Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2014

Ποιόν να πρωτοευχαριστήσεις για το μέλλον; Προβλέψεις και ευχές για το 2015..





Σκέφτηκα σήμερα το πολύ ισχυρό ενδεχόμενο να χάσει πάλι ο σύριζα τις εκλογές υπό την πραγματική ή φανταστική απειλή της "εξόδου" από την ευρωζώνη. Το ενδεχόμενο αυτό μπορεί να γίνει πραγματικότητα με την αξιοποίηση του φόβου του "πληθυσμού" από τις δυνάμεις του ξενοκίνητου εκφοβισμού, και θα έχει ως αποτέλεσμα την υλοποίηση μιας σκληρής κοινωνικο-οικονομικής πολιτικής χωρίς προηγούμενο ακόμα και στα χρονικά πλαίσια της μνημονιακής εξουσίας που ζήσαμε και ζούμε ακόμα.
Η καταστροφή και άλλων μεσαίων στρωμάτων, η μεγαλύτερη απαξίωση της ζωντανής εργασίας, η καταστροφή και άλλων κοινωνικών παραγωγικών δυνάμεων, η ακόμα μεγαλύτερη εκχώρηση εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, για να "κρατηθούμε" στην ευρωζώνη, θα οδηγήσει σιγά σιγά ακόμα μεγαλύτερα μέρη του "πληθυσμού" στην μοναδική εναλλακτική διέξοδο σε ανάλογες περιπτώσεις: στην υλοποίηση αυτού ακριβώς που αρνείται η πλειονότητα της κοινωνίας υπό τον φόβο της παγκόσμιας και ειδικότερα ευρωπαϊκής μεγαλο-αστικής (και χρηματιστηριακής) μαφίας. 
Όλοι αυτοί οι καθημερινοί άνθρωποι που τρέμουν και σπαρταράνε με το ενδεχόμενο να αποχωρήσει η Ελλάδα από την ευρωζώνη, και σιγά σιγά από τον "σκληρό πυρήνα'' της ευρωπαϊκής μαφίας σε όλα τα επίπεδα, αν και δεν έχουν κανέναν λόγο να φοβούνται αυτή την αποχώρηση, θα στραφούν, ίσως και αιφνίδια, στην ενεργή υποστήριξη αυτής της αποχώρησης.  
Τότε η προπαγάνδα όλων αυτών που έχουν λόγο να αποτρέψουν αυτή την αποχώρηση θα πιάσει τόπο. 
Τι εννοώ όμως;
Επειδή δεν υπάρχει περίπτωση να υπάρξει ομαλοποίηση ακόμα και της διεργασίας εσωτερικής συσσώρευσης του κεφαλαίου υπό το καθεστώς της επιβολής του ευρωνομίσματος-ευρωχρέους είναι σχεδόν σίγουρο πως η αποτροπή μιας κάποιας έστω ανάσχεσης της καταστροφής ακόμα και της αστικής κοινωνίας θα οδηγήσει σε μιαν ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση από αυτήν που επιθυμούν οι ντόπιοι και ξένοι μεγαλο-υποστηρικτές του ευρώ στην χώρα. Κατά κάποιο τρόπο η τελευταία ελπίδα του ευρώ, της ευρω-εξουσίας, της ευρω-κουλτούρας, της ευρώδουλης αστικής τάξης στην χώρα είναι ο σύριζα! Και οι ξένοι αφέντες αρνούνται να δεχτούν αυτήν την συμβιβαστική πρόταση (φρονώ νομοτελειακά), αφού κιόλας την έχουν αρνηθεί σε απείρως ηπιότερη μορφή όπως εκφράστηκε στο ίδιο το (φιλικό προς αυτούς) δεξιοπασοκικό πολιτικό κατεστημένο. 
Το επόμενο κύμα αντίδρασης θα είναι πολύ σκληρότερο, το επόμενο κύμα αντίστασης στην ευρωμαφία θα είναι ριζοσπαστικότερο, άσχετα αν είναι αριστερής ή δεξιάς κατεύθυνσης ή κάτι πιό θολό. 
Η συγκυβέρνηση της νδ λχ με το τρισαθλιοπαναθλιοελεεινοάθλιο "Ποτάμι" που εκφράζει ό,τι πιό ποταπότερο και ταυτόχρονα επιφανειακότερο υπάρχει στην ελληνική κοινωνία θα κάνει ακόμα και τους πιό ηλίθιους ψηφοφόρους του "Ποταμιού" να μην μπορούν ούτε να αντικρύσουν τον καθρέφτη. Βέβαια, μην ξεχνάμε, ο ποταμίσιος βούρκος είναι υποψήφιος σύμμαχος και του συριζα στην περίπτωση που αυτός βγεί πρώτος στις εκλογές.
Η μόνιμη, διαρκής, αηδιαστικά επιτακτική, και εξευτελιστική απαίτηση υποταγής από τους ξένους, ευρω-αφέντες αλλά και αμερικάνους, κάποια στιγμή θα γίνει πραγματικά αφόρητη γιά όλους, και τότε, επειδή αυτά τα ξεροκέφαλα και συμφεροντολόγα υποκείμενα που είναι οι δυτικοί, και ειδικά οι Γερμανοί βάρβαροι, δεν θα σταματήσουν ποτέ αν δεν τα σταματήσουμε, και επειδή μέχρι τέλους θα ζητάνε να υποταχθούμε στην άμεση εξουσία τους που εκφράζεται με το "νόμισμά" τους, θα έρθει η στιγμή που ο μόνος τρόπος που θα απομείνει ακόμα και για τους πιό δειλούς να επιβιώσουν θα είναι η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, και έπειτα και σε άλλα και σε άλλα, άρα αυτό απλά θα γίνει..
Ποιό είναι το συμπέρασμα;
Συμπαραστέκομαι στον αγώνα των ευρώδουλων (εργοδοτών και μισθωτών-μικροαστών) και των ευρωφοβικών (άλλη περίπτωση, αναφερόμενη στην ίδια κοινωνική σύνθεση, που σημαίνει φόβο να καταστρέψεις κάτι που σε καταστρέφει ακόμα κι αν ξέρεις πως σε καταστρέφει και θέλεις να το καταστρέψεις) γιατί βλέπω πως αυτό που ετοιμάζουν άθελά τους είναι μια μετα-ευρωπαϊκή εποχή στην Ελλάδα. 
Με το να γαμάνε συνέχεια τον σύριζά τους, την μοναδική τους ελπίδα, προετοιμάζουν την δική μας εποχή. 
Τους ευχαριστούμε!
Να΄στε καλά συμπατριώται! 
Δεν το περίμενα να έρθει τόσο γρήγορα η εποχή που θα εξευτελίζονταν τόσο η ευρωδουλεία στην χώρα αυτή..
Πραγματικά αρχίζει μια ενδιαφέρουσα εποχή και ήδη βλέπω το μέλλον για τους άφοβους. 
Ελπίζω να μην βγεί ο σύριζα και μας χαλάσει το σκηνικό..
Τα "άκρα" που θα δούνε οι φοβικοί, συντηρητικοί, με την ευρύτερη έννοια, πολίτες και πολιτικές ομάδες, αν δεν βγεί ποτέ ο σύριζα, θα τους κάνουν να αναπολήσουν αυτό το γλυκούλικο κόμμα..









Ι.Τζανάκος

Ινφογνώμων-αναδημοσίευση / Τα γεγονότα στο Τζίζρε και η πορεία των πραγμάτων Του BEKIR ÇINAR*


Αναδημοσιεύουμε από τον Ινφογνώμωνα(Ινφογνώμων Πολιτικά) ένα σημαντικό άρθρο Τούρκου διανοούμενου που εκφράζει τον φόβο της τουρκικής κοινωνίας και του τουρκικού κατεστημένου για τις πραγματικές κατακτήσεις του Κουρδικού λαού στο τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν. 
Οι διαφωνίες μας για το πως ο σχολιαστής, μεταφραστής και αναδημοσιεύων το κείμενο κ/ος Καλλεντερίδης εννοεί την εθνική ενότητα θα παρουσιαστούν σε δικό μας άρθρο, με ανάλογη χρησιμοποίηση του Κουρδικού ερωτήματος..






http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2014/12/blog-post_754.html#more

Ένα πρωτοχρονιάτικο δώρο στους αναγνώστες μας: Πού πηγαίνει το Κουρδικό με την πολιτική της κυβέρνησης του ΑΚΡ;

Τη στιγμή που στην Ελλάδα τα πολιτικά κόμματα αλλά και οι πολίτες αδυνατούν  να ομονοήσουν στο αυτονόητο, για να δημιουργηθεί ένα εθνικό μέτωπο για την αντιμετώπιση της κρίσης, τη στιγμή που αποχαιρετούμε ένα δύσκολο 2014 και προετοιμαζόμαστε να υποδεχτούμε ένα εξαιρετικά αβέβαιο 2015, εμείς αποφασίσαμε να μεταφράσουμε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο, το οποίο αφ' ενός μεν προσφέρουμε ως πρωτοχρονιάτικο δώρο στους αναγνώστες μας, αφ' ετέρου δε προτείνουμε στους πολιτικούς μας, οι οποίοι στην συντριπτική τους πλειονότητα περί άλλα τυρβάζουν, αλλά και στους "χρήσιμους ηλίθιους" που σπέρνουν ανοήτως το μίσος μεταξύ Ελλήνων και Κούρδων, ρίχνοντας έτσι νερό στο μύλο της τουρκικής επιθετικότητας στην Κύπρο, το Αιγαίο και τη Θράκη.

