Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

Σημείωσεις για τον ιδεολογικό πόλεμο..



Η διαρκής αναζήτηση των ειδικών και των (δι-)εθνοσοφών ενός συγκεκριμένου γεωπολιτικού ρόλου και πεπρωμένου της χώρας δεν μπορεί ούτε να προκαλέσει την κριτική σκέψη για τον ρόλο της ίδιας της γεωπολιτικής "επιστήμης". 
Μόνον οι μαρξιστές και γενικά οι ριζοσπάστες έχουν κάτι τις να πούνε για την μετατροπή της γης και της "γεωγραφίας" σε έδαφος της κυριαρχίας (του κεφαλαίου) αλλά είναι τόσο καθηλωμένοι στην "αντικαπιταλιστική" ιδεοληψία τους που δεν μπορούν και αυτοί να ορθώσουν έναν επαρκή Λόγο για τις εκάστοτε ειδικές νομοτέλειες που εκφράζονται δια των "γεωπολιτικών" αναγκαιοτήτων.
Κάθε τόπος, κάθε γη μπορεί να έχει πολλές πτυχές αποκρυσταλλώνοντας την ιστορική συνέχεια της πορείας ενός έθνους-λαού. 
Η δική μας γη δεν είναι απλά το έδαφος της κυριαρχίας των ηγετικών τάξεων ή η γη εις την οποία θυσιάσθηκαν οι υποτελείς τάξεις ΜΟΝΟΝ για αλλότριους προς αυτές ταξικούς σκοπούς.
Η δική μας η γη είναι το απομεινάρι ενός Κόσμου, το θραύσμα ενός τρόπου καθολικής βίωσης του ανθρώπινου γεγονότος, που (ως ανθρώπινο γεγονός) περιέχει βέβαια όλα τα προηγούμενα κ.λ.π
Δεν θα σταθώ όμως σήμερα στην ιδιαίτερη σύσταση της γης μας, την ουσία τής δικής μας ανθρωπότητας μέσα στο πλήθος των ανθρωποτήτων της οικουμένης, αλλά σε ένα άλλο (υποθετικόν) γεγονός που έχει να κάνει με την γεωπολιτική ανυπαρξία αυτής της γης.
Αν σταθμίσουμε τα πράγματα από την σκοπιά της γεωπολιτικής "επιστήμης" τότε μπορούμε να πούμε με σχετική βεβαιότητα πως η Ελλάδα είναι πιά ένας τόπος που η γεωπολιτική του "αξία" ισούται με την διεργασία της καταστροφής του.
Είμαστε άχρηστοι ως ενιαίο εθνοκράτος για την παγκόσμια ιμπεριαλιστική γεωκυριαρχία (ειδικά της δύσης) αφού ο ειδικός ρόλος που μας "ανατέθηκε" από την επανάσταση του ΄21 μέχρι την εθνική καταστροφή του ΄22, ο ρόλος του καταστροφικού ενζύμου για την Οθωμανική τουρκοβαρβαροκρατορία έχει επιτελεσθεί. 
Το μόνο που ένοιαζε και νοιάζει από το '22 και στο εξής τους δυτικούς ήταν και είναι να μην πέσουμε στα "χέρια" της Σοβιετικής Ένωσης (Ρωσσίας).
Από τη στιγμή που η Σοβιετική Ένωση έπεσε και επιβλήθηκε παγκοσμίως ο μεταμοντέρνος φασισμός των ροών εμπορευμάτων και κυριαρχίας η Ελλάς για την Δύση δεν έχει Λόγον ύπαρξης ως ενιαίο εθνοκράτος και έθνος. 
Είμαστε ένα γεωπολιτικό άχρηστο περίσσευμα, όπως η Σερβία, και το μόνο που προκαλεί κάποιο φόβο είναι το ενδεχόμενο να καλέσουμε τους Ρώσσους μέσα στο σπίτι μας (κανονικά, με στρατιωτικές βάσεις, τον στόλο, στρατεύματα, στρατιωτικούς συμβούλους, πράκτορες μετα-καγκεμπίτες, ρώσσους κρατικοκαπιταλιστές κ.ο.κ).
Θα άξιζε να κάνουμε στους δυτικούς μιά τέτοια χάρη, και να γίνει η γη μας ο εφιάλτης τους προσωποποιημένος, αλλά πρέπει να καταλάβουμε πως αυτό δεν είναι μια εύκολη υπόθεση αφού προϋποθέτει μιαν αναθεμελίωση του ελληνικού έθνους στην ολότητα των πολιτικών, πολιτισμικών και οικονομικών του καθορισμών (ακόμα και στα πλαίσια ενός κρατικού καπιταλισμού).
Επίσης πρέπει να ξέρουμε γενικά πως η Ρωσσία είναι μια συντηρητική αντι-αναθεωρητική δύναμη που έχει πρόβλημα πάντα να πραγματώσει ακόμα και τα δικά της γεωπολιτικά καθήκοντα, πόσο μάλλον να κάνει ένα τέτοιο ιστορικό γεωπολιτικό άλμα.
Υπάρχουν εγγύτερες στην πραγματικότητα εθνικές πράξεις που είναι πολύ μεγαλύτερης σημασίας για την εθνική επιβίωση και ανεξαρτησία και αυτές οι πράξεις έχουν να κάνουν με τον εσωτερικό καθορισμό της εθνικής κοινωνίας. 
Καταρχάς είναι απαραίτητο να διεξαχθεί ένας μακροχρόνιος και ανελέητος ιδεολογικός πόλεμος με όλους τους εκπροσώπους της δυτικής κυριαρχίας στο εσωτερικό μέτωπο. 
Πρόκειται για έναν πόλεμο για την ιδεολογική ηγεμονία που δεν θα έχει επιτυχή αποτελέσματα για το στρατόπεδο της ανεξαρτησίας αν αυτό δεν μπορέσει να συγκροτήσει θεωρία, ιδεολογία, αξίες, στο επίπεδο που αντιστοιχεί σε έναν παγκόσμιο ρόλο. 
Μέχρι στιγμής το ανεξαρτησιακό στρατόπεδο έχει να παρουσιάσει ιδεολογικά θραύσματα και ανεπιτυχείς ιδεολογικές θεωρήσεις που το υψηλότερο σημείο τους είναι το έργο ενός ανδρός, ονόματι Γιώργος Καραμπελιάς. 
Δεν θα τα χώσω τελικά όσο σκληρά θα έπρεπε στον Κυρ-Γιώργο. Δεν του αξίζει τέτοια συμπεριφορά, του αξιζει κατανόηση και σεβασμός, τόσο μόνος και γέρος που είναι.
Κατόρθωσε κάποια πράγματα, αλλά είναι χαρακτηριστική περίπτωση εισοδιστή αριστερού εθνικιστή που έχει μπερδέψει ακόμα και πράγματα που είναι εύκολα ξεχωρισμένα. 
Η ιδεολογική του σαλάτα είναι άνευ προηγουμένου, παρά την βοήθεια της εργατικής και υπάκουης σε αυτόν ομάδας. Αυτό δεν είναι αποτέλεσμα της μη-ικανότητας του ανδρός. 
Ο άνθρωπος είναι ικανός, αλλού είναι το πρόβλημα και τούτο είναι το εξής: έχει συνθηκολογήσει, για να μη πω συμμαχήσει, με το ελληνικόν εθνοκράτος και την "γεωπολιτική" μοίρα και ψευδοσοφία του (για το εθνοκράτος μιλώ) σε σημείο που καλύτερα να μην λέγαμε άλλα. Επιπλέον είναι μια τυπική περίπτωση βυζαντινού ιντριγκαδόρου, με τις "προσωπικές συζητήσεις" του με όλα τα μούτρα της αριστεράς και της δεξιάς που αυτό αντανακλά στο πνεύμα της προσπάθειάς του. 
Υπάρχουν και άλλες φιγούρες, αξιολογότερη των οποίων είναι ο Τ.Φωτόπουλος, αλλά και αυτός έχει μεγάλα ελαττώματα (ανθρώπινα) που προκύπτουν από μιά ιδεολογική και θεωρητική ακαμψία τυπική για έναν διανοούμενο των αφαιρέσεων.
Θα πω τώρα το παράδοξο.
Ίσως οι μόνοι ικανοί για έναν επαναστατικό εθνισμό στην Ελλάδα είναι οι του κκε, λόγω της συνεχούς δομής τους, της δογματικής τους σοβαρότητας, και των αναμφισβήτητων οργανωτικών ικανοτήτων τους. Το πρόβλημα με αυτούς είναι ο εξοργιστικός διεθνισμός τους, άσχετα αν τελικά αυτοί και μόνον είναι ικανότατοι να τον μετασχηματίσουν όταν πρέπει σε επαναστατικό εθνισμό. 
Δεν μασάμε με τις συκοφαντίες διαφόρων για απεμπόληση από το κκε της εαμικής παρακαταθήκης. 
Το κκε κρατάει κριτικές αποστάσεις από το εαμ με έναν άλλο τρόπο από αυτόν που του καταμαρτυρούν, και μάλλον αυτό έχει θετικά αποτελέσματα και ως προς την εθνική στρατηγική του. 
Η αναγωγή του ριζοσπαστικού πατριωτισμού σε αποκλειστικά σοσιαλιστικό-κομμουνιστικό και η άρνηση δήλωσης μετάνοιας στο εθνοκράτος, αυτά και μόνον κρύβουν μια φλέβα σκέψης που είναι άγνωστη στους διάφορους φραξιονιστές αποχωρήσαντες και στους χαζούς της αριστερής "φτερούγας" του συριζα. 
Το πρόβλημα με αυτούς είναι αλλού. 

