Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2015

Έθνος Κράτος και Νόημα..



Με βάση το σχόλιο του Γ.Ευσταθίου για το ΕΑΜ, και την σχέση κρατικού και α-κρατικού εθνικισμού, το οποίο υπάρχει σαν σχολιασμός στην ανάρτηση Κριτική του μαρξιστικού διεθνισμού / Συνέχεια της κριτικής στον Γ.Ευσταθίου και τον Α.Μπαλασόπουλο..
μπορούμε να προχωρήσουμε σε περαιτέρω διευκρινίσεις ως προς την θέση μας σε σχέση με το έθνος κράτος. Θα τοποθετήσουμε τα πράγματα στην δική μας θέση με μεγαλύτερη ευκρίνεια, με 3 σημεία, τα οποία μπορούν να γίνουν και αντικείμενο συζήτησης και διαλόγου.




Σημείο 1
Το έθνος κράτος υπάρχει και ως υλικός θεσμικός μηχανισμός και ως διανοητική κατάσταση. 
Ο υλικός θεσμικός μηχανισμός μπορεί να κατατμηθεί και να μοιραστεί, ως αρχικά ενιαίος σε 2 ή 3 μέρη, τα οποία διεκδικούν το κοινό "επίδικο" αντικείμενο του ενιαίου έθνους-κράτους, και τελικά να υπάρξει "υλική-θεσμική" σταθεροποίηση σε ένα ενιαίο υλικα-θεσμικά έθνος-κράτος (Ελλάδα μετά τον εμφύλιο) ή σε 2 τμήματα (βόρεια και νότια Κορέα). 
Στην πρώτη περίπτωση έχουμε ένα έθνος ένα έθνος-κράτος, στην δεύτερη περίπτωση ένα έθνος δύο έθνη-κράτη. Υπάρχουν και ενδιάμεσες καταστάσεις υλικής σταθεροποίησης-αστάθειας όπως με το (φιλο-Αντάντ) βενιζελικό κράτος της Θεσσαλονίκης και το (φιλο-Γερμανικό) μοναρχικό κράτος των Αθηνών, οι οποίες όμως καταλήγουν σε ένα έθνος-κράτος έχοντας προϋπάρξει ως μια κατάσταση δύο κρατών που είναι θεσμικά-υλικά πιό σταθεροποιημένα και έχουν μεταξύ τους μιαν παραλληλία, χωρίς άμεση πολεμική σύγκρουση παρά την εχθρότητα και τις αψιμαχίες. 



Σημείο 2
Το έθνος-κράτος ως διανοητική κατάσταση έχει την εξής ιδιομορφία: Υπάρχει και χωρίς την ύπαρξη υλικού-θεσμικού μηχανισμού, αλλά αυτό έχει επίσης τις εξής εσωτερικές νοηματικές πολλαπλοποιήσεις: α) μπορεί να σημαίνει έθνος-κράτος ως Νόημα χωρίς να έχει προϋπάρξει έθνος-κράτος ως υλικός-θεσμικός μηχανισμός, όπως στην περίπτωση των εθνών ή εθνοτήτων που αναζητούν την εθνοκρατική τους "υλικότητα" χωρίς να την έχουν ήδη αποκτήσει β) μπορεί να προϋπάρχει υλική-υλοποιημένη εθνοκρατική οντότητα αλλά να έχει καταστραφεί (από μια ξένη κατάκτηση), και τότε το έθνος υπάρχει πάλι πιθανόν ως "μόνον" έθνος, αλλά σε αυτή την περίπτωση ενώ δεν έχουμε έθνος κράτος με την σταθεροποιημένη του μορφή έχουμε ωστόσο έθνος-κράτος ως Νόημα ενός έθνους κράτους που υπήρξε και θα υπάρξει όπως περίπου υπήρξε πριν την καταστροφή του ή αν και όχι ομοίως εν τέλει σε κάποια συνέχεια με το έθνος-κράτος πριν την καταστροφή του. 



