Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Σάββατο, 30 Μαΐου 2015

Το τελικό όριο..




Αποτέλεσμα εικόνας για κουρδιστάν αυτοκαθορισμός




Υπάρχει ένα σημείο πέραν του οποίου δεν υπάρχει άλλο σημείο υποχώρησης ή αντιμετωπίσιμης ήττας, και αυτό το σημείο είναι "για μας" (και αυτούς που το καταλαβαίνουν αυτό, και τους άλλους) το σημείο της εδαφικής ακεραιότητας και της ισχυρής πλειονοτικής ελληνικής ταυτότητας της χώρας. 
Κάθε άλλη κουβέντα, κουβεντούλα και αντι-κυριαρχικός αντι-ταυτοτισμός αποτελεί μέρος της θεωρίας και της δράσης αυτών που επιδιώκουν την εθνική υποχώρηση πέραν του τελικού σημείου υποχώρησης στο οποίο έχουμε περιέλθει από το 1922 και μετά. 
Το στρατηγικό βάθος της ήττας του ελληνισμού έχει να κάνει με την μη ολοκλήρωση της πρέπουσας και επιβαλλόμενης αποβολής της Τουρκίας από τον αιγαιακό χώρο. 
Οι Τούρκοι έπρεπε τότε να φύγουν από όλο το Αιγαίο και να απολέσουν κάθε σχέση τους με το Αιγαίο και γι'αυτό η μικρασιατική εκστρατεία πέρα από τις ιμπεριαλιστικές πολιτικές που εξυπηρετούσε ήταν μια ορθή εκστρατεία που θα τελείωνε το θέμα Τουρκία-δύναμη καταστροφής και θα λύτρωνε και τον ίδιο τον τουρκικό λαό, και αυτό συνέβαινε γιατί ήδη από τότε η θεμελιακή εσωτερική εγγραφή του τούρκικου γενοκτονικού ρατσισμού ήταν η θεωρία-ιδεολογία του "ζωτικού χώρου".
Κάθε άλλο είναι εκ του πονηρού ή εκ του αφελούς διεθνιστικού.  Βέβαια και μια σημερινή φαντασίωση επανάληψης της μικρασιατικής εκστρατείας παίζει έναν ανάλογο ύποπτο ρόλο.
Αυτό που λέω δεν έχει να κάνει λοιπόν με "γεωγραφικές" θεωρίες ή με αποδοχή των θεωριών περί "ζωτικού χώρου" αλλά με ακριβώς το αντίθετο. 
Επειδή η ίδια η ιδρυτική σύσταση της σύγχρονης Τουρκίας ως έθνους και εθνοκράτους είναι η πλήρης αποδοχή και ενίσχυση των θεωριών περί "ζωτικού χώρου" γι'αυτό και ο ίδιος ο χωροκυριαρχικός καθορισμός της γεωπολιτικής είναι επιβαλλόμενος από τους εχθρούς αυτούς (την Τουρκία).
Απαντάμε στον τουρκικό φασισμό και την θεμελιακή εγγραφή του στο εσωτερικό του τουρκικού εθνοκράτους σε θεωρίες "ζωτικού χώρου" με την γραμμή του ολοκληρωτικού λαϊκού πολέμου σε περίπτωση που θελήσει να ολοκληρωθεί.
Ό,τι και να λένε οι Τούρκοι κομμουνιστές/αριστεροί επί αυτού (ειδικά τα κεμαλοκομμουνιστικά λείψανα που είναι το κομμουνιστικό κόμμα της Τουρκίας) δεν πείθουν ούτε θα πείσουν κανέναν σοβαρό άνθρωπο (δεδομένου ότι είναι και μια ασήμαντη πολιτική οντότητα πλέον). 
Αν έχουν αγωνιστικές δάφνες μετά την καταδίωξή τους από τους καθαυτό κεμαλιστές αυτό δεν λέει τίποτα όσο δεν αμφισβητούν τις ιδρυτικές δομές του έθνους-κράτους "τους", πράγμα που φάνηκε και φαίνεται από την άθλια στάση τους ακόμα και τώρα επί του Κουρδικού εθνικού ζητήματος (που δεν είναι "μειονοτικό", καθίκια). 
Αιώνια τιμή και αναγνώριση μόνον στις μαοϊκές ένοπλες ομάδες που έθεσαν το ζήτημα του κεμαλισμού άμεσα και τελειωτικά.
Σήμερα μετά από έναν μακρόχρονο ιστορικό κύκλο περίπου 100 ετών έχουμε φτάσει στο όριο της ανοχής μας απέναντι στην Γενοκτόνο Τουρκία (εθνοκράτος και έθνος) και δεν έχουμε κανένα περιθώριο να αυταπατώμεθα για τις προθέσεις του Τουρκικού εθνοκράτους και του υπάκουου ακόμα ακόλουθού του που είναι ο τουρκικός λαός. 
Κάθε υποχώρηση έστω και κατά ένα εκατοστό εδάφους από την γη του ελληνικού λαού, κάθε αλλοίωση της κυρίαρχης (πληθυσμιακά) ελληνικής ταυτότητας από τουρκοκαθοδηγούμενες και σαουδαραβοκινούμενες αντιδραστικές ισλαμιστικές (σουννιτικές) ελίτ, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από καμμία ιδεολογική και πολιτική φαντασίωση. 
Αυτό που πρέπει να γίνει είναι να ορισθεί η πρακτική των ελληνικών λαϊκών μαζών όταν και αν παραβιασθεί το τελικό όριο της εθνικής τους υπόστασης.
Σίγουρα αυτή η πρακτική δεν θα είναι χριστιανικής φύσεως.





Ι.Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..