Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 22 Μαρτίου 2015

2 θεμελιακές αποφάνσεις για την εθνική αυτονομία..



Αυτό που παραβλέπεται όχι μόνον από πολλούς θεωρητικούς αλλά μερικές φορές και από την πλειονότητα μιας χώρας (ή εθνότητας) που δεν δύναται να ολοκληρώσει την αστική της αυτοκυριαρχία είναι το εξής, λαμβανόμενο ως άρρηκτη ενότητα δύο υπο-ενοτήτων οντολογικών καθορισμών που εκφέρονται σε δύο άρρηκτες μεταξύ τους αποφάνσεις:



Απόφανση 1
Η ολοκλήρωση της αστικής αυτοκυριαρχίας μιας χώρας (ή εθνότητας) χωρίς να σημαίνει ένα είδος "απομόνωσης" ή μεταφυσικά εννοούμενης ανεξαρτησίας σημαίνει ωστόσο την δυνατότητά της να δρά-λειτουργεί και να σχεδιάζει την κυριαρχία της ολικά αυτόνομα σε διεθνοπολιτικό και γεωπολιτικό επίπεδο.


Απόφανση 2
Η μη ολοκλήρωση της αστικής αυτοκυριαρχίας μιάς χώρας (ή εθνότητας) δεν επιτρέπει στο σύνολο των οικονομικών και πολιτικο-οικονομικών καθορισμών εντός της να μετατραπεί σε ενιαίο κυριαρχικό καθορισμό, άρα αυτή η χώρα (ή εθνότητα) ακόμα κι αν έχει εκπληρώσει και πραγματώσει όλους τους επιμέρους καθορισμούς τής αυτοκυριαρχίας της (όλα τα στοιχεία), ακόμα (άρα) κι αν έχει ολοκληρώσει όλα τα θεσμικο-πολιτικά και οικονομικο-πολιτικά δεδομένα της σε μια σαφώς οριοθετημένη επικράτεια (έθνος κράτος με συγκεκριμένα σύνορα και χωρική υποστάτωση της κρατικής κυριαρχίας) παραμένει υπό μιαν κρίσιμη έποψη, στιγμή και πτυχή των πραγμάτων στο επίπεδο της εξάρτησης και της υποτέλειας απέναντι όχι μόνον σε όσους "συνεταίρους" της στην παγκόσμια κυριαρχία (στην περίπτωση της Ελλάδας απέναντι στα ηγετικά έθνη κράτη της δύσης) αλλά και σε όποιον εθνοκρατικό εχθρό της (Τουρκία) έχει την δυνατότητα να ενεργοποιήσει επιδέξια την μη-αυτοκυριαρχία της, δηλαδή την μη ολοκλήρωση της αστικής της αυτοκυριαρχίας, για να την πλήξει καίρια.
Ένας τρόπος για να επιτευχθεί το πλήγμα του εθνοκρατικού εχθρού είναι να διανεμηθούν μέσα στην χώρα-εθνότητα που είναι υπό την απειλή του πλήγματος οι αριστερές και δεξιοφιλελεύθερες ψευδαισθήσεις των οποίων περιεχόμενο είναι η κεντρική ψευδαίσθηση ότι η χώρα είναι επί της ουσίας ανεξάρτητη (ή αυτόνομη) και αυτοκυρίαρχη. 
Στην Ελλάδα δεν υπάρχει μεγαλύτερος ιδεολογικός κίνδυνος, και για την αστική τάξη και για τον εργαζόμενο λαό, από το παραμύθι πως η χώρα είναι (ολικά) αστικά αυτο-κυρίαρχη και πως ο μοναδικός εχθρός είναι κυρίως "εσωτερικός". 
Δεν έχει σημασία το γεγονός πως η κάθε πολιτική ή ταξική παράταξη (ή υπο-παράταξη) ονοματίζει και προσδιορίζει τον εσωτερικό εχθρό διαφορετικά (χρησιμοποιώντας και εντελώς άλλους όρους για την έννοια εχθρός), σημασία έχει πως υπάρχει ενεργή ψευδαίσθηση.
Αντίθετα, έθνη-εθνότητες όπως το Κουρδικό που είναι ολοφάνερα και πρακτικότερα μη ολοκληρωμένα αυτοκυρίαρχα έχουν πλήρη επίγνωση της αδυναμίας τους και χαράζουν τακτική στρατηγική επί τη βάσει των δεδομένων. 




Θεμελιακή τελική απόφανση ένωσης των προ-τεθειμένων δύο αποφάνσεων
Τα οικονομικά και οικονομικο-πολιτικά δεδομένα ή στοιχεία μιας χώρας ή ενός έθνους κράτους ή μιας εθνοτικής-εθνικής οντότητας δεν είναι την κρίσιμη στιγμή τίποτα αν δεν έχουν μετατραπεί σε κυριαρχική (άρα αυτοκυριαρχική) ολότητα.
Και από αυτή τη σκοπιά η θεωρητική-αναλυτική χρησιμοποίηση της διαφοράς ανάμεσα λ.χ στην κατάσταση ενός υποτίθεται (αυτο-)κυρίαρχου (Ελλάδα) και ενός μη (αυτο-)κυρίαρχου έθνους (Κουρδιστάν) μπορεί πέρα από το προφανώς θετικό και ορθολογικό πρόσημό τους (την ανάδειξη των σημαντικών διαφορών) να έχει και συγκεκριμένα καταστροφικά ιδεολογικά αποτελέσματα που συνάδουν με τις επερχόμενες μελλοντικές εθνικές και κοινωνικές καταστροφές.




(Θα ακολουθήσει αναλυτικότερη πραγμάτευση)
 

Ι.Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..