Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τρίτη, 11 Αυγούστου 2015

Εκδοχές του ιμπεριαλισμού και του σοσιαλ-ιμπεριαλισμού..



Η συγκρότηση της δυτικο-ιμπεριαλιστικής καταστροφικής δύναμης είναι βαθιά αντιδραστική και απάνθρωπη.
Δεν πρόκειται μόνον για τον ιμπεριαλιστικό καπιταλισμό, πρόκειται για τον ιμπεριαλισμό των ευρωπαιο-αμερικάνων βρυκολάκων που είναι καπιταλιστικός ιμπεριαλισμός αλλά έχει βαθιές ρίζες στην φρικαλέα ιστορία του δυτικού κόσμου πριν ακόμα την ανάδυσή του ως ειδικής μορφής του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και ισχύος, αλλά ακόμα και πριν την ανάδυση του ίδιου του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και ισχύος στην Δύση.
Η επιστημονική, φιλοσοφική, πολιτειολογική και "λογοτεχνική" σκέψη (η αφήγηση εαυτού) εντός του δυτικού κόσμου ως έκφραση της ισχύος της Δύσης και του δυτικού ιμπεριαλιστικού κόσμου αλλά και ως εσωτερικευμένο αποτύπωμα της ουσιώδους απανθρωπιάς του έχει αλλοτριώσει θεμελιακές πηγές του στοχασμού και της ανθρώπινης βίωσης πλέον σε όλο τον κόσμο.
Η ιμπεριαλιστική καταστροφή των πηγών της ζωής, της βίωσής της στην ανθρώπινη εργασία, έχει τις ρίζες τις στην υπερεπεκτατική ανάδυση των πρωτο-αστικών και έπειτα πρωτο-καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής και ισχύος μέσα στην Δύση σε απόλυτη συνάφεια πάντα και πάντοτε όμως με την καταστροφή-δουλοποίηση των εκμεταλλευόμενων περιφερειών και αποικιών της.
Με αυτή την έννοια είναι ανάγκη πάντα να σχετικοποιούμε πάντα την διαφορά του προ-ιμπεριαλιστικού (αποικιοκρατικού) με τον ιμπεριαλιστικό καπιταλισμό, καθιστώντας (νοητικά-νοηματικά) την διαφορά τού αποικιοκρατικού με τον ιμπεριαλιστικό καπιταλισμό "υπόθεση" που αφορά την εσωτερική ("δομική") αρχιτεκτονική της δυτικο-ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας σε συνάφεια με τις αντικειμενικές τεχνικο-παραγωγικές και τεχνικο-κοινωνικές δυναμικές μετάβασης προς τον επαναστικό σοσιαλισμό ("κοινωνικοποίηση των παραγωγικών δυνάμεων" και κρατικο-καπιταλιστική/κρατικο-μονοπωλιακή δομή) που παρουσιάζονται από τον ίδιο τον καπιταλισμό σε αυτή την φάση.  
Ο ιμπεριαλιστικός καπιταλισμός είναι στο τεχνικο-παραγωγικό και τεχνικο-κοινωνικό αντικειμενικό επίπεδο αυτό που λέμε μονοπωλιακός καπιταλισμός των πολυεθνικών της Δύσης και περιέχει ως "αυτό" μιαν αντικειμενική τάση προς την σοσιαλιστική κοινωνία. Όμως..
Οι ίδιες αυτές οι δυναμικές έχουν ωστόσο και αυτές σχετικοποιηθεί ως προς την αντικειμενικότητά τους στην κατεύθυνση της σοσιαλιστικής ρήξης και σημαίνουν και ακριβώς το αντίθετο, αφού η ιμπεριαλιστική συγκεντροποίηση, κοινωνικοποίηση, μονοπωλοποίηση και υπερεθνικοποίηση των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής και ισχύος εκτός από αντικειμενικές τάσεις περιέχουσες τον σοσιαλισμό είναι ταυτόχρονα και με την ίδια ισχύη αντικειμενικές τάσεις καταστρέφουσες κάθε ίχνος ενός υλικού και πραγματοποιημένου σοσιαλισμού.  
