even a militia)
LRA Commander Captured in Central African Republic–Voice of America (“TheLRA is notoriousThe rebel group formed in…)
Why have one in four fled their homes in CAR?–BBC (“Added to the mix, theUgandan rebel movement, the Lord’s Resistance Army…”)
Jungle horror: A survivor of Uganda’s Lord’s Resistance Army tells his story–Fox News (“Rebels serving in Kony’s Lord’s Resistance Army, a violent cult that mixes a warped Christian fundamentalism with African mysticism and violence…”)
Εδώ έμμεσα αθωώνουν τον Χριστιανισμό από την Χριστιανική τρομοκρατική οργάνωση. Καμία αναφορά για Χριστιανική η «Χριστιανιστική» οργάνωση.

Boko Haram terrorists, kidnap victims believed hiding in vast and treacherous forest–Fox News (“The ruthless Islamic terrorist behind the kidnapping of hundreds of Nigerian schoolgirls…”)
Boko Haram holds girls, kills 300 Nigerians–USA Today (“On Wednesday, Nigerian officials confirmed that Islamists killed as many as 300 people in the town of Gamboru Ngala…”)
Boko Haram’s Local Fight Suddenly Gets International Scrutiny–NPR (“Theradical Islamist group Boko Haram isn’t new…”)
Boko Haram ‘to sell’ Nigeria girls abducted from Chibok–BBC (“NigerianIslamist militant group Boko Haram…”)
Boko Haram: The group behind the brazen Nigerian schoolgirl kidnappings–CBC (“Islamic group kidnapped over 300 Nigerian schoolgirls…The group is part of a jihadist Islamist organization that has been linked to al-Qaeda…”)
Εδώ έμμεσα ενοχοποιείται και το Ισλάμ. Η Μπόκο Χαράμ περιγράφεται ως «Ισλαμική» ομάδα και όχι ως αιρετική σέκτα όπως πιστεύουμε ως Ορθόδοξοι Μουσουλμάνοι (το ίδιο πιστεύουμε και για την αλ Κάηντα και για την ISIS).
Όταν ο «Μουσουλμάνος» θα βιάσει, θα απαγάγει, θα κλέψει η γενικά θα διαπράξει έγκλημα, το μιντιακό κατεστημένο οφείλει να ενοχοποιήσει και το Ισλάμ. Όταν ο Χριστιανός εγκληματίας διαπράξει τα ίδια εγκλήματα, τότε δεν είναι τρομοκράτης, απλά είναι ένας «κακός άνθρωπος», που βεβαίως δεν σχετίζεται με την θρησκεία του, παρόλο που ο ίδιος δηλώνει πιστός Χριστιανός και εγκληματεί εις το όνομα του «Κυρίου»…
 Άχμαντ Ελντίν...."


2 σχόλια

  1. Ο/Η Ιωάννης Τζανάκος
    Όλα καλά με την υπεράσπιση από μέρους σας της μονοθεϊστικής θρησκείας σας και την αποκάλυψη των αντι-ισλαμικών ρατσιστικών στερεοτύπων, την αποκάλυψη των διάφορων (ακροδεξιάς έμπνευσης) χριστιανικο-φονταμενταλιστικών τρομοκρατικών ομάδων κ.λ.π Δεν θα ήθελα όμως να σας κρύψω την οργή μου για το ακραίο σας μίσος προς τους αδερφούς σας (και αδερφούς μου, περισσότερο από εσάς) σιϊτες μουσουλμάνους. Χρησιμοποιείτε τον όρο “χαρητζιτισμός” για να κρύψετε με προπαγανδιστικό τρόπο την ενοχή του σουνιτισμού (έστω σε ακραία σαουδαραβική μορφή) όσον αφορά τον αφιονισμό, το μίσος, τις διώξεις, τους βιασμούς, τις δολοφονίες, τις εκτελέσεις, απέναντι στους σιϊτες. Αλλά το αίσχος της σαουδαραβικής σας νοοτροπίας, που έχει εξευτελίσει το Ισλαμ παγκοσμίως, είναι πως μας περνάτε για ηλίθιους και εσάς για έξυπνους ενοχοποιώντας εμμέσως τα θύματα για τις πομπές και τις αμαρτίες των θυτών. Το να μιλά κανείς για “χαριτζητισμό” (κάτι που υπάρχει σε λίγα απομεινάρια και το ξέρετε) όταν έχουμε να κάνουμε με επιδοτούμενους από τις Η.Π.Α και την σαουδική αραβία σουνίτες τρομοκράτες είναι ντροπή, είναι κάτι χυδαιότερο από την ίδια την πράξη των ίδιων των τρομοκρατών-ισλαμοφασιστών αφού σημαίνει συμβολική σκύλευση των νεκρών, αθώωση των πραγματικών δολοφόνων που είναι οι σαουδάραβες χρηματοδότες αφιονιστές, γνωστοί για την υποκρισία τους και τις απάνθρωπες μεθόδους τους. Με όλη μου την ψυχή σας εύχομαι καλή αποτυχία, ελπίζοντας οι σιϊτες ιρανοί να βάλουν το κράτος ζόμπι της; Σαουδικής αραβίας στην κολασμένη θέση του..
    • Εάν θέλετε να εκφράσετε οργή για οποιοδήποτε «ακραίο» μίσος, τότε σταθείτε μπροστά σε ένα καθρέφτη και κοιταχτείτε. Το ακραίο μισός σας προς την Σ. Αραβία το βλέπετε; Μάλλον όχι. Βλέπω ακόμα ότι δεν γνωρίζετε τι είναι Χαρητζιτισμός ούτε επίσης την ιστορία και την παρουσία του στις εποχές μας. Σας παραπέμπω στο άρθρο που καταπιάνεται με τους «αδελφούς Μουσουλμάνους». Ότι γράφω το καλύπτω και το «δένω» με στοιχεία και πηγές. Από την άλλη εσείς εκφράζεστε με θεωρίες συνομωσίας και γράφετε ορμώμενος από φιλορωσικές ιδεολογίες.
      Η τρομοκρατία όπως έχουμε αποδείξει, από τα Ισλαμικά κείμενα, δεν έχει καμία θέση στο αυθεντικό Ορθόδοξο Ισλάμ (Σουνιτισμός – Σαλαφισμός). Καλά θα κάνετε λοιπόν ότι έχετε να πείτε να το λέτε επιχειρηματολογώντας και όχι λόγω φιλορωσικών συναισθημάτων (γιαυτο και η αγάπη σας με τους πολυθεϊστές σιίτες). Οι θεωρίες συνωμοσίας είναι για συζητήσεις καφενείου. Και μια συμβουλή, μάθετε να εκφράζεστε χωρίς να χαρακτηρίζετε. Με το να χυδαιολογείτε δεν αποδεικνύετε τίποτα άλλο παρά μόνο την αδυναμία σας να υποστηρίξετε την θέση σας…

       Ιωάννης Τζανάκος
      Ιουλίου 3, 2014 στις 11:33 μμ
      Η σύνδεση που κάνετε μεταξύ των αποκλινόντων από τον Σουνιτισμό αλλά παρ’όλα αυτά σουνιτών “Αδελφών Μουσουλμάνων”( που έχουν όντως επιρροές από τον Σουφισμό) και του Χαρητζιτισμού είναι έωλη, εξωπραγματική και καθόλου αποδεικνυόμενη με έναν οποιοδήποτε στοιχειωδώς λογικό τρόπο ερμηνείας. Η σύνδεση αυτή “πηδάει” κάποιους αιώνες και συνδέει ένα “εξισωτικό-εξτρεμιστικό-επαναστατικό” και μάλλον σιιτικής έμπνευσης κινημα, χαμένο στα βάθη των αιώνων με λίγα απομεινάρια αν δεν κάνω λάθος, με ένα συγχρονο πολιτικο-θρησκευτικό κίνημα φαινόμενο που αφορά μια προσπάθεια αντίδρασης στην εκκοσμίκευση και την δυτική αποικιοκρατία και ταυτόχρονα την γονιμοποίηση του ισλάμ από τις νέες ανάγκες και τα νέα καθήκοντα που αυτές φέρνουν, αλλά με υπερσυντηρητικό σουνιτικό πνεύμα επί της ουσίας. Είναι αλήθεια πως η Αλ Κάιντα (κυρίως ο Αλ Ζαουάχρι) έχει καταγωγική σχέση με αυτό το κίνημα, αλλά επίσης έχει σχέση με κύκλους της κυρίαρχης τάξης στην Σαουδική Αραβία που την επιδότησαν και την “χάρισαν” στις ΗΠΑ για να συμμετέχει στον αντισοβιετικό αγώνα στο Αφγανιστάν. Πρόκειται όμως (και οι αδελφοί Μουσουλμάνοι και η Αλ-Κάιντα) για Σουνίτες, έστω αποκλίνοντες, ενω οι της Αλ-Κάιντα μισούν τον Σιιτισμό, τον έξοχο αλεβιτισμό, τον έξοχο αλαουτισμό, σε βαθμό εξοντώσεως των καλύτερων, των ανθρωπινότερων, των ιερότερων λαών του Μουσουλμανικού κόσμου: του ιερού Σιιτικού, του ιερού Αλεβίτικου, του ιερού αλαουιτικού Λαού, που διασώζουν την αληθινή ιστορία, την ανθρωπιά, την ουσία του Ισλάμ και διασώζουν το πραγματικα αδερφικό μήνυμα του ανθρώπινου κειμένου του Κορανίου, όπως και άλλοι “αιρετικοί” (στον Χριστιανισμό) το πραγματικά αδερφικό μήνυμα της καινής διαθήκης κ.ο.κ σε όλες τις ”θρησκείες”..Το μίσος σας λοιπόν δεν μπορεί να κρύψει την αλήθεια: το μίσος όλων των υπερασπιστών του γράμματος έναντι του πνεύματος, των λατρευτών της φαινομενικότητας έναντι των φυλάκων της ουσίας, το μίσος των φανατικών του τύπου έναντι των μυστών, το μίσος των εξουσιαστών έναντι των φτωχών και ηττημένων, το μίσος των υποκριτών έναντι των αγνών, το μίσος των μισούντων έναντι των αγαπώντων, το μίσος των προδοτών έναντι των πιστών, το μίσος για τον άλλο άνθρωπο, την άλλη πίστη, τον άλλο δρόμο, τους ΠΟΛΛΟΥΣ δρόμους προς το ΕΝΑ. Με τι ευκολία δίνουν ονόματα κάποιοι και σεις! και με τι ευκολία αυτοπροσδιοριζονται ως οι τηρητές, οι τιμητές, οι θεματοφύλακες, όλοι οι ακόλουθοι της ανομίας και του δόγματος του “Θείου” Λόγου, του υποτίθεται ενός Λόγου, που στην πραγματικότητα είναι ο Λόγος ο εξωτερικός, ο φτωχός συγγενής του ζωντανού πνεύματος της ιερότητας. Τι σημασία έχουν οι φλυαρίες σας, τα ανούσια δόγματά σας και υμών και των άλλων θρησκευμάτων (των “απίστων”)? καμία σημασία. Οι αδερφοί σας, οι σιίτες (οι “πολυθεϊστές”) σκοτωνονται, βιάζονται, εκτελούνται , εξευτελίζονται, και σκυλεύεται η τιμή τους με τις συκοφαντίες και τα εξευτελιστικά ονόματα που τους προσδίδετε. Ξέρετε κάτι? Δεν ξέρω αν υπάρχει θεός, δεν είμαι τόσο σίγουρος αν υπάρχει όπως εσείς που τον έχετε στο τσεπάκι σας και τον επικαλείστε με κάθε τρόπο για να δικαιολογήσετε το καθε τι, αλλά για ένα πράγμα είμαι σίγουρος: πως αν υπάρχει έχετε μιά σίγουρη θέση στην Κόλαση. Σας το λέω με σιγουριά. Η θέση σας στην Κόλαση είναι εξασφαλισμένη, μέχρι να ζητήσετε συγγνώμη, και σεις και όσοι δικαιολογούν τα ψεύδη τους και την υπερηφάνια τους μέχρι τέλους (είτε είναι σουνίτες, σιιτες μουσουλμάνοι, είτε χριστιανοί, βουδιστές, άθεοι, ινδουιστές,).. 