Το πρόβλημα έγκειται: α) στην μικρή επιφυλακή του κκε απέναντι στις φρικαλεότητες που ετοιμάζουν οι τουρκοδυτικοί ιμπεριαλιστές για αυτό τον λαό και β) γενικά η επίσημη (;) στάση τους απέναντι στο πρόβλημα με την Τουρκία. 
Αλλά όσοι (φίλοι του ή εχθροί του) νομίζουν πως ξέρουν τι θεωρεί το κκε για έναν πιθανό ελληνοτουρκικό πόλεμο ας μην είναι τόσο σίγουροι. Οι άνθρωποι αυτοί απλά δεν πρόκειται να υπογράψουν συμβόλαια με το εθνοκράτος. Δεν είναι ούτε χαζοί ούτε τόσο αγνοώντες. Είμαι σίγουρος πως αφού πρώτα γίνουν τα αίσχη, και αφού έχει ήδη διεξαχθεί το πρώτο μέρος της προδοσίας, το κκε θα είναι ικανό να λάβει, σαν όλον ή ένα ισχυρό μέρος του, την ορθή γενικά θέση. Από εκεί και πέρα, δεν αποκλείεται βέβαια να υποκύψει γρήγορα σε λάθος θέσεις, και για να αποφευχθεί αυτό δεν βοηθάει η μαρξιστική του θεωρία, έτσι τουλάχιστον που είναι, όσον αφορά την σχέση γεω-κυριαρχίας και εθνικής ανεξαρτησίας. 
Θα αναφερθούμε αναλυτικότερα κάποτε, αλλά επειδή το κκε είναι μια σοβαρή υπόθεση πρέπει να οργανώσουμε μια ευρύτερη μελέτη, με τα ντοκουμέντα του από συνέδρια, από την κομεπ κ.λ.π 






Ι.Τζανάκος  
 

20 σχόλια:

  1. Αγαπητέ κύριε Τζανάκο,

    Σποραδικές (αραιά και πού) είναι οι επισκέψεις ΜΟΥ στο Blog ΣΟΥ και συνήθως αυτό γίνεται όρια έχεις κάποιο ενδιαφέρον θέμα ιδεολογικού περιεχομένου... Κι αυτό έγινε και μ’ αυτή την ανάρτηση ΣΟΥ [στην οποία κάνω και παρέμβαση], καθώς και με την τρέχουσα που έχει τίτλο “Ο στρατιωτικός καθορισμός των ταξικών/εθνοκαπιεστικών κοινωνιών..” [link: http://aftokathorismos.blogspot.com/2015/05/blog-post_94.html]… Τις τελευταίες δύο μέρες είσαι ιδιαίτερα παραγωγικός, [έχεις κάνει πέραν των 10(!) αναρτήσεων], διερωτούμαι όμως [αν και δεν με φορά] αν διαβάζονται όλες αυτές οι αναρτήσεις...

    Πριν μπω στο θέμα που προκάλεσε την παρέμβαση ΜΟΥ, θα ‘θελα να σημειώσω [και να παραδεχτώ] ότι συχνά ο λόγος ΣΟΥ δεν ΜΟΎ είναι κατανοητός, πολύ πιθανόν λόγω της χρησιμοποίησης (από μέρους ΣΟΥ) πολλών φιλοσοφικών κι όχι μόνο όρων... Δυσκολεύομαι να αντιληφτώ τί θες να πεις, τί υποστηρίζεις και ποιες είναι οι θέσεις και προτάσεις ΣΟΥ... Μ’ όλο τον σεβασμό, άποψη ΜΟΥ είναι πως ένας Αριστερός αρθρογράφος ΠΡΕΠΕΙ να γράφει πιο εκλαϊκευμένα...

    Απ’ εκεί και πέρα [κι επί του θέματος], αφού δεν αποδέχεσαι [όπως έχω τουλάχιστον ΕΓΩ αντιληφτεί] το “εθνοκράτος” ως θεσμό ή ως μορφή κρατικής οργάνωσης για την Ελλάδα, τί σημασία έχει αν «είσαστε άχρηστοι ως ενιαίο εθνοκράτος για την παγκόσμια ιμπεριαλιστική γεωκυριαρχία (ειδικά της δύσης)...»; Η ουσία και το σημαντικό εδώ [κι ανεξαρτήτως του αν η Ελλάδα είναι άχρηστη ή χρήσιμη για την «παγκόσμια ιμπεριαλιστική γεωκυριαρχία» - και σηκώνει συζήτηση αυτό], δεν είναι η αποτίναξη αυτής της «ιμπεριαλιστικής γεωκυριαρχίας» και πώς μπορεί να επιτευχθεί;