Σημείο 3
Αν και υπάρχει σαφώς μια διάρρηξη της συνέχειας του έθνους-κράτους σε όλες τις προαναφερόμενες περιπτώσεις παρουσιάζεται επίσης και μια συνέχεια και ενότητα του γενικού καθορισμού έθνος-κράτος τόσο στο επίπεδο του υλικού-θεσμικού όσο και στο επίπεδο του Νοήματος. 
Αυτό που έχει σημασία επίσης να τονίσουμε είναι πως στην περίπτωση των κατακτημένων εθνών-κρατών εκτός από τις μη δωσιλογικές ή ανυπότακτες ομάδες του έθνους που συγκροτούν προπλάσματα υλικού-θεσμικού μηχανισμού και μερικές φορές σχεδόν "κανονικά" έθνη-κράτη μέσα στην επικράτεια του προηγούμενου κυρίαρχου έθνους-κράτους, εκτός λοιπόν από αυτές τις τάσεις και ολοκληρώσεις του έθνους-κράτους υπάρχει μερικές φορές και το δωσιλογικόν έθνος-κράτος που αποτελεί ένα κανονικότατο έθνος-κράτος. 
Κατά την περίοδο της κατοχής της Ελλάδας από τους Ούννους Γερμανούς Ναζί και τους Βησιγότθους Ιταλούς Φασίστες υπήρχαν κάποια στιγμή 3 έθνη-κράτη: το έθνος-κράτος των Δωσιλόγων (Τσολάκογλου και λοιποί), το έθνος-κράτος στην εξορία (τα απομεινάρια του εθνικού στρατού, ο Βασιλιάς, ένα μέρος του αστικού μηχανισμού πολιτικής, το οποίο ενισχύθηκε με την μεταπήδηση κάποιων κεντρώων από τον Δωσιλογισμό, μέσω υποβρυχίων, στην εξόριστη κυβέρνηση) και το έθνος-κράτος ΕΑΜ-ΚΚΕ [ Δεν πρέπει βέβαια να παραβλέπουμε, ως ανόητοι, το γεγονός της "ημι-συνεργασίας" του δωσιλογικού κράτους με την εξόριστη κυβέρνηση, αν και θα ήταν εξίσου ανόητο να λέγαμε μαργαριτικά πως λίγο ως πολύ ταυτίζονταν]
Πρέπει να μην ξεχνάμε βέβαια πως το πλήρες (=υλικοί και ιδεολογικοί μηχανισμοί του χωροποιημένου κράτους) έθνος-κράτος είχε περιπέσει στα "χέρια" των Δωσιλόγων, αλλά ο βαθμός της μειωμένης "διανοητικής" και "ιδεολογικής" του αυτοσυνέπειας ως προς την ίδια την διανοητική, ιδεολογική, και ψυχική ουσία τού έθνους-κράτους είχε σαν συνέπεια την μείωση της συνέχειας και της ίδιας ακόμα της υλικότητάς του, άρα είχε ως αποτέλεσμα την ύπαρξή του κυρίως στο επίπεδο των υλικών-θεσμικών-κατασταλτικών μηχανισμών. Αυτό δίνει δίκιο σε έναν βαθμό στην γενική "ενόραση" του Ευσταθίου για μη-κρατικό έθνος, και για απόσπαση του έθνους-κράτους από το έθνος (υπό τις ειδικές συνθήκες του "λαϊκού εθνικισμού"), αλλά από την άλλη την ακυρώνει σε έναν βαθμό.  
Έχουμε σε αυτή την περίπτωση, αν θέλετε, μιαν απόσπαση του κράτους-έθνους (το έθνος-κράτος ως απεναρμόνιση έθνους και κράτους) από το έθνος-κράτος (το έθνος-κράτος ως εναρμόνιση έθνους και κράτους), και όχι μιαν απόσπαση του έθνους κράτους από το έθνος..
"Προσθέτοντας" την υλικότητα των ανυπότακτων και των υποταγμένων-δωσιλόγων (κυνική πρόσθεση, αλλά απεικονίζει την υλική-ιδεολογική πραγματικότητα) βλέπουμε πως έχουμε από μια σκοπιά τον ίδιο περίπου βαθμό υλικότητας και ιδεολογικής ενότητας σε ένα ενιαίο εθνοκρατικό Νόημα, χωρίς αυτό να σημαίνει, από μιά άλλη έποψη, πως υπάρχει πλήρης "κανονικότητα" του έθνους-κράτους.