      Ο Ahmed Eldin
      Η επίδειξη ασχετοσύνης περί Ισλαμικής θεολογίας και ιστορίας συνεχίζεται από μεριά σου. Γράφεις απλά για να γράψεις χωρίς να λες τίποτα στην ουσία. Εκφράζεις προσωπικές απόψεις που απορρέουν καθαρά από τα φιλορωσικά σου συναισθήματα. Δοξάζεις τους ειδωλολάτρες Σιίτες του δαιμονικού πνεύματος μόνο και μόνο γιατί η Ρωσία τους υποστηρίζει. Τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο.
      Είναι τιμή μου να μισείς εσύ (σαν άθεος που είσαι) την Ισλαμική Ορθοδοξία (Σουνιτισμός – Σαλαφισμός) και να ενστερνίζεσαι τις απόψεις των Σιιτών. Αυτό λέει πολλά. Η πλάνη θα αγαπήσει και θα στηρίξει την πλάνη. Ο Σατανάς θα στηρίξει τα δαιμόνια. Αν και δεν νομίζω να το κάνεις για ιδεολογικούς λόγους, όπως είπα, απλά εσύ και οι όμοιοι σου είστε υποταγμένα προβατάκια στις πολιτικές ατζέντες της μαμάς Ρωσίας.
      Ο Σουνιτισμός είναι το να είσαι προσκολλημένος στην Σούννα. Η Σούννα με την σειρά της δεν περιέχει καμία τρομοκρατική διδασκαλία. Είναι η τήρηση της Προφητικής παράδοσης/διδασκαλία. Η Προφητική διδασκαλία αναιρεί τις σιιτικές, χαριτζητικές και λοιπές πλανεμένες σέκτες. Αυτό είναι ξεκάθαρο και αποδεδειγμένο από την αρθρογραφία που σου παρέθεσα (που αμφιβάλω εάν έριξες ώστε μια ματιά).
      Παραδέχεσαι ότι αυτές οι τρομοκρατικές ομάδες αποκλίνουν από τον σουννιτισμό αλλά εξακολουθείς να πιστεύεις ότι είναι σουννιτικές (!;). Εάν κάτι αποκλίνει από το αρχικό σχέδιο τότε παύει να είναι κομμάτι από αυτό το σχέδιο.
      Όσον αφορά το πνεύμα εναντίον του «κατά γράμμα» τότε μαθέ ότι πνεύμα απορρέει από το κατά γράμμα. Δεν μπορεί να προκύψει ορθό πνεύμα αν δεν υπάρχει η μελέτη του γράμματος, εκτός βεβαίως αν μιλάμε όχι για το πνεύμα αλλά για πνευματισμό (δηλαδή σατανισμό, άρα σωστά εννοείς τους Σιίτες).
      Τέλος, πρέπει να καταλάβεις ότι δε μπορείς να εκφράζεις άποψη για το ποιος εκπροσωπεί το Ισλάμ στην αγνή του μορφή. Και αυτό γιατί δεν γνωρίζεις περί Ισλάμ (το έχεις αποδείξει δυο φορές μέχρι τώρα) ούτε έχεις πρόσβαση στις πηγές του και τις διδασκαλίες του. Κατευθύνεσαι καθαρά από πολιτικές τρίτων και όχι μέσω μιας αντικειμενικής προσωπικής μελέτης – έρευνας.
      Όπως βλέπεις σου επιτρέπω να εκφράζεσαι και να λες την άποψη σου, αλλά δυστυχώς δεν σέβεσαι την ελευθερία αυτή διότι χυδαιολογείς. Το επόμενο σχόλιο σου, σε περίπτωση που θα περιέχει ύβρεις, θα διαγραφεί αυτόματα…"

       Σχόλιο 1 (πολιτική): 
      Είναι πραγματικά κωμική η προσπάθεια απόκρυψης της σαουδαραβικής και φιλοαμερικάνικης- φιλο-ιμπεριαλιστικής στάσης του υπερ-σουνιτισμού όταν τίθενται συγκεκριμένα οι πολιτικές παράμετροι της πολιτικο-θρησκευτικής ιδεολογίας. Πίσω από τα ψευδο-θεολογικά "στοιχεία" της υπερ-σουνιτικής νεο-σαλαφιστικής ουαχαμπιτικής θεοκρατίας-θεολογίας κρύβονται οι γεωπολιτικές βλέψεις των αιγύπτιων και σαουδαράβων νεο-σαλαφιστών σε πλήρη συμπαιγνία με την στρατοκρατία των χωρών τους και τις δυτικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που μπροστά στον "κίνδυνο" να παραμείνει ισχυρός ο άξονας Ιράν-Άσσαντ-Ρωσσία-Κίνα δεν έχουν κανένα πρόβλημα να συμμαχήσουν με ριζικούς εχθρούς της ελευθερίας, είτε αυτοί είναι νεο-ναζί (Ουκρανία) είτε είναι φονταμενταλιστικά ισλαμο-φασιστικά ζόμπι.  Ασχολίαστο αφήνω τον χυδαίο αντιρωσσισμό που βγαίνει από όλες τις πάντες, τόσο "επίκαιρο" στην εκστρατεία της Ουκρανίας.
      Η αστειότητα και η χυδαιότητα της αναγωγής (που κάνουν οι "συντηρητικοί" μουσουλμάνοι) της ισλαμο-φασιστικής υπερ-σουνιτικής τρομοκρατίας στον Χαρητζιτισμό (ή Χαριζιτισμό) αποκαλύπτει έναν υπέρμετρο κυνισμό αφού είναι γνωστό σε όλους πως οι ριζοσπάστες τύπου Αλ-Κάιντα ή ISIL (ISIS) έχουν γεννηθεί μέσα στο σχετικά πρόσφατο σουνιτικό Ισλάμ εκφράζοντας μέσω ελάχιστων δογματικών ή πολιτικο-θεολογικών διαφορών την κίνηση μιας ριζοσπαστικότερης εφαρμογής αυτού του ίδιου του υπερ-σουνιτικού Ισλάμ σε σχέση με τις νεώτερες αστικές συνθήκες ζωής και τον εξευτελισμό του Ισλάμ και των ισλαμικών χωρών από την αποικιοκρατία.
       (Χασάν αλ-Μπάννα - Βικιπαίδεια)
        (Σαγίντ Κουτμπ - Βικιπαίδεια)
       Αυτό θα το δούμε στην ανάρτηση για τους "Αδελφούς Μουσουλμάνους". 