    Προσωπικά θα συμφωνούσα πιο πολύ ότι η κάθε γη [και πατρίδα] είναι «το έδαφος της κυριαρχίας των ηγετικών τάξεων ή η γη εις την οποία θυσιάσθηκαν οι υποτελείς τάξεις ΜΟΝΟΝ για αλλότριους προς αυτές ταξικούς σκοπούς...», γιατί το κυρίαρχο στις ταξικές κοινωνίες είναι η ταξικές και οι ενδο-ταξικές [εντός των κυρίαρχων τάξεων] συγκρούσεις...
    Η τοποθέτηση ΣΟΥ ότι «η δική μας η γη είναι το απομεινάρι ενός Κόσμου, το θραύσμα ενός τρόπου καθολικής βίωσης του ανθρώπινου γεγονότος, που (ως ανθρώπινο γεγονός) περιέχει βέβαια όλα τα προηγούμενα κ.λ.π...» και δη αυτό το «καθολικής βίωσης», καθώς και η αναφορά ΣΟΥ σε «επαναστατικό εθνισμό στην Ελλάδα», σε «εξοργιστικό διεθνισμό» και άλλα τινά, ΜΟΎ ακούγονται πιο πολύ ως κάτι το υπερταξικό και το εθνοκεντρικό... Δεν νομίζεις ότι όλ’ αυτά θα ‘πρεπε να τα κάνεις πιο λιανά για να μπορούμε να σε παρακολουθούμε κι ΕΜΕΙΣ;

    Σ’ ευχαριστώ για τη φιλοξενία...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αγαπητέ φίλε
    Ευχαριστώ για την επίσκεψή σου και την (μεγάλη και καίρια στα σημεία της) παρέμβασή σου.
    Είναι δεδομένο πως θα προσπαθήσω να απλουστεύσω τις παρεμβάσεις μου, όχι λόγω της αμφισβητούμενης μάλλον αριστεροσύνης, αλλά για να δέχομαι και κανένα σχόλιο που θα προχωράει την κουβέντα και θα αποκαλύπτει τις προθέσεις, τις αξίες, και τα σχέδια ολωνών μας (και των άλλων, όποιοι κι αν είναι).
    Ας μπούμε στο ψαχνό:
    1) το εθνοκράτος δεν ταυτίζεται με το έθνος ή την εθνότητα, αυτό είναι νομίζω εύκολο να κατανοηθεί. Εκεί που αρχίζουν τα δύσκολα είναι στο γεγονός πως δεν μπορεί κανείς και να απο-ταυτίσει εντελώς την εθνότητα από την εκάστοτε εθνοκρατική της μορφοποίηση, βάσει των κοινωνικών, ταξικων, ιστορικών και όποιων άλλων αναγκαιοτήτων. Από την άλλη, το ζήτημα παραμένει, ο καθείς έχει μια εθνοταυτότητα που κουβαλάει, μερικές φορές σαν κατάρα, μερικές φορές σαν ευλογία, μερικές φορές και τα δύο, αλλά πάντα χωρίς να μπορεί να την προσδιορίσει επακριβώς, γιατί αν την ορίσει θα πέσει έξω και του μείνει ένα κενό. Κάνει λοιπόν ο καθένας τους λογαριασμούς του και ασχολείται και με άλλα πράγματα, ίσως κρισιμότερα, ένα εκ των οποίων είναι να δεί πως θα τη βγάλει και θα την παλέψει σε μια κοινωνία που γενικά στερεί απο τους περισσότερους την στοιχειώδη υλική εξασφάλιση, και αν δεν τους την στερεί τους την βγάζει (την εξασφάλιση) από την μύτη. Το πρώτο που σκέφτεται ο αριστερός, μαρξιστής, η απλά προβληματιζόμενος άνθρωπος, αν δεν τον έχουν αφιονίσει με τα διάφορα εθνο-αφιόνια είναι πως η προαναφερθείσα ταυτότητα, όπως και ένα σωρό άλλες, είναι συνήθως ενα τοξικό νέφος που του ρίχνουν (μαζί με την θρησκεία) για να μην επικεντρωθεί στο ερώτημα "γιατι δεν έχει λυθεί το βιωτικό πρόβλημα;" με τις γνωστές λογικές συνεπαγωγές που ακολουθούν το ερώτημα, οι οποίες είναι συνήθως διεθνιστικές και αφορούν όλη την (ταλαίπωρη) εργαζόμενη ανθρωπότητα. Το ζήτημα όμως δεν είναι τόσο απλόν, αντίθετα, είναι το κουβάρι κόμπος στοίχειωμα, γόργιος δεσμός, που κανένας αριστερός διεθνιστής μεγαλέξαντρος (συγγνώνμη για το χιούμορ) δεν μπορεί να το κόψει, χράπ και ετελειώσαμε. Μακάρι, ίσως να έχω περιπλεχθεί εγώ, αλλά νομίζω ότι δεν είναι έτσι τα πράματα. Γιατί το νομίζω αυτό;
    2) η ταξική και κάθε άλλη καταπίεση, θαρρώ και έχω κάποιες ιστοριοδιφικές-ανθρωπολογικές υποψίες που το επιβεβαιώνουν αυτό, η καταπίεση λοιπόν δεν έγινε ακριβώς μέσα στα πλαίσια απλα ενός λαού, κοινωνίας κλπ αλλά πάντα σε αναφορά προς το έξω εθνοτικό ή πως άλλως να το πω στοιχείο. Οι δούλοι κυρίως ξένοι ήταν, και όταν δεν ήταν ξένοι ήταν μισο-ξένοι (από άλλη πόλη λχ) αν και υπήρχαν δούλοι "δικοί" (αυτούς που απελευθέρωσαν θαρρώ οι Κλεισθενης, Σόλων, για να αναφερθούμε στους φαντασιακά προγόνους μας), και αυτό δείχνει πως η ταξική καταπίεση ήταν αδελφάκι πολλές φορές της εθνοτικής/εθνικής. Ωραία θα πεις, και συ και άλλοι, ας σπάσουμε και αυτή την κατάρα και τότε ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ θα ζησει ελευθέρως και αταξικώς χωρίς τα δεσμά που του φτιάνουνε και τα έθνη οι εθνότητες και τα σχετικά. Ναι, σωστἀ, αλλά αυτό δεν παύει το γεγονός πως υπάρχει ο εθνικά "υποδεέστερος" και αυτός που τον έχουν για παρακατιανό, συν τοις άλλοις, γιατί δεν είναι σαν τους κυριους αφέντες κ.λ.π Τι να κάνουμε, να το αφήσουμε αυτό δίπλα παραδίπλα και να προχωρήσομε; Όχι λέω εγώ, γιατί μπορεί μεν η φουσκωμένη και ανωμαλιάρικη εθνοτικότητα να είναι ἐνας εξευτελισμός και μια γελοιοποίηση της εθνοτικότητας για τον φουσκωμένο και διεστραμμένο κυρίαρχο, και είναι και όπλο του προς τους δικούς του ομοεθνείς "κυριαρχούμενους" αλλά από την άλλη (ΠΟΥ ΞΕΧΝΑΝΕ οι αριστεροκομμουνο-κλπ) η συρρικνωμένη και ποδοπατημένη εθνοτικότητα του κυριαρχούμενου είναι κάτι που και πρέπει να τύχει προστασίας αλλά και κάτι που αν μου επιτρέπεις "αθωώνει" την εθνοτικότητα ως καθρισμό της ανθρώπινης ζωής. Δεν είναι τυχαίο που οι σκατοεθνικιστές ναζί το έπαιζαν και θύματα, έχοντας την διεστραμμένη επίγνωση πως όταν είσαι όντως έθνος-θύμα έχεις Λόγο να είσαι εθνἶστής, εθνικιστης, πατριώτης ή ό,τι άλλο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Συνέχεια