Πρόκειται για ένα άρθρο του ακαδημαϊκού Μπεκίρ Τσινάρ, το οποίο σκιαγραφεί με εξαιρετικό τρόπο την κατάσταση στο τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν αλλά και τις προοπτικές που υπάρχουν στην περιοχή.
Εμείς προτείνουμε σε όλους καλό και κυρίως προσεκτικό διάβασμα και ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ...
Εισαγωγή, μετάφραση και σχόλια: Σάββας Καλεντερίδης
Τα γεγονότα στο Τζίζρε και η πορεία των πραγμάτων
Του BEKIR ÇINAR*
31 Δεκεμβρίου 2014, Εφημερίδα Ζαμάν
Η διαδικασία που εγκαινίασε η κυβέρνηση του ΑΚΡ το 2009 ονομάστηκε «Άνοιγμα προς τους Κούρδους», στη συνέχεια πήρε την ονομασία «Δημοκρατικό Άνοιγμα» και τώρα «Περίοδος Επίλυσης». Πρόκειται για διαδικασία που σχετίζεται με την επίλυση του πιο σοβαρού προβλήματος που απασχολεί την Τουρκία, του Κουρδικού, και βρίσκεται σε εξέλιξη. Το διάστημα που πέρασε από την πρώτη απόπειρα μέχρι σήμερα, σύμφωνα με κάποιους έχει διανυθεί «μεγάλη απόσταση», ενώ κατ’ άλλους δεν έχει γίνει στην ουσία ούτε βήμα μπροστά.
Η τρομοκρατία που εμφανίστηκε τον 20ό αιώνα, όχι μόνο δεν εξαλείφθηκε, αλλά μετατράπηκε σε ένα πρόβλημα που θα συνεχίσει να υπάρχει ες αεί στο μέλλον. Τη δεκαετία του ’70 η τρομοκρατία ήλθε στο προσκήνιο  με τη μορφή σύγκρουσης μεταξύ «δεξιών και αριστερών», τη δεκαετία του ’80 και του ’90 με τη μορφή σύγκρουσης μεταξύ «εθνικιστών και Κούρδων» και τώρα, τον 21ο αιώνα, έρχεται στο προσκήνιο η τρομοκρατία υπό μορφή σύγκρουσης μεταξύ «ισλαμιστών» και μασκοφόρων Κούρδων. Πιθανόν δε να δούμε την τρομοκρατία να εμφανίζεται και με διάφορες άλλες μορφές στο εγγύς μέλλον. Υπό την έννοια αυτή, είναι δύσκολο αν όχι αδύνατο να βρεθεί μια μονοδιάστατη λύση στο πρόβλημα της τρομοκρατίας.
Η Τουρκία έβαλε από την αρχή ως στόχο την καταπολέμηση της τρομοκρατίας στη βάση της αντιμετώπισης των ένοπλων επιθέσεων του εθνικιστικού ΡΚΚ, και ποτέ δεν έκανε μια θεώρηση για τη συνολική αντιμετώπιση του θέματος.
Αυτό οφείλεται σε δυο λόγους.
Ο ένας σχετίζεται με το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια του αντιτρομοκρατικού αγώνα δημιουργήθηκε ένας μηχανισμός που εξασφάλιζε τεράστια κέρδη από τον πόλεμο, ο οποίος μηχανισμός δεν ήθελε να τελειώσει ποτέ αυτός ο πόλεμος. Με βάση υπολογισμούς του 2012, τα χρήματα που ξοδεύονται για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, ξεπερνούν τα 20 δισεκατομμύρια δολάρια σε ετήσια βάση. Εκτός αυτού, η τρομοκρατία δεν εξυπηρέτησε ποτέ τα συμφέροντα των Κούρδων. Γι’ αυτό και δεν είχε την υποστήριξη της πλειοψηφίας των Κούρδων. Τη στιγμή αυτή ούτε το ΡΚΚ ούτε οι πολιτικοί του εκπρόσωποι έχουν επαρκή στήριξη από τον κουρδικό λαό.
Ο άλλος λόγος είναι το γεγονός ότι τα ηγετικά στελέχη του ΡΚΚ δεν μπήκαν ποτέ στο στόχαστρο του τουρκικού κράτους. Με άλλα λόγια προστατεύθηκαν και υποστηρίχθηκαν, ενώ υπάρχουν μαρτυρίες ότι ορισμένα στελέχη εκπαιδεύτηκαν και υποστηρίζονται από τη ΜΙΤ. Εν κατακλείδι, στην Τουρκία το «κράτος» δεν θέλησε ποτέ να λύσει το πρόβλημα της τρομοκρατίας και ούτε θα το λύσει από τούδε και στο εξής. Όσο για τις απόπειρες που έγιναν από το 2009 μέχρι σήμερα, αυτές ήταν απλώς ελιγμοί, που υποστήριζαν την πολιτική ατζέντα του ΑΚΡ.
Με τον νόμο  6360 που πέρασε η κυβέρνηση από τη βουλή, δημιουργήθηκαν μητροπολιτικοί δήμοι σε 14 νομούς και 27 επαρχίες. Στος τοπικές εκλογές που ακολούθησαν το ΑΚΡ πήρε το αποτέλεσμα που ήθελε. Παράλληλα, το κουρδικό κόμμα BDP κέρδισε τους μητροπολιτικούς δήμους στο Ντιγιαρμπακίρ, το Μαρντίν και το Βαν. Επειδή με βάση τον προαναφερθέντα νόμο τα όρια των μητροπολιτικών δήμων ταυτίστηκαν με τα όρια των οικείων νομών, οι αντίστοιχοι δήμαρχοι, με αυξημένες πλέον αρμοδιότητες, άρχισαν να ακυρώνουν στην πράξη τον νομάρχη και τους επάρχους που διορίζονται από το κράτος. Εκτός από τους παραπάνω μητροπολιτικούς δήμους, το BDP κέρδισε τους δήμους των πρωτευουσών 8 νομών και 68 επαρχιών, ενώ κέρδισε και άλλους 23 δήμους κωμοπόλεων
Μετά από αυτά τα αποτελέσματα άρχισε να συζητείται το θέμα της «αυτονομίας» στις διαπραγματεύσεις μεταξύ της κυβέρνησης και του ΡΚΚ. Είναι ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί στην περιοχή η δήλωση που έκανε ο Κούρδος βουλευτής Sırrı Süreyya Önder: “Τώρα πια το θέμα δεν είναι να μαζευτούν οι δήμαρχοι των Κουδικών πόλεων και να ανακηρύξουν την κουρδική «αυτονομία». Άλλωστε, δεν υπάρχει πλέον τέτοιο θέμα. Η αυτονομία εγκαθίσταται στους δήμους αυτούς στην πράξη». 
Μετά τις τοπικές εκλογές η κεντρική επιδίωξη της κυβέρνησης ήταν οι εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας το 2014 και πιο μετά τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών του 2015. Αυτό που παζάρευε η κυβέρνηση και στις δυο εκλογές με το ΡΚΚ, δεν ήταν η «διατήρηση της ειρήνης» αλλά το να μην διεξάγει επιχειρήσεις το ΡΚΚ εναντίον του κράτους. Με βάση το νέο σχέδιο, στις διαπραγματεύσεις θα έβγαινε μπροστά αντί του ΡΚΚ η Ένωση Κουρδικών Κοινοτήτων (KCK), που είναι μια υπέρτερη και ευρύτερη οργάνωση, ενώ η κυβέρνηση δεν θα διεξήγαγε πλέον κρυφά τις διαπραγματεύσεις, όπως στο Όσλο, αλλά ανοικτά, μέσω των βουλευτών του Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών (HDP) και η ΜΙΤ απευθείας με τον Οτζαλάν.

Το KCK μπορεί να κυρήξει την ανεξαρτησία του Κουρδιστάν;
Προσπαθώντας να κρύψουν αυτά τα τετελεσμένα αλλά και τις κάθε είδους αποτυχίες τους από το λαό, ανακάλυψαν την λεγόμενη «παράλληλη δομή»*, ενώ οι ίδιοι με τις ενέργειές τους, μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσουν τα πολιτικά τους συμφέροντα, προετοίμασαν στην ουσία και άνοιξαν το δρόμο για τα γεγονότα της 6-7 Οκτωβρίου**. Αυτά τα γεγονότα απέδειξαν ότι το KCK (HDP, PKK), αν το θελήσει, έχει τη δυνατότητα να πυρπολήσει όλες τις πόλεις μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Το γεγονός δε ότι η κυβέρνηση και οι δυνάμεις ασφαλείας έμειναν σιωπηλοί σε αυτά τα γεγονότα, ενισχύει τις υποψίες που υπάρχουν για συμφωνία μεταξύ κυβέρνησης και KCK.
Όσον αφορά στα γεγονότα στο Τζίζρε***… Η δήλωση του πρωθυπουργού Νταβούτογλου ότι «από κάποιους γίνεται μια προσπάθεια να παρουσιαστεί ότι επικρατεί χάος στο Τζίζρε», μπορεί να ανοίξει το δρόμο για την ακόμα μεγαλύτερη εδραίωση του KCK στην περιοχή. Γι’ αυτό δεν θα πρέπει να δούμε τα γεγονότα στο Τζίζρε ως την αρχή αλλά ως μια προσπάθεια της συνέχισης του ελέγχου της περιοχής από το KCK. Σε περίπτωση που το KCK πετύχει εκεί αυτό που θέλει, και κατά τα φαινόμενα θα το πετύχει, τότε το KCK θα έχει πετύχει και θα έχει εφαρμόσει στην πράξη καθεστώς αυτονομίας και στους άλλους νομούς και επαρχίες που έχει υπότον έλεγχό του μέσω των δήμων
Τώρα αν αυτό ονομάζεται διαμελισμός ή διάλυση της Τουρκίας, είναι ένα ζήτημα που θα το συζητήσουμε μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2015. Πάντως, όλα αυτά είναι δείγματα ότι το KCK είναι στην πράξη ο ιδιοκτήτης και ο κυρίαρχος αυτής της περιοχής.
Η περίοδος που άρχισε με το «Άνοιγμα προς τους Κούρδους» το 2009, από πλευράς καταπολέμησης της τρομοκρατίας δεν είναι μια περίοδος ειρήνευσης. Ίσα-ίσα είναι μια περίοδος στην οποία μπορούν να γίνουν τα πάντα, ακόμα και ο διαμελισμός της χώρας, στην οποία φθάσαμε μόνο και μόνο επειδή το ΑΚΡ ήθελε να περάσει τη δική του πολιτική ατζέντα.
Θα πρέπει να το πούμε ξεκάθαρα. Αυτά που είναι σε εξέλιξη δεν είναι ούτε περίοδος ειρήνευσης ούτε διαπραγματεύσεις για την επίλυση του Κουρδικού. Ζούμε και παρακολουθούμε ζωντανά τη διαδικασία διαμελισμού της Τουρκίας. Και αυτό γίνεται από το KCK με την υποστήριξη του AKP. Και το λέμε αυτό γιατί η Τουρκία είναι πλέον αντιμέτωπη με μια πολιτικοστρατιωτική δομή η οποία αυξάνει συνεχώς τις ένοπλες δυνάμεις της και διοικεί στην ουσία ένδεκα νομούς
Η απομάκρυνση από την υπηρεσία έμπειρων αξιωματικών της Αστυνομίας, με την κατηγορία της συμμετοχής στην «παράλληλη δομή», έχει ως στόχο να αποδυναμωθεί και να στερηθεί το κράτος από έμπειρα στελέχη που θα αγωνιστούν για την ενότητα της χώρας, όταν θα ξεσπάσει στο μέλλον ο εμφύλιος πόλεμος, κάτι που είναι αναπόφευκτο. Η δε κυβέρνηση, που κάθε στιγμή προσπαθεί να αποδείξει την νομιμοποίησή της υπογραμμίζοντας ότι προήλθε από τις εκλογές και αποτελεί έκφραση του λαού, στο τέλος, όταν οδηγηθούμε στον διαμελισμό, θα μας πει ότι και αυτό είναι αποτέλεσμα της βούλησης του λαού.

*Doç. Dr., Epoka Üniversitesi

*Ο όρος "παράλληλη κρατική δομή" χρησιμοποιήθηκε από την κυβέρνηση του ΑΚΡ, για να στοχοποιηθούν οι οργανώσεις του ιμάμη Γκιουλέν στην τουρκική επικράτεια, οι οποίες με σειρά επιχειρήσεων το τελευταίο δίμηνο είτε ξηλώθηκαν είτε αποδιοργανώθηκαν.
**Το διήμερο της εξέγερσης των Κούρδων (6-7 Οκτωβρίου 2014), ήταν ένα μήνυμα αλλά και μια γενική πρόβα του ΡΚΚ για την ημέρα που θα κηρύξουν την ανεξαρτησία τους. Το διήμερο αυτό εκατοντάδες χιλιάδες Κούρδοι ξεχύθηκαν στους δρόμους σε δεκάδες πόλεις και κωμοπόλεις στο τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν αλλά και σε μεγαλουπόλεις της Τουρκίας, πυρπολώντας περισσότερα από δυόμισι χιλιάδες δημόσια κτίρια και αγάλματα του Κεμάλ!
***Τα γεγονότα του Τζίζρε είναι συγκρούσεις που ξέσπασαν τα Χριστούγεννα μεταξύ στελεχών του ΡΚΚ και της ισλαμιστικής παρακρατικής-παραστρατιωτικής οργάνωσης-κόμματος Hüda-Par, που αποτελεί συνέχεια της ένοπλης οργάνωσης Χιζμπουλάχ, που ιδρύθηκε τη δεκαετία του '90 από την τουρκική στρατοχωροφυλακή, με σκοπό να εξοντώσει στελέχη και συμπαθούντες του ΡΚΚ. Στις συγκρούσεις που έγιναν στο Τζίζρε, τα σκαπτικά του δήμου Τζίζρε, που ελέγχεται από το BDP, έσκαψαν τάφρους γύρω από τα σπίτια των οπαδών του Hüda-Par, τους οποίους το ΡΚΚ θεωρεί υποστηρικτές του λεγόμενου Ισλαμικού Κράτους, και στη συνέχεια ένοπλα τμήματα Κούρδων επιτέθηκαν εναντίον των σπιτιών των οπαδών του Hüda-Par. Η αστυνομία δεν μπόρεσε να προσεγγίσει, γιατί τα οχήματα και οι αύρες δεν μπορούσαν να περάσουν τις τάφρους. Στις επιθέσεις πυρπολήθηκαν ορισμένα σπίτια ισλαμιστών, ενώ έχασαν τη ζωή τους ένας οπαδός του Hüda-Par και ένας Κούρδος του ΡΚΚ.
Πηγή: Ζαμάν

Ανακοίνωση του PKK για τους βαλτούς από το Τουρκικό κράτος Φονταμενταλιστές και τους παρακρατικούς μηχανισμούς..




MESOP : KCK (PKK) STATEMENT ON KURDISH HUDA PAR ISLAMISTS – TO OUR PEOPLE AND THE PUBLIC OPINION

30 Dec 2014 –  The AKP administration and its paramilitary force, Hüda-Par, are continuing their armed attacks on our people in Silopi, Gever(Yuksekova), and particularly Cizre. Special police and military forces open fire on our people from the positions they have taken within the buildings belonging to Hüda-Par. Under polis supervision, the paramilitary forces of Hüda-Par are carrying out attacks against the people. Till now, a lot of patriots have been injured; two people have fallen martyr, one of them a child. The bloody attacks have been launched by the police and military forces of the AKP administration and the paramilitary forces of Hüda-Par.
     If there is a provocation in question, the AKP administration is its mastermind and practitioner. As for Hüda-Par, it is only a front organization. Hüda-Par, which has the blood of hundreds of patriot Kurds on its hands, is spuriously and grimily committing these atrocities and brutalities under the name of Islam, just as IS does. They personate themselves as Muslims; they are lying. Hüda-Par is as much Muslim as ISIS is. The visual and print media of Hüda-Par are making broadcasts round-the-clock, conflict mongering, provoking and openly threatening the people. It is clear that Hüda-Par is being heartened by the AKP administration as it used to serve the same during the 1990s. Therefore, Hüda-Par is nothing but the paramilitary force of colonial policies.
   Hüda-Par is the legal continuation of Hizbullah’s legacy. In an attempt to eliminate the Kurds and their basic freedom rights, the Hizbullah committed a lot of crimes in complicity with the Turkish state against the Kurds. Having paid no price for freedom and democracy struggle, Hüda-Par, as a continuation of Hizbullah, has returned to old practices, attacking the freedom and democracy struggle of the Kurdish people. Hüda-Par has no other merits other than these crimes . The Kurds should know inside out of this paramilitary group with its criminal record full of dark events.
   The AKP administration should know very well that its support is essential for Hüda-Par’s existence. The AKP administration should stop supporting and using ISIS in Rojava and Hüda-Par in Bakur (North Kurdistan) against the freedom movement. Nothing can be more dirty and dangerous than the AKP’s use of Hüda-Par to nurture enmity against the Kurds.
     Our people should act sensibly, raise their struggle and develop their own self-defense measures against the forces against freedom and democracy.
30 December
KCK Co-Presidency

Δακρύζουν οι φιλοδυτικοί (του MESOP)



Δακρύζει το MESOP!

MESOP / ALL TROUBLE MAKERS GO PUTIN NOW : Syria, Iran, PKK & Demirtas HDP Party.

Russia & Iran Step Into Syria’s Diplomatic Vacuum

TUESDAY, DECEMBER 30, 2014 – Joseph Bahout – VISITING SCHOLAR MIDDLE EAST PROGRAM – CARNEGIE ENDOWMENT

In recent months, there has been a flurry of diplomatic movement in the Syrian conflict, but unlike previous years, the United States is strangely absent. Instead, Russia and Iran, the two main allies of Syrian President Bashar al-Assad, are trying to seize the initiative and pave the way for a new political deal. Some have interpreted this as a defensive or opportunistic move, noting that both Russia and Iran are facing new economic constraints and may have been enticed to modify their views by the region’s rapidly changing political scene.
Oil prices are plunging, and there are growing signs of the Assad regime’s fragility, even as the international community has refocused its attention on the rise of the Islamic State, the extremist al-Qaeda splinter organization in Syria and Iraq. Together, these factors may—or so the view goes—have led Moscow and Tehran to start thinking about an alternative to Assad. But is this a correct reading of the situation?
THE RUSSIAN INITIATIVE
Russia’s Deputy Foreign Minister Mikhail Bogdanov has recently gone on several trips to Damascus and the region, each time through Beirut, to speak to the Assad regime as well as to opposition figures inside and outside of Syria. Two Syrian delegations, from opposite political camps, have also visited Moscow.
In mid-November, Syrian Foreign Minister Walid al-Moallem became the first Syrian official to personally meet Russia’s President Vladimir Putin, who reiterated his support for the Assad regime. In a press conference following the meeting, Russian Foreign Minister Sergey Lavrov stated that the current format for Syria’s peace talks, based on the Geneva Communiqué of June 30, 2012, and the Geneva II peace talks of early 2014, has become outdated. The Geneva process had called for the “establishment of a transitional governing body” with “full executive powers,” indicating some form of transition away from the current regime. It had gained broad international endorsement and, at the time, the support of both Russia and the United States. But now Lavrov suggested that this framework should be replaced by Moscow’s own initiative to solve the conflict through intra-Syrian dialogue.
After Moallem, Moscow received another delegation, this time consisting of a group of moderate dissidents. The delegation was headed by Sheikh Ahmad Moaz al-Khatib, a Sunni preacher from Damascus who is the former president of the opposition in exile’s National Coalition for Syrian Revolutionary and Opposition Forces and well known for his attempts to open a dialogue with the regime. Following his Russian tour, Khatib came under attack from more hardline opposition figures and felt compelled to justify his move through a lengthy public note published on his Facebook page. He called for a realistic strategy of negotiations and advised his compatriots to give the Russian proposals a chance, even at the cost of seeing Assad stay for a time.
As portrayed by both the Moscow and the Damascus governments, this new initiative will not be based on any prior framework, be it UN resolutions or the Geneva Communiqué. Rather, it will be a new and strictly “Syrian-Syrian” format with no external pressure or meddling, although this disregards the fact that the entire process originated in Moscow.
A RUSSIAN CONNECTION TO THE UN “FREEZE” PLAN?
Russian diplomacy is not advancing in a vacuum. Recently, the new UN envoy to Syria, Staffan de Mistura, put forward a proposal that curiously intersects with Moscow’s at many levels. Presented as a “bottom-up” approach to the cessation of hostilities, it aims to “freeze” the conflict through local ceasefire arrangements, beginning in Aleppo. The Mistura initiative contains no clear provisions for political change, sidestepping the thorny question of Assad’s future, and it is presented as a mainly humanitarian effort with little connection to final conflict resolution.
However, reading between the lines in the rare interviews given by the UN envoy, his Aleppo freeze proposal seems designed as a first step of many. By concluding similar agreements in other areas and progressively widening the scope of the ceasefires, the process would ultimately freeze the Syrian war as such, leaving the political dynamics to develop later. But what would that make of Assad? Asked about this issue in a recent al-Hayat interview, the UN envoy gave a very short and strikingly sharp answer: “no comment.”
Suspicions about the true nature of the UN proposal were increased by the fact that Mistura’s plan strongly resembles ideas floated by the Center for Humanitarian Dialogue, a Swiss-based conflict mediation organization whose researchers have suggested that Assad can stay at the helm in Syria for several more years, while local ceasefires are concluded, guns are turned on the Islamic State, and political reforms implemented gradually. The proposal has been met with strong resistance in opposition circles. By jumping on board at that exact moment, Russia’s initiative provided the missing political link to Mistura’s “technical” efforts, giving substance to his formal approach and taking back the lead in solving the Syrian issue. Indeed, in his al-Hayat interview, Mistura himself explains that he does not see the Russian proposal as a competitor to his own: “To the contrary, if presented in a suitable fashion and supported by all parties, it could complete my efforts, since we are in need of a new initiative for political dialogue.”
CONTINUED RELIANCE ON IRAN
In launching and overseeing its “intra-Syrian dialogue,” Moscow seems keen to also keep Iran in the loop, not least because the Russians realize that the Assad regime will ultimately be more responsive to Tehran’s injunctions than to their own. While the Russian relationship is important, it is not as deep as the Syrian government’s dependence on Iran.
However, the Syrians seem to be in no doubt about their Iranian ally, and in this regard, Moallem’s travel schedule is instructive. After leaving Moscow, he headed to Tehran where both he and the Iranian leadership restated their (paradoxical) conviction that the only solution to Syria’s crisis is dialogue between Syrians without external interference—yet facilitated by Russia and Iran.
In an interview published by the Lebanese daily al-Akhbar in early November, Moallem gave the impression of being supremely confident not only about Iran’s continued commitment to preserving Assad’s rule but even about which political faction will dominate politics in Tehran in the future. In an unprecedented departure from diplomatic etiquette, Moallem spoke bluntly about the internal politics of his ally: “Tampering with this alliance in Iran is unacceptable for Imam [Ali] Khamenei and his sphere. The possible hindrances come from the liberal sphere. Each time this happens, the imam, the parliament, and the Revolutionary Guards settle the matter in Syria’s favor.” Moallem then added, in what came across as a lecturing tone, that he had even been forced to remind his Iranian counterpart, Javad Zarif, that it is the Syrian regime’s own resilience that “allows you to negotiate from a strong position with the West on the nuclear issue.” In Moallem’s reading, then, the Iranian government will continue to support Assad, because it does so not out of kindness but out of self-interest.
CAN RUSSIA AND IRAN WIN BY DEFAULT?
According to the Lebanese journalist Sami Kleib—known for his pro-Damascus views and marriage to the director of Assad’s media office—both Iran and Russia have now dramatically extended their material aid to Syria’s regime by providing it with a new combined credit line worth $6.4 billion, two-thirds of that sum being offered by Iran. If this turns out to be correct, it is in addition to the enthusiastic support that both countries have given to Mistura’s freeze project and to the Russian proposal for intra-Syrian talks that aims to relegitimize Assad and his regime.
The UN now seems to be drifting away from the conflict resolution format agreed upon in the 2012 Geneva Communiqué and the 2014 Geneva II talks, preferring to focus on freezes and humanitarian dialogues. Meanwhile, the new Moscow-backed initiative appears designed to quietly bypass Washington and make Syria’s peace talks a strictly Russian-Iranian affair. So far, there has been a deafening diplomatic silence from the White House on this issue. Unless that silence is broken soon, the question is whether the Russian-Iranian plan to preserve Assad in power has not, in fact, incrementally become the only international proposal on the table.




JEWS FIGHTING IN THE RANKS OF PYD/PKK

Η άμεση παρέμβαση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στο Κουρδικό..


The War Against ISIS, By the Numbers (THANKS TO GOOD OLD BRAVE IMPERIALISM!)

By Robin Wright – Wall Street Journal – Posted 2014-12-31 06:57 GMT / The numbers say a lot about the U.S.-led intervention in Syria.

Two figures illustrate U.S. strategy on the different, albeit intertwined, wars playing out in Syria: one focused on Islamic State and the other on the regime of President Bashar al-Assad. As of Dec. 30, the United States and a few allied air forces have launched more than 420 airstrikes since Sept. 1 against bands of Islamic State fighters in Kobani, a small town on the Turkish border. Kobani once had a population of 40,000.
The strikes are intended to help a local Kurdish militia hold on to its town, which has been largely depopulated and destroyed. In contrast, the U.S.-led coalition has launched only 21 airstrikes on the outskirts of Aleppo, one of the world’s oldest cities and one of the largest in Syria. Aleppo has a population of more than 2 million. The strikes hit ISIS targets but have assiduously avoided targeting Mr. Assad’s forces, which control about half of Aleppo and are threatening to encircle the city to starve it–as they have done elsewhere in Syria.
The other part of Aleppo is held largely by U.S.-backed rebels. They are gradually losing the battle to keep the most strategic city outside the Syrian capital. But Washington and its allies do not want to get directly sucked into Syria’s civil war.The numbers reflect the mounting costs of the U.S. intervention–and what’s to come. They suggest impact, and a time frame for yet another long war in the region. Washington has acknowledged that its new initiative will last at least three years, during which it hopes to train 5,000 fighters each year. The goal is not to defeat the Assad regime militarily but to pressure it to negotiate with the rebels.
The Pentagon said this month that costs of the first four months of Operation Inherent Resolve in Syria and Iraq had surpassed $1 billion, with expenses running about $8 million a day–or more than $330,000 an hour. (And that’s before training and equipping of a new rebel militia begins.)But the pace and range of the airstrikes has increased since the first strike on Iraq in August, which indicates that costs will rise. One Tomahawk cruise missile costs around $1.2 million, on top of the expense to man and fuel the two warships in the Red Sea and Persian Gulf from which they are fired. Hellfire missiles, which are dropped from U.S. warplanes, each cost around $100,000.
Warplanes are expensive to operate. A B-1 bomber runs about $58,000 to fly just for one hour. F-15E fighter bombers cost more than $39,000 an hour. The F-22 Raptor, the most sophisticated American warplane, which made its debut runs on Syria, costs $68,000 an hour to operate. The plane itself costs $350 million.
Military output is not the only expense of the war against Islamic State. Other major costs include the aid needed to feed and/or house many of the more than 3 million refugees outside Syria and the 9 million displaced inside Syria, and the losses in productivity rippling across the Middle East. Then there is the vast destruction wrought, particularly in Syria.
The United States has provided around $3 billion in largely humanitarian aid for Syria. But thanks to the growing influx of refugees, the U.N. World Food Program had to suspend aid to 1.7 million Syrians this month because it ran out of money. (It needed an additional $64 million to make it through the end of the year.)
An urgent appeal got a short-term respite, but more Syrians are certain to be displaced or flee the country as the battles continue.Syria’s economy is in shambles. At least half of the workforce is without a job, according to a Deutsche Welle report. A World Bank report this month estimated that “The greater Levant region has lost $35 billion in income due the Syrian War and the spread of ISIS.” The war “imposed enormous human, social and economic costs and put a halt to the regional trade integration process, thus undermining development with serious implications for the future of the Levant,” World Bank economists Elena Ianchovichina and Maros Ivanic wrote. One number is particularly telling. The four-month air campaign on Kobani–which accounts for 30% of all airstrikes in Syria and Iraq–have killed about a thousand ISIS fighters in that city, according to U.S. officials. But the Islamic State flag still flies in part of Kobani. And at the end of 2014, most of the rest of Syria is held by extremist militias or Assad government troops.



MESOP: Iran wants to conquer Iraq – so the battle continues Iraq & Iran Sign Defense Cooperation Agreement / More military support from Iranians to Iraqi army

Basnews – 31.12.2014 – TEHRAN – In a second round of talks between the Iraqi and Iranian defense Ministers in the Iranian capital Tehran on Tuesday, they signed a memorandum of understanding for further military cooperation in a step to strengthen relations between the neighbouring countries. Iranian minister Hossein Dahqan and his Iraqi counterpart Khaled al-Obaidi signed a defense and military cooperation to bolster military coordination between Baghdad and Tehran.
The Iranian government released a statement regarding the agreement, saying that both sides “Agreed to continue cooperation in the defense arena with the creation of a national army to protect the territorial integrity and security of Iraq.”Iran has played a leading role in Iraq recently with Iranian military commanders helping the Iraqi army and Shiite militia groups in the fight against the Islamic State (IS) militants. “The two sides stressed the need for consultations to ensure security, because terrorism affects not only security in Iraq but security throughout the region,” the statement concluded.




Iran formed local force in Iraq / A full scale Iranian Invasion into Iraq

Waar, Duhok: – 31 Dec 2014 – Iranian government has formed a local force in Iraq which is ten times of Hezbullah fighters. The commander of Iran’s Revolutionary guard Sardar Hossein Salami said that his country has shifted its Islamic revolution to Iraq and formed a local force that is ten times the size of Hezbullah in Lebanon. The US has previously expressed their fear over the increase of the number of Iranian forces in Shia-majority areas in Iraq, and according to US source, 10,000 revolutionary guardians have been deployed to Iraq.

Mesop / Αναδημοσιεύσεις για την διείσδυση των ισλαμιστών και των τουρκικών υπηρεσιών στην Γερμανία..





Entwarnung! Alles gut mit dem Islam in Deutschland / Henryk M. Broder

MESOP WARNUNG !