      Σχόλιο 2 (οντολογία της άρνησης) : 
      Μου είναι αδύνατον να καταλάβω πως είναι δυνατόν να αντιμετωπίσει κανείς με επιχειρηματολογία τους θεοκράτες κάθε είδους και να αντέξει στοιχειωδώς τον στρεψόδικο τρόπο σκέψης τους χωρίς να οργιστεί. 
      Όμως πρέπει κανείς να κάνει υπομονή κυρίως για να καταλάβουν οι αφελείς τους κινδύνους που απορρέουν από τον φονταμενταλιστικό τρόπο σκέψης όταν με αυτό τον όρο εννοούμε κάθε μορφή σκέψης που ισχυρίζεται πως η αλήθεια βρίσκεται σε μια έννοια του Λόγου που ανάγεται σε λεχθέντα και εννοηθέντα σε κάποιες αρχικές μυθικές συνθήκες που έχουν όμως ανατραπεί δραματικά κυρίως ως προς τον παραγωγικό μηχανισμό δημιουργίας του ίδιου του Λόγου. Πριν λοιπόν τρέξει κανείς να συν-οργισθεί μαζί μου πρέπει καταρχάς να αναλογιστεί αν και ο ίδιος μετέχει, έστω και ελάχιστα, σε αυτό τον τρόπο σκέψης. 
      Σημασία στην περίπτωση αυτή έχει η "καταγωγική" αρνητική λεπτομέρεια των κειμένων. Με αυτό τον όρο εννοώ πως οι φονταμενταλιστές όλων των παρατάξεων και ιδεολογιών κατασκευάζουν εκτός από την δική τους "θετική" μυθική καταγωγή μια ανάλογη "αρνητική" μυθική καταγωγή. 
      Η ιδιομορφία αυτής της ψευδο-διαλεκτικής μεθοδολογίας αναγωγής στο παρελθόν διενεργείται με βάση μια κατασκευασμένη συμμετρία του θετικού και του αρνητικού στοιχείου της κρίσης τους για την θεμελιακότητα του μυθικού παρελθόντος. 
      Ενώ η κατασκευή της θετικότητας συμβαίνει με έναν σχετικά ομαλό τρόπο πάνω στην βάση της καθαρής θέσης και της καθαρής άρνησης, όπου λ.χ η θέση είναι ο ''μονοθεϊσμός" και η άρνηση είναι η απόλυτη άρνηση του "πολυθεϊσμού", η κατασκευή της αρνητικότητας περιέχεται σε ένα πολυπλοκότερο νοητικο-οντολογικό σχήμα γεμάτο από στρεψόδικες και άθλιες υποστασιοποιήσεις του αρνητικού που "αφορούν" το εσωτερικό της ίδιας καθαυτής της εσωτερικότητας του θετικού καθορισμού του πολιτικο-θρησκευτικού μύθου. 
      Η ανιστορική "ερμηνευτική" χρησιμοποίηση ενός αρχαίου μικρού "εξισωτικού" κλάδου του μουσουλμανισμού (του Χαριτζητισμού) (με λίγες πραγματικές επιβιώσεις το παρόν) για να ψευδο-ενοχοποιηθούν "αγεληδόν" ριζοσπαστικές πτέρυγες του Ισλάμ (Αδελφοί Μουσουλμάνοι, Αλ-Κάιντα), την ίδια στιγμή που όλοι γνωρίζουν τις κοινές νεο- και υπερ-σουνιτικές ρίζες τους, υπερβαίνει ως άθλια "μέθοδος" κατά πολύ την αθλιότητα της καιροσκοπικής χρησιμοποίησής της (της "ερμηνείας" αυτής) για την εξυπηρέτηση στενών συμφερόντων και εκτείνεται σε έναν γενικευμένο τρόπο σκέψης που συνέχει και τους ίδιους τους σαλαφιστές αντιπάλους της.


      Ας συνεχίσουμε να θαυμάζουμε όμως τα ισλαμο-φασιστικά, αντιδημοκρατικά, αντι-αριστερά και αντι-κομμουνιστικά κρεσσέντο του υπερ-σουνίτη ιδεοληπτικού. Σε αυτά περιέχονται αυτούσια τα ιδεολογικά θεμέλια του ισλαμο-φασιστικού υπερ-σουνιτικού φονταμενταλισμού, καθώς και συγκεκριμένα στοιχεία του ουαχαμπισμού-σαλαφισμού που θα αναλύσουμε κάποια στιγμή, μιας και αφορούν θεμελιακές υπερ-σουνιτικές στρεβλώσεις των παραδοσιακών θεμελίων ακόμα και του παραδοσιακού σουνιτισμού:

      "..Οι «αδελφοί Μουσουλμάνοι» και η σημερινή κατάσταση της Αιγύπτου

      Εισαγωγή: Ποιοι είναι οι «Αδελφοί Μουσουλμάνοι»;
      Οι αδελφοί «Μουσουλμάνοι» (Ιχουάν αλ Μουσλιμήν) είναι μια οργάνωση που δημιουργήθηκε στην Αίγυπτο το 1928 με ιδρυτή τον Χάσαν Αλ Μπάνα ο οποίος άνηκε στην αίρεση του Σουφισμού και του Ασαριτισμού. Ένας από τους σημαντικούς ιδεολογικούς πατέρες αυτής της οργάνωσης, μαζί με τον Χάσαν αλ Μπάνα, είναι ο Σαήντ Κούτμπ που η ιδεολογία του, πέρα που έθεσε τα θεμέλια για την μεθοδολογία της οργάνωσης, αποτελεί και την μήτρα που γέννησε την σημερινή "Ισλαμική" τρομοκρατία.
      Ο Χάσαν αλ Μπάνα, ήταν αυτός που έφερε την υποτιθέμενη «χρυσή αρχή» της οργάνωσης. Αυτή ήταν να ενωθούν όλες οι αιρέσεις μαζί με το αυθεντικό Σουνιτικό Ισλάμ καθώς επίσης και με μη Μουσουλμάνους (Χριστιανοί, Ιουδαίοι κτλ) για να συγκεντρωθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι οπαδοί που θα βοηθούσαν στην επίτευξη των στόχων της οργάνωσης, και βεβαίως των φιλοδοξιών των ηγετών της. Με αυτό ακριβώς το σκεπτικό οι αδελφοί «Μουσουλμάνοι» έκαναν συμμαχίες με το σιιτικό καθεστώς του Ιράν. [1]
      Ο Σαήντ Κούτμπ αποκαλούσε τις Μουσουλμανικές κοινωνίες και τους κυβερνήτες Μουσουλμάνους ως «άπιστους» και «αποστάτες» (τακφίρ). Εξέφραζε συχνά την αναγκαιότητα της επανάστασης και τις εξέγερσης εναντίον αυτών των ηγετών και απαιτούσε την αντικατάσταση τους [2].
      Δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες τρομοκρατικές επιθέσεις δεν ξεχωρίζουν Μουσουλμάνους από μη Μουσουλμάνους, με αποτέλεσμα οι νεκροί και τα θύματα να είναι πιο πολλοί Μουσουλμάνοι. [3]
      Με βάση αυτά, και πολλά άλλα, οι αδελφοί Μουσουλμάνοι αποτελούν ένα χρήσιμο εργαλείο για την δημιουργία χάους και διαφθοράς, τόσο σε θρησκευτικό επίπεδο (λόγω αίρεσης και πλάνης) όσο και σε κοσμικό. 
      Ο σκοπός τους δεν είναι το Ισλάμ αλλά οι πολιτικές τους φιλοδοξίες και η εξυπηρέτηση της κάθε γεωπολιτικής ατζέντας. 
      Η υποκρισία των αδελφών Μουσουλμάνων:
      Ο Άλι Ασμάουι, πρώην μέλος της οργάνωσης, είχε βοηθήσει στην αναδιοργάνωση της αδελφότητας το 1965. Είχε στενές σχέσεις με τον Σαήντ Κούτμπ και με άλλα μέλη οπου συνελήφθη μαζί τους και φυλακίστηκε. 
      Η αδελφότητα τον κατηγόρησε για προδοσία όταν έγραψε ορισμένα άρθρα σε μια εφημερίδα, τα οποία μετέπειτα έγιναν βιβλίο, στα οποία αποκάλυψε άγνωστες πτυχές για την μεθοδολογία της οργάνωσης, τους στόχους της, καθώς επίσης έκανε κάποιες αναφορές για ορισμένα ηγετικά στελέχη (όπως τον Κούτμπ).
      Το βιβλίο του Ασμάουι καταπιάνεται με την αδελφότητα στο χρονικό διάστημα μεταξύ 1952 και 1970. Ασχολείται με τις συγκρούσεις μεταξύ των Ελεύθερων Αξιωματικών ( που πήραν την εξουσία μετά την επανάσταση του 1952, στην Αίγυπτο) και στη συνέχεια μεταξύ του Γκαμάλ Άμπντ Ελ-Νάσερ και των αδελφών Μουσουλμάνων.
      Ο Άλι Ασμάουι, καταυτήν την διάρκεια, αποκαλύπτει πολλά για την φαινομενική καλοσύνη που προσπαθούσε να απεικονίσει η αδελφότητα προς τα έξω, στην πραγματικότητα δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένας μανδύας για την άθλια κομματικοποίηση, πολιτικοποίηση, και τις πολιτικές απάτες των ηγετών τους με κύριο στόχο την διασφάλιση της ηγεσίας. Στην εισαγωγή του βιβλίου «Η μυστική ιστορία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας» (2η έκδοση, σελ. 6), ο Ασμάουι γράφει:

