Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2014

Νεώτερα από το ανατολικό μέτωπο / Σημαντικές εξελίξεις..



Σημείωση: δεν συμφωνώ (ακριβώς ή καθόλου) με πολλά από τα συμπεράσματα και διαπιστώσεις που αναφέρονται στα παρακάτω άρθρα, ούτε δεσμεύομαι από το ιδεολογικό προφίλ των αρθρογράφων. 
Κατά την γνώμη μου αν δεν τσακιστεί γρήγορα το "Ισλαμικό Κράτος", και παρ'όλα αυτά παρέμβουν οι Τούρκοι, είναι αναπόφευκτη η επέμβαση του ΙΡΑΝ για την σωτηρία της χώρας ως χώρας (του Ιράν) αλλά και την προστασία των Σιιτών του Ιράκ και των Κούρδων. Αν το Ισραήλ δεν μεταβάλλει την στάση του απέναντι στο ΙΡΑΝ και του επιτεθεί θα είναι μαζί με την Τουρκία υπεύθυνο για ό,τι συμβεί μετέπειτα, και αυτό θα είναι και μία απόδειξη για τους σκοπούς του στην περιοχή. Αλλά φυσικά (και είναι θεμιτό από μέρους του να ζητήσει ανταλλάγματα -πραγματική αναγνώριση και άλλα) μπορεί και να μεταβάλλει την θέση του..

Αλλά ας ενημερωθούμε:





http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2014/10/blog-post_85.html#more

1/10/14

Το ΝΑΤΟ πίσω από το «Σχέδιο Ερντογάν»

 Manlio DiNucci    Mondialisation (Καναδάς)         (μτφ. Κριστιάν)
Διαμορφώθηκε ένα «underground» τα τελευταία δύο χρόνια, εκμεταλλευόμενο το «χάος του εμφυλίου πολέμου στη Συρία»: έτσι εξηγείται πώς ο Πρόεδρος Ομπάμα ανακατασκεύασε σε μια συνέντευξη αλά "60 Λεπτά" τη γένεση του ΙΚ (Ισλαμικό Κράτος), λέγοντας ότι το «υποτίμησε» και «υπερεκτίμησε» την ικανότητα του ιρακινού στρατού για την καταπολέμηση του. 
Να γιατί οι Ηνωμένες Πολιτείες «αναγνωρίζουν ότι η λύση πρέπει να γίνει στρατιωτική».
Ο Ομπάμα πιάνει έτσι με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια:

από τη μία πλευρά, αναλαμβάνει το ψευδές λάθος ότι υποτίμησε το ΙΚ, αλλά όχι το πραγματικό, ήτοι ότι διευκόλυνε την ανάπτυξη του με τον εξοπλισμό και την διείσδυση ισλαμιστικών ομάδων στη Συρία και το Ιράκ,
και από την άλλη, παρουσιάζει την εικόνα μιας κυβέρνησης με καθαρά χέρια που είναι τώρα υποχρεωμένη να χρησιμοποιήσει στρατιωτική δύναμη για να προστατεύσει τους άμαχους πληθυσμούς της Συρίας, του Ιράκ και των κουρδικών περιοχών.
Οι αμερικανικές επιθέσεις επικεντρώνονται στα πετρελαϊκά κοιτάσματα της Συρίας, με το πρόσχημα ότι εκμεταλλεύονται από το ΙΚ: σίγουρα το σχέδιο είναι να κατεδαφίσουν το σύνολο του δικτύου βιομηχανιών και λοιπών υποδομών της Συρίας για να καταρρεύσει η κυβέρνηση στη Δαμασκό.
Τα κοιτάσματα αυτά δεν βομβαρδίζονται μόνο από τον αέρα, αλλά και από τη θάλασσα: δύο αμερικανικά πολεμικά πλοία, το USS Arleigh Burke Uss Philippine Sea εκτοξεύουν από την Ερυθρά Θάλασσα και το Περσικό Κόλπο εκατοντάδες πυραύλους Κρουζ  προς τις συριακές περιοχές. 
Την ίδια στιγμή, και ενώ εξοπλίζονται και εκπαιδεύονται «μέτριοι Σύροι αντάρτες», ετοιμάζονται οι χερσαίες επιχειρήσεις υπό την ονομασία ομπρέλα «σχέδιο Ερντογάν».
Το σχέδιο, που προτείνεται επίσημα από τον Τούρκο Πρόεδρο, προβλέπει τη δημιουργία μιας «νεκρής ζώνης» σε συριακό έδαφος κατά μήκος των συνόρων με την Τουρκία, ενισχυμένη με μια «ζώνη απαγόρευσης πτήσεων» επάνω από τη βορειοανατολική Συρία, επίσημα για να προστατέψει τους αμάχους από τις επιθέσεις των κυβερνητικών πολεμικών αεροσκαφών της Συρίας (τα οποία σήμερα ήδη δεν μπορούν να πετάξουν πάνω από την περιοχή, αφού κυριαρχείται από τη Πολεμική Αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών). 
Το σχέδιο είναι στην πραγματικότητα το προϊόν της στρατηγικής ΗΠΑ / ΝΑΤΟ:
όπως το επιβεβαίωσαν ο υπουργός Άμυνας Χάγκελ και ο Στρατηγός Dempsey, η υψηλότερη αμερικανική στρατιωτική αρχή, οι οποίοι δήλωσαν ότι ήταν «διαθέσιμοι για να εξετάσουν το αίτημα του προέδρου Ερντογάν».
Η δημιουργία μιας ουδέτερης ζώνης έγινε «μια πιθανότητα», δήλωσε ο Dempsey, προσθέτοντας ότι θα απαιτηθούν «αεροπορικές επιθέσεις για να καταστηθεί άχρηστο το σύστημα αεράμυνας της συριακής κυβέρνησης» (The New York Times , 27 Σεπτεμβρίου).

