Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Σάββατο, 15 Αυγούστου 2015

Ερωτήσεις-διαπιστώσεις πάνω σε άρθρο του Θ.Μαριόλη






Με βάση αυτά που λέει ο Θ.Μαριόλης στο πολύ ενδιαφέρον άρθρο που δημοσιεύουν οι Ταξικές Μηχανές, αν κατάλαβα καλά μέσα από τις πυκνές μαθηματικο-οικονομικές θεμελιώσεις τού επιχειρήματός του και όσο κατάλαβα το ευρύτερο διαλεκτικό του σχήμα, δεν υπάρχει περίπτωση να υπάρξει κάποια μορφή σταθερής ανάπτυξης (είτε καπιταλιστικής είτε βέβαια σοσιαλιστικής ή με σοσιαλιστική κατεύθυνση) χωρίς έξοδο από την ευρωζώνη και από ό,τι κατάλαβα έξοδο από την ευρωπαϊκή ένωση. 
Και αυτό το κατάλαβα (αν το κατάλαβα καλά) από το γεγονός πως θεωρεί πως ακόμα και όταν ολοκληρωθεί και ο τελευταίος Λόγος που κάνει αναγκαία την ευθυγράμμιση της "μισθολογικής κατάστασης" στον ("χαμηλότερης παραγωγικότητας") Νότο σε χαμηλότερα επίπεδα αντίστοιχα με την επιβαλόμενη από τον διεθνή καπιταλιστικό καταμερισμό-ανταγωνισμό ευρω-αρχιτεκτονική, ακόμα και τότε δεν θα μπορέσουν να επιβιώσουν ούτε οι σχετικά υψηλής τεχνικής και οργανικής σύνθεσης (ανταγωνιστικές) εγχώριες επιχειρήσεις που θα μπορούσαν να παράγουν διεθνώς εμπορεύσιμα αγαθά (με τους όρους της ευρωπαϊκής ένωσης στον ανταγωνισμό της με τους άλλους πόλους-θηρία του παγκόσμιου εμπορικού ανταγωνισμού).
Πίσω από την (υποτιθέμενη) ψυχρότητα της ανάλυσης του Θ.Μαριόλη διαβλέπω με τις ελάχιστες οικονομολογικές γνώσεις μου την εικόνα (και σε όλο τον "Νότο") μιας καθημαγμένης εθνικής (καπιταλιστικής) οικονομίας που στερούμενη των εθνικών κρατικών δυνατοτήτων οικονομικής πολιτικής, ακριβώς σε αυτά τα νέα πλαίσια παγκόσμιου αστικού ανταγωνισμού και οικονομικής οργάνωσης (μέλλει να κάνει ο Μαριόλης, αν δεν το έχει κάνει ήδη, κατανοητό αυτό πως θα γίνονταν μια άλλη εθνική κρατική πολιτική) αδυνατεί να γίνει όσο παραμένει μέσα στην αρχιτεκτονική της ευρωζώνης το "έδαφος" μιας οποιασδήποτε, ας πούμε ομαλής, και ας με συγχωρέσει, εσωτερικής ανάπτυξης για να μην πω ούτε καν ανάπτυξης, αλλά ότι κιόλας έχουμε και θα έχουμε διαρκή καταστροφή και συνεχή συρρίκνωση-εξαφάνιση των σημαντικότερων, πάλι ας με συγχωρέσει, τομέων της οικονομικής δραστηριότητας.
Αυτή η εικόνα αν είναι ορθή, και αν είναι η πολύ γενική εικόνα της Μαριολικής εικόνας της κατάστασης, εφόσον την έκανα λίγο δική μου και δεν ξέρω αν χρήζει ως δική μου διορθώσεως, μας οδηγεί με τον γνωστό υποτίθεται ψυχρό, ψύχραιμο τρόπο του Μαριόλη, που γενικά αποφεύγει τις εξπρεσιονιστικές περιγραφές (κακώς κατά την γνώμη μου), σε έναν εφιαλτικό αποικιοκρατούμενο "τοπικό" κόσμο που είναι υποχρεωμένος αν θέλει να ξεφύγει της μοίρας του (ακόμα και στο "μισθολογικό" επίπεδο) να οργανώσει έξοδο από την ευρωζώνη και την ευρωένωση "πάση θυσία", όπως λένε οι "Μένουμε Ευρώπη" προπαγανδιστές.
Θα έλεγα επιπλέον, και σε αυτό θα ήθελα να τοποθετηθεί ο Μαριόλης, πως ίσως για πρώτη φορά στην "ελληνική"  πολιτική και πολιτικο-οικονομική ιστορία παρουσιάζεται τέτοιου βαθμού δυνατότητα "αποικιοποίησης" της χώρας, ή για να είμαι πιο ακριβής καταστροφής της στην οικονομική της "ρίζα" (δεν ξέρω αν υπάρχει αποικιοποίηση με την κλασική έννοια). 
Αυτό που αποκομίζω είναι την εικόνα μιας οικονομικής καταστροφής της εθνικής παραγωγής που θα είναι πρωτοφανής ιστορικά, εφόσον ακόμα και τις περιόδους που ας πούμε το ντόπιο κεφάλαιο ηγεμονεύονταν ή περιορίζονταν από τους ξένους (δυτικούς) ανταγωνιστές και επικυρίαρχους δεν υπήρχε θέμα τέτοιας έκτασης εξαφάνισης.
Τι σημαίνει πολιτικά όλο αυτό;
Ο Μαριόλης πρέπει να αφήσει λίγο τον Ολύμπιο επιστημονικό του Θρόνο, τον οποίο δικαίως κατέχει, και να μας τα πει τα πράγματα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο (προγραμματικό, ιδεολογικό κ.λπ) και να μην αφήνει τον κάθε τυχαίο Καραμπελιά π.χ να κατέχει τον χώρο της εθνικο-ανεξαρτησιακής ιδεολογίας με αρλούμπες τις οποίες ο Λόγος του Μαριόλη και του κάθε Μαριόλη αφήνει με δίκαια περιφρόνηση αλλά αφήνει στο αρλουμπο-απυρόβλητο..