      «Είδα ότι πολλοί ηγέτες της αδελφότητας, που διέφυγαν από τις χώρες τους σε Δυτικές χώρες, βρήκαν τον τρόπο να έχουν τις καλύτερες σχέσεις με την «Σατανική Αμερική» που συνήθιζαν (στην αδελφότητα) να μας προειδοποιούν από αυτήν. Το αντίθετο μάλιστα, είχαν πολλές ωφέλειες από τις παροχές που έδινε η Αμερική στο λαό της και σε όσους ζούσαν σε αυτήν. Έγινε ξεκάθαρο σε εμένα η υποκριτική τους στάση, τα δυο τους πρόσωπα. Με το ένα (πρόσωπο) ήταν τα αυστηρά τους κηρύγματα να είμαστε απόμακροι από κάθε τι δυτικό, γιατί ήταν του Σατανά, και το άλλο πρόσωπο ήταν το ευγενικό προς τις Αμερικανικές δυνάμεις, που συμβιβαζόντουσαν στο κάθε τι για χάρη τους, μόνο και μόνο να τους εντυπωσιάσουν και να τους συμπαθήσουν έτσι ώστε στην συνέχεια να τους βοηθήσουν να ρίξουν τις κυβερνήσεις τους από τις χώρες που διέφυγαν [4]
      Είχα καταλάβει ότι πρόκειται για μια τακτική απόκρυψης του πραγματικού τους χαρακτήρα από μεριά τους. Αυτό με οδήγησε να στραφώ εναντίον τους γιατί γνώριζα τα πράγματα και τις καταστάσεις τους πολύ καλά από μέσα. Είναι εξαιρετικοί διδάσκαλοι της υποκρισίας»
      Δεν αποτελεί μυστικό ότι η αδελφότητα, λίγο μετά την ίδρυση της, είχε χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο αποσταθεροποίησης προς τις Ισλαμικές κοινωνίες. Ενδιαφέρον επίσης είναι ότι αυτή η αποσταθεροποίηση, που εξυπηρετεί γεωπολιτικές ατζέντες, δεν είναι ως προς το συμφέρον των Μουσουλμάνων και των χωρών τους. Μπορεί να ισχυρίζονται ότι είναι εναντίον της «κακιάς Δύσης» αλλά την ίδια στιγμή κάνουν συμμαχίες και συνεργασίες με το σλόγκαν του «οτιδήποτε θα μας κάνει να φτάσουμε στην εξουσία τότε θα το χρησιμοποιήσουμε και θα το ακολουθήσουμε μέχρι το τέλος». Ένα πράγμα σαν το «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα»
      Αδελφοί Μουσουλμάνοι: Η μήτρα για την σημερινή τρομοκρατία
      Η σημερινή τρομοκρατία από δήθεν Μουσουλμάνους, πέρα που έχει σκοτώσει πολλούς αθώους ανθρώπους, Μουσουλμάνους και μη, και που έχει αμαυρώσει εξαιρετικά την εικόνα του αυθεντικού Ισλάμ, έχει τις ρίζες της στην αδελφότητα και συγκεκριμένα στον Σαήντ Κούτμπ.
      Ο Κούτμπ σε μια περίοδο 15 ετών, μεταξύ του 1925 και του 1940, επηρεάστηκε από δυτικές αθεϊστικές φιλοσοφίες και συγκεκριμένα από αυτές του Μάρξ [5]. Στις αρχές του 1950 έγινε μέλος της αδελφότητας και αρχισυντάκτης του περιοδικού της οργάνωσης με την ονομασία «αλ Ιχουάν αλ Μουσλιμήν» 
      Ο Κούτμπ θεωρείται, μαζί με τους υπόλοιπους πλανεμένους όπως τους Χομεϊνί, αλ Μαουντούντι, Χάσαν αλ Μπάνα, από τους κορυφαίους Μουσουλμάνους στοχαστές, όχι τόσο για τις ιδέες του αλλά κυρίως για τον δήθεν ηρωικό τρόπο που πέθανε. Εκτελέστηκε διά απαγχονισμού με την κατηγορία της υποκίνησης βίαιης επανάστασης στην Αίγυπτο (29 Αυγούστου το 1966).  
      Ο γνωστός σε όλους Άημαν αλ Ζαουάχιρι, που έγινε μέλος της «Ισλαμικής Τζιχάντ» και μετέπειτα ο μέντορας του Ίμπν Λάντεν (Μπίν Λάντεν), είναι ο «πιο κάλος μαθητής» του Μουχάμαντ Κούτμπ, αδελφού του Σαήντ Κουτμπ, ο οποίος είχε αναλάβει να προωθήσει τα έργα του αδελφού του [6]
      Ο Ζαουάχιρι συνεχώς άκουγε από τον θειο του, τον Μαχφούζ Αζζάμ (στενός φίλος του Κούτμπ, από τους λίγους που είδαν τον Κούτμπ πριν την εκτέλεση του) για την «ηρωική στάση» του Κούτμπ στη φυλακή και στο μαρτύριο. [7]
      Όλα αυτά, και άλλα παρόμοια που θα δούμε αναλυτικά σε επόμενα άρθρα για την αναρχοκουμμουνιστική ιδεολογία του Κούτμπ, δεν αφήνουν καμία αμφιβολία για το πώς γεννήθηκε η σημερινή «Ισλαμική» τρομοκρατία που απορρέει ξεκάθαρα από τους Αδελφούς Μουσουλμάνους (και έχει ρίζες ακόμα πιο πίσω στην αίρεση των Χαρητζητών). Δεν είναι καθόλου τυχαίο επίσης ότι η αδελφότητα έχει άριστες σχέσεις με διάφορα αριστερά κόμματα στην Ευρώπη (και στην Ελλάδα, και πρώτα ο Θεός θα έρθει η ώρα που θα του ξεμπροστιάσουμε με στοιχεία και αυτούς τους «Μουσουλμάνους»)
      Το «Ισλάμ» της Αδελφότητας:
      Ο πλανεμένος και αιρετικός Σαήντ Κούτμπ δεν έμεινε μόνο στην αίρεση, αλλά πέρασε και σε διάφορες άλλες δηλώσεις στα βιβλία του που με μεγάλη άνεση χαρακτηρίζονται από τους λογίους ως εκφράσεις απιστίας (κούφρ). Όχι ότι ο ίδιος απαραίτητα είναι κάφιρ (άπιστος) αλλά οι δηλώσεις του χαρακτηρίζονται από αίρεση που αγγίζουν τα όρια της απιστίας. Για παράδειγμα ανέφερε ότι το Ισλάμ είναι ένα μίγμα από κουμμουνισμό και χριστιανισμό:

      «Το Ισλάμ είναι ένα μοναδικό, εποικοδομητικό και θετικιστικό θρήσκευμα που έχει διαμορφωθεί από τον Χριστιανισμό και τον Κουμμουνισμό. Μια τέλεια ανάμειξη με τον πιο τέλειο τρόπο» [8]
      Είθε ο Αλλάχ ο Ύψιστος να με συγχωρέσει που έβαλα αυτήν την εμετική παράθεση. Κατά τον Κούτμπ λοιπόν, έχουμε το Ισλάμ το οποίο προέρχεται όχι από τον Αλλάχ και τον Απόστολο Του, αλλά από ιδεολογίες ανθρώπων (Κουμμουνισμός, Χριστιανισμός).
      Ο Κούτμπ έχει ξεστομίσει παρόμοιες δηλώσεις αίρεσης (που αγγίζουν τον βαθμό της απιστίας) όταν χυδαιολογούσε κατά ορισμένων από τους Σαχάμπα (οπαδούς και συντρόφους του Προφήτη), ενάντια στον Ουθμάν (η ευχαρίστηση του Αλλάχ να τον συνοδεύει), στον Μουάουια (η ευχαρίστηση του Αλλάχ να τον συνοδεύει) και στον Άμρ Ίμπν αλ-Ας (η ευχαρίστηση του Αλλάχ να τον συνοδεύει). Οι οπαδοί του Κούτμπ, από τους αδελφούς Μουσουλμάνους, έτρεξαν να καλύψουν αυτήν την αστοχία του ηγέτη τους με το να υποστηρίζουν ότι μετανόησε μετά από αυτά τα λόγια. Μέχρι και αυτοί δεν άντεξαν αυτές τις δηλώσεις.  Όμως η αλήθεια είναι ότι ο Κούτμπ πέθανε με αυτό το πιστεύω για αυτούς τους Σαχάμπα, και η απόδειξη είναι τα βιβλία του που μέχρι το τέλος της ζωής του (μέχρι και οι τελευταίες εκδόσεις με την παρουσία του) εξύψωναν την εξέγερση κατά του Ουθμάν (η ευχαρίστηση του Αλλάχ να τον συνοδεύει)  που αποτέλεσμα είχε τον θάνατο του.
      Ο Προφήτης (ειρήνη και ευλογία σε αυτόν) είπε: «Όποιος ενοχλεί χυδαιολογώντας τους Σαχάμπα μου, τότε επάνω του είναι η κατάρα του Αλλάχ, των Αγγέλων και των ανθρώπων» [9]
      Ο μεγάλος ιμάμης της προφητικής παράδοσης (της Σούννα), ο Άχμαντ Ίμπν Χάνμπαλ είπε: «Όποιον δείτε να μιλά άσχημα για τους Σαχάμπα του Αποστόλου του Αλλάχ τότε να αμφισβητήσετε το Ισλάμ του». Είναι αμέτρητες οι αναφορές από Ισλαμικά βιβλία των μεγάλων λογίων που αναφέρουν αχαντίθ (ρύσεις του Αποστόλου) για την εξύψωση των Σαχάμπα και για την τιμή που είχαν ως πρώτοι μαθητές του Αποστόλου [10]
      Οι αδελφοί Μουσουλμάνοι, μέχρι σήμερα, πιστεύουν ακριβώς αυτό που πιστεύει και ο ιδεολογικός τους πατέρας (Σαήντ Κούτμπ). Ότι το Ισλάμ δεν διαφέρει καθόλου από τον Χριστιανισμό, ακόμα και σε δογματικά θέματα! Ο Μουχάμαντ Μόρσι είχε πει σε μια αραβική εκπομπή με τίτλο «90 λεπτά», στο κανάλι «Μεχουαρ»:

      «…Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν διαφορές σε δογματικά θέματα, αδύνατον! Μεταξύ των Αιγυπτίων δεν υπάρχουν διαφορές στο δόγμα καθόλου (ως προς τα θεμέλια), ανάμεσα σε όλους τους Αιγύπτιους, δεν υπάρχουν διαφορές στο πιστεύω, μεταξύ των Μουσουλμάνων και των Χριστιανών…» [11]
      Ο μεγάλος Αλλάμα, Δρ. Σάλεχ Αλ Φαουζάν, ρωτήθηκε «ποια είναι η ετυμηγορία/απόφαση για κάποιον που λέει ότι η ακίντα (το δόγμα) των Μουσουλμάνων και των Χριστιανών είναι ένα/όμοιο για χάρη πολίτικων σκοπιμοτήτων;»  Απάντησε:

      «Ζητώ καταφύγιο στον Αλλάχ (από αυτές τις δηλώσεις)…δεν είναι ένα το δόγμα μας και το δόγμα των Χριστιανών. Το δόγμα μας είναι (αγνός) Μονοθεϊσμός. Είναι η θρησκεία του Αβραάμ (Ισλάμ) σαν τη θρησκεία της Τριάδας; Ο Αλλάχ να μας συγχωρέσει. Λέγοντας αυτά για χάρη ωφελειών δεν επιτρέπεται. Ναι επιτρέπεται σε εμάς να έχουμε εμπορικές σχέσεις μεταξύ μας (μεταξύ Μουσουλμάνων και Χριστιανών) , να έχουμε συμφωνίες…το να έχουμε όμως συμφωνίες είναι άλλο πράγμα, ο Προφήτης το έκανε αυτό, αλλά το να είμαστε ευχαριστημένοι με την θρησκεία τους η το να εξυμνούμε την θρησκεία τους, αυτό είναι απιστία (κούφρ) στον Αλλάχ»
      Ο Ύψιστος είπε:
      «Άπιστοι είναι πραγματικά εκείνοι που λένε ότι ο ΑΛΛΑΧ είναι ο Χριστός, ο γιος της Μαριάμ» {Κοράνι 5:17}
      «Πράγματι Απίστησαν όσοι είπαν: “Ο ΑΛΛΑΧ είν’ ένας απ’ τους τρεις της Τριάδας» {Κοράνι 5:73}
      «Βέβαια οι άπιστοι (που δεν δέχτηκαν το Ισλάμ) είτε είναι από τους οπαδούς της Βίβλου(Χριστιανοί-Ιουδαίοι) είτε από τους Πολυθεϊστές, θα μείνουν στη Φωτιά της Κόλασης, όπου (για πάντα) θα κατοικούν» {Κοράνι 98:6}
      Ο Μόρσι στην πραγματικότητα δεν είπε κάτι καινούριο. Απλά παπαγάλισε τα λόγια του ιδεολογικού του πατέρα, του Σαήντ Κούτμπ, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι το Κοράνι τον αναιρεί με ξεκάθαρα χωρία.
      Η κατάσταση στην Αίγυπτο (Αύγουστος 2013)
      Τι συμβαίνει πραγματικά στην Αίγυπτο; Είναι μια σύγκρουση μεταξύ του Ισλάμ και των Κουφάρ (απίστων); Μεταξύ της καθοδήγησης και του σκοταδισμού; Μεταξύ της Ισλαμικής Ορθοδοξίας και της αίρεσης; Η απάντηση είναι – τίποτα απολύτως από όλα αυτά-. Η σύγκρουση που υπάρχει στην Αίγυπτο είναι καθαρά πολιτικής φύσεως. Ένας διαγωνισμός ποιος θα πάρει την καρέκλα. Τα θύματα και οι αδικημένοι δεν είναι οι αδελφοί Μουσουλμάνοι, είναι αυτοί που λανθασμένα πίστεψαν ότι θύμα είναι η μασονική αυτή αδελφότητα και ορισμένοι πέθαναν για χάρη της. Μια αδελφότητα που ξεκίνησε όλο αυτό το χάος στην Αίγυπτο, που προετοιμαζόταν πολύ καλά από την ίδρυση της γιαυτήν την καταστροφή, για να εξυπηρέτηση τις γεωπολιτικές ατζέντες εξωτερικών συμφερόντων για μια νέα τάξη πραγμάτων στην Μέση Ανατολή. Το παραμύθι το έφαγαν πολλοί, όπως έφαγαν και το κεφάλι τους, οι ποιό έξυπνοι βεβαίως, της αδελφότητας, ξέρουν να κρύβονται καλά, μόνο οι αδαείς και οι ταλαίπωροι την πλήρωσαν, την πληρώνουν και θα την πληρώνουν, και αυτό γιατί επιμένουν να κλείνουν τα μάτια τους και να μην επιστρέφουν στην Σούννα του Προφήτη. Είθε ο Αλλάχ να τους σπλαχνιστεί και να τους συγχωρέσει.
      Όταν έγινε η εξέγερση επί Μουμπάρακ σχεδόν κάνεις δεν ενδιαφέρθηκε να αναζητήσει την Σούννα του Προφήτη μας ως προς το τι πραγματικά πρέπει να γίνει. Ένα από αυτά που πιστεύουμε ακράδαντα σαν Μουσουλμάνοι ότι το Ισλάμ είναι ένας τρόπος ζωής. Έχει λύσεις για κάθε τι που αφορά την ζωή μας και την καθημερινότητα μας.  
      Ο Αιγυπτιακός λαός, και όχι μόνο, μιας και η Ούμμα υποφέρει από αυτήν την αρρώστια, απέτυχε να συμβουλευτεί τις διδασκαλίες του Αποστόλου (ειρήνη και ευλογία σε αυτόν) και προτίμησε, για άλλη μια φορά, να ακολουθήσει τις επιθυμίες της και τα συναισθήματα της. Η εξέγερση εναντίον του Μουμπάρακ έγινε, και η καταστροφή μόλις είχε πάρει μέρος. Αν μόνο είχαν ακολουθήσει τον Απόστολο θα ήταν καλύτερα γιαυτούς. Αυτό ισχύει για όλη την αραβική «άνοιξη», που δεν είναι τίποτα άλλο παρά άνοιξη για «άλλους» εκτός των ίδιων των Μουσουλμάνων, στην ουσία είναι ένας χειμώνας.
      Ο Ύψιστος λέει:
      «Κι υπακούετε στον ΑΛΛΑΧ και στον Απόστολο Του, και μη φιλονικείτε, γιατί θα χαθείτε κι η δύναμη σας θα εκτραπεί. Να κάνετε υπομονή, γιατί ο ΑΛΛΑΧ   είναι   με   τους  υπομένοντες» {Κοράνι 8:46}
      Ο Απόστολος (ειρήνη και ευλογία σε αυτόν) είπε:
      «Σας συμβουλεύω, να φοβάστε τον ΑΛΛΑΧ και να υπακούετε τους αρχηγούς σας, ακόμα και αν είναι ένας Αιθίοπας σκλάβος. Διότι πράγματι, όποιος ζήσει μετά που θα φύγω θα δει πολλές διαφωνίες διαμάχες λεκτικές και αντιφάσεις. Γιαυτό λοιπόν πρέπει να εμμένετε- να είστε προσκολλημένοι στην Σούννα μου και στην Σούννα των Χαλίφηδων, προσκολληθείτε γερά, και προσέξτε τις καινοτομίες (αιρέσεις), διότι όλα τα καινούργια (σε θέματα πίστεως) είναι Μπίντα’α και κάθε Μπίντα’α είναι πλάνη από τον ορθό δρόμο» [12]
      Τι συμβαίνει εάν εγκαταλείψουμε την Σούννα του Προφήτη μας; Ο Ύψιστος προειδοποιεί, και το τέλειο παράδειγμα είναι η σημερινή κατάσταση της Αιγύπτου:
      «Κι ας προσέξουν εκείνοι που αντικρούουν (δεν τηρούν) τη διαταγή του Αποστόλου ότι θα τους συμβεί κάποια δοκιμασία ή θα πέσει πάνω τους αβάσταχτη τιμωρία» (Κοράνι 24:63)
      [Κι ας προσέξουν εκείνοι που αντικρούουν (δεν τηρούν) τη διαταγή του Αποστόλου]: Σημαίνει ότι οφείλουμε να προσέχουμε να μην εναντιωνόμαστε στην διαταγή, στον τρόπο, στην μεθοδολογία (Σούννα) του Προφήτη (ειρήνη και ευλογία σε αυτόν). Τα λόγια μας και οι πράξεις μας πρέπει να είναι σύμφωνα με τις διδασκαλίες και την μεθοδολογία του Αποστόλου. Ότι δεν είναι σύμφωνο θα απορριφτεί και ότι είναι σύμφωνο θα γίνει αποδεκτό από τον Ύψιστο. [13]
      Ο Προφήτης (ειρήνη και ευλογία σε αυτόν) ανέφερε: «Όποιου η πράξη δεν είναι σύμφωνη με την υπόθεση μας (νόμο, τρόπο, μέθοδος) θα απορριφτεί» [14]
      [ότι θα τους συμβεί κάποια δοκιμασία]: Εδώ η λέξη «δοκιμασία» (Φίτνα – فتنة) αναφέρεται στην υποκρισία η στην απιστία η στην καινοτομία. Κατανοούμε λοιπόν ότι η προειδοποίηση είναι αρκετά σοβαρή για αυτούς που εναντιώνονται στην Σούννα του Προφήτη. Ο μεγάλος λόγιος Ιμάμης Άχμαντ ανέφερε για το συγκεκριμένο χωρίο ότι η λέξη Φίτνα αναφέρεται στο Σίρκ (πολυθεϊσμό, αποδίδοντας στον Αλλάχ ψεύτικες θεότητες) [15]