Η Τουρκία βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της στρατιωτικής επιχείρησης κατά της Συρίας: το ΝΑΤΟ διαθέτει σ’ αυτή τη χώρα πάνω από είκοσι αεροπορικές, ναυτικές βάσεις και ηλεκτρονικής κατασκοπείας, που ενισχύθηκαν το 2013 με έξι συστοιχίες αμερικανών, γερμανικών και ολλανδικών πυραύλων Patriot, που μπορούν να καταρρίπτουν ιπτάμενα αντικείμενα στο εναέριο χώρο της Συρίας. 
Επιπρόσθετα, πλέον από αυτές τις βάσεις, προστέθηκε ένα από τα σημαντικότερα επιτελεία της Συμμαχίας: η Landcom, υπεύθυνη για όλες τις χερσαίες δυνάμεις των 28 χωρών-μελών που εδρεύει στη Σμύρνη (βλέπε il μανιφέστο της 16ης Ιουλίου 2013) [1].
Η μεταφορά του Επιτελείου των συμμαχικών χερσαίων δυνάμεων από την Ευρώπη στην Τουρκία  -που γειτνιάζει με τη Μέση Ανατολή (ιδιαίτερα τη Συρία, το Ιράκ και το Ιράν) και τη Κασπία- δείχνει ότι στα σχέδια των ΗΠΑ / ΝΑΤΟ προβλέπεται να χρησιμοποιηθούν επίσης χερσαίες δυνάμεις σε εκείνη την περιοχή πρώτης στρατηγικής σημασίας. 
Η Landcom, κάτω από τις διαταγές του Αμερικανού Στρατηγού Hodges, αποτελεί μέρος της Jfc Νάπολης, Κοινής Συμμαχικής Δύναμης της οποίας η έδρα είναι στο Lago Patria, υπό των διαταγών του Αμερικανού Ναύαρχου Ferguson: ο τελευταίος είναι επίσης Διοικητής της Κοινής Συμμαχικής Δύναμης , των αμερικανικών Ναυτικών Δυνάμεων της Ευρώπης και των Ναυτικών Δυνάμεων του στρατηγείου Afrika
Ένα στρατηγικό παιχνίδι τριών χαρτιών που επιτρέπει στο Πεντάγωνο πάντα να κρατήσει το πάνω χέρι.
Όπως μας ενημερώνουν επίσης οι έρευνες της New York Times και του Guardian στις τουρκικές επαρχίες των Αδάνων και Χατάι στα σύνορα με τη Συρία, η CIA έχει ανοίξει κέντρα στρατιωτικής εκπαίδευσης για μαχητές που θα διεισδύουν στη Συρία, όπου εκπαιδευτήκαν ισλαμιστικές ομάδες (που αρχικά ονομάζονταν τρομοκράτες από την Ουάσιγκτον) από το Αφγανιστάν, τη Βοσνία, την Τσετσενία, τη Λιβύη και άλλες χώρες. 
Τα όπλα προέρχονται κυρίως από τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ. 
Μάσα σε πλοία του ΝΑΤΟ στο λιμάνι της Αλεξανδρέττας βρίσκεται το στρατηγείο των επιχειρήσεων. 
Το στρατηγείο που προετοιμάζει το «σχέδιο Ερντογάν».
Manlio DiNucci
Γεωγράφος και δημοσιογράφος
Έκδοση Τρίτης  30ης  Σεπτεμβρίου 2014 από το il μανιφέστο
Μετάφραση από τα ιταλικά στα γαλλικά από την Marie-Ange Patrizio