    3) Βέβαια δεν μας παίρνει να παρουσιαζόμεθα ως θύματα και μόνον, τις έχουμε τις προπατορικές αμαρτίες μας ως (φαντασιακόν) έθνος, αλλά απο την άλλη και αυτή η μόδα να παρουσιάζεται ο ελληνικός λαος (ή ο νεο-ελληνικός λαός) ή οι ρωμηοί γενικά ως ιμπεριαλιστές με δόντια, και αίμα στο στόμα απέναντι σε αθώους (μη χέσω) λαούς ή απέναντι σε λαούς "σαν και μας" , και να βγάζουμε την ωραία μας διεθνιστική εξίσωση, ε αυτό δεν με πείθει, δεν σου το κρύβω.
    Όσο για τα περί καθολικής βίωσης, πάρτο σαν την δική μου πίστη, παράλογη και ποιητική για τον τόπο μου, που δεν είναι ελπίζω περιορισμένη στα εθνοκρατικά διδάγματα και προπαγάνδες. Ή έτσι νομίζω. Αν αυτό είναι εθνοκεντρικό θα δείξει, δεν είμαι και γω σίγουρος, αλλά δεν θέλω και να πετάξω το ενδεχόμενο να είναι κάτι παραπάνω από μια τρέλα εθνοκεντρικής ιδεοληψίας. Είδαμε και τους μη εθνοκεντρικούς μη ιδεοληπτικούς της οικουμενικής και ταξικότατης μερικές φορές ιδεολογίας. Σε παραπέμπω στον Ελύτη..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Να σημειώσω απλά προς τον διεθνό-κομμουνιστή -και τον κάθε.. τέτοιο- ότι ένας είναι ο τρόπος αποτίναξης της ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας-εξουσίας-δεσποτείας.... Ο εθνικοαπελευθερωτικός. Αυτό που θέλει και πρέπει να θέλει το έθνος του λαού είναι η δημοκρατική και σοσιαλιστική εγκαθίδρυση. Καμία αντίρρηση. Οι καπιτάλες-αστοί και fripons συμμαχούν (σχεδόν) πάντα με τον διάβολο και προδίδουν πάντα το έθνος αρκεί να γεμίζει η κοιλάρα τους και να είναι εγγυημένη η εξουσία τους ακόμα και σαν μεταπράτες εξουσιαστές.

    Αληθινός πατριώτης είναι ο πολίτης (λαός) γιατί αυτός έχει αναγκαστικά συμφέρον από μια ελεύθερη πατρίδα και ένα περήφανο και ανεξάρτητο έθνος. Δεν υπάρχει γενικά λαϊκή υπερηφάνεια αλλά πάντα είναι η αξιοπρέπεια ενός λαού με συγκεκριμένο ήθος και έθος (έθνος). Ας μας εξηγήσουν επιτέλους όλα τα μπολσεβικό-σταλινικά-κομμούνια ο «Μεγάλος Πατριωτικός Πόλεμος» τι ακριβώς ήταν;;; 'Η μήπως όταν ή κατ΄ όνομα ή και κατ΄ ουσία σοσιαλιστική πατρίδα αποκρούει και νικάει εν τέλει τον ναζισμό (εθνοφυλετικό-εθνικισμό) είναι καθαγιασμένη ενώ όταν ο ελληνικός αστισμός ελευθερώνει το ελληνικό έθνος (στις χαμένες πατρίδες) με πολεμιστές το λαό (να μην το ξεχνάμε) είναι βρωμερός ιμπεριαλισμός του ελληνικού έθνους το οποίο όταν σφάζονταν ως άμαχοι από τις ορδές του ναζιστή Κεμάλ ήταν απλώς λαός θύμα ή έθνος θύμα;;;

    Η λέξη διεθνισμός περιλαμβάνει την λέξη έθνος. Σημαίνει την ειρηνική και φιλοπρόοδη συνεργασία των λαών. Μέχρι να καταφέρετε την διαγαλαξιακή προλεταριακή επανάσταση τα κομμούνια, δεν συμβιβάζομαι με την παγκόσμια επανάσταση, εγώ λέω να κάνω-κάνουμε την όμορφη Ελλάδα μας σοσιαλιστική δημοκρατία (την μόνη -που είναι- δημοκρατία πλέον..) με την πολυτέλεια μάλιστα να συζητάμε το βάθος, το πλάτος και την συνέπεια της δημοκρατίας και του σοσιαλισμού μας και να «σφαζόμαστε» γι΄ αυτό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αγαπητέ κύριε Τζανάκο,
    Σ’ ευχαριστώ για την προσοχή και τα σχόλια ΣΟΥ, κι επέτρεψε ΜΟΥ ακόμα μερικές ανταπαντήσεις...

    Κατ’ αρχάς να κάνω δυο μικρές συντακτικές διορθώσεις στο σχόλιο ΜΟΥ με ημερ. 31 Μαΐου 2015 - 11:00 μ.μ.:
    1. στην πρώτη γραμμή το «όρια» να διαβαστεί «όταν», και
    2. λίγο πιο κάτω το «φορά» να διαβαστεί «αφορά»...

    Επίσης να αναφέρω ότι ΔΕΝ πρόκειται να ασχοληθώ με τα γραφόμενα του σχολιογράφου Γεώργιου Παπαντώνη καθώς τούτος αντί να μπει στην ουσία των όσων γράφω τζιαι λαλώ και να τα σχολιάσει καταφεύγει σε υβριστικούς κι απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς και εκφράσεις του τύπου «διεθνό-κομμουνιστής», [όλοι οι Κομμουνιστές είναι διεθνιστές!], «μπολσεβικό-σταλινικά-κομμούνια» [και λεξιπλάστης ο κος Παπαντώνης, αλλά δεν διαφέρει ΠΟΣΩΣ από τους αντικομμουνιστές του παλιού ψυχροπολεμικού καιρού!]...

    Για τα όσα (ΜΟΎ) γράφεις, κύριε Τζανάκο, να σημειώσω και να παρατηρήσω τα εξής [η δική ΜΟΥ αρίθμηση δεν έχει σχέση με τι δική ΣΟΥ]:
    1. Στον λόγο ΣΟΥ κυριαρχούν και μάλιστα υπερτονισμένες, οι λέξεις «έθνος» και τα παράγωγα της [εθνοκράτος, εθνότητα, εθνικότητα, εθνικισμός, εθνικιστής, εθνοτικός, εθνιστής, εθνισμός]... Αυτό δεν αποτελεί υποβάθμιση της ταξικής διάστασης της ιστορικής εξέλιξης και της πάλης για κοινωνική απελευθέρωση;