Wir sollen muslimische Feiertage einführen – aber uns nicht vor einer Islamisierung fürchten? Ob sie droht, ist keine Frage der Quantität, sondern der Einstellung der Mehrheitsgesellschaft.Vor beinahe elf Jahren, im Februar 2004, gab es im Lübecker Theater eine Diskussion im Vorfeld der Bewerbung der Stadt zur Kulturhauptstadt Europas. Mit dabei auch “ein leibhaftiger Nobelpreisträger”, der kurz zuvor einen Vorschlag unterbreitet hatte: “Man möge doch eine Lübecker Kirche zur Moschee umwidmen.”
Es war Günter Grass, die “Lübecker Ein-Mann-Lichterkette”, der “wieder einmal den G-Punkt einer Klientel stimuliert hatte, die im Bestreben, nicht intolerant zu scheinen, einen Masochismus pflegt, der der Selbstaufgabe nahekommt”, schrieb damals Gunther Latsch im “Spiegel”. Er war nicht der Einzige, der von der Idee wenig angetan war. “Zu provokativ”, befand die damalige Bischöfin von Holstein-Lübeck, Bärbel Wartenberg-Potter. “Man könnte ja das Günter-Grass-Haus zur Moschee machen”, meinte der Vorsitzende der Nordelbischen Kirche, Bischof Hans Christian Knuth.
Neun Monate später, im November 2004, sagte der Grüne Hans-Christian Ströbele, er befürworte die Einführung eines “gesetzlichen Feiertages” für die in Deutschland lebenden Muslime. Im Gegenzug könnte “einer der vielen christlichen Feiertage” abgeschafft werden. Fünf Jahre später tischte Ströbele den Vorschlag wieder auf. “Ein gesetzlicher Feiertag wäre ein gutes Zeichen, dass wir den Islam als Weltreligion ernst nehmen.” Außerdem könnten Muslime ihre Nachbarn zum gemeinsamen Feiern einladen. Ströbeles Anregung verhallte unerhört.
Wolfgang Schäuble in der Moschee
Weitere fünf Jahre und zahllose Debatten weiter stellt sich die Lage ganz anders dar. Trotz der Blutbäder in Syrien und im Irak, trotz des Aufstiegs des Islamischen Staates und der Ausrufung eines Kalifats, trotz der zahllosen Anschläge und Selbstmordattentate, die im Namen Allahs und seines Propheten begangen werden, trotz aller Umtriebe einheimischer Salafisten, die ihre Verachtung für die “Ungläubigen” ganz ungeniert ausleben, trotz alldem nimmt die Bereitschaft, sich mit dem Islam zu arrangieren, nicht ab, sondern zu. Oder gerade deswegen.
Kein Mensch würde es heute riskieren, den Islamverstehern einen “Masochismus” zu attestieren, der einer Selbstaufgabe nahekommt. Es wird penibel zwischen Islam und Islamismus differenziert, als ob das eine mit dem anderen rein gar nichts zu tun hätte. “Wovor sich die Menschen zu Recht fürchten, ist nicht der Islam, sondern der islamistische Terror”, sagt Wolfgang Schäuble. Woher will der Finanzminister das wissen? Hat er bei Allensbach eine repräsentative Umfrage in Auftrag gegeben? Oder gar selbst in Neukölln recherchiert? Wie viele Moscheen hat er besucht, um beurteilen zu können, welche dem Islam dienen und welche den Islamismus propagieren?
Derweil bringt der niedersächsische Ministerpräsident Stephan Weil (SPD) die Idee eines muslimischen Feiertages wieder ins Gespräch. Man denke darüber nach, das Feiertagsgesetz zu ändern, um “islamische Feste als religiöse Feiertage” anerkennen zu können. Zugleich überbieten sich Politiker aller Parteien darin, dem leicht irritierten Volk zu versichern, eine “Islamisierung” finde nicht statt. Es ist, als würden Meteorologen angesichts eines heraufziehenden Gewitters den Leuten raten, ihre Regenmäntel daheim zu lassen.
Warum haben wir keine “Asien-Konferenz”?
Die Frage ist: Wie definiert man “Islamisierung”? Natürlich wird der Sonntag nicht auf den Freitag verlegt. In den Kantinen der Bundeswehr wird nicht halal gekocht. Der Kölner Dom bleibt ein katholisches Gotteshaus. Die Herstellung und der Konsum alkoholischer Getränke werden nicht verboten. Hopfen und Malz dürfen weiter angebaut, Schweine gezüchtet werden. Alles bleibt, wie es ist. Beinahe.
Die “schleichende Landnahme”, die der Neuköllner Bürgermeister Heinz Buschkowsky beschreibt, findet nicht nur in den Schulen und auf den Straßen der “Problemviertel” statt. Seit über 13 Jahren, genauer: seit dem 11. September 2001, wird der öffentliche Diskurs zu einem erheblichen Teil von einem Thema und seinen vielen Facetten dominiert. Vorbei die Zeiten, da über Dosenpfand, Eigenheimzulage und Pendlerpauschale debattiert wurde.
Heute geht es um die Mängel “unserer Willkommenskultur”, um Ehrenmorde und Intensivtäter, um das Kopftuch im Unterricht und die Burka im Supermarkt, um die Befreiung von Klassenfahrten und Sportunterricht, um Gebetsräume in Schulen, um “kultursensible Pflege” in Kliniken, um die Grenzen der Meinungsfreiheit, um Respekt vor religiösen Gefühlen.
Eine weitgehend säkulare Gesellschaft, in der sogar die Kirchen das Prinzip der Trennung von Kirche und Staat bejahen und die Intellektuellen nach wie vor der Ansicht sind, Religionen seien “Opium fürs Volk”, hat ihr Herz für das Religiöse entdeckt, allerdings nur für ein Angebot aus dem großen Supermarkt der Religionen – und zwar ausgerechnet das Angebot, das seine Präsenz im öffentlichen Diskurs der Gewaltbereitschaft verdankt, mit der es immer wieder Respekt einfordert. Dies festzustellen, gilt bereits als “islamophob”, ungeachtet der Tatsache, dass es eben keine “Asien-Konferenz” beim Innenminister gibt und der “Migrationshintergrund” der Japaner, die in Düsseldorf leben, nicht einmal wahrgenommen wird.
   Ab wann könnte man denn in Sachsen von der Gefahr einer Islamisierung sprechen? Ab 40.000, also einem Prozent? Oder müssten es schon zehn Prozent sein?
Aber in Sachsen gehen die Uhren anders. Da seien Demonstrationen gegen die Islamisierung sinnlos, denn in dem Freistaat, so heißt es immer, würden nur 4000 Muslime leben, gerade mal ein Promille der Bevölkerung. Diese Argumentation ist, ohne dass es ihren Protagonisten bewusst wäre, wohlwollend rassistisch. Sie unterstellt, dass es auf die Menge ankommt. Ab wann könnte man denn von der Gefahr einer Islamisierung sprechen? Ab 40.000, also einem Prozent? Oder müssten es schon zehn Prozent sein?
Dabei kommt es auf die Zahl, wenn überhaupt, zuletzt an. Entscheidend ist nicht einmal das Verhalten der Minderheit, sondern die Haltung der Mehrheitsgesellschaft. Wenn über die Umwidmung von Kirchen in Moscheen geredet wird, wenn Weihnachtsmärkte in Wintermärkte umbenannt werden, wenn ahnungslose Ignoranten sich dafür starkmachen, dass in den Weihnachtsgottesdiensten muslimische Lieder gesungen werden, wenn die Generalsekretärin der SPD den Begriff “Islamischer Staat” mit einem Bann belegen möchte, weil er die Ehre der Muslime verletzt (der Begriff und nicht das, was der Islamische Staat anstellt), dann kann von der Gefahr einer Islamisierung nicht die Rede sein, dann ist sie bereits in vollem Gange.
Natürlich braucht Deutschland Zuwanderung. Natürlich müssen Flüchtlinge aufgenommen werden. Natürlich kann eine Nation, die von der Globalisierung profitiert, sich nicht von der Welt abschotten. Das sind alles Binsen, so selbstverständlich, dass nur noch über das Wie geredet werden muss.
Wenn sich aber eine nationale Einheitsfront formiert, in der die christlichen Kirchen, der Zentralrat der Juden, die Gewerkschaften, das Handwerk, die Arbeitgeber und die üblichen Verdächtigen aus dem Kulturbetrieb Seit an Seit marschieren und alle, die an dieser Prozession nicht teilnehmen wollen, zu Dumpfbacken, Nationalisten, Rassisten, Nazis und einer “Schande für Deutschland” erklärt werden, dann stimmt irgendetwas nicht mit der gelebten Demokratie in unserem Land.
Der Evangelist Matthäus würde Amok laufen
Dann sind wir nicht auf dem Wege in eine neue DDR, sondern bereits mittendrin. Dann werden wieder Sündenböcke gebraucht und gebrandmarkt. Wobei es nicht um das Wohl der Flüchtlinge und Zuwanderer geht, sondern darum, ein Gesellschaftsmodell zu retten, das sich als dysfunktional erwiesen hat. Eine Politik des “Weiter-so!”, des “Augen zu und durch!” des “Uns geht es ja noch gut!”
Möglicherweise ist, wie bei den beiden anderen großen Projekten, dem Euro und der Energiewende und einigen kleineren wie dem Berliner Flughafen, der Point of no Return bereits überschritten. Und weil man nicht zurückkann, muss man weiter machen, koste es, was es wolle. Denn ein U-Turn wäre noch teurer und mit dem Eingeständnis verbunden, dass man sich geirrt hat.
Also wird rumgeeiert. Kurz vor Heiligabend gab der Ratsvorsitzende der Evangelischen Kirche in Deutschland, der bayerische Landesbischof Heinrich Bedford-Strohm, ein Interview, in dem er auf die Frage, ob der Islam zu Deutschland gehöre, antwortete: “Ich kann mir nicht vorstellen, zu sagen: Die Muslime gehören zu Deutschland, aber ihre Religion nicht.”
Nach einer solchen Antwort wäre Matthäus (“Eure Rede aber sei: Ja, ja, nein, nein. Was drüber ist, das ist von Übel”) Amok gelaufen und hätte den Bischof seines Amtes enthoben. Weil aber kein Evangelist eingriff, machte der EKD-Vorsitzende weiter. Er verurteilte die Verbrechen des IS, verwies aber zugleich auf das Gebot der Feindesliebe: “Wenn ein IS-Kämpfer von einer Granate zerfetzt wird, dann ist das Anlass zur Trauer, weil ein Mensch gestorben ist.”
Amen.