      [ή θα πέσει πάνω τους αβάσταχτη τιμωρία]: Σημαίνει επίγεια τιμωρία η οποία μπορεί να είναι (να υποστούν) διωγμό, αδικία/καταπίεση, φυσικές καταστροφές και άλλα παρόμοια. [16]
      Μπορούν να μας πουν οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι και οι οπαδοί τους που τους υποστηρίζουν, αν διακρίνουν από τα ξεκάθαρα εδάφια του Ύψιστου ότι αυτό που έχει πέσει πάνω στην Αίγυπτο και τον λαό της πρόκειται για τιμωρία;  Έχουν καμία αμφιβολία ότι αυτό που συμβαίνει στην Αίγυπτο είναι «Φίτνα» και «αβάσταχτη τιμωρία» με την μορφή των διωγμών, της αδικίας και των καταστροφών; Αν το βλέπουν αυτό, που στην περίπτωση μη κατανόησης έχουν σοβαρό θεολογικό πρόβλημα, μπορούν να καταλάβουν ποια είναι η ουσιαστική αιτία όλης αυτής της Φίτνα; Είναι γιατί εναντιώθηκαν στην διαταγή του Αποστόλου όπως λέει ο Ύψιστος στο εδάφιο.
      Πως εναντιώθηκαν; Με το να κάνουν εξέγερση και επανάσταση στον κυβερνήτη τους (Μουμπάρακ) όταν ο Προφήτης κάλεσε στην υπομονή όταν ο Κυβερνήτης είναι άδικος και καταπιεστής. 
      «Από τον Ουσάηντ Ιμπν Χουντάηρ που είπε, ότι ο Απόστολος είπε «Μετά από εμένα θα δείτε κυβερνήτες που δεν θα σας δίνουν τα δικαιώματα σας, αλλά εσείς πρέπει να τους τα δίνεται και κάντε υπομονή μέχρι να με συναντήσετε ( την Ημέρα της Κρίσης)» [17]
      «Ο Απόστολος (ειρήνη και ευλογία σε αυτόν) είπε «Να υπακούς τον κυβερνήτη σου ακόμα και στην περίπτωση που σε μαστιγώνει και σου παίρνει την περιουσία σου» [18]
      Ο Προφήτης σου λέει κάνε υπομονή, ενώ εσύ ταλαίπωρε Μουσουλμάνε επηρεασμένος από την δυτική νοοτροπία, έχοντας καταπιεί αμάσητα την πλάνη του κουμμουνισμό και της αναρχίας (η βασική ιδεολογία των αδελφών Μουσουλμάνων), καλείς σε συγκρούσεις, επαναστάσεις, που το μόνο που φέρνουν είναι το χάος και την καταστροφή, από αυτήν που δήθεν επαναστατείς για να αποφύγεις!
      Μετά από την ανατροπή του Μουμπάρακ περνάμε στην ανατροπή του Μόρσι. Ο Μόρσι και η παρέα του αρχίζει να παραπονιέται για την «αδικία» αυτή. Ξέχασε όμως ότι έτσι όπως ανέβηκε, ενάντια στη Σούννα, ανατρέποντας τον Μουμπάρακ, με ακριβώς τον ίδιο τρόπο ανατράπηκε και ο ίδιος. Ποια «αδικία» λοιπόν όταν γεύεσαι τα έργα σου;
      Σε αυτό το σημείο θα ακούσουμε τα γαβγίσματα περί Δημοκρατίας και εκλογών, όμως οι ταλαίπωροι «Δημοκράτες» ας μάθουν ότι το Ισλάμ και η Δημοκρατία είναι δυο έννοιες αντίθετες. Πως είναι δυνατόν το Ισλάμ να δέχεται το σλόγκαν «ο λαός κυβερνά – αποφασίζει» όταν η εντολή και η εξουσία ανήκουν στον Αλλάχ, τον Ύψιστο, τον Κύριο, τον Δημιουργό;
      «Δεν είναι σωστό σ’ ένα Πιστό κι ούτε σε μια Πιστή, όταν για μια υπόθεση που έχει ληφθεί η απόφαση από τον ΑΛΛΑΧ κι από τον Απόστολο Του, να έχουν την ελεύθερη επιλογή για την απόφαση τους. Κι αν κανείς δεν υπακούει στον ΑΛΛΑΧ και στον Απόστολο Του, τότε βρίσκεται σε φανερή πλάνη.» {Κοράνι 33: 36}
      Συνειδητοποιούν το Σίρκ (πολυθεϊσμό/παγανισμό) της δήλωσης/σκέψης αυτής; Το Ισλάμ δεν έχει καμία σχέση με την Δημοκρατία και με τις εκλογές [19]
      «Και όποιος δεν δικάσει, με βάση τα όσα αποκαλύφθηκαν απ’ τον ΑΛΛΑΧ, αυτοί είναι οι Άπιστοι» Κοράνι 5:44
      Με αυτά και με αυτά φτάνουμε στο σήμερα, που εξαιτίας των επαναστατικών ιδεολογιών των μασόνων Αδελφών Μουσουλμάνων και με συνδυασμό την εγκατάλειψη της Σούννα έχουμε αυτό το αποτέλεσμα που βλέπουμε. Κλείνοντας το άρθρο αυτό θα ήθελα να παραθέσω την εξαιρετική συμβουλή του Χάσαν αλ Μπάσρι, του μεγάλου αυτού Ιμάμη που είπε:
      «εάν ο κόσμος έκανε υπομονή με τους άδικους κυβερνήτες του, τότε δεν θα αργούσε να έρθει η διέξοδος από τον Αλλάχ. Όμως ο κόσμος βιάζεται με το ξίφος και καταλήγει να μένει με αυτό ( να σκοτώνεται). Μα τον Αλλάχ, οι επαναστάτες δεν φέρνουν καλό ούτε για μια μόνο ημέρα» [20]
      Είθε ο Αλλάχ να προστατέψει τον λαό της Συρίας και της Αιγύπτου
      Είθε ο Αλλάχ να δώσει μια διέξοδο από το χάος αυτό
      Είθε ο Αλλάχ να σταματήσει την αιματοχυσία
      Είθε ο Αλλάχ να δώσει ασφάλεια και προστασία στις χώρες αυτές
      Είθε ο Αλλάχ να πάρει μακριά αυτήν την δοκιμασία
      Είθε ο Αλλάχ να σπλαχνιστεί και να δείξει έλεος στους Μουσουλμάνους όπου και αν βρίσκονται
      Είθε ο Αλλάχ να βοηθήσει το Ισλάμ και τους Μουσουλμάνους
      Είθε ο Αλλάχ να μας ευλογήσει με ασφάλεια και προστασία
       Άχμαντ Ελντίν
      Υποσημειώσεις – Πηγές:
      [1] Όμαρ αλ-Τιλμισάνι, Το εμπνευσμένο δώρο: Χάσαν αλ Μπάνα, σελ 78.
      [2] «Ισλάμ και Δύση», από τν συλλογή του Michael Thompson, σελ. 44-45 και του Γιούσουφ αλ Καραντάουι (οπαδός των αδελφών Μουσουλμάνων) στο «Προτεραιότητες τους Ισλαμικού κινήματος» σελ 110
      [3] http://cnsnews.com/news/article/sunni-muslim-extremists-committed-70-terrorist-murders-2011
      [4] δείτε το παράδειγμα της Αιγύπτου σήμερα – από αυτό μπορούμε να καταλάβουμε πολλά.
      [5] Σαλάχ αλ Χάλιντη, «από την γέννα στο μαρτύριο», βιογραφία του Σαήντ Κούτμπ, σελ 213-245.
      [6] Kepel, War for Muslim Minds, 2004, σελ 174-5
      [7] Lawrence Wright, Looming Tower, 2006, σελ. 36
      [8] Μα’αρακατ ουλ Ισλάμ ουαρ Ρα’σαμάλιηα, 13η έκδοση, σελ 16
      [9] Αλ Αλμπάνι, ασ-Σαχίχα, Νούμερο 2340
      [10] Ασ-Σούννα, Νούμερο 2359
      [11] http://www.youtube.com/watch?v=MVuOjSmBe4o
      [12] Άμπου Νταούντ νούμερο 4607 και ατ Τιρμιδί νούμερο 2676
      [13] Ταφσίρ Ίμπν Καθίρ, τόμος 7, σελ 133
      [14] Ιμπν Χάτζαρ αλ Ασκαλάνι, Φάτχ αλ Μπάρι τόμος 4 σελ 416 – και από την Συλλογή του Μούσλιμ νούμερο 1343
      [15] Ταφσίρ Ίμπν Καθίρ, τόμος 7, σελ 133
      [16] Ταφσίρ Ίμπν Καθίρ, τόμος 7, σελ 134
      [17] Σαχίχ αλ Μπουχάρι νούμερο 7057 και Σαχίχ Μούσλιμ νούμερο 1847
      [18] Σαχίχ Μούσλιμ νούμερο 4554
      [19] http://islamforgreeks.org/2013/03/04/democracy-debate/
      [20] Ιμπν Σάαντ, Ταμπακάτ αλ Κούμπρα, τόμος 7, σελ 165.

      Παρακάτω μπορούμε να δούμε ένα κείμενο αυτούσιας στρέβλωσης του παραδοσιακού σουνιτικού μουσουλμανισμού, και αυτούσιας σαουδαραβικής ουαχαμπικής "ερμηνευτικής" αθλιότητας προς το Κοράνι. Θα αναφερθούμε πιο συγκεκριμένα στο μέλλον. Τα στοιχεία της ερμηνευτικής αλήθειας αυτού του κειμένου πρέπει να ειδωθούν σε συνάφεια προς τις (αδιόρατες στον αδαή)  ανιστορικής μεθοδολογικής προέλευσης κακοποιήσεις και του ίδιου του Λόγου του Μωάμεθ.


      "...«Ουαχαμπισμός» και Σαλαφισμός

      Η λέξη «Ουχαμπισμός» ακούγεται αρκετά συχνά απο διάφορα άτομα που σκοπό έχουν (με την άγνοια τους)  να προκαλέσουν φοβίες, αστήριχτες φήμες και να παρενοχλήσουν τους Μουσουλμάνους που ακολουθούν το Ορθόδοξο Ισλάμ, δηλ με βάση το Κοράνι και την Προφητική παράδοση (Σούννα) του Προφήτη μας Μουχάμαντ (ειρήνη και ευλογία σε αυτόν)
      Τα άτομα αυτά που αποκαλούν ορισμένους Μουσουλμάνους «Ουχαμπιστές» αυτοαποκαλούνται ερευνητές, αναλυτές, πολιτικοί και τους βρίσκουμε πολλές φορές να είναι και δημοσιογράφοι η και «μουσουλμάνοι». Όλοι τους μοιράζονται ένα σημαντικό στοιχείο όταν αναφέρονται σε «Ουχαμπιστές» και στον «Ουχαμπισμό». Αυτό είναι το στοιχείο της άγνοιας περί Ισλαμικής ιστορίας και θεολογίας, η καλύτερα, για να είμαστε δίκαιοι, το στοιχείο της ημιμάθειας (που πολλές φόρες είναι χειρότερο και από την ολοκληρωτική άγνοια).
      Σε αυτό εδώ το άρθρο θα αναιρέσουμε εν συντομία τον μύθο που επικρατεί γύρω από την λέξη «Ουχαμπισμός» και θα αναφερθούμε στους λόγους που ορισμένοι επικριτές είναι αμαθείς η στην καλύτερη περίπτωση ημιμαθείς. Θα αναφερθούμε και στους Σάλαφ η στο «Σαλαφιστικό» Ισλάμ (Σαλαφία) διότι οι επικριτές κάνουν άστοχα μια σύνδεση μεταξύ του «Ουχαμπισμού» και του Σαλαφισμού.
      Από που προκύπτει η λέξη «Ουχαμπισμός»
      Η λέξη «Ουχαμπισμός» είναι μια επινόηση ορισμένων αιρετικών Μουσουλμάνων και μη Μουσουλμάνων μόνο και μόνο για να εναντιωθούν στο Ορθόδοξο και αυθεντικό Ισλάμ. Η λέξη «Ουχαμπισμός» προέρχεται από το όνομα του μεγάλου και σπουδαίου λόγιου του Ισλάμ τον Μουχάμαντ Ίμπν Άμπντουλ Ουχάμπ (Ουχάμπ –ισμος). Γεννήθηκε το 1703 στην πόλη Uyaynah (βρίσκετε στα μέσα της Αραβικής Χερσονήσου) και κήρυξε τον Μονοθεϊσμό (Ταουχίντ) στο λαό του που είχε πέσει σε θεολογικά σφάλματα κατά του Μονοθεϊσμού (όπως λατρεία τάφων, εξύψωση και λατρεία αγίων κτλ). 
      Ο Μουχάμαντ Ίμπν Άμπντουλ Ουχάμπ έχει γράψει εξαιρετικά Ισλαμικά δογματικά βιβλία που επεξηγούν τον Μονοθεϊσμό δίνοντας έμφαση στην αναίρεση των αιρετικών και κυρίως των Πολυθεϊστών. Τα βιβλία του όπως το Κάσφ αλ Σουμπουχάτ, το Κιταάμπ ατ Ταουχίντ, και το αλ Καουάηντ αλ Άρμπαα είναι κλασικά δογματικά βιβλία περί Ισλάμ με έμφαση στον Μονοθεϊσμό και διδάσκονται σχεδόν σε όλα τα Ισλαμικά πανεπιστήμια και σχολές της οικουμένης.
      Ο λόγιος Μουχάμαντ Ίμπν Άμπντουλ Ουχάμπ δίδαξε το Κοράνι και την Προφητική παράδοση (Σούννα), τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο, τονίζοντας τα περί Μονοθεϊσμού. Η μεγαλύτερη απόδειξη είναι τα βιβλία του που είναι γεμάτα από Κορανικά χωρία και αυθεντικές ρήσεις του Προφήτη. Σπάνια βλέπουμε τους προσωπικούς του σχολιασμούς οπου και αυτοί απορρέουν από το Κοράνι και από την Σούννα.
      Δίδαξε ο Μουχάμαντ Ίμπν Άμπντουλ Ουχάμπ τον «Ουχαμπισμό;»
      Ένας από τους λόγους που αποκαλούμε τον «Ουχαμπισμο» ως μύθο είναι ότι δεν υφίσταται σαν διδασκαλία, ούτε καν σαν αίρεση, ρεύμα η παρακλάδι. Για άλλη μια φορά απόδειξη είναι ο ίδιος ο Μουχάμαντ Ίμπν Άμπντουλ Ουχάμπ και τα βιβλία του τα οποία κάνουν λόγο για το δόγμα του Ισλάμ, το πιστεύω, και τον Μονοθεϊσμό που πάνε πίσω, ως πηγές, στο Κοράνι και στον ίδιο τον Προφήτη Μουχάμμαντ (ειρήνη και ευλογία σε αυτόν). Η πλειοψηφία τον μεγάλων και κλασικών λογίων του Ισλάμ αναγνωρίζει τον Μουχάμαντ Ίμπν Άμπντουλ Ουχάμπ ως μεγάλη αυθεντία που ποτέ δεν δίδαξε κάτι πέρα από το Κοράνι και την αυθεντική παράδοση του Προφήτη. [1]  
      Τότε γιατί αποκαλούν ορισμένους Μουσουλμάνους ως Ουχαμπιστές;
       Ορισμένοι αμαθείς, πλανεμένοι και αιρετικοί Μουσουλμάνοι, αναλυτές, ερευνητές και πολιτικοί, όπως επίσης άτομα που ασχολούνται με θέματα ασφαλείας, λανθασμένα πιστεύουν ότι διάφοροι ακραίοι και εξτρεμιστές Μουσουλμάνοι προκύπτουν εξαιτίας του «Ουχαμπιστικού» Ισλάμ. Όπως προαναφέραμε κάτι τέτοιο ( ο Ουχαμπισμός) δεν υφίσταται ούτε καν ως αίρεση η παρακλάδι. Οι αμαθείς αυτοί που τις περισσότερες φορές έχουν τις προσωπικές τους (πολιτικές) ατζέντες, προσπαθούν να βάλουν τους Ορθόδοξους Μουσουλμάνους στο «τρυπάκι» της απομόνωσης και να τους περιθωριοποιήσουν με δηλώσεις και δημοσιεύματα φοβίζοντας έτσι τους άλλους Μουσουλμάνους και μη Μουσουλμάνους.
      Προσπαθούν να επιτεθούν στο Ορθόδοξο Ισλάμ αποκαλώντας το ότι είναι δήθεν «Ουχαμπιστικό», να φανεί ότι προέρχεται από ανθρώπινες ερμηνείες, τονώνοντας έτσι τις αιρετικές ομάδες (και τις επιθυμίες τους) και αποδίδοντας στο αυθεντικό Ισλάμ ψεύτικες κατηγορίες όπως δήθεν ότι προάγει την βία, τον ριζοσπαστισμό και άλλα παρόμοια. Οι «γκάφες» και η αμάθεια των Ισλαμοφοβικών και αιρετικών επικριτών φτάνει σε απελπιστικά σημεία λέγοντας για παράδειγμα ότι ο Μπιν Λαντεν είναι «Ουχαμπίστας» η ότι στην Σαουδική Αραβία επικρατεί το «Ουχαμπιστικό» Ισλάμ.
      Πως είναι δυνατόν ο Μπίν Λάντεν να είναι δήθεν «Ουχαμπίστας» όταν η ίδια η Σ. Αραβία τον έχει αποκηρύξει και οι Μουσουλμάνοι λόγιοι της χώρας αυτής τον έχουν καταδικάσει ως αιρετικό; [2]
      Πως είναι δυνατόν, υποθέτοντας ότι ο «Ουχαμπισμός» είναι η ιδεολογία των τρομοκρατών και της Σ. Αραβίας, να έχουμε διάφορες ενημερώσεις κατά καιρούς της ίδιας της Σ. Αραβίας προς την Αμερική (και όχι μόνο) για τρομοκρατικά χτύπημα; Εξαιτίας αυτών των ενημερώσεων που δέχτηκε η ΗΠΑ (όπως και άλλες χώρες) από την Σ Αραβία, έχουν αποτραπεί αρκετά βομβιστικά χτυπήματα. Πως λοιπόν η Σ. Αραβία στηρίζει τον «Ουχαμπισμό» (που όπως είδαμε σαν ορολογία είναι εντελώς άκυρη) όταν εργάζεται κατά της τρομοκρατίας; [3]
      Οι ανακολουθίες και οι αντιφάσεις ξεμπροστιάζουν τον κάθε αμαθή που χρησιμοποιεί την λέξη «Ουχαμπισμό» προσπαθώντας να δείξει με απελπισία ότι το Ορθόδοξο Ισλάμ είναι απλά μια σέκτα που διδάσκει την βία, προωθεί την τρομοκρατία και την καταστροφή. Κύριο στόχο έχουν την εναντίωση στο ίδιο το Ισλάμ κάνοντας επίθεση στις βασικές του αρχές χωρίς κανένα επιχείρημα απλά αερολογώντας περί βίας και αυστηρότητας.
      Μια ματιά στο «Σαλαφιστικό» Ισλάμ (Σαλαφία)
      Κατά κάποιο τρόπο οι εχθροί του Ορθόδοξου και του αυθεντικού Ισλάμ συσχετίζουν με τα παραπάνω και τον Σαλαφισμό. Τι είναι ο Σαλαφισμός; Λανθασμένα για άλλη μια φορά θεωρούν τον Σαλαφισμό ως μια ακραία και αυστηρή μορφή του Ισλάμ. Στην πραγματικότητα ο Σαλαφισμός είναι η Ισλαμική Ορθόδοξη Μεθοδολογία κατανόησης του αυθεντικού Ισλάμ. Ο Σαλαφισμός προέρχεται από την λέξη «Σάλαφ» και είχαμε πει σχετικά για τους Σάλαφ:
      «Όταν λέμε «Σάλαφ» στην Ισλαμική Θεολογία εννοούμε τις πρώτες 3 γενιές των Μουσουλμάνων. Με άλλα λόγια τους πρώτους Μουσουλμάνους. Η πρώτη γενιά είναι οι «Σαχάμπα», οι σύντροφοι του Προφήτη μας Μουχάμμαντ (ειρήνη σε αυτόν). Η δεύτερη γενιά είναι οι «Ταμπιήν», αυτοί που ακολούθησαν μετέπειτα. Και η τρίτη γενιά είναι οι «Τάμπα ατ Ταμπιήν» αυτοί που ακολούθησαν τους «Ταμπιήν». Αυτές οι τρεις γενιές θεωρούνται παράδειγμα προς μίμηση
      Έτσι λοιπόν ο Σαλαφισμός και οι Σάλαφι δεν είναι καμία ακραία μορφή η εκδοχή του Ισλάμ αντιθέτως είναι η αυθεντική και η ορθόδοξη μεθοδολογία (μάνχατζ) κατανόησης του Ισλάμ μέσα από τoν Προφήτη τον ίδιο, τους Σάχαμπα (οπαδούς/φίλοι του προφήτη) και αυτούς που τους ακολούθησαν.
      Ο Προφήτης Μουχάμμαντ (ειρήνη και ευλογία σε αυτόν) ο ίδιος είπε στην κόρη του την Φάτιμα (είθε ο Αλλάχ να είναι ευχαριστημένος μαζί της) «είμαι για σένα ένας ευλογημένος Σάλαφ» [4]
      Ο Προφήτης Μουχάμμαντ (ειρήνη και ευλογία σε αυτόν) όταν ρωτήθηκε ποιος είναι ο σωστός τρόπος κατανόησης του Ισλάμ απάντησε: «Ο τρόπος στον οποίο βρίσκομαι εγώ και οι Σαχάμπα (οπαδοί, φίλοι, μαθητές του Προφήτη)» [5]
      Και το Κοράνι διδάσκει ότι ο Αλλάχ ο Ύψιστος είναι ευχαριστημένος με τους Σαχάμπα και αυτούς που τους ακολουθούν στο πιστεύω με ακρίβεια (δηλ τους Σάλαφ). Διαβάζουμε:
      «Τους πρωτοπόρους (στο Ισλάμ), οι πρώτοι απ’ τους Μουχάτζιρούν μετανάστες που εγκατέλειψαν (τα σπίτια τους) κι (οι πρώτοι) Ανσάρ (υποστηρικτές της Μεδίνας), που βοήθησαν, καθώς επίσης κι αυτοί που τους ακολούθησαν με καλές πράξεις, ο ΑΛΛΑΧ θα τους ικανοποιήσει, (όπως κι αυτοί) χάρηκαν με τα αγαθά Του. Γι’ αυτούς (όλους) ο ΑΛΛΑΧ ετοίμασε Κήπους, που κάτω τους κυλούν ποτάμια, για παντοτινή τους διαμονή. Αυτή είναι η (πιο) μεγάλη Νίκη(Κοράνι 9:100)
      Ο Προφήτης Μουχάμαντ (ειρήνη και ευλογία σε αυτόν) είπε «Οι καλύτεροι άνθρωποι είναι αυτοί της γενιάς μου έπειτα η γενιά που ακολούθησε, έπειτα η γενιά που ακολούθησε.» [6]
      Αυτές οι τρεις γενιές (Σάλαφ) είναι αυτές οπου ο Προφήτης ήταν μάρτυρας για τις αγαθοεργίες τους, και το Κοράνι τους αναφέρει λέγοντας:
      «Κι όποιος εναντιώνεται στον Απόστολο, μετά τη καθοδήγηση που φανερά του αποκαλύφθηκε, και ακολουθήσει άλλο δρόμο εκτός εκείνου των πιστών, θα τον εγκαταλείψουμε στο δρόμο που διάλεξε. Τι άθλιο τέλος!» (Κοράνι 4:115)
      Όλοι οι κορυφαίοι, μεγάλοι και κλασικοί λόγιοι του Ισλάμ (Ουλεμά) ήταν Σάλαφ με την έννοια ότι ακολουθούσαν την μεθοδολογία των πρώτων Μουσουλμάνων για την κατανόηση του Ισλάμ. Μερικά παραδείγματα:
      Ο μεγάλος Ιμάμης αλ Αουζάη πέθανε το 157 έτος Εγίρας (δήλ. 157 χρόνια μετά από την μετανάστευση του Προφήτη από την Μέκκα προς την Μεδίνα) ο οποίος τόνισε λέγοντας «κάντε υπομονή κρατώντας την Σουννα σταματήστε εκεί που σταμάτησαν (οι Σαχάμπα), και να λέτε αυτά που είπαν, και να αποφεύγετε ότι απέφευγαν, και ακολουθήσετε τον δρόμο των Σάλαφ γιατί πράγματι ότι ήταν αρκετό για αυτούς είναι και για εσάς» [7]
      Η πασίγνωστη Ισλαμική σχολή σκέψης του Ιμάμη Αμπου Χανίφα ήταν βασισμένη πάνω στην μεθοδολογία των Σάλαφ.  Είχε πει «αποφύγετε την αίρεση σε θέματα πίστης και να είστε προσκολλημένοι στον δρόμο των Σάλαφ» [8]
      O σπουδαίος Ιμάμης, ο αδ Δάχαμπι, επίσης ήταν γνωστό ότι ήταν στον δρόμο των Σάλαφ [9]
      Όλοι οι Ουλεμά των Μουσουλμάνων (Μπουχάρι, Μούσλιμ, Νασάι, Άμπου Νταούντ, Ατ Τιρμιδί, Ιμπν Μαάτζα, Ιμπν ουλ Κάγηιεμ, Ιμπν Ταημία, Ιμπν Καθήρ, Σηούτι,) και χιλιάδες άλλοι, ήταν Σάλαφ και ακολουθούσαν την Σαλαφία σαν μεθοδολογία κατανόησης του Ισλαμ μακριά από σέκτες, αιρέσεις και κομματικοποιήσεις. 
      Είναι παραπάνω από ξεκάθαρο ότι ο Σαλαφισμός και οι Σάλαφι δεν είναι καμία ομάδα, κόμμα, σέκτα, αίρεση η παρακλάδι του Ισλάμ. Είναι η μεθοδολογία των πρώτων Μουσουλμάνων ξεκινώντας από τον ίδιο τον Προφήτη Μουχάμμαντ (ειρήνη και ευλογία σε αυτόν). Είναι η Ισλαμική Ορθόδοξη μεθοδολογία κατανόησης του Ισλάμ που όποιος δεν την ασπάζεται είναι αιρετικός και σχισματικός η αδαής, πολύ απλά γιατί αρνείται το Κοράνι και την Σούννα του Προφήτη η απλώς δεν γνωρίζει.
      Κοιτώντας το ακόμα και από την σκοπιά της λογικής και της επιστήμης για να κατανοήσουμε μια ομάδα, μια θεωρία η μια ιδεολογία, πρέπει να πάμε πίσω και να δούμε πως οι πρώτοι οπαδοί αυτής της θεωρίας την αντιλαμβάνονταν και την δεχόντουσαν. Δεν μπορούμε να κατανοήσουμε κάτι με βάση τα δικά μας «θέλω» και δικές μας κοσμοθεωρίες. 
      Ακόμα και από αυτήν την οπτική γωνία να το δούμε τότε πάλι θα καταλήξουμε ότι η μεθοδολογία των Σάλαφ είναι απαραίτητη και εύστοχη για να βγάλουμε έγκυρα συμπεράσματα περί Ισλαμικής θεολογίας και δογματικής.
      Όλοι οι Ισλαμοφοβικοί αναλυτές, δημοσιογράφοι, και πολιτικοί με κρυμμένες ατζέντες που κάνουν χρήση της άκυρης λέξης «Ουχαμπισμό» και «Ουχαμπιστές» και λασπολογούν κατά της Ορθοδοξοτάτης Ισλαμικής μεθοδολογίας κατανόησης του Ισλάμ( Σάλαφ/Σαλαφισμός) αναιρούνται με μεγάλη ευκολία αρκεί κανείς να παρατηρεί τα γεγονότα.
      Συμβουλεύουμε όλους αυτούς του Ισλαμοφοβικούς και τους πλανεμένους Μουσουλμάνους να κάνουν τον κόπο και να ρίξουν μια ματιά στα κλασικά παλαιά Ισλαμικά κείμενα και πάνω από όλα να παραθέσουν αποδείξεις και τεκμηριωμένα επιχειρήματα όταν επιλέγουν να λασπολογήσουν. Μέχρι στιγμής κάτι τέτοιο δεν έχουμε δει και γιαυτο όλες τους οι απελπισμένες προσπάθειες να σταματήσουν και να δημιουργήσουν φοβίες πάνω στους Σάλαφ και στο Ορθόδοξο Ισλάμ (Σαλαφία) αποτυγχάνουν παταγωδώς και πέφτουν στο κενό
      Άχμαντ Ελντίν
      [1]Μάνχατζ αλ Φίρκατ αλ Ναάτζια του Σέιχ Μουχάμαντ Τζαμίλ Ζάηνο, σελ.143
      [3] http://abcnews.go.com/US/wireStory?id=12072695 δείτε και εδώ http://wp.me/pumwg-70  την δήλωση του Μούφτη της Σ. Αραβίας και εδώ http://goo.gl/LCFnJj την πρόσφατη εξάρθρωση πυρήνα της αλ Κάιντα από τις Σαουδαραβικές αρχές.
      [4] Μπουχάρι νούμερο 2652 και Μούσλιμ 2450
      [5] Ατ Τιρμιδί 2641
      [6] Μπουχάρι 2562
      [7] Του Ισμαήλ Ίμπν ουλ Φάντλ στο αλ Χούτζα, 6/A-B
      [8] Αφηγημένο από τον Ιμάμη Σουηούτι στο «Σάουνουλ Μάντακ ουαλ Κάλαμ», σελ.32
      [9] Σιάρ Αλαάμουν Νουμπουλαά, τόμος 16, σελ.457..."

      Αλήθεια τι λένε οι "αριστεροί διεθνιστές", "αντι-ιμπεριαλιστές αντιφά" για την προκλητική και θρασεία "κριτική" της δημοκρατίας και της λαϊκής-εθνικής κυριαρχίας από τον ιεροκήρυκα του μίσους;
      Αν συμφωνούν μαζί του όσον αφορά στην έννοια της Δημοκρατίας ας μας το πούνε, για να λάβουμε όταν πρέπει τα απαραίτητα μέτρα άμυνάς μας. 




Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan & Iran



Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..



Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..