    2. Στον όρο «εθνοκράτος» [που κατά κόρον χρησιμοποιείς στα κείμενα ΣΟΥ], ΕΓΩ αποδίδω το ίδιο περιεχόμενο με το όρο “εθνικό” κράτος που ήταν η μορφή κρατικής οργάνωσης που επέβαλε η αστική τάξη της κυρίαρχης εθνότητας κατά τα πρώιμα χρόνια ανάπτυξης του καπιταλισμού μέσα στα “εθνικά” όρια της κάθε συγκεκριμένης χώρας όπως αυτά διαμορφώθηκαν μετά από πολέμους, διάλυση αυτοκρατοριών και συνοριακές αναπροσαρμογές... Για να λειτουργήσει ενιαία η καπιταλιστική αγορά σ’ αυτόν τον “εθνικό” χώρο θα ‘πρεπε να επιτευχθεί μια “εθνική”, γλωσσική και θρησκευτική ομογένεια. Κάπου τα πράγματα έγιναν πιο ανώδυνα [Ιταλία, Γαλλία], κάπου αλλού υπήρξαν ανταλλαγές πληθυσμών και βίαιες μετακινήσεις και εξοστρακισμοί μειονοτικών πληθυσμών [Σερβία, Μακεδονία, Ανατολική Ρωμυλία στη Βουλγαρία], καταναγκαστικές αφομοιώσεις μειονοτικών πληθυσμών [όπως των Αρβανιτών στην Ελλάδα που αφομοιώθηκαν και ενσωματώθηκαν στην κυρίαρχη ελληνική εθνότητα με τη βίαιη κατάργηση της αρβανίτικης ντοπιολαλιάς], ή ακόμα και γενοκτονίες όπως στην Τουρκία κυρίως σε βάρος των Αρμενίων και των Ποντίων... Γιατί αποφεύγεται να λέγεται ότι αυτές ΟΛΕΣ οι βαρβαρότητες ήταν ένα επάναγκες κακό για εδραίωση σε κάθε χώρα της κυρίαρχης “εθνικά” αστικής τάξης και του “εθνικού” καπιταλισμού; Και οι αντιπαλότητες, αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις ήταν μεν δι-εθνοτικες [μεταξύ διαφορετικών εθνοτήτων «στο έδαφος της κυριαρχίας των ηγετικών (εθνοτικών) τάξεων»], αλλά ήταν πρώτιστα ενδο-ταξικές [εντός των ανερχόμενων εθνοτικών αστικών τάξεων]...

    3. Και παρεμπιπτόντως μπορεί να ΜΟΎ εξηγήσεις [για να μην βγάζω ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ αυθαίρετα συμπεράσματα] τί θες να πεις με την τοποθέτηση ΣΟΥ «... η συρρικνωμένη και ποδοπατημένη εθνοτικότητα του κυριαρχούμενου είναι κάτι που και πρέπει να τύχει προστασίας αλλά και κάτι που αν μου επιτρέπεις “αθωώνει” την εθνοτικότητα ως καθρισμό της ανθρώπινης ζωής [...] «... (ΠΟΥ ΞΕΧΝΑΝΕ οι αριστεροκομμουνο-κλπ)»;

    4. Προσωπικά [ως προλετάριος του πνεύματος] ΔΕΝ αναλαμβάνω την ευθύνη για ΚΑΜΙΑ «προπατορική αμαρτία» της κυρίαρχης ηγετικής τάξης της ελληνικής εθνότητας. Ό,τι αμαρτωλό κι αν κάνανε ήταν για τα δικά ΤΟΥΣ συμφέροντα [τα οποία άμα τους συμφέρει τα βαφτίζουνε και “εθνικά”] και σίγουρα ΟΧΙ για το γενικότερο καλό...

    5. Κατά τ’ άλλα εξακολουθώ να ΜΗΝ καταλαβαίνω πού το πας και τί τελικά υποστηρίζεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητέ φίλε
      Είναι προφανές πως μιλάμε, σε μερικά ζητήματα μιαν εντελώς διαφορετική γλώσσα. Θα ήταν πάρα πολύ κουραστικό να απλώσουμε εδώ όλο μα όλο τον ιδεολογικό τραχανά που καθιστά τις γλώσσες μας εντελώς διαφορετικές. Θα επισημάνω μόνο πως σε μερικά ζητήματα αναπαράγεις όλη την κοσμοπολιτική προπαγάνδα στην ελλάδα μεταξύ εποχής Σημίτη, ιού (ελευθεροτυπία) και εποχής που "ήρθε" το μνημόνιο. Λ.χ μιλάς για βίαιη κατάργηση της αρβανίτικης "ντοπιολαλιάς". Πές το αυτό σε κάποιον Αρβανίτη αν έρθεις εδώ, μεταξύ Μεσογείων και Κερατέας στο υπόλοιπο Αττικής, και ελπἰζω να εξέλθεις με ομαλόν τρόπο της συζητήσεως (Αρβανίτες της Αττικής=πλειοψηφικά Μοναρχικοί, δεξιοί, πούροι εθνικιστές). Ποτέ δεν υπήρξε βίαιη κατάργηση των αρβανίτικων, μιας και οι φορείς τους ήταν οι περισσότεροι τόσο εθνικιστές (Ακόμσ υπάρχει το άγαλμα του "Βασιλέως" στο Κορωπί) που το μόνον που δεν φοβόταν το έλληνικό κράτος ήταν τα αρβανίτικα. Κάποιες πιέσεις σίγουρα υπήρξαν, αλλά ακόμα και οι νεο-αρβανίτες περήφανοι για την ειδική τους ταυτότητα (μερικοί μάλιστα -λίγοι- με φιλο-αλβανισμό) είναι έτοιμοι να πάνε σε κάθε εθνικό αγώνα χωρίς μάλιστα και πολλές "κριτικές" αναρωτήσεις. Οι βαρβαρότητες που αναφέρεις ήταν βαρβαρότητες μιας ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ που τραυματισμένη μετατρέπονταν σε αστικό έθνος-κράτος υπό την ηγεσία ληστών βιαστών ημι-αστών, εννοώ τους Κεμαλιστές, που πλούτισαν ΟΛΟΙ (ατράνταχτα στοιχεία από Τούρκους πανεπιστημιακούς) με την περιουσία των τρισκατάρατων Ρωμηών-Αρμένηδων κ.λ.π ΟΙ αστοί-αστοί (έλληνες κωνσταντινοπολιτες, σμυρνιοί) δεν ήταν υπεύθυνοι για γενοκτονίες, ενώ οι μισο-αστοί άρπαγες αστο-τσιφλικάδες (για να θυμηθούμε αυτή την κκεδικη έκφραση του μεσοπολέμου) κεμαλιστές, νεό-Τουρκοι και όλο ο ληστρικός λούμπεν παραστρατιωτικός συρφετός των ανώμαλων πασάδων με γερμανική "επιμόρφωση" μόνον αστούς εν γένει δεν μπορείς να τους χαρακτηρίσεις με την έννοια της προοδευτικής αστικής τάξη αλλά θυμίζαν τις χειρότερες αστικές μεθόδους με επέκταση της ανώμαλης αστικής δημιουργικότητας των πρώτων εποχών της αστικής ανόδου (κάτι σαν τους Ισπανούς Κονκισταδόρες) σε κάτι χειρότερο, μοναδικά χειρότερο. Η αστική τάξη της Σμύρνης μας έφταιγε, και ο Βενιζελισμός/φιλοιμπεριαλισμός.

      Διαγραφή
  6. Συνέχεια
    Καταλαβαίνεις τώρα που το πάω;
    Μη λέμε πολλά.
    Το πάω εκεί:
    Όποιος στην ελλάδα δεν είναι έτοιμος για εθνικό (που για μένα θα είναι και ταξικός, εντός εκτός επικράτειας) πόλεμο με τους Τούρκους (ή αν θές το τουρκικό έθνος κράτος) αποκρύπτει πίσω από τους διεθνισμούς, μαρξισμούς αναρχισμούς του, την ΥΠΟΤΑΓΗ στον κεμαλισμό-φασισμό-ρατσισμό, κάνει την πάπια για τα νέα γενοκτονικά σχέδια της Τουρκίας και των Τούρκων (20% κεμαλιστές φασίστες "κεντροαριστεροί", 10-15% γκρίζοι λύκοι Μπαχτσελί, 40-50% ισλαμοφασίστες υποστηρικτές του ISIS, αντισημίτες, υποστηρικτές όλοι αυτοί της μη αναγνώρισης των Γενοκτονιών (ετοιμάζουν άλλες), και οι υπόλοιποι υποστηρικτες του φιλοκουρδικού κόμματος ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ -οι περισσότεροι από τον αλεβιτικό χώρο-ΑΛΛΆ ΚΟΎΡΔΟΙ!!)
    Τι να λέμε τώρα. Ίσως να είναι αναγκαίο αν ζει κανείς στο στόμα του λύκου να το ξεχνάει λίγο με διεθνιστικές αυταπάτες. Νιώθεται αυτό, είναι μια στάση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ΤΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΕΥΡΩΔΥΤΙΚΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ, ΟΙ ΡΩΣΣΟΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΣΤΕΣ, ΟΙ ΚΙΝΕΖΟΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΣΤΕΣ, ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ, ΤΑ ΤΟΥΡΚΟΣΑΟΥΔΑΡΑΒΙΚΑ ΖΟΜΠΙ, ΤΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΜΑΖΙ;
    ΜΗΠΩΣ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ, ΤΟ ΚΚΕ, ΤΟΝ ΛΑΦΑΖΑΝΗ;
    ΜΗΠΩΣ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΟΥΣ ΔΙΑΛΥΜΈΝΟΥΣ ΧΑΣΙΣΑΚΗΔΕΣ ΤΩΝ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ;
    ΜΗΠΩΣ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΟΥΣ ΨΥΧΟΠΑΘΕΙΣ ΔΙΕΣΤΡΑΜΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ;
    ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΠΌ ΑΥΤΟΥΣ ΔΕΝ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ. ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΠΌ ΑΥΤΟΥΣ ΔΕΝ ΥΠΟΛΟΓΊΖΟΥΝ ΠΑΡΑ ΜΌΝΟΝ ΣΑΝ ΒΟΗΘΗΜΑ ΤΗΣ ΔΙΑΛΥΤΙΚΗΣ ΤΟΥΣ ΔΡΑΣΗΣ,
    ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΝ ΕΡΓΑΖΌΜΕΝΟ ΈΝΟΠΛΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΌ ΛΑΟ ΠΟΥ ΘΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΌΝΤΑΝ ΤΗΝ ΑΤΑΞΙΚΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΠΡΩΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΈΠΕΙΤΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΑΧΗ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η μεγαλογράμματος φωνακλάδικη (ΑΤΤΙΚΗ, δηλαδή Ιωνική) γραφή πρέπει να τον πόνεσε πιο πολύ τον Κύπριο ψευδό-διεθνιστή (κοσμοπολίτη) από αυτά που γράφεις. Είναι παραπάνω από προφανές ότι τις ψευδό-διεθνιστικές (κοσμοπολίτικες) παπαριές του δεν θα είχε την πολυτέλεια να τις λέει αν δεν είχε τις πλάτες του ελληνικού στρατού, που απαρτίζει ο ελληνικός λαός -το ξεχνάει ή κάνει πως το ξεχνάει, ο Κύπριος... Θα είχε πλάκα να αρχίσει ο κομμουνιστής να μας λέει για τους Έλληνες (Ελλαδίτες) καλαμαράδες που πούλησαν την κυπριακή υπόθεση, να μας μιλήσει με μια γλώσσα ακραίου Κυπριακού εθνικισμού, σαν να υπάρχει τάχα κυπριακό έθνος... Θα γέλαγα μέχρι δακρύων.

      Να ξέρει το κομμούνι πως αν η Κρήτη (για παράδειγμα) ζητήσει αυτονομία και δεν θέλει να ενταχθεί στην νέα σοσιαλιστική-δημοκρατική Ελλάδα, μπορεί να το κάνει. Δεν θα κάνουμε μια νέα Σοβιετία καταπιεσμένων εθνοτήτων και λαοτήτων. Αλλά ο υποκριτής βλέπει καταπίεση των αστών €παίων κ. ά. ιμπεριαλιστών αλλά οι σταλινικές σφαγές εθνοτήτων και οι βίαιες προσαρτήσεις εθνών στην λατρεμένη του ΕΣΣΔ είναι καθαγιασμένες.

      Διαγραφή
    2. Θέλεις τώρα να μαλώσουμε με τους Κυπρίους κομμουνιστάς; λυπήσου με σε παρακαλώ, αυτό δεν θα το αντέξω, έχω τόσα (ιδεολογικά) προβλήματα στην πλάτη μου, αυτό θα μου έλειπε. Εν πάσει περιπτώσει, έχουν τα δίκια τους και αυτοί και μιαν δικαιολογημένη καχυποψία προς την "μητέρα πατρίδα" που τους έστειλε τον κρεττίνο ακροδεξιό Χίτη Γρίβα να οργανώσει...εθνικό αγώνα. Βέβαια ας πρόσεχε το κομμουνιστικό κίνημα (ΑΚΕΛ) που του άφησε την πρωτοβουλία. ό,τι και να λένε δεν έχουν δικαιολογία. Διαβλέπω επίσης μια δυσκολία "εθνικής" συναντίληψης με τους κυπρίους και τους ελλαδίτες, μάλλον υπάρχει βαθιά αντιπάθεια σε "λαϊκό" επίπεδο, ας μη κρυβόμαστε, αν και εγώ δεν συμμετέχω εις αυτάς τας παρεξηγήσεις.

      Διαγραφή
  8. Φίλε Blogοδεσπότα,

    Ακόμα λίγα λόγια κι από ΜΕΝΑ:
    1. Σίγουρα και «είναι προφανές πως μιλάμε [...] μιαν εντελώς διαφορετική γλώσσα», πάνω σε μια σειρά ζητημάτων... Λόγου χάριν, άστοχη και παρακινδυνευμένη θεωρώ τη θέση ΣΟΥ για ένα «εθνικό [που προσωπικά ΔΕΝ βλέπω πώς θα είναι και ταξικός!] πόλεμο με τους Τούρκους», που θα αποτρέψει «τα νέα γενοκτονικά σχέδια της Τουρκίας και των Τούρκων (20% κεμαλιστές φασίστες “κεντροαριστεροί”, 10-15% γκρίζοι λύκοι Μπαχτσελί, 40-50% ισλαμοφασίστες υποστηρικτές του ISIS, αντισημίτες, υποστηρικτές όλοι αυτοί της μη αναγνώρισης των Γενοκτονιών…)»... Ποιος θα τον κάνει, η Ελλάδα; Έχει τη δύναμη και τα μέσα; Χωρίς φυσικά να παραβλέπω τις νεοσουλτανικές (επεκτατικές) πολιτικές της σημερινής υπό τον Erdoğan ηγεσίας της Τουρκίας, ένας ελληνοτουρκικός πόλεμος δεν θα είναι στην ουσία ένας πόλεμος μεταξύ των κυρίαρχων τάξεων των δύο χωρών για (ανα)διανομή μεταξύ τους της ενεργειακής κι όχι μόνο πίττας; Ή μήπως θα περιμένουμε τους εκ δυσμών υπερασπιστές της Δημοκρατίας [αμερικάνους και ευρωπαίους] να επιβάλουν την τάξη, την ασφάλεια και τη δικαιοσύνη, όπως επιτυχώς έπραξαν ή πράττουν και στη Γιουγκοσλαβία, τη Συρία, το Αφγανιστάν, τη Λιβύη; Κι δεν τα λέω όλ’ αυτά κρυβόμενος πίσω από τους όποιους «διεθνισμούς, μαρξισμούς αναρχισμούς», αλλά από έννοια για το τι μέλει γενέσθαι από μια γενικευμένη σύρραξη στην περιοχή τις τραγικές επιπτώσεις της οποίας θα την πληρώσουν και πάλι οι λαοί της περιοχής... [Δεν ήμουν δα και μικρός όταν έγινε το χουντοφασιστικό πραξικόπημα και η τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 και η τραγικότητα εκείνων των ημερών παραμένει ακόμα ζωντανή στην μνήμη ΜΟΥ... Κι «αν ζουν κάποιοι στο στόμα του λύκου», ίσως να είμαστε και μερικοί εδώ στην Κύπρο... Συχνά όταν διακινούμαι οδικώς περνώ και από δρόμους που απέχουν μόλις 100-150 μέτρα από τα τουρκικά φυλάκια]...

