Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 9 Αυγούστου 2015

Αυτοί που δεν επιστρέφουν, αυτοί που επιστρέφουν...


Αποτέλεσμα εικόνας για σφυροδρέπανο





1. Αυτοί που δεν επέστρεψαν..

(Όσοι επιστρέφουν)

"Θα τυλίξουν το χρόνο σε ένα σάβανο,
Με τις θηλειές του
τα αίσχη τελειώνοντας
Με τις αποκαταστάσεις..
Ονομάζοντας αν μη τι άλλο τις ελπίδες των πιστών,
Που τους απέμειναν μόνον ψυχές..
Εμείς, όχι"

[Τι κι αν μια πνοή δεν έπαψε να σμίγει με τη πέτρα..
Τι κι αν η πέτρα έσμιξε ήδη με τον Ουρανό..]

(Όσοι επιστρέφουν)

"Θα τυλίξουν το αίσχος σε μιαν ιδέα,
Με τις αιχμές των ανθρώπων τελειώνοντας και τις υποχωρήσεις..
Ονομάζοντας αν μη τι άλλο τις εχθρότητες των αδελφών
Που τους απέμειναν μόνον θαύματα..
Απ’αυτά που μοιράζουν στους εσπερινούς της Λήθης..
Εκεί που η αλήθεια κάνει το χατήρι της ζωής..
Εμείς, όχι"

"Ανοίγοντας όλα τα στρείδια της άγνοιας,

-Των άλλων, πάντα των άλλων-
Ξεσπλαχνίζουν το μαργαριτάρι της πιθανότητας..
Με τόση βεβαιότητα σίγουρα θα το πετάξουν στις λάσπες,
Από πάνω, τραγουδώντας κι’όλα.."

"Αν νομίζουν πως δεν υπάρχει λάθος, λάθος μεγάλο..

Σαν η κατάρα
Στεγνώσει το μεδούλι της αλήθειας της,
Θα φυτρώσει
Ως μοναδική αλήθεια.."

[ Αναρωτιέμαι αν σημαίνει κάτι το φώς

 Σκουντουφλώντας στις ιστορίες αυτές..
Μα θα συνεχίσω..
Κάποια μορφή θα ψιθυρίσει τη σκιά του..
Όλους αυτούς τους ζώντες θα δικάσει με μια πλημμύρα
Αναιρέσεων..
Αιρέσεων..
Και τότε θα υψωθεί αυτό που όλοι ποθούν
Πέρα απ’το σκοτάδι και το φώς ]

Εδώ τρέπεται η επιθυμία σε πάθος ορισμών

Αυτό το «εδώ» δεν είναι ωστόσο ορισμός..
Παρά αν έχεις την ιδέα του προσήλυτου
Προσαρμοσμένη στην αλήθεια της ελευθερίας..

Δύσκολα τα πράγματα, 
Αν θέλεις να αρχίσεις την επιστροφή στον Οίκο..
Έξω απο τη πόρτα θα αρνηθείς την συμφιλίωση
Που πάντα προσφέρεται στους φέροντες δώρα απ’έξω..
Τότε λέγεται το
«Έξω από’δώ!»
Κι’όχι όταν φεύγεις για πρώτη φορά..

(Θα συνεχίσουν τη κατάρα της αλήθειας..
Το τέλος πριν το τέλος ανασταίνοντας,
Έξω από’δω..
Οι άλλοι ας επιστρέψουν..)



2. Αυτοί που επέστρεψαν..

"Αν ερχόμασταν μετά το τέλος
Θ’αφανίζονταν της κτίσης οι ακτινωτές θυσίες..
Τώρα,
Μια σειρά από φωνές κρούουν τους θρυμματισμούς μας.."

Σε κάλεσαν πίσω
Να προσφέρεις το σώμα σου στο σώμα..
Ο φυτεμένος ήλιος των χωρικών..
Ο κλιμακωτός ανθός της εικασίας,
στο κατώφλι της σκέψης,
Που ανθίζει και γεννοβολά..
Είπαν,
Θα σώσουν τη γραφή της άμμου
Τις πέτρινες αποτυπώσεις της στάχτης..
Με μια πέτρα κρυμμένη στις ακατανόητες παραφράσεις
Των ονείρων..

Ο χρόνος πέρασε της δοκιμής αυτής..
Και αποχαιρέτησαν οι πόλεις της σκόνης
Τους προφήτες τους,
Για πάντα ανερμήνευτες..
Φοβισμένες απ’το αναπόδραστο τέλος..
Αλλά, θα γυρίσουν

Ξανά κίνησαν να επιστρέψουν στον Οίκο
Αν και γνώριζαν καλά το τραγούδι του Κύκνου..
Αν και καλά ήξεραν τα δρομάκια του Κήπου του..
Η ζύμη του λυχναριού τους περίμενε τα βήματα,
Γνώριμες οι σκιές περιστρέφονταν στη στέγη..

Ντυμένοι τα σύμβολα του ταξιδιού
Άνοιξαν τη πόρτα με μιάν αμφιβολία συνηθισμένη,
Σαν τότε που ήθελαν να φύγουν..
Σαν τότε που οι φωτιές αγγίζανε τα μύστικα τους..
Δεν  γνώριζαν τον παραλήπτη, ακόμα..

Δεν αντίκρυσαν ωστόσο κανέναν φόβο
Τον είχαν κατανικήσει όλον αυτό τον καιρό,
Σαν φώτισαν οι νίκες τους τα αχανή-νομίζανε-
Διαστήματα του Κόσμου..
Σαν έπνιξαν μεθοδικά τις ερωτήσεις σε απαντήσεις,


"Αν ερχόμασταν πριν τα βήματά μας  
Θα πλημμύριζαν φωτιές
Και μείς, να περπατήσουμε θέλουμε στη γη"






Ι.Τζανάκος



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..