Συμπέρασμα
Δεν έχουμε ούτε ακύρωση του έθνους-κράτους ούτε "κανονική" ύπαρξή του. 
Σε ένα όμως ευρύτερο επίπεδο κατανόησης της Νοηματικής του Υπόστασης και κατίσχυσης έχουμε έναν θρίαμβό του σε όλα τα επιμέρους στοιχεία του που έχουν απελευθερωθεί κατά την διεργασία της διάλυσης-επανασύστασής του. 
Από αυτή τη σκοπιά η προσπάθεια έμμεσης απο-εαμοποίησης του ιστορικού κομμουνισμού και απο-εθνο-κρατικοποίησής του είναι όντως αστεία, ανιστόρητη, αν και αυτό ΔΕΝ είναι ο σκοπός του Ευσταθίου, μιας και αυτός είναι και πέρα από τον ιστορικό κομμουνισμό, όπως και εγώ μάλιστα (με μια μεγαλύτερη δέσμευση προς το συγκεκριμένο παρελθόν του και την συγκεκριμένη συνέχειά του), αλλά άλλων φωστήρων που δαγκώνουν το χέρι (της ιστορικής ΟΥΣΙΑΣ) που τους τάισε νομίζοντας μάλιστα πως μπορούν να κρατήσουν τα μισά δάχτυλα, τα κομμουνιστικά..







Ι.Τζανάκος

3 σχόλια:

  1. Πάμε λοιπόν και εδώ. Το συνθετικό έθνος-κράτος θέλει να εκφράσει ακριβώς την συνάρθρωση νοηματικού περιεχομένου-υλικού μηχανισμού. Το γεγονός όμως ότι υπάρχουν εθνοτικές ομάδες χωρίς κρατικό μηχανισμό, μας επιτρέπει να τα διαχωρίσουμε, όχι μόνο μεθοδολογικά αλλά και πραγματικά. Άπαξ και το έθνος κρατικοποιηθεί, δεν είναι το ίδιο με την εθνοτική ομάδα που δεν είχε κρατικό μηχανισμό.
    Όταν λοιπόν έχουμε ξένη κατοχή, αποικιοκρατία κ.α, έθνος και κρατικός μηχανισμός αποκτούν μια απόσταση. Τότε το εθνικό όραμα μπορεί να στραφεί ΕΝΑΝΤΙΑ στον κυρίαρχο κρατικό μηχανισμό.
    Αυτό ακριβώς γράφω.
    Για αυτό διαφωνώ με το ότι αποσπάται το ''έθνος-κράτος'' από το ''έθνος-κράτος''. Όπως το γράφεις στην παρένθεση, απεναρμόνιση έθνους από κράτος.
    Το σκεπτικό δλδ είναι ότι: όταν το έθνος νομιμοποιεί το κρατικό μηχανισμό, τότε το εθνικό όραμα δεν διαταράσσει τη ΣΥΝΕΧΕΙΑ του κρατικού μηχανισμού (στρατός, κυβερνητικός μηχανισμός κλπ) Φαντάζομαι όμως ότι μας ενδιαφέρει όχι η κυβερνητική συνέχεια-ομαλή εναλλαγή, που δεν μπορεί να αλλάξει ουσιαστικά κάτι (στο εκρεμμές κυβέρνησης-αντιπολίτευσης), αλλά ένας τρόπος ασυνέχειας.
    Εξακολουθώ λοιπόν να μη βλέπω εδώ με πιο τρόπο αναιρείς βασικά σημεία του πρώτου κειμένου.
    Δεν υπάρχει αποεαμοποίηση, υπάρχει προσπάθεια να ΕΞΗΓΗΘΕΙ ο ΕΚΦΥΛΙΣΜΟΣ του συμβόλου ΕΑΜ. Όποιος νοιάζεται ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ για αυτη την ιστορία, πρέπει να ΠΑΨΕΙ να εαμολογεί ακατάσχετα, προσφέροντας μόνο φάρσες τύπου Τσίπρας-Καμμένος, Άρης-Ζέρβας.