Ι.Τζανάκος

5 σχόλια:

  1. Ένα μικρό δείγμα εξπρεσιονιστικής έκφρασης του Μαριόλη, εξεφρασμένη από τον μάλλον μη Ολύμπιο Θρόνο της Οικονομικής Επιτροπής του πολιτικού κόμματος "Σχέδιο Β" στο προγραμματικού χαρακτήρα κείμενο με τίτλο (Δι-) Έξοδος: "Οι εξελίξεις των τελευταίων ετών αλλά και οι πιο πρόσφατες δείχνουν ότι, μέσα σε περίπου μία δεκαετία από την εισαγωγή του ευρώ, το Ευρωπαϊκό Σύστημα ενέχει ένα νέο σημείο διακλάδωσης. Αυτό είναι είτε η Δημοσιονομική-Πολιτική Ενοποίηση (με ενδιάμεσο σταθμό τη λεγόμενη Τραπεζική Ενοποίηση) είτε η διάσπαση της ΖΕ. Στην πρώτη περίπτωση θα μεσολαβήσουν – εκτιμούμε – πολλές δεκαετίες μέχρι η ευρωπαϊκή εργατική τάξη να πετύχει κάτι που θα βελτιώσει τους όρους της ζωής της, ενώ στο μεταξύ οι χώρες του Νότου αλλά και ορισμένες περιφέρειες διαφόρων χωρών (για την ακρίβεια, αυτές οι περιφέρεις που υστερούν σε παραγωγικότητα εργασίας και κεφαλαίου) θα μετατραπούν σε έρημη γη (με ορισμένες οάσεις κερδοφορίας).

