Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2015

(Ελλάδα-Κουρδιστάν) Εθνική Αυτονομία και πολεμολογική συγκρότηση. Συγκριτική μελέτη των εθνοκρατικών πλαισίων../ 2 /




Πρώτο γενικό σχεδίασμα των γενικότερων "ειδικών" όρων πολεμολογικής συγκρότησης της Ελλάδας και του Κουρδιστάν


Σύμφωνα με μιά φορμαλιστική ανάγνωση και θέαση του παρόντος δύο εθνών όπως το Κουρδικό και το Ελληνικό που εξετάζονται ως προς την κρατική και "οικονομική" συγκρότησή τους έχουμε να κάνουμε με δύο πολύ διαφορετικές καταστάσεις. 
Σε έναν μεγάλο βαθμό αυτή η ανάγνωση αντανακλά, αλλά φαινομενικά και αβαθώς, την πραγματικότητα, όπως αυτή εξετάζεται με την σειρά της σε σχέση με τους κύριους αντικειμενικούς της καθορισμούς:
1) Στην περίπτωση της Ελλάδας έχουμε να κάνουμε με την εικόνα ένός εδραιωμένου έθνους-κράτους, αντικρύζουμε άμεσα πάγιους μηχανισμούς και θεσμούς σε όλα τα επίπεδα της υλικής και "πνευματικής" πραγματικότητας.
Ενώ το Κουρδιστάν είναι ένα έθνος χωρίς εδραιωμένο κράτος, χωρίς καν κράτος, ακόμα κι αν θέσουμε προ των οφθαλμών μας το παράδειγμα του αυτόνομου νότιου Κουρδιστάν (Β.Ιράκ). 
Δεν υπάρχει χωρική και χρονική συνέχεια του έθνους, κανένας ενιαίος μηχανισμός διαμόρφωσης εθνικής πολιτικής (και στρατιωτικής), ενώ οι Κούρδοι διαπερνώνται ακόμα και τώρα που έχει επιτευχθεί ένας ισχυρός βαθμός εθνικής ενότητας και ομοψυχίας από ισχυρές αξεπέραστες εσωτερικές διαφοροποιήσεις ως προς τον γενικό προσανατολισμό των (επιδιωκόμενων) πρωτο-θεμελιακών τους συγκροτήσεων της Πολιτείας, άρα της "ψυχής" του κράτους. 
Σε γενικές γραμμές βέβαια και τα δύο έθνη έχουν πλέον εδραιώσει την θεμελιακή τους επιλογή προς τα πλαίσια της γενικής δημοκρατικής αρχής και της εκκοσμίκευσης, απαρνούμενα (πρώτα η Ελλάδα) κάθε ριζική σχέση με θεοκρατικά και ολοκληρωτικά πολιτειακά πρότυπα.  
Βέβαια στο Νότιο Κουρδιστάν αλλά και στο Βόρειο Κουρδιστάν υπάρχει, παρά τον αντι-φονταμενταλιστικό αγώνα γενικά του Κουρδικού έθνους και ειδικά του PKK, μια σημαντική ισλαμιστική παράμετρος που δεν περιορίζεται στην δράση της προβοκατόρικης φονταμενταλιστικής οργάνωσης Χιζμπουλάχ, αλλά αφορά τον σοβαρότερο ισλαμικό συντηρητισμό (στα όρια του φονταμενταλισμού) που έχει ισχυρή παρουσία με βοήθεια της τουρκικής κυβέρνησης (στο Βόρειο Κουρδιστάν) αλλά και σημαντική παρουσία στο Ν.Κουρδιστάν.
2) Στο επίπεδο της ''οικονομίας" υπάρχει ένας σημαντικός βαθμός διαφοροποίησης που απορρέει από την σημαντική εμβάθυνση στην ελληνική επικράτεια των καπιταλιστικών και κρατικο-μονοπωλιακών σχέσεων παραγωγής, την ίδια στιγμή που η "κουρδική οικονομία" είναι ένα αφαιρετικό σχήμα στο οποίο θα έπρεπε να συμπεριληφθούν 4 ξεχωριστές εθνοκρατικές επικράτειες αλλά και πολλές τοπικές και γεωοικονομικές ιδιομορφίες συσχέτισης πολλών οικονομικών δομών που έχουν ενταχθεί μεν όλες στην καθοριστική αρχή της καπιταλιστικής μισθωτής σχέσης αλλά παραμένουν σε μερικά ουσιαστικά σημεία τους πολύ διαφορετικές. Έτσι, όταν μιλάμε αφαιρετικά για "κουρδική οικονομία" πρέπει να αναφερθούμε ως να είναι "ένα" στα πετρέλαια του Νότιου Κουρδιστάν, τις πόλεις του Β.