MESOP: ERDOGAN’S MAFIA BEI DEN DEUTSCHEN GRÜNEN & SPD : OZAN CEYHAN

Von Walter Otte / Memet Kilic – 30. Dez 2014  – BERLIN. (hpd) “Wer Islamisten nicht bekämpft, kann Pegida nicht bekämpfen” – diese Äußerung bei Twitter hat Memet Kilic einen wütenden Kommentar in der Deutsch-Türkischen Zeitung eingebracht. Dort wird ihm vorgeworfen, er habe die Mehrzahl der türkischen Immigranten als “Islamisten” diffamiert. Starker Tobak ist der Vorwurf – gerade bei einem Politiker, der zu differenzieren weiß. Aber bei den Erdogan-Freunden ist Kilic nicht gut gelitten – eher schon ist er ein veritables Hassobjekt.
Memet Kilic, von 2009 bis 2014 Mitglied der Grünen-Fraktion des Bundestags, scheut bei aller Differenziertheit aber auch nicht, wenn es nötig ist, vor klaren Worten zurück. So hat er den jetzigen türkischen Präsidenten Erdogan als Menschenrechtsverbrecher bezeichnet, scharf gegen die Unterdrückung der Gezipark-Bewegung protestiert und im Jahr 2012 das Kölner Urteil zu Knabenbeschneidungen als “einen Denkanstoß” bezeichnet, “der der Justiz in einem säkularen Staat durchaus zukommt”, den Regierungsentwurf Pro-Beschneidung abgelehnt und stattdessen den Alternativentwurf unterstützt, der die Entscheidung über Beschneidungen auf das Alter der Religionsmündigkeit verschiebt.
Wer formuliert: “Denken Sie nur daran: im Petitionsausschuss beschäftigen wir uns gerade damit, ob man Pferde wirklich brandmarken muss oder ob es nicht mildere Verfahren gibt. Da sollte die Frage nach der Beschneidung kleiner Jungen auch kein Tabu sein”, macht sich im islamistischen Lager gewiss keine Freunde. Und wer den Bundespräsidenten kritisiert, weil dieser Thilo Sarazzin gelobt hat, macht sich auf der anderen Seite, bei den deutschnationalen Populisten, den Pegida-Verstehern und deren intellektuellen Unterstützern, ebenfalls keine Freunde.
Memet Kilic hat jetzt auf die Angriffe der Deutsch-Türkischen Zeitung mit einem Offenen Brief reagiert. Darin bekräftigt er seine Aussage, dass Pegida nur bekämpfen könne, wer auch Islamisten bekämpft, und verwahrt sich gegen diffamierende Angriffe. Pikanterweise kommen diese von einem Ozan Ceyhan, Ex-Grüner und jetzt SPD-Mitglied (zeitweilig für die SPD im Europaparlament), seit einiger Zeit auch Berater von Erdogans AKP. Ceyhan wird unwiderlegt nachgesagt, er habe bereits die AKP-Hetze gegen Cem Özdemir unterstützt. Pikanterweise kommen die Angriffe auch von Kilic’ grüner “Parteifreundin” Nebahat Güclü, die ihm auf Facebook vorgeworfen hat, alle (alle!) Muslime als Islamisten bezeichnet zu haben.Memet Kilic warnt eindringlich vor “Marionetten” Erdogans in der deutschen Politik. Es scheint, nicht zu Unrecht.
Pegida: Erdogans Truppen und Rechtsradikale schaukeln sich gegenseitig hoch – Seine Marionetten sind auch in der deutschen Politik aktiv
Am 3. November 2011 habe ich über die Deutsche Welle (TV) die Bundeskanzlerin Frau Merkel davor gewarnt, sich vor Herrn Erdogan tot zu stellen, wenn er Deutschland angreift, weil er in der Türkei zu punkten versucht. Diese Warnung wurde nicht nur von der Bundeskanzlerin, sondern ebenso von der Politik weitgehend nicht wahrgenommen. Sicherlich hat die gefährliche Bewegung von Pegida mehrere Ursachen. Eine dieser Ursachen ist wohl die, dass viele Bürger in diesem Land nicht den Eindruck gewinnen können, dass die deutsche Politik ernsthaft und ausreichend etwas gegen Islamisten im In- und Ausland unternimmt. Erdogan hat inzwischen eine eigene Polizei- und Geheimdienstpartei aufgebaut, die Pressefreiheit abgeschafft, die Freiheit der Meinung, Kunst und Wissenschaft auf das Niveau von anderen totalitären Staaten reduziert. Die Justiz funktioniert nur, wenn es um das Decken seiner Korruptionsaffären und der seiner Partei gehen. Mit dem neuen Geheimdienstgesetz hat er die Grundlagen dafür geschaffen, dass der Geheimdienst, der zum Geheimdienst einer Partei geworden ist, jetzt auf gesetzlicher Grundlage im Ausland operieren kann. Während der Gezi-Proteste haben ich und andere deutsche Demokraten die bittere Erfahrung gemacht, dass viele Funktionäre von Islamischen Verbänden (auch die als „liberal“ angenommene DITIB) über die Sozialmedien gegen Demokraten Hetze betrieben, beschimpft und gedroht haben. Diese Leute haben auf Knopfdruck Erdogans autoritäres Regime verteidigt, Tötungen von Demonstranten durch die Polizei für gerechtfertigt gehalten. Ein Teil dieser bedrohten und beleidigten Menschen befindet sich jetzt womöglich bei den gefährlichen Demonstrationen von Pegida.
Erdogans Geheimdienst organisiert jetzt auch in Deutschland Hetzkampagnen auch mit Hilfe von Politikern, die in deutschen Parteien tätig sind.
Das jüngste Beispiel betrifft meine Wenigkeit: Ich habe am 24.12.2014 folgendes auf Twitter verfasst: “Wer Islamisten nicht bekämpft, kann Pegida nicht bekämpfen. Die erste Aufgabe wurde sträflich vernachlässigt (Erdogan und seine Truppen)”.
Daraufhin hat der neue Propaganda-Schattenminister von Erdogans Geheimdienst, Ozan Ceyhun (SPD-Mitglied), mit Inhaltsverfälschungen eine Hetzkampagne gegen meine Person gestartet, die auf Twitter, Facebook und sogar auf dem Mainstream-Kanal ATV Avrupa zu verfolgen war.
In der sog. “Deutsch-Türkischen-Zeitung”, in der Herr Ceyhun einen neuen Job gefunden hat, werde ich auch als Alevit angegriffen, womit Rassisten, die Aleviten hassen, auf den Plan gerufen werden. Man schürt auf diese Weise auch einen Alevitenhass in Deutschland und zielt auf das friedliche Zusammenleben in diesem Land.Man wird jetzt entgegnen, wen es denn wundere, dass eine Partei, die einem Herrn Sarazzin eine politische Heimat bietet, auch einen Kettenhund von Erdogan beherbergt. Richtig!
Mich wundert es aber, dass die Marionetten von Erdogan mittlerweile auch bei meiner Partei, Bündnis ´90 die Grünen als Kandidaten aufgestellt werden. Auf den gleichen Knopf gedrückt und zur gleichen Zeit beschuldigt mich Frau Nebahat Güclü über Facebook, alle Moslems als Islamisten bezeichnet zu haben. Sie wirft mir Pauschalität und Undifferenziertheit vor. Frau Güclü ist anscheinend so dumm, dass sie 1,6 Milliarden Moslems mit den Islamisten Erdogan und seinen Paramilitärs (“Erdogans Truppen”) gleichsetzt.
Nein, das ist sie nicht!
Sie gehört lediglich zu der Gruppe, die von Erdogans Geheimdienst gesteuert wird.
Mal schauen, ob sich die Hamburger Grünen über die Äußerungen von Frau Güclü ebenso wundern werden, wie ich. Ich kann mich nur wiederholen und mahnen: wer Islamisten nicht bekämpft, kann Pegida nicht bekämpfen.
Memet Kilic, MdB a.D.

Αμερικανοπαραμύθια για την εμπλοκή της Β.Κορέας στον κυβερνοπόλεμο εναντίον της Sony;

 

 Πιθανόν όλη αυτή η ροή πληροφοριών για το "σαμποτάζ" του βορειοκορεατικού καθεστώτος στην εταιρεία Sony και την γελοία ταινία της για την "δολοφονία" του Κιμ ιλ..κάτι να είναι άλλο ένα τεράστιο ψέμμα. 
Το "κομμουνιστικό" καθεστώς των παρανοϊκών Κιμ δεν κερδίζει την συμπάθειά μας με τα ψεύδη των Αμερικάνων, αλλά πάντως δεν είναι ένοχο από ό,τι φαίνεται και για τον ιό του Aids, τον Έμπολα και την πτώση της κυβέρνησης Σαμαρά...
Ακολουθεί μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση (και τα μέχρι στιγμής σχόλια) για το θέμα, από το εξαιρετικό http://www.moonofalabama.org/

 

 



December 30, 2014

Obama Gambled, Lost U.S. Credibility On Cyber Claims

The Obama administration claims that North Korea was responsible for the Sony hack even though early analysis already pointed to an insider attack by a disgruntled former Sony employee.
The Obama claim is supported by some FBI mumble which includes a lot of conjecture but no real evidence. This FBI mumble, likely ordered by the White House, came after the FBI earlier said that it had no evidence, zero that is, which was pointing to North Korea.
We said early on that claims of North Korean involvement are likely false. This is by now supported by many experts. A Politico piece from yesterday lists some of them:
Security expert Bruce Schneier called the evidence “circumstantial at best” and considered a number of other possible explanations. CloudFlare principal researcher and DefCon official Marc Rogers wrote that the FBI’s indicators seem to rely on malware that is widely available for purchase and IP addresses easily hijacked by any bad guy. Errata Security’s Robert Graham also noted the hacker underground shares plenty of code, calling the FBI’s evidence “nonsense.”
The above folks are some of the best in the information security business.
Security company Norse yesterday briefed the FBI on the results of its own investigation which clearly point to the insider responsible for the attack and to her helpers. But even after being briefed on real evidence the FBI is not taking back its false claim. Obama has publicly used the FBI subterfuge to blame North Korea and changing the story now would be too embarrassing for him.
It is for this reason that some anonymous "official" is now changing the story - again without any evidence - from "North Korea did it" to "North Korea hired someone who did it":
U.S. investigators believe that North Korea likely hired hackers from outside the country to help with last month's massive cyberattack against Sony Pictures, an official close to the investigation said on Monday.
This is even more laughable than the original claim.
The White House, likely the National Security Council under Susan Rice, screwed up on this issue. It wanted to pressure China by blaming its client North Korea for a hack which had only in media phantasies to do with that country. It ordered the FBI to come up with some "evidence" to support its attempts.
But attribution in cyberspace is a difficult if not hopeless issue and private researchers found indications in the real world that show that the alleged North Korean culpability is very unlikely.
It is not the first time that the U.S. is bringing itself into such an awkward position. The Politico story quoted above includes as second paragraph:
Even the unprecedented decision to release details of an ongoing FBI investigation and President Barack Obama publicly blaming the hermit authoritarian regime hasn’t quieted a chorus of well-qualified skeptics who say the evidence just doesn’t add up.
Pulling on the same comparison to the Saddam WMD claims we made Billmon reformulates that graph into:
Even the unprecedented decision to declassify details of Saddam's efforts to purchase Yellowcake Uranium ore and Secretary of State Colin Powell publicly blaming the crazed Iraqi dictator hasn’t quieted a chorus of well-qualified skeptics who say the evidence just doesn’t add up.
Hardly anyone serious will ever again believe the U.S. on Weapons of Mass Destruction claims after the Bush administration lied about WMDs in Iraq. Hardly anyone serious will ever again believe the U.S. on cyber attack claims after the Obama administration lied about the "Sony hack by North Korea".
This White House screw up has, as law professor Jack Goldsmith writes, important consequences (emph. add.):
If the FBI mis-attributed the Sony hack, it will be more than an embarrassing mistake. Such a mistake might have led the United States to take action against the wrong target, and going forward it will significantly weaken U.S. attribution credibility. Indeed, even if the FBI’s attribution turns out to be right – will we ever know for sure? – its hesitation in the face of credible questions about its very thin public evidence will exacerbate the demand for publicly verifiable attribution before countermeasures (or other responses) are deemed legitimate. In this small but significant sense, the United States has lost a battle in the early days of cyber conflict.
This was not even a "battle" as there was no "enemy", just a disgruntled former Sony employee and some hacker folks who do not like Sony's harsh anti-piracy policies.
Obama risked - for no good reason - and lost U.S. credibility on anything it might ever want to, rightly or not, claim about cyber.