[1] «Το ΝΑΤΟ σε κατάσταση stand-by, έτοιμο να επιτεθεί», http://www.mondialisation.ca/lotan-σε-αναμονή-έτοιμα-a-lattaque/5342941 . 

1/10/14

Τουρκία: Δεκάδες άρματα μάχης απέναντι από την πόλη Κομπανί

Στην περιοχή των τουρκο-συριακών συνόρων Mürşitpınar, όπου υπάρχει  η μεθοριακή διέλευση Suruç,  προς τη Συρία, απέναντι από την πόλη Κομπανί, η οποία είναι πολιορκημένη από τους τζιχαντιστές , έχουν συγκεντρωθεί δεκάδες άρματα μάχης του τουρκικού στρατού.    ΒΙΝΤΕΟ


Το δημοσίευμα της πόλης Σανλιούρφα αναφέρει ότι τουλάχιστον 5 οβίδες από τους τζιχαντιστές ρίχτηκαν προς το έδαφος της Τουρκίας και το τουρκικό πυροβολικό αντέδρασε με βολές, προκαλώντας πανικό στους κατοίκους της περιοχής, αλλά και στους Κούρδους από τη Συρία που έρχονται πανικόβλητοι στα τουρκικά σύνορα.

Το τοπικό δημοσίευμα αναφέρει ότι η κατάσταση είναι τεταμένη στην περιοχή. 

               
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση μόνον με αναφορά  της ενεργής ηλεκτρονικής διεύθυνσης  του ιστολογίου παραγωγής- http://www.echedoros-a.gr

1/10/14


Το πρόσχημα εισβολής του Χίτλερ ξεσηκώνει η Τουρκία;

Του ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΑΡΥΚΑ
 Πολλά έχουν δει τα μάτια μας, αλλά τόσο συνεργάσιμη τρομοκρατική οργάνωση, αποκλείεται να ξαναβρεθεί, ειδικά μια ημέρα πριν το τουρκικό κοινοβούλιο αποφασίσει να εξουσιοδοτήσει τον Τουρκικό στρατό να εισβάλει, ουσιαστικά, σε Ιράκ και Συρία…
Κι εδώ έρχεται η σειρά του άκρως πρόθυμου και συνεργάσιμου Ισλαμικού Κράτους, οι μαχητές του οποίου, προφανώς εντελώς τυχαία, αποφάσισαν να πολιορκήσουν τον τάφο του γενάρχη των Οθωμανών Σουλεϊμάν χαν, ο οποίος, εδώ και αιώνες απολαμβάνει τα πιλάφια του και τις θωπείες των ουρί στη Συρία.

