Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τετάρτη, 27 Μαΐου 2015

Πρελούδιο για την Καθαρή Άρνηση..



Αναδιατυπώνω, για να αναβάλλω, εις ένα πρελούδιον..



Ο προσδιορισμός του "μη-ταυτόσημου με τον εαυτό του" ως καθαρής άρνησης, ακόμα (έστω;) στην φάση που αυτή αυτό) δεν έχει (υποτίθεται) ενταχθεί στην διεργασία τής απώθησης-παραγνώρισης-ένταξης τηςτου) στο Λογικό Σύστημα (που ούτως συγκροτείται και το ίδιο ως Λογικό σύστημα), είναι θαρρώ το ασθενές ή ακόμα ακόμα έωλο στοιχείο θεμελίωσης της κατά  Miller (απο-)διαρραφής (suturing). 
Είναι δεδομένο για την ("παραδοσιακή", εκτός ή εντός της νεωτερικότητας) τυπική και διαλεκτική Λογική πως καθαρή άρνηση δεν υφίσταται. 
Αυτή είναι μια τυπική άρνηση, βέβαια, που δεν εξηγεί επαρκώς την εμφάνιση του "διαλεκτικού μηδενισμού" και την παραγωγική του δύναμη, όποιας μορφής, εντός της καπιταλιστικής ή μετα-καπιταλιστικής Δύσης.


Η έκταση της ψευδο-έννοιας της καθαρής άρνησης υφίσταται ως έκταση ενός σημείου με ετεροκαθορισμό του από την απόλυτη ταυτοτικότητα του όποιου οντικού καθορισμού, είτε αφορά ένα καθέκαστο ον-πράγμα είτε μια συλλογή (ταξι-νομημένη ή μη-) πολλών καθέκαστων όντων-πραγμάτων χωρίς να υπάρχει κάποια αναφορικότητα στην πραγματικότητά τους ως πραγμάτων. 
Η εν γένει απόλυτη ταυτοτικότητα τού χύδην εν γένει όντος-πράγματος (που δεν είναι το πράγμα ως εν γένει) παράγεται ως συμμετρικό σύστοιχό του, δηλαδή ως ένας καθορισμός τού ταυτοτικού καθορισμένος από το ακαθόριστο ταυτοτικόν. 
Παίρνουμε ένα οποιοδήποτε ον-πράγμα παράγουμε μια οποιαδήποτε ταυτότητά του και μια αντι-ταυτότητά του, και τα γεννητούρια βγάζουν την καθαρή άρνηση
Αυτή η ταυτότητα-αντιταυτότητα που είναι ταυτά αντιταυτότητα-ταυτότητα σημαίνει ξερά και χλωρά μαζί καμμένα, ήτοι μια εξαφάνιση κάθε άλλου προ-συγκροτημένου πραγμικού συσχετισμού με "εσωτερικές" ιδιότητες και υφιστάμενους ή δυνητικούς συγκροτητικούς συνδέσμους με άλλα όντα-πράγματα, ταυτότητες κ.ο.κ
Η λογική διάσταση του αντικειμένου της Λογικής "αντικείμενο" παράγεται ούτως όχι μόνον μακράν της εμπειρίας (λογικής ή αισθητηριακής)(λίγο το κακό για τους αυτιστικούς κεντρο-ευρωπαίους) αλλά ως εξαφάνιση εν γένει. 
Όταν λοιπόν συγκροτείται το ανήκειν ενός υπάγοντος (όχι απαραίτητα υπάγοντος συνόλου) συγκροτείται ως μέρος και μόνον του υπάγοντος-όλου (ως η ιδιότητα της ενέργειας του ανήκειν). 
Το παιδί του Ζεβεδαίου είναι παιδί του Ζεβεδαίου γιατί είναι παιδί του, ήτοι το ανήκειν στην παιδο-ιδιοκτησία του, άρα πέραν του έμβιου προσώπου του, και το όνόματός του βέβαια, είναι αυτό που ανήκει στην κατοχή της ικανότητας του Ζεβεδαίου να έχει παιδιά ή απλά ένα παιδί. 
Ποιόν έχει πατέρα το παιδί του Ζεβεδαίου; Μα τον παιδο-ιδιοκτήτη Ζεβεδαίο, άντε και την Ζεβεδέαινα (κατά το Κώσταινα, Δημήτραινα κ.λ.π). 
Για να μην κατηγορηθώ ως εν γένει αντίπαλος της συνολοταυτιστικής σκέψης, και έχουμε τίποτις παρεξηγήσεις μέσα στην σελίδα αυτή μέσα, θα έλεγα πάλι απλοαπλοϊκώς ότι αυτό που "μετράει" εδώ είναι πως κάθε σύνολον μαθηματικόν και ένδοξα καντορικόν, ρασελικόν μεταρασελικόν κ.ο.κ δεν μπορεί να αποφύγει από μόνο του το κακόμοιρον (ένα μαθηματικο-ειδές ή μαθηματικό σύνολο είναι, δεν έχει όπλα) τις πιθανές του εκχυδαϊσεις ειδικά αν γίνει αντικείμενον εισβολής του κάθε αλητάμπουρα μηδενο-απειρο-καθαρο/αρνησιακού εισβολέα. 
Εσείς της "άλλης αριστεράς" μη χαίρεστε (μη-χαίρεστε) που ακούτε για αλητάμπουρες και ήδη φαντασιώνεστε την κάλυψη αυτής της τιμητικής αντισυστημικής θέσεως. Υπάρχουν πολλοί αλητάμπουρες και δεν θα σας το συνιστούσα να υπαχθείτε στο γενικόν σύνολον "αληταμπουροσύνη" έτσι εύκολα.
Η συνολιστική σκέψη (πρόχειρος τίτλος) είναι σπουδαία και πολύ ελπιδοφόρα, αλλά περιέχει κινδύνους που δεν αφορούν τώρα μη-χέσω τη βιασύνη σας να κατατάξετε αυτά που λέω (μα τόσο σίγουρος είμαι) σε ένα εύκολο αντι-συνολιστικό αντι-μαθηματικό λέγειν-Λόγο της συφοράς που ξέρω ότι φοριέται εις πολλούς άσχετους ή απλά συμπλεγματικούς που δεν θέλουν να παραδεχθούν ότι αν και μεγάλοι στοχασταί από μαθηματικά είναι σκράπες ντιπ για ντιπ.
Μιλώ για τον κίνδυνο απο-εννοιοποίησης της σκέψης, άρα και προσεκτικής επιλογής των πραγματικά δύσκολων πεδίων που θα ασκούνταν ένας στοχασμός για την Άρνηση, το Μηδέν, το μη-ταυτόν κ.λ.π
Και επ'αυτού το πρόβλημα είναι πως η αποδοχή ασθενών εννοιών (ή ψευδο-εννοιών) όπως η "καθαρή άρνηση" δεν μας κρατάνε καλά μπόσικα στην επιλογή μας, η οποία είναι ελεύθερη, δημοκρατία έχουμε κ.λ.π
Η ενεργητική ικανότητα του να καθιστάς κάτι ανήκον και να είσαι "εσύ" το περιεχόμενο του ανήκειν (είστε όλοι παιδιά ΜΟΥ) είναι πραγματική, αλλά είναι και ολισθηρώς επικίνδυνη και δι΄εσέ και δια τα ανήκοντα σε σένα στοιχεία παιδιά, σκυλιά, γατιά, ακίνητα και αυτοκίνητα, και όχι μόνον από την σκοπιά των θετικών τους συμπαραδηλώσεων (έχεις καταστεί ένας μαλάκας που κατέχεις και σε κατέχουν ιδιότητες και πράγματα) αλλά και των αρνητικών πράξεων αν προκύψουν σε μια νύχτα επιγνώσεως και κολασμένης υπαρξιακής αναρωτήσεως, πράγμα  που κάνουν (την νύχτια άρνηση) οι διάδοχοι κληρονόμοι παίδες όταν έρχεται η σειρά τους να γίνουν μαλακοκάτοχοι και το αρνούνται, και πέφτουν στην άλλη μαλακία και φτιάχνουν την καθαρή άρνηση και τελικά μια τερροριστική οργάνωση καύσης ιδιοκτησιών και κατοχών των πατεράδων τους (εμείς τι φταίμε;).    


Αυριοπαραμεθαύριο τα σπουδαία και αυριο-παρα-παρα-μεθαύριο τα πολιτικά απόσκατα που σας υποσχέθηκα..



Ι.Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • φράσεις [8] - Υπάρχει πρόοδος; υπάρχει, από το μη ον στο ον, ώσπου να εξεγερθεί το γίγνεσθαι και να τα απορροφήσει όλα στο εν. Παίζω ζάρια με τα λεγόμενά μου και θ...
    Πριν από 4 ώρες
  • Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times - Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times Photo A woman working at a collective farm near Moscow in 1955. Credit Mark Redkin/FotoSo...
    Πριν από 5 ώρες

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..