    2. Αντιπαρέρχομαι την αναφορά/τοποθέτηση ΣΟΥ ότι «αναπαράγω όλη την κοσμοπολιτική προπαγάνδα στην ελλάδα μεταξύ εποχής Σημίτη, ιού (ελευθεροτυπία) και εποχής που “ήρθε” το μνημόνιο», γιατί αυτή συνιστά πιο πολύ αφορισμό παρά επιχείρημα... Επίσης τι σημασία έχει για το αν η αρβανίτικη γλώσσα ή ντοπιολαλιά καταργήθηκε τελικά βίαια ή απλώς και μόνο λόγω «κάποιων πιέσεων» [προφανώς μέσα από το εκπαιδευτικό σύστημα], το ό,τι οι Αρβανίτες ήταν ή και εξακολουθούν να είναι «πλειοψηφικά Μοναρχικοί, δεξιοί, πούροι εθνικιστές»… Και στην Κύπρο η πάσης φύσεως και κοπής ελληναράδες είναι αυτοί που πρωτοστατούν για την κατάργηση της κυπριακής διαλέκτου... Και δεν παύουν να προωθούν τέτοιες μεθοδεύσεις κυρίως μέσα από το εκπαιδευτικό μας σύστημα, αλλά και άλλους φορείς και θεσμούς... Πάντως αρκετά ενδιαφέροντα πράγματα για τον πόλεμο κατά των αρβανίτικων από το επίσημο ελληνικό κράτος της Δεξιάς κατά τα μεταπολεμικά χρόνια, λέει ο Θηβαίος, με αρβανίτικες καταβολές, πανεπιστημιακός Κυριάκος Αθανασίου στο βιβλίο του “Υιός Συμμορίτου”

    [Ακολουθεί η συνέχεια]...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. [Και η συνέχεια]...

    3. Με όσα γράφεις περί των «ληστών βιαστών ημι-αστών, [Κεμαλιστών] που πλούτισαν ΟΛΟΙ […] με την περιουσία των τρισκατάρατων Ρωμηών-Αρμένηδων κ.λ.π...», επιβεβαιώνεις την βαρβαρότητα του καπιταλισμού και «τις χειρότερες αστικές μεθόδους με επέκταση της ανώμαλης αστικής δημιουργικότητας των πρώτων εποχών της αστικής ανόδου...» … Παρά την όποια κατά τόπους προοδευτικότητα ή/και τον κοσμοπολιτισμό της αστικής τάξης [όπως στη Σμύρνη και στην Κωνσταντινούπολη], ο καπιταλισμός, κατά τα πρώιμα στάδια ανάπτυξης του είναι πάνω στην στυγνή και πρωτόγονη εκμετάλλευση των εργατών που στηρίχτηκε για να θεριέψει... [Κι αυτό το είδαμε και στις μέρες μας με την παλιννόστηση ενός πρωτόγονου κι απόλυτα αυταρχικού καπιταλισμού στις πρώην καπιταλιστικές χώρες]...

    4. Δεν δικαιολογώ σε ΚΑΜΙΑ περίπτωση τις γενοκτονίες που το (επίσημο) κεμαλικό τουρκικό κράτος και παρακράτος διέπραξαν σε βάρος άλλων εθνοτήτων, τα αίτια είναι που προσπαθώ να εντοπίσω. Όλες εκείνες οι σφαγές και οι μαζικές εξοντώσεις (γενοκτονίες) εκατομμυρίων ανθρώπων δεν παύουν να ήταν το αποτέλεσμα της ανάγκης εκείνων των τούρκων «ημι-αστών» να πετύχουν την εδραίωση του καπιταλισμού και ενός ομοιογενούς τούρκικου “εθνικού” κράτους στα εδάφη που κυριαρχούσαν τότε ως η ανερχόμενη αστική τάξη των (νεο)τούρκων. Και τούτοι δεν σήκωναν ΚΑΜΙΑ αμφισβήτηση της κυριαρχίας τους από τις αντίπαλες αστικές τάξεις των άλλων “εθνοτήτων”, δηλ. τη ρωμαίικη, την ποντιακή ή την αρμένικη... Τις εγγενείς αντιφάσεις, αντιθέσεις κι αντιπαραθέσεις που το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα δημιουργούσε τότε μεταξύ των κυρίαρχων τάξεων των διαφόρων εθνοτήτων στην πάλη τους για οικονομική και πολιτική κυριαρχία, οι κεμαλικοί «ημι-αστοί» ανέλαβαν να τις “λύσουν” με βάρβαρες και αιμοσταγείς μεθόδους... Τώρα ποιοι φταίγανε κι από ελλαδικής, αλλά και ιμπεριαλιστικής πλευράς για το μεγάλο κακό που έγινε τότε στα εδάφη της σημερινής Τουρκίας, είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο. Ας μην το ανοίξουμε όμως κι αυτό τώρα κι «απλώσουμε κι άλλο τον τραχανά»...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Επειδή ο τραχανάς θα απλωθεί ούτως ή άλλως, και επειδή βλέπω (λόγω της πρόσφατης κακής συνήθειας μου να βλέπω τα στατιστικά) ότι η δημοτικότητα της αναρτήσεως έχει ανέβει εις τα ύψη, πράγμα αναμενόμενο λόγω και του καυγατζίδικου χαρακτήρα του νετ, επιφυλάσσομαι να απαντήσω σε μερικές μέρες με μιαν ανάρτηση μαμούθ, εις την οποία θα κάνω μια συνοψη όλων των αναρτήσεών μου για το εθνικόν-διεθνικόν (στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και κάποιες επίσης καυγατζίδικες θεωρητικές συζητήσεις με τον Φίλο Ονειρμό του Bestimmung) και ταυτόχρονα μιά από τις συνήθεις θεωρητικές αναλύσεις μου.
    Σε ευχαριστώ για την τιμή που μου έκανες, και επαναλαμβάνω τροποποποιημένο το σύνθημα για να αδερφωθούμε (λέμε) όλοι (και να γελάσουμε):