 Comments
Well, is this any different than blaming Syria for the poison gas attacks or Novorussians for the airliner downing? Blame enemies first, find evidence later (maybe) seems to be SOP.
Posted by: JMW | Dec 30, 2014 12:02:56 PM | 1
They continue to throw power and credibility away over such little things. There is no imagination left in the american elite.
Posted by: Crest | Dec 30, 2014 12:08:04 PM | 2
This is just more Newspeak and the US uses it because it works just as it did with Iraqi WMD's. The allies of the US understand this and will follow out lead as they always do.
Rumblings from the Chattering Class are ignored and you will rarely see the US back down from its positions.
Posted by: Wayoutwest | Dec 30, 2014 12:27:17 PM | 3
The White House, likely the National Security Council under Susan Rice, screwed up on this issue. It wanted to pressure China by blaming its client North Korea for a hack which had only in media phantasies to do with that country. It ordered the FBI to come up with some "evidence" to support its attempts.
This is their modus operandi.
When a South Korean navy vessel sank mysteriously in a disputed water near North Korean coast in 2010, they accused North Korea and pursued a UN Security Council resolution against North Korea. This is what a former state department official under Clinton administration said.
http://www.seoul.co.kr/news/newsView.php?id=20100604029026
Quinones noted that he thinks "it is unrealistic for the government in Seoul to expect Beijing to support a sanctions resolution against North Korea at the UNSC." "Nevertheless, President Lee Myung-bak must convince the South Korean people that he is pressing for resolute punishment of North Korea. By pressing for it, he can blame China for blocking such a resolution," he advised.
They don't expect China to join their campaign against North Korea. They want to blame China for not joining them. Everything they do against North Korea is ultimately aimed at China.
Also the sinking of South Korean navy vessel in 2010 was another case of false accusation, if not false flag.
The evidence the South Korean investigation presented, a remnant of a supposedly a North Korean torpedo, was an obvious fabrication.
The torpedo part was covered with white powdery encrustation. The South Korean investigation claimed that that was aluminum oxide, byproduct of explosion of a torpedo warhead which typically includes aluminum power as an explosion booster. However it was soon revealed that the white powdery substance was aluminum sulfate hydroxide hydrate, which is a byproduct of aluminum corrosion under sea water.
It means that the said evidence had been under sea water for quite a time, possibly several years, and therefore can't be responsible for the sinking of the South Korean Navy vessel. The South Korean authority might have come into possession of it in the past in some unrelated occasion, and had it in store. When the sinking happened, they might have planted it as a false evidence to frame North Korea.
http://ijy.cgpublisher.com/product/pub.187/prod.228
Contrary to the JIG claims, our data combined with our EDS simulations clearly show that the JIG’s identification of two of the white powders, from the sunken ship and torpedo fragments, is incorrect: those powders are not aluminum oxide that results from an explosion but they are aluminum sulfate hydroxide hydrate that can be produced naturally at a low temperature environment (lower than 100oC). Furthermore, the fact that the JIG’s EDS data of the third sample, from the test-explosion experiment, is identical to the EDS data of aluminum sulfate hydroxide hydrate is an anomaly. The test explosion would have produced aluminum oxide rather than aluminum sulfate hydroxide hydrate. The only scientifically possible explanation of the anomaly is that the EDS data of the test explosion was fabricated.
Posted by: Puppet Master | Dec 30, 2014 12:39:16 PM | 4
Actually, it seems they knew the truth all along but their corporate taskmasters cooked up this hype in support of their crappy film. They milked what revenue they could from the Big Lie and now have let the true story leak out. Another shocking example of how little credibility remains in Washington.
Posted by: W.H. Brewer | Dec 30, 2014 1:06:47 PM | 5
To be fair, as long as US has media and EU/arabs in its pocket, the West and majority of UNSC will believe* every US story. (*officially, unofficially ofc they arent that stupid).
BTW Iraq's WMD was just one of many WMD stories (like Iran's "use" of chemical weapons in '80s or mythical nuclear bombs), and yet everyone was quick to believe Assad "gassed his own people", just after multiple lies about Libya, and now most in the West believe Putin is responsible for the plane crash, etc. Most of my friends I talked to in my country or in the West also believe Sony hack was done by NKorea.
Therefore I'm not holding my breath US lies have stopped working. Informed public knows better, but its just few percent of population, while vast majority only access mass-media, which brainwashes them. So called "international community" knows the truth, but have to fall in line or else. This will continue as long as US remains superpower.
Posted by: Harry | Dec 30, 2014 1:15:44 PM | 6
This article says that Sony emails indicate CIA/State Department involvement in the making of The Interview: Exclusive: Sony Emails Say Studio Exec Picked Kim Jong-Un as the Villain of ‘The Interview’
Posted by: Karl | Dec 30, 2014 1:26:08 PM | 7
We need two movies re-released: The Mouse That Roared and Our Man in Havana. After viewing these old masters, think about what a good screen play could be produced involving Obama, FBI, North Korea, Sony and a group of hackers. The writers could come up with a story line that would be too good not to be true. HA!
Posted by: Curtis | Dec 30, 2014 1:26:13 PM | 8
U.S. credibility comes from the barrel of a gun.
Posted by: jeff | Dec 30, 2014 1:49:19 PM | 9
The "Progressives" pissed and moaned for 8 years while the Right had their blood soaked, warmongering day in the sun under Bush. Now they are relieved to get to be the duped sheep, easily herded to come to the conclusions that the elites in the US want them to have (approval and acceptance of covert war / economic warfare / NSA spying). It cracks me up how friends of mine who were vehement in calling out each and every lie of the Bush era, now so willingly swallow whatever kind of stupid bullshit falls out of Oblabla's mouth regarding Syrian WMD, North Korea, Russia, Iran, ISIS, etc. The MSM, which always lied for Christian Fundies, neocons, Israel, gay torture porn and creationism suddenly has been nothing but open, truthful, honest and forthright since Jan. 2009 because their boy is the one in the pulpit. And the chump knows that he doesn't have to admit he's wrong or apologize. AmeriKan leaders never do, since it takes a real man to admit when he's wrong, and we have none.
The Right-Left divide is truly a joke.
Posted by: farflungstar | Dec 30, 2014 1:50:59 PM | 10
Oh stop. This is unfolding exactly as planned. Nothing is EVER as it seems.
So. Now we know that CIA-Rand-DOS conspired to make a film about assassinating the NK president -- so that "life imitates art". And we also know that studio heads and executives are racist assholes. And we now also know that studios discriminate between male and female actors via status and salary. Quelle surprise!
Golly. Cui bono? Who benefits from the quickening of Americans to the greedy tribal scum-bags pulling strings against mankind? Disgruntled Sony employees? Or perhaps others?
Regardless -- to the persons responsible I say "THANK YOU". But gimme a sec. I need to grab another bag of popcorn and get comfy. Please sir. More revelations for the peanut gallery. :)
Posted by: giddy | Dec 30, 2014 2:18:55 PM | 11
@Puppet Master: Exactly!
The Sinking of the ROK Cheonan Navy Corvette - 2010
Posted by: Oui | Dec 30, 2014 3:45:08 PM | 12
Hold onto your hats Ladies & Gents, for in 2015, you ain't seen nothing yet. Let's see what the Congress will screw us with when they take over. If the country doesn't go ballistic into rebellion, it surely will come close. NYPD sending its finest to Israel for training, Senator Graham kissing Netanyahoo's ass, do I hear "Apartheid" coming to "Times Square"?
Posted by: Norman | Dec 30, 2014 3:51:00 PM | 13
@3 wow.. bullshit. the usa lies on a regular basis. no one believes anything they say anymore. actually believing the opposite of what the usa says is typically closer to the truth. but i do think you are right about the usa backing down from the lies they regularly manufacture.. how can they when the country is built on the basis of making illegal wars on other nations? the basis for the usa is looking after the financial and military industrial complex.. that is a hell of a vision they have going for them.. having bozo apologists like you don't help any either.
Posted by: james | Dec 30, 2014 4:19:41 PM | 14
Jim@14
You seem to be confused or ignorant about what Newspeak is, among other things and as Jeff writes above, US credibility comes from the barrel of a gun.
Posted by: Wayoutwest | Dec 30, 2014 5:00:51 PM | 15
Yup.
"Lost all credibility."
With anyone who's paying attention, that is.


Which is to say, they have lost no credibility whatsoever.