Ο τάφος του Σουλεϊμάν, τον οποίο η Τουρκία θεωρεί εθνικό της έδαφος και στον οποίο έχει εγκαταστήσει φρουρά, έχει αποτελέσει πρόσχημα, εδώ και καιρό για τους Τούρκους για να εισβάλουν στην Συρία. Τότε οι συνθήκες δεν τους το επέτρεψαν. Τώρα όμως το Ισλαμικό Κράτος «συνεργάστηκε» άψογα μαζί τους.
Σύμφωνα με δήλωση του αντιπροέδρου της τουρκικής κυβέρνησης Μπουλέντ Αρίντς περίπου 1.100 μαχητές του ΙΚ έχουν περικυκλώσει τον τάφο, παρέχοντας στην Τουρκία το πρόσχημα που χρειάζεται. «Είναι αλήθεια ότι ο τάφος του Σουλεϊμάν έχει περικυκλωθεί από 1.100 ενόπλους του ΙΚ και μια επίθεση κατά της τουρκικής διμοιρίας που τον φρουρεί είναι πιθανή», είπε ο Αρίντς, αφήνοντας όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά.
Εμείς δεν έχουμε να κάνουμε κανένα σχόλιο. Απλώς θα θυμίσουμε πως την 31η Αυγούστου 1939 «Πολωνοί» εισέβαλαν στο γερμανικό έδαφος, παρέχοντας την αφορμή που επιθυμούσε ο Χίτλερ για να εισβάλει στην Πολωνία, ξεκινώντας, με τον τρόπο αυτό τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι εισβάλοντες «Πολωνοί» ήταν στην πραγματικότητα Γερμανοί κατάδικοι, οι οποίο ντύθηκαν με πολωνικές στολές και δολοφονήθηκαν από τους συμπατριώτες τους, ώστε να φανεί πως ήταν πράγματι Πολωνοί. Μήπως οι Τούρκοι, όπως όλα δείχνουν, αποδεικνύονται απλώς κακοί αντιγραφείς;
Εντολή λοιπόν από το κοινοβούλιο θα ζητήσει σήμερα η τουρκική κυβέρνηση, προκειμένου να διατάξει την αποστολή τουρκικών δυνάμεων στο Ιράκ και την Συρία, για να αντιμετωπιστεί, υποτίθεται, η απειλή των τζιχαντιστών, τους οποίους πολλοί υποστηρίζουν, ότι εξακολουθεί να ενισχύει… Παράλληλα θα ζητηθεί η άδεια του κοινοβουλίου για να ανοίξουν οι τουρκικές βάσεις στις συμμαχικές δυνάμεις που συμμετέχουν στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους.
«Η εντολή που αναμένεται να δοθεί από το κοινοβούλιο θα έχει στόχο την αντιμετώπιση των σημερινών, αλλά και των μελλοντικών απειλών», είπε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Μπουλέντ Αρίντς, αφήνοντας, με τον τρόπο αυτό, ανοικτό κάθε ενδεχόμενο.
«Είμαστε μια κυβέρνηση με αποφασιστικότητα. Γνωρίζουμε απολύτως τι συμβαίνει εντός και εκτός Τουρκίας. Το ζήτημα της εγκατάστασης ζώνης ασφαλείας και τα λοιπά σχετικά ζητήματα έχουν διπλωματικές και στρατιωτικές αντανακλάσεις», είπε ο Αρίντς. «Σκοπεύουμε να επεκτείνουμε τη χρονική ισχύ της παλαιότερα δοθείσας εντολής για το Ιράκ και την Συρία, που εκπνέει τον Οκτώβριο», κατέληξε ο Αρίντς, ο οποίος αρνήθηκε να δώσει οποιαδήποτε άλλη διευκρίνιση.

DEFENCEPOINT

1/10/14


IS: Μία ανάσα από τη Βαγδάτη… και οι δυνητικές συνέπειες

Του Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη
 Από δύο πλευρές έχουν προσεγγίσει τη Βαγδάτη οι δυνάμεις του Ισλαμικού Κράτους με συνέπεια η πρωτεύουσα του Ιράκ να κινδυνεύει άμεσα από μία πολιορκία η οποία μπορεί να αλλάξει όλες τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή.

Παρά τις αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ κατά των δυνάμεων του Ισλαμικού Κράτους η κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή δεν φαίνεται να βελτιώνεται για τις κυβερνητικές δυνάμεις στα κεντρικά της χώρας, αφού οι δυνάμεις των ισλαμιστών βρίσκονται πλέον σε απόσταση αναπνοής από την ιστορική πρωτεύουσα του μεσαιωνικού Ισλάμ.
Οι μάχες μαίνονται στα δυτικά της πόλης όπου η κατάληψη της Φαλούτζα έχει δημιουργήσει μία σταθερή βάση από την οποία οι ισλαμιστές εξαπολύουν επιθέσεις στην πρωτεύουσα του Ιράκ. Συγκρούσεις όμως σημειώνονται και στα βόρεια της πόλης όπου δυνάμεις του ιρακινού Στρατού και σουνιτικές φυλές αντίθετες στην τρομοκρατία του Ισλαμικού Κράτους αγωνίζονται να απωθήσουν τους τζιχαντιστές από την περιοχή τους.
Είναι αλήθεια πως οι αεροπορικές επιδρομές των Αμερικανών και των άλλων συμμαχικών δυνάμεων έχουν αναγκάσει το ISIL να μεταβάλλει τις τακτικές του, αφού η απειλή από αέρος για τις δυνάμεις του δεν είναι δυνατόν να αγνοηθεί. Για παράδειγμα, οι δυνάμεις των τζιχαντιστών προσπαθούν να «σμικρύνουν» τον στόχο που δίνουν από αέρος με το να μειώσουν την ορατή τους παρουσία σε «συνοριακά» φυλάκια που έχουν εγκαταστήσει ενώ φροντίζουν να διασπείρουν τις δυνάμεις τους έτσι ώστε να αποφύγουν μαζικές απώλειες.