Κουρδιστάν, και τα χωριά και κωμοπόλεις στα απρόσιτα βουνά του Κουρδιστάν όπου ακόμα και τώρα διατηρούνται προκαπιταλιστικές κοινοτικο-πατριαρχικές αλλά λόγω και του αντάρτικου προκαπιταλιστικές-μετακαπιταλιστικές κοινοτικο-στρατιωτικές σχέσεις εξάρτησης και αυτονομίας.
3) Στην Ελλάδα υπάρχει ένας σημαντικός βαθμός ιστορικής συνέχειας της αστικής τάξης και παρά τις αναταράξεις επικρατεί ένα είδος εθνικής (της) αυτονομίας απέναντι στις ηγεμονικές δυνάμεις του δυτικού ιμπεριαλισμού την ίδια στιγμή που η Ελλάδα ως καπιταλιστικό εθνοκράτος και η αστική της τάξη συμμετέχουν ως μισο-υποτελή και υποβαθμισμένα αυτεπισφαλή-ετεροεπισφαλή οργανικά μέρη του δυτικού μπλόκ στην δυτική ιμπεριαλιστική κυριαρχία.
Στο ευρύτερο Κουρδιστάν η αστική τάξη, αλλά και τα κοινωνικά υποτελή κοινωνικά στρώματα και τάξεις, όπως και οι κουρδικοί πολιτικοί και πολιτικο-στρατιωτικοί μηχανισμοί του έθνους έχουν συγκροτήσει μια βαθιά συμμαχία με την δυτική κυριαρχία (και ειδικά τις Η.Π.Α) ειδικά μετά και την τακτικο-στρατηγικού τύπου προσχώρηση του PKK στην συμμαχία κατά του ISIS, αλλά και προγενέστερα με την στροφή του Α.Οτσαλάν προς εναν μετα-κεμαλικό (και αντι-κεμαλικό ως προς τις βαθύτερες πτυχές του) δι-εθνιστικό και εθνιστικό δημοκρατισμό που έλκει την καταγωγή και θεμελίωσή του σε ιδιαίτερες δυτικές αξίες που αναφέρονται σε μια γενική αντικρατική κοινοτιστική κοσμοθεωρία. 
Οι επιλογές των κοινωνικών τάξεων του Κουρδικού έθνους το έχουν καταστήσει βασικό σημείο επιρροής του δυτικού κόσμου και της δυτικής κυριαρχίας στην Μέση Ανατολή και την Μεσοποταμία, σε έναν βαθμό μάλιστα που αυτό σημαίνει την υπέρβαση των άμεσων γεωπολιτικών και γεωοικονομικών Λόγων που ενέπνευσαν σε παρελθοντικό βάθος χρόνου την πολιτικο-στρατωτική του συμμαχία με την Δύση και την αντικατάστασή τους (ως Λόγων) από ένα ευρύτερο σχήμα που περιέχει ως καθοριστικό του στοιχείο (εκτός των γεωπολιτικών Λόγων) και την ιδεολογία (δηλαδή τις νοητικές-συντακτικές δομές των κοινωνιών). 
Το στρατηγικό βάθος της δυτικο-κουρδικής συμμαχίας φαίνεται και από την στάση του Ισραήλ που όντας η απόλυτη ευφυία και ισχύς στην περιοχή έχει διαβλέψει τον κρίσιμο ρόλο του Κουρδικού έθνους και το έχει αυτό δηλώσει σε ανύποπτο, αλλά όχι άγνωστο, χρόνο δια των επισήμων εκπροσώπων του. 
Παρ'όλα αυτά, και παρά το γεγονός πως όσο περνάει ο καιρός εδραιώνεται και εμβαθύνεται η σχέση του Κουρδικού έθνους με την δύση και το Ισραήλ, αυτό παραμένει σε μια διαρκή έλλειψη ενότητας και εθνοκρατικής ενότητας και παρουσίας, αδυνατεί τελικά να μετατραπεί σε τυπικό και ολοκληρωμένο (ουσιαστικά) οργανικό σημείο της δυτικής κυριαρχίας, λόγω δύο κυρίως παραγόντων: 
α) Λόγω της ανάγκης αναθεώρησης των κρατικών συνόρων που είναι ένα μεταπολεμικό ταμπού της δυτικής κυριαρχίας, ειδικά όταν μιλάμε για αναθεώρηση που διαπραγματεύεται επί τη βάσει εθνοτικών-εθνικών ταυτοτήτων. 
Ακόμα όμως και δυνάμεις που παραβίασαν την υφιστάμενη συνοριακή δομή όπως η Ρωσσία το έπραξαν αυτό υπό τις ευρύτερες "ερμηνευτικές" συνθήκες των διεθνών συνθηκών και πάντα στα πλαίσια των προηγούμενων εσωτερικών ομοσπονδιακών διαιρέσεων και αυτονομιών. 
Αν κανείς μιλήσει για διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας, για να φέρει ένα αντίθετο παράδειγμα, θα του έλεγα να προσέξει πως και εκεί δεν τηρήθηκε ο κανόνας της εθνοτικής διαίρεσης (τηρήθηκε με τον γνωστό "διεθνιστικό" εθνοκρατο-κεντρικό τρόπο), αλλά για λόγους που έχουν να κάνουν με περισσότερα πράγματα από οτι ο περιορισμός της Σερβίας διατηρείται σκοπίμως και "διεθνιστικώς" και "εγκληματικώς" η "εθνοτική συνύπαρξη" με το στανιό και χωρίς ένωση της κάθε εθνότητας με το έθνος (μητέρα πατρίδα), για να μην δημιουργηθεί "εθνοτικό προηγούμενο", και για να έχει λόγο ύπαρξης η κάθε διεθνής δύναμη αποτροπής διαζυγίων να κάνει τον ορθολογιστή νταβατζή στην βρυκολακιασμένη περιοχή (Βοσνία), παρ'ολο που έχει προϋπάρξει μια κατάσταση εις την οποία έχουν διενεργηθεί (και με την βοήθεια των δυτικών) όλα τα αιματηρά εγκλήματα των εθνοτικών διαζυγίων.
β) Λόγω της ισχυρής παρουσίας της Τουρκίας που τρέμοντας για τον πιθανό διαμελισμό της στην Ανατολή έχει στρατηγική αντιπαλότητα σε κάθε τέτοιο σχέδιο ακόμα κι αν αφορά μόνον το Ιράκ, ή ακόμα ακόμα και το Ιράν.
Η Ελλάδα αντίθετα, και αναφερόμαστε σε όλες τις κοινωνικές τάξεις και όλες τις πολιτικές ιδεολογικές παρατάξεις, έχει κάθε λόγο να υπερασπίζεται το αδιάβλητο των υφιστάμενων κρατικών συνόρων, και προς αυτό κάθε εθνοστρατηγικός της σχεδιασμός συμπίπτει μετά φόβου και πιθανώς βλακείας με τους δυτικούς (και όχι μόνον) σχεδιασμούς και τις δυτικές (και όχι μόνον) αξίες όπως αυτές ισχύουν ακόμα βέβαια, μέχρι την (σίγουρα) τραγική και παγκόσμια κορύφωση του Κουρδικού δράματος, είτε αυτή είναι αίσια είτε αίσια με μια ακόμα θυσία του λαού της μοίρας (Κούρδοι).



Υστερόγραφο
Οι δεσμοί τιμής και προδοσίας, οι ιστορικές σχέσεις στο αλώνι τής αδερφοσύνης, τής εχθρότητας, και της γεωγραφικής μοίρας, θα αποδειχτούν ισχυρότερες από κάθε "οικονομικο-πολιτική" και ''ιδεολογική" παροντικότητα.
Ο Πολιτισμός της Ευρώπης γεννήθηκε και θα ανθίσει ξανά στην Ανατολική Μεσόγειο και την Μεσοποταμία ΟΧΙ ως ΣΥΣΤΗΜΑ αλλά ως ΑΝΘΡΩΠΟΣ..




Ι.Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..