If one is talking about credibility with foreign governments, one is talking bullshit. There is no such thing as credibility in such spheres, only usefulness. Foreign governments will continue to digest any bullshit fed from a US spoon -- as long as they see it as useful bullshit. Twas ever thus.
If one is talking about credibility with the US populace, one ought to realize: they aren't paying any attention. Given the present state of media(ted) affairs it is in fact *impossible* for the bulk of the populace to pay attention.
"Credibility" should be the least of concerns.
Posted by: Earwig | Dec 30, 2014 5:18:05 PM | 16

Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2014

Κουρδιστάν, Αραβικός κόσμος, Τουρκία. Σημαντικές αναδημοσιεύσεις απο τον Ινφογνώμωνα..



http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2014/12/blog-post_881.html#more

30/12/14


Η τελευταία Κούρδισσα πριγκίπισσα

Τσιγάρο στο χέρι, η πριγκίπισσα δηλώνει ότι η υποστήριξη που εκδηλώνεται από τη Δύση στους Κούρδους θα είναι εφήμερη, όπως το 1919.
LOrient le Jour (Λίβανος)     (μτφ. Κριστιάν)
Αρμπίλ, Salim Γιασίν, η Nevine Badrakhan είναι η τελευταία απόγονος των Κούρδων πριγκίπων Badrakhan σε απευθείας γραμμή. Ζει σε ένα διώροφο σπίτι στην χριστιανική συνοικία της Αρμπίλ, πρωτεύουσας του Κουρδιστάν, το οποίο μοιάζει περισσότερο σε μουσείο παρά σε σπίτι. Στριμώχνονται ένα πλήθος από φωτογραφίες, αντικείμενα, κείμενα που διηγούνται την ιστορία του Κουρδιστάν, που συμπίπτει με αυτή της οικογένειάς της, η όποια βασίλευε  για αρκετό καιρό στη Χερσόνησο του Botan, κοντά στο βόρειο άκρο του ιρακινού Κουρδιστάν, προτού να κατακτηθεί από τους Τούρκους. Δείχνει περήφανη το «κάστρο» της οικογένειας, το οποίο μοιάζει με ένα μεγάλο πέτρινο φρούριο.

Η υποδοχή της πριγκίπισσας δεν ήταν αρχικά πολύ ευγενική. Αρνήθηκε κατηγορηματικά  να μιλήσει στα αραβικά, τα οποία μιλάει πολύ καλά, καθώς έχει σπουδάσει νομικά στη Δαμασκό. 
«Καταλαβαίνετε, λέει, ρουφώντας το τσιγάρο της,  εσείς οι Άραβες, μας έχετε τόσο καταπιέσει, σφάξει, βομβαρδίσει με βόμβες ναπάλμ, με χημικά όπλα, εκτοπίσει, καταστρέψει τα χωριά μας, που τεντώνομαι μόλις ακούω τη γλώσσα σας. 
Είστε εδώ στο Κουρδιστάν, και είτε θα μιλήσετε τη γλώσσα μας, είτε θα  μιλήσουμε στα Αγγλικά».
Προσπαθώ να της εξηγήσω ότι δεν έχω τίποτα εναντίον των Κούρδων, ότι, αντιθέτως, έχω κουρδική οικογένεια εξ αγχιστείας, ακριβώς δε με τους Badrakhan, εκείνη δεν την ενδιαφέρει και συνεχίζει το μονόλογο της.
«Σας έχουμε βαρεθεί εσάς τους Άραβες, οι οποίοι αποτελείτε σήμερα την κύρια υποστήριξη των τζιχαντιστών του ΙΚ. Μας έχετε καταπιέσει χρόνο με το χρόνο. Ήρθε η ώρα να μας  δικαιώσετε», είπε.
Εξηντάρα, στεκούμενη στα 1,62μ της ρουφώντας το τσιγάρο της, η πριγκίπισσα πιστεύει ότι η υποστήριξη που εκδηλώνεται από την Δύση προς τους Κούρδους θα είναι εφήμερη, όπως συνέβη το 1919, και ότι η υπόσχεση της ίδρυσης ενός κουρδικού κράτους έφυγε ήδη σε καπνό. 
«Σήμερα είμαστε η τελευταία άμυνα ενάντια στις σκοτεινές δυνάμεις που προέρχονται από τα βάθη του χρόνου. Είμαστε πάνω από 25 εκατομμύρια στο Ιράκ, την Τουρκία, τη Συρία, το Ιράν, στη Δύση. Είμαστε ο μεγαλύτερος άπατρις λαός», λέει.
 
Εν τω μεταξύ μπαίνει ένας άνθρωπος με μεγάλη διάκριση [διακριτικότητα;], ο οποίος υποκλίνεται και εστιάζεται στο χέρι της πριγκίπισσας για να το φιλίσει. 
Είναι ο Δρ Jalabet, καθηγητής ιστορίας, τον οποίον κάλεσε για να συμμετάσχει στη συνέντευξη. 
Από την αρχή, ο Δρ Jalabet μπαίνει στη καρδιά της συζήτησης, τη δημιουργία του Μεγάλου Κουρδιστάν. Πιστεύει ότι είναι πολύ πιθανό σήμερα να δημιουργήσουν νέα Κράτη με την τροποποίηση των συνόρων που καθορίστηκαν στο τέλος του Α 'Παγκοσμίου Πολέμου με τη συμφωνία Sykes-Picot. Αναφέρει ως αποδεικτικό στοιχείο ότι κατά τη διάρκεια της δημιουργίας του, ο ΟΗΕ κατέγραφε 60 έως 70 Κράτη, ενώ είναι 185 σήμερα. 
Αναγνωρίζει ότι, από πονηριά της ιστορίας, οι στόχοι των τζιχαντιστών του ΙΚ και των Κούρδων είναι παρόμοιοι για το συγκεκριμένο θέμα.
«Αλλά εμείς θέλουμε να αλλάξουμε το status quo στο όνομα της προόδου και της δικαιοσύνης», διευκρίνισε.
Ο Δρ Jalabet λέει ότι δεν έχει κανένα μίσος για τους Άραβες. «Διαδήλωσα,  όταν ήμουν φοιτητής για το παλαιστινιακό ζήτημα. Αλλά σήμερα το μετανιώνω, γιατί οι Άραβες δεν μας το ανταπέδωσαν. Υποστήριξαν τον Σαντάμ Χουσεΐν και μάλιστα συμμετείχαν στην εκστρατεία Ανφάλ, στην οποία η κουρδική πόλη Halabja βομβαρδίστηκε με χημικά όπλα», λέει. 
«Αλλά εξακολουθώ πάντα να πιστεύω ότι η παλαιστινιακή υπόθεση είναι σωστή, αλλά την ίδια στιγμή, δεν έχουμε κανένα πρόβλημα να έχομε εγκάρδιες σχέσεις με το Ισραήλ», πρόσθεσε. 
Επιβεβαιώνει ότι ο ίδιος προσωπικά είναι υπέρ της αναγνώρισης ενός παλαιστινιακού κράτους, καθώς αυτό πηγαίνει προς την κατεύθυνση της ιστορίας. 

Αλλά προσθέτει: «Θα είναι μια πολύ αντιλαϊκή απόφαση για τον κουρδικό λαό».
http://www.lorientlejour.com/article/903229/la-derniere-princesse-kurde.html


http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2014/12/blog-post_125.html#more

30/12/14


Δώδεκα στελέχη της ΜΙΤ και της Διοίκησης Ειδικών Δυνάμεων νεκροί στη Μοσούλη και την Κόμπανι

Αποκαλύπτεται πλέον με στοιχεία και ντοκουμέντα ότι η τουρκική κυβέρνηση και το τουρκικό κράτος ότι εμπλέκονται ενεργά στην τρομοκρατική και γενοκτόνο δράση των δολοφόνων του λεγόμενου Ισλαμικού Κράτους
Μια είδηση που έρχεται να αποκαλύψει τον βρώμικο ρόλο που παίζουν οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες στην επιχειρησιακή δραστηριοποίηση του λεγόμενο Ισλαμικού Κράτους, έκανε την εμφάνισή της πριν από λίγο ως έκτακτη είδηση σχεδόν σε όλα τα ειδησεογραφικά ηλεκτρονικά ΜΜΕ της Τουρκίας.
Πρόκειται για το τεράστιο θέμα που έφερε στη δημοσιότητα το κουρδικό πρακτορείο ειδήσεων Φιράτ, σύμφωνα με το οποίο τον τελευταίο μήνα έχασαν τη ζωή τους δώδεκα στελέχη των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών (ΜΙΤ) και της Διοίκησης Ειδικών Δυνάμεων (Özel Kuvvetler Komutanlığı), σε διάφορες μάχες στη Μοσούλη και την ηρωική πόλη Κόμπανι.
Φυσικά, πρόκειται για τα άτομα των οποίων τα πτώματα έχουν πέσει στα χέρια των κουρδικών δυνάμεων, ενώ δεν είναι γνωστός ο αριθμός των στελεχών του τουρκικού κράτους που έχουν χάσει τη ζωή τους, ενώ δρουν στο πλευρό του λεγόμενου Ισλαμικού Κράτους.
Πάντως, το κουρδικό πρακτορείο ειδήσεων έδωσε τα ονόματα και τα αρχικά των επιθέτων των νεκρών, προφανώς για να αποκαλύψει την εμπλοκή του τουρκικού κράτους στην εγκληματική και γενοκτόνο δράση του, ως οργανωτής και καθοδηγητής της δράσης του λεγόμενου Ισλαμικού Κράτους.
Τα ονόματα των στελεχών της ΜΙΤ και της Διοίκησης Ανορθοδόξου Πολέμου που έδωσαν στη δημοσιότητα οι Κούρδοι είναι τα εξής:  “İskender Demir, Murat Tin, Serdar Karaçam, Hikmet Y., Mustafa Turan, Halil İbrahim T., Hızır K., Murat Çolak, Necmettin Tuna, Çağrı Ceyhan, Deniz M.
Να σημειωθεί ότι οι πρώτες πληροφορίες για το θέμα εμφανίστηκαν στα κουρδικά ΜΜΕ στις αρχές του μήνα (εκτενές δημοσίευμα στις 10 Δεκεμβρίου ΕΔΩ) και αναδημοσιεύθηκαν από το defencenet  από τις 12 Δεκεμβρίου. [Αυτό δεν ισχύει, αφού υπάρχουν πολλά μπλόγκς, μεταξύ των οποίων και το δικό μας, που έχουν αναδημοσιεύσει την είδηση και έχουν αναφερθεί αναλυτικά στο θέμα. Είναι απορίας άξιο άραγε το γεγονός πως η ιστοσελίδα του κύριου Καλλεντερίδη προβάλλει την αποκλειστικότητά του δεξιού Defencenet και τις "πηγές" του σαν να είναι δύσκολο στην εποχή της παγκοσμιοποιημένης πληροφορίας να έχει κανείς αυτές τις δυνατότητες;]
Το γεγονός ότι επανέρχονται τα τουρκικά ΜΜΕ στο θέμα, προβάλλοντας την είδηση και δημοσιεύοντας τα ονόματα, μάλλον θα πρέπει να οφείλεται σε αποδέσμευση της πληροφορίας από το τουρκικό κράτος, πιθανόν επειδή οι Κούρδοι είναι αποφασισμένοι να εμφανίσουν ντοκουμέντα για το όλο θέμα.

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..