    Και σου απαντάω και σε κάτι προηγούμενο. Μην κραυγάζεις για την αδυναμία να συναισθανθούμε, όπως εσύ, και πίστεψέ με, τα ασπρομάλλικα μέλη της Ανταρσυα πονάνε περισσότερο για την πορεία αυτού του εγχειρήματος. Γενικά, Γιάννη, μπορεί να προστέθηκε η πρώτη ''κριτική κριτικής σου'' ως υποστηρικτικός σύνδεσμος στο κείμενο το οποίο κριτίκαρα, αλλά στην κουβέντα, μόνο αυτή εδώ η ανάρτηση προσφέρει όντως κάτι.
    Και επίσης, δεν με νοιάζει αν σε προσβάλλω, δεν ξεκίνησα εγώ αντιπαράθεση μαζί σου, ούτε σε ανεβοκατέβασα αριστεριστή, ούτε συναισθηματικά σε εγκάλεσα. Τί να κάνουμε. Να δούμε όποιος διαβάσει όλη αυτή τη σειρά κειμένων και αντι-κειμένων τί θα καταλάβει από όλα αυτά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Από πότε ο "¨αριστεριστής" είναι ύβρις? αστειεύομαι...Ας τα δούμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή πάλι, ξεκινώντας από το τέλος:
    Υπάρχει προσπάθεια αποεαμοποίησης του εάμ και τοποθέτησής του στην Ιστορία σαν μόνον κομμουνιστικού μετώπου. Εννοείται πως η φάρσα Τσίπρα είναι αξιοκατάκριτη εφόσον προσπαθεί, από την αντίθετη και μάλλον χειρότερη σκοπιά, να απο-κκεδοποιήσει το εάμ ή απλά να το απο-κομμουνιστικοποιήσει. Δεν τηρώ ίσες αποστάσεις αλλά από μια σκοπιά και οι δυο προσπάθειες είναι ΑΘΛΙΕΣ, και συνετελούνται από τον Συριζα και το κκε του παρόντος (Κολιγιαννικοί που ξεθάψαν τον Ζαχαριάδη αφού πρώτα τον έθαψαν στην Σιβηρία), η δε ανταρσύα παίζει και με τα δύο ή μάλλον το ενάμισυ, δηλαδή: εφόσον αγωνιά να θεωρηθεί από τους ΚΥΡΙΟΥΣ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ κομμουνιστική (όσο αυτοί την καθυβρίζουν ως οπορτουνιστική, στην καλύτερη περίπτωση) πολεμά βέβαια τον Συριζα στην προσπάθειά του να απο-κομμουνιστικοποιήσει το εαμ αλλά κάνει τα στραβά μάτια στην απο-κκεδοποίηση, μιας και την συμφέρει να είναι το εαμ κομμουνιστικό κυρίως αλλά όχι αποκλειστικά κκε, γιατί τότε όλη η ιστορία του λαϊκού κινήματος και η ουσία του γίνεται κκε, και πρέπει να πάτε να γραφτείτε στο κκε και να κολλάτε αφίσες για 47 χρόνια για να γίνει δεκτή η αίτησή σας για να γίνετε μέλη. Οπότε, τι μου λές για αθλιότητα του Συριζα και όλα αυτα τα κκεδικα; Προσωπικά δεν μασάω τίποτα. Αυτά αφορούν το κκε, την ανταρσυα, και τον σύριζα. Η όλη ιστορία τελειώνει συντόμως και συντόνως και μαζί της η συνέχεια του λαού ΚΑΙ με το εαμ ΚΑΙ με τα ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΟΥ αριστερού ΚΥΡΙΟΥ. Θα εκπλαγείτε όλοι σας, στο εγγυώμαι..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πάμε τώρα στο ζήτημα έθνος κράτος. Από που συμπεραίνεις ότι η κυρίαρχη κρατική εξουσία είναι το έθνος κράτος, ή το μόνον έθνος κράτος. Το έθνος κράτος μπορεί να είναι πολλά έθνη κράτη με κεντρικό αξονικό νοηματικό μηχανισμό και πολλούς εξίσου υλικούς θεσμικούς μηχανισμούς: εαμ-κυβέρνηση-δωσίλογοι: 3 εκδοχές έθνους κράτους στηριγμένες σε έναν κεντρικό κοινό εθνικό-κρατικό προσανατολισμό. Α, συγγνώμη, ξέχασα τους τροτσκιστές! Αυτοί διαφωνούσαν, αν και οι καλύτεροι μπήκαν στο εάμ.
    Σου είπα πως δεν διαφωνώ με σένα όσον αφορά τις μεθοδολογίες και το εύρος των ερωτημάτων αλλά και στην ουσία πολλών τοποθετήσεων. Ο τόνος είναι κακός για μένα: Λές η εθνική ανεξαρτησία=ψεύδος όταν υπάρχει εδραιωμένο έθνος κράτος. Το επαναδιατύπωσα, σου υπέδειξα τις μορφές της συνέχειας, έκανα γεφύρωση ασυνέχειας με συνέχεια (τραβώντας το σχοινί και γω), και επιμένω: το έθνος κράτος είναι ένα-ένα ή ένα-πολλά ή ένα-δύο, αλλά είναι το ένα έθνος κράτος, και είναι πολύ σκληρό καρύδι για να το σπάσεις σε έθνος και κράτος. Και όταν το σπάς έχεις έθνος-κράτος και έθνος-κράτος, όχι κράτος και έθνος, όταν μιλάμε βέβαια πάντα για ένα κατακτημένο κράτος-χώρα. Αυτή η περίπτωση είναι πολύ διαφορετική από την γένεση του κράτους του εθνους. ΑΛΛΑ ΓΙΑΝΝΗ, ΜΑΛΛΟΝ ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΣΕ ΑΥΤΌ ΤΟ ΕΠΊΠΕΔΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ. Εξηγούμαι: Ποιός σου είπε πως το ελληνικό έθνος δεν είχε ποτέ κράτος ή αυτοκυρίαρχη εξουσία ως έθνος παρα απέκτησε μόνον με την επανάσταση του 21? α ναι αυτή είναι η μετριοπαθης "αντιεθνικιστική" οπτική. Υπάρχουν και χειρότερα. Όχι, το ελληνικό έθνος, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΚΟ, υπήρχαν σε μη νομαδική, θα έλεγα μάλιστα πολύ "εδαφικοποιημένη" μορφή, και είχαν ΚΥΡΙΑΡΧΗ εξουσία πριν αυτή καταστραφεί από τους ΟΘΩΜΑΝΟΥΣ. Αυτά βέβαια δεν τα λένε οι ευρωαριστεροί ούτε οι μαρξιστές της δυσης. Οι σοβιετικοί έλεγαν άλλα, ίσως και αυτά κάπου λάθος, αλλά πολύ καλύτερα (επειγόντως: Μεγάλη Σοβιετική ΅Εγκυκλοπαίδεια, λήμματα Ιστορίας). Το έθνος-κυρίαρχη εξουσία ΥΠΑΡΧΕΙ πριν τον καπιταλισμό, κι ας μην λέγεται έθνος και ας μην λέγεται έθνος κράτος. Αυτή η ψυχική εθνική και εξουσιαστική ΣΥΝΕΧΕΙΑ εκνευρίζει τους διεθνιστές επαναστάτες, αλλά δεν φταίει κανείς γι'αυτό.
    Θα αναπαράγω κείμενα του ΡΚΚ για να κλάψουν μανούλες και εαμικές και μη εαμικές, όσον αφορά αυτό το θέμα.
    Στο ζήτημα της συναισθηματικής έγκλησης:
    ΚΑΝΕΙΣ στην ελληνική αριστερά-αριστερισμός (κομμ/κη και μη) δεν μίλησε για τις ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΚΕΣ πρακτικές του ΙSIS, ακόμα κι αν εστειλε 45 τόνους φάρμακα στο Κομπάνι. Πρόκειται για αριστερο-γάιδαρους. Αν δεν σου αρέσουν οι κραυγές συναισθηματικού τύπου έχω και χαρακτηρισμούς για τους συντρόφους λιγότερο υβριστικούς: άσχετοι εθνοεπαρχιώτες. Μακράν το κκε, ως ένα μνησίκακο κόμμα βέβαια, έχει μεγαλύτερη οπτική των πραγμάτων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..