Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2015

Το "μετά" της ευρωδραχμής ή του δραχμοευρώ..


Το θέμα "νόμισμα", όπως έχει ήδη αναλύσει ο φίλος Δημήτρης στην δημοσίευσή του που αναδημοσιεύσαμε, έχει αρχίσει να σαπίζει.
Οι συνθήκες απαιτούν συγκεκριμένη δόμηση μιάς εναλλακτικής νομισματικής πολιτικής ("νέα δραχμή") στα πλαίσια μιας ευρύτερης στρατηγικής ενίσχυσης της εθνικής αυτονομίας, είτε αναφερόμαστε σε ένα σχέδιο υπέρβασης του καπιταλισμού και της παγκοσμιοποίησης (το μάξιμουμ πρόγραμμα) είτε αναφερόμαστε σε ένα σχέδιο εντός του γενικού πλαισίου της καπιταλιστικής ανάπτυξης (μίνιμουμ πρόγραμμα), που έχει όμως και αυτό πολλές εναλλακτικές δυνατότητες μαξιμαρίσματος ή μινιμαρίσματος. 
Στην τελευταία περίπτωση πάντως ακόμα και η πιο μίνιμουμ εκδοχή εξόδου από την ευρωζώνη προϋποθέτει μια νέα δομή του τραπεζικού συστήματος και της κεντρικής οικονομικής πολιτικής που δεν μπορεί να έχει ομαλή σχέση με την παγκοσμιοποιητική δομή αφού θα προϋποθέτει ένα είδος ανασύστασης του "εθνικού κεφαλαίου" που με την σειρά του δεν μπορεί να στερεωθεί χωρίς ισχυρό δημόσιο-κρατικό τομέα. 
Αυτό σημαίνει κάποιον "κρατικό καπιταλισμό", αν και όχι απαραίτητα με την έννοια που προσεγγίζει τις (συγκεντρωτικές) μεθόδους τού κρατικο-σοσιαλιστικού σοβιετικού μοντέλου.
Είναι πέρα από προφανές πως όλο αυτό το πλαίσιο δεν μπορεί να είναι μιά εκδρομή των ελαφρών (και αλαφρόμυαλων) λαφαζανικών μαρξοειδών ταξιαρχιών ούτε των αριστεριστών φαντασιόπληκτων συνοδοιπόρων τους, ενώ είναι πέραν του απόλυτα προφανούς ότι η μοναδική εργαλειοποιητική δύναμη που θα μπορούσε ίσως να στηρίξει αυτές τις ελαφρές (αλαφρόμυαλες) ταξιαρχίες και τους συνοδοιπόρους τους είναι η αμερικάνικη, και μάλιστα στο επίπεδο των μεσαίων κλιμακίων της, με κάθε τυχοδιωκτικό ενδεχόμενο.
Με αυτή την έννοια και μόνον το πράγμα έχει μπαγιατέψει και αποκτά νόημα μόνο με το ενδεχόμενο της συνολικής συμμετοχής της άρχουσας τάξης (εννοώ και της "ευρωπαϊστικής") στο σχέδιο υπό τις αναγκαστικές συνθήκες της επερχόμενης μάλλον ολοκληρωτικής χρεωκοπίας.
Σε αυτή την περίπτωση, αν τελικά εκεί οδεύουμε, δεν επιβεβαιώνονται οι "ταξικές" Κασσάνδρες του ακραίου αριστερισμού (οι "αντιφά" κρεττίνοι) και του κ.κ.ε ούτε δικαιώνονται οι "δραχμιστές", αλλά απλά εισερχόμεθα σε ένα διεθνοπολιτικό πλαίσιο που απαιτεί άλλες στοχεύσεις, από όλους τους κοινωνικούς και "εθνικούς" συντελεστές. 
Δηλαδή, τι νόημα θα έχει να έχει έρθει ένα είδος εξευτελιστικής μισο-αυτονομίας και "εσύ" να λές πως είναι "εξευτελιστική" ή απλά διαφορετικώς "ταξικο-εκμεταλλευτική"; 
Το μόνο που θα ακούγεται τότε είναι "γιατί δεν το προετοιμάσαμε επαρκώς;" και θα ακούγεται από όλους αν και με διαφορετικό πρόσημο. 
Η πραγματικότητα δεν θα σηκώνει δίκες και ηθικολογίες και καθαροταξικά λογίδρια, εκτός από ένα σύντομο διάστημα που κάποιοι θα υποστούν τις συνέπειες των νομοτελειακά "κακών" χειρισμών τους ("εθνικών", καθαρο-ταξικών κ.λπ).
Ήδη σκεφτόμαστε, όσοι είναι στοιχειωδώς επαρκείς σε σκέψεις, το "μετά" της αλλαγής.
Και αυτό το "μετά" θα είναι σκληρό από άλλες σκοπιές και υπό άλλες νέες και ακατανόητες στους περισσότερους συνθήκες..

Ι.Τζανάκος

5 σχόλια:

  1. Αν έχεις όρεξη για διάβασμα τα παρακάτω (μαζί με τα σχόλια) είναι διαφωτιστικά
    http://www.techiechan.com/?p=273&cpage=1
    http://www.techiechan.com/?p=1051
    http://www.techiechan.com/?p=2463

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση και αρκετά συγκροτημένη σελίδα, όντως. Ας γίνουμε σιγά σιγά πιο συγκεκριμένοι όλοι λοιπόν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλέ μου φίλε, συμφωνώ με τα περισσότερα που γράφεις και κυρίως με το "γιατί δεν το προετοιμάσαμε επαρκώς;". Το ζήτημα όμως είναι βαθύτερο και βρίσκεται αλλού κατά την προσωπική μου εκτίμηση. Δεν βρίσκεται ούτε στις προτάσεις που παραθέτει ο φίλος παραπάνω (προφανώς χρειάζονται και άλλες τεχνο-οικονομικές αναλύσεις) ούτε στη «ποσόστωση» καπιταλο-σοσιαλισμού διότι τα προηγούμενα όλα θα αποσκοπούν σε τι. Στη χώρα δεν έχουμε αυτό το τι. Φίλε μου τα κόμματα δεν εδράζονται

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τα κόμματα δεν εδράζονται σε νομίσματα και τρόπους διαχείρισης αλλά σε μορφωτικά, πνευματικά και πολιτισμικά ρεύματα-κινήματα τα οποία καταλήγουν να παίρνουν πολιτική μορφή. Δεν υπάρχει η πρώτη ύλη δηλαδή στη χώρα μας. Εκεί είναι το πρόβλημα και εκεί χάθηκε ή/και κρίθηκε το παιχνίδι. Στο ότι στην Ελλάδα δεν αναπτύχθηκε τα τελευταία 5-10-15 χρόνια ένα πνευματικό ρεύμα ή κίνημα το οποίο θα έπαιρνε μια πολιτική μορφή. Το ζήτημα είναι η Ελλάδα να μπει στον 21ο αιώνα και αυτοί μιλάνε για να βγεί από το μνημόνιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Συμφωνώ με την διεύρυνση του βλέμματος και προσθέτω το εξής: Καμμία τέτοια διεύρυνση δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την τοποθέτηση ως κεντρικού του θέματος "ελλάδα-δυση-ανατολική μεσόγειος". Νομίζω συμφωνείς πως κάθε άλλη περιοριστική τοποθέτηση είναι καταδικασμένη να καταρρεύσει..

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..