    Ελλάδα Κύπρος Παλαιστίνη Κουρδιστάν Ιράν Ιράκ Συρία
    Αμερικάνος, ευρωενωσιακός, ρώσσος τσαρικός, μπααθιστής, τζιχαντιστής, δεξιοσιωνιστής, ιμπεριαλιστής εν γένει
    ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ (κάπου χάθηκε η ομοιοκαταληξία, και πολλοί εμαζέυτηκαν!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ξέχασα τους κεμαλιστές...βλέπεις με αυτούς πολύ ασχοληθήκαμε και θα έπρεπε να βάλουμε μέσα (στο σύνθημα) και τους χρυσαὐγουλους..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Αλλά και τους θεοκράτες του Ιράν, πρέπει να τους νικήσουμε.
    Πολλά καθήκοντα μαζί, και έχουν μπερδευτεί ακόμα και οι σατανάδες της Ουάσιγκτον που παἰζουν με όλους και όλα και στο τέλος θα φλιπάρουν (δεν το αποκλείω)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Είναι προφανές ότι τον σχολιογράφο – υβριστή Γεώργιο Παπαντώνη, “αλλού ΤΟΝ τρωει τζι’ αλλού κνίθεται”, κάτι που είναι εξόφθαλμο στις “που σού νεφκω πού πάεις” παρεμβάσεις ΤΟΥ... Δεν θα τον ακολουθήσω! Προσοχή γυρεύει ο τύπος, αλλά δεν μπορώ κι ΕΓΩ “σε κάθε σσιύλλον που λάσσει να πετάσσω ρότσες”, τουτέστιν “σε κάθε σκύλο που γαβγίζει να πετάω πέτρες”... Φυσικά θα μπορούσα κι ΕΓΩ με τη σειρά ΜΟΥ, να χρησιμοποιήσω αναλόγως «φωνακλάδικα» μερικές από τις πιο κατάλληλες και πιο ωραίες για περιπτώσεις σαν αυτήν του σχολιογράφου Παπαντώνη εκφράσεις της κυπριακής διαλέκτου [όπως ας πούμεν, το «αεί σιχτίρ» ή το «σικκιμέ»], αλλά ΔΕΝ θα το (δια)πράξω, σεβόμενος τον χώρο που ΜΕ φιλοξενεί και τον διαχειριστή του...

    Ο σχολιογράφος Παπαντώνης υιοθετεί εκφράζοντας τα κόμπλεξ και τις έμμονες του μιαν ad hominem υβριστική επίθεση εναντίον ΜΟΥ, την οποία στηρίζει μάλιστα σε άσχετες κι ανύπαρκτες υποθέσεις, σε φανταστικά σενάρια και στους καλαμαρίστικους κομπλεξισμούς ΤΟΥ... Περαστικά ΤΟΥ!

    Τελεία και παύλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Φίλε Blogοδεσπότη,

    Απλώς μια ερωτησούλα...
    Γράφεις: «ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΝ ΕΡΓΑΖΌΜΕΝΟ ΈΝΟΠΛΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΌ ΛΑΟ ΠΟΥ ΘΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΌΝΤΑΝ ΤΗΝ ΑΤΑΞΙΚΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΠΡΩΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΈΠΕΙΤΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΑΧΗ..» ---
    Μήπως βάζεις την άμαξα μπροστά από το άλογο; Και ποιος οργανώσει, ή πώς θα οργανωθεί ένοπλα ο «εργαζόμενος δημοκρατικός λαός»;

    Και μια άλλη άσχετη με το θέμα ΜΑΣ απορία [πιο πολύ περιέργεια είναι αλλά καλοπροαίρετη!], την οποία αν θες ΜΟΥ τη λύνεις: Γιατί εξειδικεύεσαι σε θέματα που αφορούν «την Μεσοποταμία, την Μέση Ανατολή [και] την Ανατολική Μεσόγειο»;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Θα ήθελα να περιμένετε όλοι μερικές μερούλες να κάνω την ανάρτησή που σας υποσχέθηκα η οποία θα λὐσει όλες τις απορίες σας (σου).
    Όσον αφορά την "εξειδίκευση" σε μεσανατολικά-μεσοποταμιακά θέματα (δεν είναι εξειδίκευση, γιατί συν τοις άλλοις την μόνη ξένη γλώσσα που ξέρω να μεταφράζω κάπως καλά είναι τα γερμανικά, τα δε αγγλικά μου είναι πολύ προβληματικά, και μια τέτοια εξειδίκευση προυποθέτει γνώση αγγλικής, γαλλικής, αραβικής και ίσως ιρανικής και κουρδικής γλώσσας, αν είναι εξειδίκευση) όσον αφορά το ενδιαφέρον μου λοιπόν αυτό προκύπτει από 1) την πεποίθησή μου (που συμφωνεί με την άποψη των πεκακάδων) ότι ο 3 παγκόσμιος πόλεμος αν δεν έχει ξεκινήσει ήδη θα ξεκινήσει σε αυτή την περιοχή, γιατί είναι ιδανική για μια εξ'αποστάσεως σύγκρουση των μεγάλων αυτοκρατορικών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων αλλά και όλων των ιδεολολογικο-πολιτικά εννοούμενων συντελεστών της μελλοντικής κοσμο-ιστορικής σύγκρουσης 2) προκύπτει από την αυτοθεώρησή μου ως υποκείμενου με ταυτότητα ως έλληνα, αλλά΄και μεσανατολίτη, μεσοποτάμιου, ανατολικομεσόγειου ανθρώπου, περισσότερο από ὀτι "ευτρωπαίου" 3) προκύπτει από το θεωρούμενο γεγονός (απο εμένα) ότι αυτή η ευρύτερη περιοχή θα είναι το κέντρο μιας νέας πνευματικής επανάστασης 4) προκύπτει από το γεγονός ότι αυτή η "περιοχή" αδικήθηκε ως δυνητικό κέντρο του παγκόσμιου Λόγου ενώ ήταν το πραγματικό του κέντρο, και όχι η "Κιμμερία" που λέει ο Ελυτης 5) απλα ζούμε εδώ, αν και το ξεχνάμε.
    Τον Παπαντώνη μη το παρεξηγείς τόσο, είναι καλό παιδί αν και του αρέσει τόσο η σύγκρουση που μερικές φορές ξεχνιέται. Πάντως λέει πράγματα που άλλοι τα λένε πίσω από την πλάτη σου (οχι εσού)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προσθέτω την "ανάλυση" που διάβασα εντυπωσιασμένος από τον τροτσκιστικό "Παραναγνώστη" για το Ουκρανικό, που είναι Πολωνική (χμμ) ανάλυσις ΑΝΩ ΠΟΤΑΜΩΝ. Έχει φοβερή πλάκα, αν και προκαλεί τόσο που θα ήθελα κάποιον πιό τρελό από εμένανε να τους απαντήσεις επιτέλους και να μου εξηγήσει τι είναι τελικά αυτό το ΜΠΟΡΝΤΕΛΟ που λέγεται Ανταρσύα που μπορεί να έχει τόσο πολλές οπτικές γωνίες υιοθετήσει και έχουν οι σύντροφοι το ΘΡΑΣΟΣ να κάνουν και κριτική στον "εθνικισμό" ημών (δεν λέω για τον Κυπραίο φίλο που δέχτηκε το "α γαμήσου εσύ και ο γρύλος σου" του Παπαντώνη και τα αντισοβιετικά του..Εδώ μιλάμε για πολύ ακραίες τροτσκιστικές καταστάσεις:
      http://paranagnostis.blogspot.gr/2015/06/blog-post.html

      Διαγραφή

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..