Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2014

Σενάρια για τις συγκρούσεις μέσα στις "υπηρεσίες'' και για τις συγκρουόμενες ομάδες..




Ό,τι θέλουν κάνουν οι δυτικοί, και όπως θέλουν μοιράζουν τις "αρμοδιότητες" του "αγαθού" και του "κακού", μεταμορφώνοντας και την κριτική στην ασυμμετρία της κατανομής που επιτελούν σε μέρος της ίδιας της κατανομής σε ένα δεύτερο και ίσως ουσιαστικότερο επίπεδο οργάνωσης τού κόσμου, σε αυτό τής οργάνωσης τής σημειακότητας του κόσμου.
Στην Ουκρανία οι δυτικοί σημαίνουν το "αγαθό" ως "κακό" και με αυτόν τον τρόπο λαμβάνουν την θέση του "κακού", ενός "κακού" με όλα τα χαρακτηριστικά του ολοκληρωμένου "κακού". Δεν υπάρχει απλά η σύμπραξη με φασιστικές δυνάμεις αλλά μια ολόκληρη σκηνοθεσία σηματοδότησης του "κακού" ως "αγαθού", οπότε η αθλιότητα ταυτίζεται ακόμα περισσότερο με τον εαυτό της, υπάρχει δηλαδή μια επίταση του "κακού" μέσα στον εαυτό του. 
Στην Μέση Ανατολή οι δυτικοί πράττουν αρχικά αυτό, στηρίζοντας όλες τις χθόνιες δυνάμεις του Αραβικού και Τουρκικού φονταμενταλισμού για να "ρίξουν" έναν Μπααθιστή "τύρρανο", και έπειτα όταν έχει ανοίξει το κουτί της Πανδώρας με τα τέρατα να σπάνε όλα τα όρια της ανθρώπινης αντοχής λαμβάνουν την θέση του "αγαθού". 
Μέχρι εδώ φαίνεται να είναι όλα στην θέση τους, σύμφωνα με την εσκεμμένα αφελή αντίληψη όλων των αντι-δυτικών, είτε αυτοί είναι οι Ιρανοί Μουλάδες, οι "Σταλινικοί" Κομμουνιστές, οι αριστεριστές, οι αντι-ιμπεριαλιστές "με την γενική έννοια", οι ίδιοι οι Φονταμενταλιστές (που έχουν μιαν άλλη αφήγηση αυτής της ιστορίας, λόγω και της εμπλοκής τους με τις μυστικές υπηρεσίες των δυτικών, τους οποίους όμως ξέρουν να ξεγελάνε, ξεγελασμένοι κι αυτοί -στο τέλος- από την ιδέα πως μπορούν να ξεγελάσουν τους δυτικούς).
Ποιά είναι η αλήθεια για τις "αντιδυτικές δυνάμεις";
Είναι τόσο "αντι-δυτικές" όσο διατείνονται; 
Θα μιλήσουμε αρχικά για τις "ιδεολογικές" καταβολές και σιγά σιγά θα γλυστρήσουμε σε δικά μας σενάρια. 
Αρχικά, θα μπορούσα να ξηλώσω την αυτο-αντίληψή τους για τον "αντι-δυτικισμό" τους χρησιμοποιώντας πολύ απλά ιστοριοδιφικά-κοινωνιολογικά εργαλεία. 
Οι διάφοροι ριζοσπάστες απόγονοι των Ρουσσώ και Ροβεσπιέρου θα ήταν τα πρώτα εύκολα "θύματα" στο ανατομικό κρεββάτι (Κομμουνιστές, αριστεριστές, αντι-δυτικοι εθνικιστές κλπ). Δεν χρειάζεται να ασχοληθώ πολύ με τον "αντι-δυτικό" δυτικισμό τους, εφόσον αν αναλυθεί στοιχειωδώς είναι η εσωτερική αντίφαση της δύσης, ίσως μάλιστα όταν μιλάμε για την συνέπεια και την (αφελή) αυτο-συνέπειά της, κυρίως στον χώρο των ιδεών. Ειπώθηκαν πολλά πράγματα που τα εξέλαβαν στην κυριολεξία τους, και βέβαια όταν οι αποικιοκράτες έδειχναν με ένταση και διαύγεια πως πρόκειται μόνον για λόγια, όλοι αυτοί ανέλαβαν το καθήκον να τα πραγματοποιήσουν όπως είναι ακριβώς. 
Καλά έκαναν, με διάφορες παρενέργειες βέβαια αφού μπλέχτηκαν πολλές αντικρουόμενες ιδέες με έναν θορυβώδη τρόπο. Το να είσαι τα πάντα, εθνικιστής, διεθνιστής, Αυτοκρατορία (αντι-αυτοκρατορική βέβαια) κράτος που θα πάψει να είναι κράτος, ταξική κοινωνία που θέλει και δεν θέλει να είναι ταξική, οικουμενικός και ταυτόχρονα στενόμυαλος σαν να σου σφίγγουν το κεφάλι με τανάλια, είναι κάτι γελοίο και μεγαλειώδες, συγκινητικό και εξοργιστικό. 
