Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2014

Στοιχειώδης ανάλυση (2)




Η στοιχειώδης συνέπεια, ούτε καν η ανάλυση, θα μας επέτρεπε να δούμε πως όπου εμπλέκεται αυτό που ονομάζουμε "κράτος" υπάρχουν βασανιστήρια, μαζικά εγκλήματα, ψεύδος, αθλιότητα, απολογητική. Διακρίνουμε όμως "περιπτώσεις" και "περιπτώσεις" ανάλογα με την ιστορική συγκυρία, τους ευρύτερους σκοπούς, το πολιτικό και κοινωνικό περιεχόμενο. Οπότε καταλήγουμε πολλές φορές να πέφτουμε στην υπνωτική διανοητική και ψυχική κατάσταση που λέγεται "σύγκριση μεταξύ κρατών και πολιτευμάτων", ή σε μια ακόμα ελεεινότερη "σύγκριση" που αναφέρεται στους μεγάλους σκοπούς μιας ύψιστης και θεσπέσιας ιστορικής ουσίας, που καθαγιάζει φυσικά και τα όποια "ατοπήματα" και τις όποιες "παρεκτροπές".
Δεν διαφώνω απόλυτα με την υπνωτική αυτή πρακτική των ορθολογιστών, φιλελευθέρων-δημοκρατών τε και αριστερών (εννοώ και τους κομμουνιστές). Είναι αναγκαία, από την στιγμή που συμπτύσσεται ένα είδος διανοητικού "μετώπου" μεταξύ όλων αυτών των εχθρών, εχθροφίλων και φίλων με βάση κάποιες γενικότερες αξίες. 
Με αυτό τον τρόπο συννενοήθηκαν διάφορα τέρατα για να αντιμετωπίσουν το απόλυτο τέρας του Ναζισμού-Φασισμού, αλληλοκατηγορούμενα βέβαια, και αφού πρώτα είχαν και τα "φλέρτ" τους με το εν λόγω απόλυτο τέρας.
Από μια άλλη σκοπιά, την ουσιαστικότερη σε σχέση με το όντως μακροπρόθεσμο μέλλον της ανθρωπότητας και του καθημερινού εργαζόμενου ανθρώπου και των νέων, αυτές οι "συγκρίσεις" και οι "διαμάχες" αποτελούν έναν ακόμα λόγο να επιτείνουν  την καχυποψία τους και την προαιώνια περιφρόνησή τους για την "πολιτική" και τους υποστηρικτές" του (κάθε) κράτους. Υπάρχει ένας ήπιος, υπόγειος, αναρχισμός σε κάθε καθημερινό άνθρωπο που συνδυάζεται με τον αμυντικό κυνισμό του, που τους θεωρώ (και τον ήπιο αναρχισμό αυτό και τον κυνισμό αυτού του είδους) "υγιείς" (αν επιτρέπεται ο όρος) αντιστάσεις απέναντι στους ιστορικούς απολογητές, τους ιδεολόγους, και γενικά τους αμέριμνους περιηγητές της ανθρώπινης ζωής, που μιλάνε από την σκοπιά πάντα (βέβαια) της πολύ ύποπτης κριτικής του (χειρότερου) αντιπάλου. Μπορεί ο αντίπαλος να είναι πολύ χειρότερος, όντως, αλλά δεν βρίσκεται πιά τόσο εύκολα ένα κοροϊδο να θυσιάσει την ζωή του για έναν καλύτερο δυνάστη και ένα καλύτερο κράτος, με "λιγότερους" βασανισμούς, με "λιγότερους" δυνάστες, καλοσυνάτους πατερούληδες, ολίγον αυταρχικά κόμματα, και κάπως ανεκτότερους αφέντες. Όχι ότι αυτά δεν έχουν σημασία (πράγμα που δεν κατανοούν οι πραγματικοί αναρχικοί), αλλά δεν είναι και πράγματα για να γίνεις εύκολα παρανάλωμα και θυσία. Όταν εμφανίζονται τέρατα τύπου Ναζισμού, μπορεί και να θυσιαστείς γιατί όντως υπάρχει πρόβλημα, και ξεχνάς την αθλιότητα των "δικών" σου, αλλά μόνον τότε. Μετά γυρνάς στον καθημερινό σου "σκεπτικισμό". Μόνον ένα όραμα πλήρους ελευθερίας μπορεί πιά να σε κινητοποιήσει ολόψυχα..
ΓΚΕΓΚΕ ΠΑΙΔΑΡΕΛΙΑ;






Ι.Τζανάκος 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..