Ο μονοπωλιακός καπιταλισμός του (δυτικο-)ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού εκτός από μεταβατική "οικονομική" εποχή και δομή τού καπιταλισμού εν γένει με "κατεύθυνση" προς τον σοσιαλισμό είναι ταυτόχρονα και η αντιδραστική ανάσχεσή του στην πράξη.
Γι'αυτό όταν οι θετικιστές, συστημιστές, βιομηχανιστές-εργατιστές ακόμα και οι χρουστσωφικο-μπρεζνιεφικοί ρεβιζιονιστές ενδύονται την υποτιθέμενη λενινιστική ή σταλινική (ακόμα και ψευδομαοϊκή) προβιά τους και πιθηκίζουν τον λενινιστικό ή σταλινικό Λόγο ξεχνάνε να αποταυτίσουν (χωρίς να διαχωρίσουν) τον επαναστατικό σοσιαλισμό από την "κοινωνικοποίηση" και τον "εργατικό έλεγχο" και την "εργατική εξουσία" ταυτιζόμενοι τελικά στα βαθιά θεμέλια με όλα τα σοσιαλδημοκρατικά, τροτσκιστικά, αναρχοαυτόνομα και εν τέλει σοσιαλ-ιμπεριαλιστικά πολιτικά και θεωρητικά ρεύματα.
Η εσωτερική -στην ιμπεριαλιστική ή μικρο-ιμπεριαλιστική χώρα- αριστερή ρητορική για κοινωνικοποίηση, εργατικό έλεγχο και εξουσία επί των αντικειμενικών θεμελίων του μονοπωλιακού ή "οργανωμένου" ή "ολοκληρωτικού" καπιταλισμού μπορεί να λαμβάνει πολλές "αλληλομισούμενες" εκδοχές και να περιέχεται σε πολιτικές και πολιτικοστρατιωτικές εκδοχές που είναι και φαίνονται διαφορετικές αλλά η κοινή ταξική ουσία παραμένει και είναι ο σοσιαλ-ιμπεριαλιστικός και θετικιστικός ή "διαλεκτικός" εργατισμός, δηλαδή η βαθιά ιδεολογία της δυτικής σοσιαλδημοκρατίας και εν γένει του σοσιαλ-ιμπεριαλισμού (αναρχο-ιμπεριαλισμού, αυτονομο-ιμπεριαλισμού, τροτσκιστο-ιμπεριαλισμού κ.λπ). 
Στην ρίζα της δολίως και χαφιεδοειδώς υπερτονισμένης "κατοχυρωμένης αντικειμενικά επαναστατικότητας" της "παγκόσμιας" ή μητροπολιτικής εργατικής τάξης ή του μητροπολιτικού προλεταριάτου (ακόμα και ως "μη τάξης" τάχα μου τάχα μου), που δεν έχει καμμία σχέση με την πραγματικότητα της ιμπεριαλιστικής ενσωμάτωσης και της αλλοτρίωσης των εργαζόμενων μαζών στο μητροπολιτικό σύστημα σκέψης και "αντι-σκέψης" (άσχετα αν είναι ντόπιοι ή μετανάστες ή ακόμα και προλετάριοι στις κυριαρχούμενες χώρες), υπάρχει η ιμπεριαλιστική και δυτικιστική ρίζα με τις βαθιές αναγωγές της στην ιστορική δόμηση της κυριαρχίας τής ιμπεριαλιστικής Δύσης αλλά τελικά και στην ιστορική δόμηση της εξωτερικής και εσωτερικευμένης κυριαρχίας στους περιφερειακούς αποικιοκρατούμενους (κυριαρχούμενους) λαούς.
Παράπλευρο αλλά όχι ασήμαντο αποτέλεσμα αυτής της υποταγής είναι η έλλειψη συγκεκριμένης (δίπλευρης) και διαλεκτικής πολεμικής δράσης απέναντι στον δυτικοφασισμό και τον "ισλαμο"φασισμό.
Αλλά γι'αυτό θα συνεχίσουμε μετά.. 




Ι.Τζανάκος   

1 σχόλιο:

  1. Ο εργατισμός δεν είναι ευθύνη των βιομηχανικών εργατών, ούτε η κριτική σε αυτόν αμφισβητεί απαραίτητα την "αντικειμενική" πρωτοπορία της εργατικής τάξης. Κατά τα άλλα, σε κάποια πράγματα παραμένω σταθερός..

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..