Η υπόθεση σοβαρεύει όταν τα "εσωτερικευμένα" εργαλεία της Δύσης μεταμορφώνονται  κάτω από το σκληρό φώς σκληρών παραδόσεων σε ένα κάτι καινούργιο που εκφράζει μια βαθύτερη αντίδραση στην Δύση. Δεν μιλάμε μόνον για τον ισλαμικο φονταμενταλισμό, αλλά και για την νεο-ορθοδοξία που στην Ρωσσία έχει δόντια αρκούδας και τσαρικές καταβολές, και φυσικά μιλάμε και για παραδόσεις που υπάρχουν στο βάθος της ίδιας της Δύσης (βασικά ο Καθολικισμός στην Ευρώπη και ο Χριστιανο-σιωνισμός στις Η.Π.Α) που έχουν επανενεργοποιηθεί και μέλλει να ενεργοποιηθούν πλήρως. Εδώ η ιστορική συγκινητική ανοησία και βαρβαρική νοησιαρχική σχηματικότητα του κομμουνισμού έχει εγκαταλειφθεί και μιλάμε πλέον για υπαρκτικό πόλεμο εν τω γεννάσθαι. 
Η φράση "Σύγκρουση των πολιτισμών" είναι πολύ στενή για να κατανοήσουμε το γεγονός.  
Ο διακοινοτικός πόλεμος είναι μια έννοια προτιμότερη εφόσον αφήνει ανοιχτές τις έννοιες της εσωτερικής σημασιοδότησης των κοινοτήτων από την μιά, και από την άλλη εμφανίζει κάπως αχνά τις δυνατότητες μιας ρευστότητας σε αυτό το επίπεδο που δεν είναι άσχετη από ζητήματα υλικής "φύσεως" (πόλεμος για ενεργειακές πηγές, πρώτες ύλες, εδάφη κυριαρχίας, και πόλεμος για την κοινοτικο-πολιτική δομή).
Σε αυτό το πλαίσιο τελειώνουν τα αστειάκια και οι ιδεολογίες, με την έννοια πως οι μεταβολές και οι ανατροπές των σχηματισμένων μετώπων είναι διαρκείς.
Ποιός ξέρει ποιός και τι, και πως, στην διαμάχη μεταξύ Ιρανών και Αράβων Σιϊτών, Σουννιτών, Κούρδων, Φονταμενταλιστών, φυσικά...δυτικών (με ένα σωρό εσωτερικές διαφοροποιήσεις), Ισραηλινών, Τούρκων μισο-φονταμενταλιστών, Κεμαλιστών, Σαλαφιστών, για να μην βάλουμε μέσα στο κάδρο και τα Βαλκάνια και εμάς μέσα-έξω από αυτά μέσα και έξω από την δύση. 
Όλοι μπορούν να είναι εχθροί και φίλοι ταυτόχρονα σε μια μεταβαλλόμενη διαρκώς σκηνή. Δεν μιλάμε για ηλίθιους παρατηρητές, και δεν εννοούμε βέβαια πως όσοι φαίνονται ηλίθιοι είναι όλοι ηλίθιοι. Όταν σήμερα είναι κάποιος απριορικά λ.χ αντι-ιμπεριαλιστής και αντι-αμερικάνος, σε τέτοιους "τόπους" (Μέση Ανατολή) μερικές φορές είναι με κάποιον. 
Με ποιόν είναι; Δηλαδή: με ποιόν ιμπεριαλιστή είναι; Μήπως είναι με τους Αμερικάνους;  
Ο επαναστατικός δογματισμός μερικές φορές μπορεί να είναι ένα πολύ καλοδομημένο και καλοδουλεμένο πρακτοριλίκι...
Λέμε τώρα. Αυτό που ακούγεται σαν συνωμοσιολογική και κατασκοπευτική ερώτηση και απάντηση είναι απλά αυτό;
Γιά ψάξτε το
Ένα άλλο παράδειγμα: Δηλαδή η Χαμάς με ποιόν είναι παλικάρια μου; 
Και οι λεγόμενοι "φιλο-ρώσσοι" λ.χ στην ελληνική σκηνή είναι "αντι-αμερικάνοι"; Το πιό "φυσιολογικό" είναι να είναι (αντι-αμερικάνοι). Αλλά δεν είναι. Όλες οι πιθανές εκδοχές ανακατωσούρας των συσχετισμών είναι ανοιχτές, αφού (εδώ) μιλάμε για κόμματα, ομάδες συμφερόντων, κλίκες, που είναι τόσο μυστικοπαθή που τίποτα δεν αποκλείεται. Υπάρχουν και οι πράκτορες της ΜΙΤ.  
Παντού στην Ελλάδα.  
Λέμε τώρα, παλαβά πράγματα έτσι;
Προσέξτε μην παλαβώσετε εσείς όσοι έχετε τα μυαλά σας..










Ι.Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..