Επιπροσθέτως, έχει παρατηρηθεί πως ακολουθούν μία προσφιλή τακτική στη Μέση Ανατολή, αυτή της χρησιμοποίησης «ανθρώπινης ασπίδας» ή χρησιμοποίησης πολιτικών στόχων έτσι ώστε πλήγμα εναντίον τους να επιφέρει απώλειες αμάχων με σκοπό να κατηγορηθεί η άλλη πλευρά.

Πέραν όμως όλων αυτών, το να μιλάμε για τη συνοχή του Ιράκ ίσως να είναι πλέον μη ρεαλιστικό υπό τις παρούσες συνθήκες. Για την ώρα, οι επιχειρήσεις για τη σωτηρία της Βαγδάτης δεν φαίνεται να έχουν οδηγήσει στα επιδιωκόμενα αποτελέσματα.
Εάν η κατάσταση συνεχιστεί ως έχει είναι προφανές πως οι ΗΠΑ θα αναγκαστούν να εξετάσουν το ενδεχόμενο αποστολής χερσαίων δυνάμεων στη χώρα (χρυσές δουλειές για ιδιωτικούς στρατούς…), αφού οι ιρακινές δυνάμεις από μόνες τους δεν φαίνεται να είναι σε θέση να γυρίσουν τις τύχες του πολέμου. Για την ώρα προέχει η σωτηρία της Βαγδάτης από τον τρόμο του εξτρεμιστικού σουνιτικού Ισλάμ, αφού σε αντίθετη περίπτωση οι εξελίξεις στην περιοχή θα είναι ραγδαίες, δραματικές και θα οδηγήσουν σε μία άνευ προηγουμένου διεθνή εμπλοκή και μίας σύγκρουσης όλων εναντίον όλων.
Εξηγούμαστε: Εάν η Βαγδάτη πέσει στα χέρια των τζιχαντιστών, τότε πως και ποιος ακριβώς θα τους σταματήσει από το να αιματοκυλίσουν την πρωτεύουσα με το αίμα των Σιιτών και πως ακριβώς θα τους σταματήσει κάποιος από το να συνεχίσουν νότια προς τα ιερά προσκυνήματα του σιιτικού Ισλάμ, την Καρμπάλα και τη Νατζάφ, αλλά και τις πλούσιες σε πετρέλαιο περιοχές του Κόλπου και της Βασόρας;
Και ενώ η διεθνής κοινότητα θα βλέπει να καταρρέει πλήρως το κράτος του Ιράκ, πιστεύει κάποιος πως το Ιράν, ο ηγέτης του σιιτικού ισλάμ, θα μείνει με σταυρωμένα τα χέρια, βλέποντας να καταστρέφονται τα προσκυνήματα της πίστης του, να εξανδραποδίζεται ο ομόδοξος πληθυσμός του και να πέφτουν στα χέρια ορκισμένων και φανατικών του αντιπάλων τα οικονομικά μέσα για την γιγάντωσή του;
Είναι γεγονός πως η γεωπολιτική πραγματικότητα στο Ιράκ ακόμα και εάν κάποιοι δυσκολεύονται να το αποδεχτούν, έχει φέρει κοντά τις ΗΠΑ και τη Δύση με τον σιιτικό άξονα Ιράν-Συρία. Οι ΗΠΑ στην ουσία έχουν φτάσει σε ένα άτυπο modus vivendi με το Ιράν αναφορικά με την εμπλοκή του στο Ιράκ, αλλά και η σε γενικές γραμμές «ανακωχή» που δείχνουν να έχουν κηρύξει με τον Άσαντ, αποδεικνύει πως ο φόβος για το ανεξέλεγκτο μεσαιωνικό τέρας που δημιουργήθηκε μέσα από την «Αραβική Άνοιξη» είναι πολύ μεγαλύτερος από τα γεωπολιτικά παίγνια μεταξύ των μεγάλων γεωπολιτικών δρώντων.
Τι θα συμβεί όμως εάν οι συμμαχικές δυνάμεις δεν καταφέρουν να υπερασπιστούν τη Βαγδάτη; Στην απευκταία περίπτωση που η πρωτεύουσα του Ιράκ καταληφθεί και κατά συνέπεια όλο το νότιο Ιράκ τεθεί… στη διάθεση των δυνάμεων του Ισλαμικού Κράτους, τότε είναι σαφές πως μπορεί να δούμε να ακολουθείται η τακτική «ο κάθε ένας για τον εαυτό του».
Οι Ιρανοί κατά πάσα πιθανότητα θα επέμβουν εμφανώς, άρα θα αλλάξουν de facto τα σύνορα στη Μεσοποταμία, οι Αμερικανοί δεν θα ξέρουν στην ουσία τι να κάνουν πλέον – να αποτρέψουν την επέκταση του Ιράν, να χτυπήσουν τους τζιχαντιστές, να αποτρέψουν την Κουρδική ανεξαρτησία, να την επιβάλουν;
Βέβαια, η έστω σε τακτικό επίπεδο προσέγγιση των ορκισμένων εχθρών, του σιιτικού Ιράν και της σουνιτικής Σαουδικής Αραβίας, δείχνει ότι οι «μη κρατικοί δρώντες» (non-state actors), μόνο μέχρις ενός σημείου γίνονται αποδεκτοί, ακόμα και από κράτη που τους χρησιμοποίησαν ως μέσο προώθησης των στρατηγικών τους επιδιώξεων. Η αυτονόμηση ποτέ δεν ενθουσίασε και κάπου εκεί δημιουργούνται τα περιθώρια συντονισμού των κινήσεων ακόμα και ανάμεσα στα πιο απίθανα γεωπολιτικά «ζευγάρια»
Οι δυτικοί, κατά πάσα πιθανότητα θα αποχωρήσουν από τη σκηνή… θαυμάζοντας τα αποτελέσματα των (μη-)πολιτικών τους, οι Κούρδοι μάλλον θα ζητήσουν και τη βοήθεια του Ιράν για προστασία, και οι Τούρκοι στην ουσία θα τρέχουν να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα…
Από τη μία πλευρά θα αναγκαστούν ενδεχομένως να συνομιλήσουν με τους Ισλαμιστές, από την άλλη θα προσπαθούν να πείσουν το Ιράν, τη Συρία και τη Δύση πως δεν ήταν αυτοί πίσω από τη γιγάντωση του τέρατος αυτού. Οι επιλογές δε του Ισραήλ σε μία τέτοια περίπτωση, μάλλον θα κινηθούν προς την κατεύθυνση ανάσχεσης της επέκτασης του Ιράν.
Με άλλα λόγια, η προστασία της Βαγδάτης, θα συμβάλλει καθοριστικά στην αποφυγή ενός γεωπολιτικού ατυχήματος τεραστίων διαστάσεων – του επιπέδου της δολοφονία του πριγκιπικού ζεύγους των Αψβούργων στο Σεράγεβο το 1914 – αφού θα κρατήσει τις διαμορφούμενες «τακτικές συμμαχίες» σε ένα λειτουργικό επίπεδο, θα «συγκρατήσει» δρώντες από το να κλιμακώσουν τη κατάσταση και το κυριότερο, θα επιτρέψει στη δημιουργία ενός κλίματος εύθραυστης ισορροπίας, όπου ο ρόλος και οι επιδιώξεις των περισσοτέρων γεωπολιτικών δρώντων θα είναι καθορισμένος και οριοθετημένος.
Η πτώση της Βαγδάτης είναι πιθανό να οδηγήσει σε έναν γεωπολιτικό σεισμό το επίπεδο του οποίου δεν θα είναι δυνατό να απορροφήσει η μετά την «Αραβική Άνοιξη» περιοχή της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής και Βορείου Αφρικής.

 DEFENCEPOINT

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • μάτια - όταν η όψη τους χαθεί επιτέλους, δεν ξέρω άλλο να ζητήσω, θα έρθω να σε βρώ δεν θα μας ρωτήσει κανένας από που και πως φτάσαμε ούτε χρεία να'μαστε μόνοι...
    Πριν από 7 ώρες
  • Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times - Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times Photo A woman working at a collective farm near Moscow in 1955. Credit Mark Redkin/FotoSo...
    Πριν από 1 εβδομάδα

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..