    Ορισμένοι ελπίζουν στην ή αναζητούν την «μαγική φόρμουλα» επίλυσης της λεγόμενης ελληνικής κρίσης. Αυτή η φόρμουλα δεν πρόκειται να βρεθεί, διότι δεν υπάρχει, όπως δεν υπάρχει και το αεικίνητο στη Φυσική. Υπάρχει μία φόρμουλα, η οποία δεν μπορεί, όμως, να χαρακτηριστεί «μαγική»: Ο οργανικός σχεδιασμός-συντονισμός-κινητοποίηση του συνόλου των εργασιακών δυνάμεων του λαού από τον ίδιο τον λαό, με αρχική κατεύθυνση τη διαμόρφωση του δικού του παραγωγικού-καταναλωτικού-οικολογικού προτύπου και απώτερη τη δημιουργία μίας διεθνούς συνεργασίας νέου τύπου, μίας συνεργασίας με στόχο όχι τη μεγιστοποίηση των κερδών ανά μονάδα προκαταβεβλημένου κεφαλαίου αλλά της κοινωνικής ευημερίας. Αυτός είναι και ο μοναδικός τρόπος με τον οποίο το «Σχέδιο Β» αντιλαμβάνεται τον εαυτό του.

    Σε κάποια «απότομη στροφή» της δεκαετίας του 1960 ελέχθη ότι: «Οι μάζες ψάχνουν τη ρωγμή μέσα από την οποία θα εισέλθουν στην Ιστορία». Σήμερα, η Κύπρος αποτέλεσε τη ρωγμή μέσα από την οποία εκατομμύρια άνθρωποι κατανόησαν, σε απειροελάχιστο κλάσμα του χρόνου, το «Τι Είναι και τι Θέλει» της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ναι, είναι αλήθεια: Τώρα, ο Νότιος άνεμος θα μπορούσε να γίνει πιο δυνατός από τον Βόρειο." "

    http://www.sxedio-b.gr/index.php/thesis/item/230-dieksodos

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ ωραία. Νομίζω πως είναι σαφέστερη η εικόνα τώρα. Δεν έχω παρακολουθήσει τις πολιτικές παρεμβάσεις του Μαριόλη, και γι΄αυτό δεν είχα μια τόσο σαφή εικόνα. Παρακολουθώ περισσότερο τις θεωρητικές παρεμβάσεις του που όσο τις καταλαβαίνω και τις "οσμίζομαι" (μιας και δεν έχω σχέση με τα οικονομικά) μου δίνουν την εντύπωση (λογική εντύπωση) οτι είναι καταλυτικές, εδραίες, μερικές φορές σε κεραυνοβολούν με την διαύγειά τους. Γιατί ο ριζοσπαστικός επιστημονικός Λόγος ακόμα κι όταν είναι πυκνός και πολύπλοκος σπάει κόκκαλα, που λέει και ο λαός. Ίσως γι'αυτό μίλησα και για Ολύμπιο Θρόνο, αφού εμείς οι κάπως γήινοι θνητοί του ημοερομισθίου χρειαζόμαστε τέτοια κεραυνοβολήματα, αν και δεν παύουν να είναι κεραυνοβολήματα..Ακόμα και οι επιμέρους διατυπώσεις για το είδος του λαϊκού κοινωνικού σχεδιασμού με ικανοποιούν πλήρως..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ίσως θα έπρεπε να συλλέξει τις κοινωνικο-πολιτικές παρεμβάσεις του και να τις εκδόσει ξεχωριστά με μια επεξεργασία...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όλα τα κείμενά του που απευθύνονται σε ευρύτερο κοινό βρίσκονται στην ιστοσελίδα του εδώ: http://www.theo-mariolis.gr/site/index.php/2011-09-07-18-17-23/2011-09-07-12-04-52

      Κάποια από αυτά μπορούν να χαρακτηρισθούν και ως κοινωνικο-πολιτικές παρεμβάσεις, αλλά και αυτά που δεν είναι τέτοια προσφέρουν στον καθένα, μέσω της διαύγειας τους (όπως σωστά παρατηρείς), την δυνατότητα να βγάλει τα συμπεράσματά του και να τοποθετηθεί κοινωνικό-πολιτικά ανάλογα, βεβαίως, με τα ταξικά του συμφέροντα.

      Διαγραφή
  4. Επ'ευκαιρία θα λινκάρω την σελίδα. Χρειαζόμαστε διαύγεια διαύγεια, γιατί η σκληρή αιχμή και η κοφτερή της ταξικής λαