Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 24 Μαΐου 2015

Ο Πλωτίνος και η Παλμύρα..



Χωρίς να αποκλεισθεί το υποκείμενο ή το καθέκαστον πράγμα κατορθώθηκε από τον Πλωτίνο να συγκροτηθεί η θέαση του Εν-ός ως μια πλήρης θέαση του κόσμου. 
Δεν είναι προφανής καμμία μαθηματικοποίηση της θέασης, το αντίθετο, ο Πλωτίνος αποκόπτεται σε μεγάλο βαθμό από τις μαθηματικο-οντολογικές ρίζες της πλατωνικής θέασης για να οργανώσει ένα καθολικό κοσμο-οντολογικό σύστημα που δεν συναντάμε σε κανέναν από τους μεγάλους της "κλασικής" αρχαίας Φιλοσοφίας.
Η διεργασία περαιτέρω αφαιρετικοποίησης του Εν-ός από τον Πλωτίνο, άρα και του μαθηματικο-οντολογικού Εν-ός (όπως ήδη είχε αφαιρετικοποιηθεί στην πλατωνική θέαση) δεν προκύπτει από καμμία απώθηση και παραγνώρισή του ως μαθηματικο-οντολογικού στοιχείου αλλά (προκύπτει) ως αποτέλεσμα μιας ευρύτερης αναγκαιότητας ριζικού εξανθρωπισμού και υποκειμενοποίησης της ίδιας της ανθρώπινης (ελληνικής) θέασης στα πλαίσια της ξένωσης του ελληνικού Λόγου εντός μιας οικουμενικής κοσμοκρατορίας (Ρώμη).
Το αρχικά απροσπέλαστο (πλέον) Εν είναι δυνάμει μεθεκτόν από το κάθε ξεχωριστό πρόσωπο αρκεί αυτό να ακολουθήσει τις ανανεωμένες αρχές της ελληνικής θέασης που ριζώνουν στο Κάλλος, το Μέτρο, το Όριο. 
Η ανανέωση που φέρνει ο Πλωτίνος και η νεο-πλατωνική σχολή είναι ταυτόχρονα επιστροφή και αναθεμελίωση μέσα στα θεμέλια. 
Αυτό σημαίνει πρώτη φορά την αναγωγή ενός πολιτισμού της "επιφάνειας" στο βάθος του και τα ριζώματά του, λόγω της υπαρξιακής του αγωνίας και αντιπαράθεσης με διαλυτικές δυνάμεις που τον έσυραν σε μια τέτοιου είδους αντιπαράθεση. 
Αυτό που μας ενδιαφέρει εδώ είναι να επισημάνουμε την θετική έννοια της αρνησιακής αναθεμελιωτικής πράξης των νεοπλατωνικών. 
Η νεοπλατωνική και ειδικά η πλωτινική διαλεκτική είναι ανακεφαλαίωση όλης της αρχαίας σκέψης που περιέχει όλες τις δυνατές αφαιρετικοποιητικές αρνήσεις της επιστήμης και της οντολογίας της χωρίς όμως να υπάρχει κάποιου είδους καταστροφική και εκ-μηδενιστική πρακτική. 
Το αντίθετο, το σύνολο των πρακτικών θέασης της Σχολής είναι ταγμένο στην διατήρηση των θεμελίων, την εμφανή πλέον ανάδυση και συστηματικοποίησή τους, και την δημιουργία ενός νέου ελληνικού κόσμου. 
Μια ειδικού τύπου μη μηδενιστική νεωτερικότητα που δεν ολοκληρώθηκε και θάφτηκε έπειτα στις μισο-γνωστικιστικές και χριστιανικές ιστορικές κοινωνίες, για να επανεμφανισθεί στην Αναγέννηση και αλλού, αλλά ως μέρος της άλλης συνολικής κίνησης που είχε πάντα μέσα της το σπέρμα του μηδενισμού. 
Οι δυτικοί είναι μηδενιστές, εξαλείφουν τη ζωή, και την ζωή ακόμα και του δικού τους πνεύματος, από τα γενοφάσκια τους μέσα στον χριστιανικό πρωτομεσαίωνα μέχρι τις κοινωνικές και οικονομικές επαναστάσεις "τους". 
Το Ισλάμ επίσης, μετά την εξαχρειωτική του όσμωση με τις ιδεολογίες της δύσης, μετατράπηκε σε μιά καταστροφική δύναμη, αν και είχε ένα καλό ιστορικό ξεκίνημα, καλύτερο της δύσης.
Πάνω στα ερείπια των ελληνικών και μεσανατολικών-μεσοποταμιακών πολιτισμικών, πολιτικών, επιστημονικών, φιλοσοφικών δυνατοτήτων καλούμαστε να ανασυστήσουμε (φαντασματικά) όλη την χαμένη δυνητική πορεία τους και να μιλήσουμε (και) για το παρόν/μέλλον της ανθρωπότητας από την ειδική μη μηδενιστική μας σκοπιά.







Η Παλμύρα έπεσε στα χέρια των Βαρβάρων (πρώην) συμμάχων της Δύσης. Ο κόσμος τελειώνει..








Ι.Τζανάκος 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • μάτια - όταν η όψη τους χαθεί επιτέλους, δεν ξέρω άλλο να ζητήσω, θα έρθω να σε βρώ δεν θα μας ρωτήσει κανένας από που και πως φτάσαμε ούτε χρεία να'μαστε μόνοι...
    Πριν από 7 ώρες
  • Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times - Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times Photo A woman working at a collective farm near Moscow in 1955. Credit Mark Redkin/FotoSo...
    Πριν από 1 εβδομάδα

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..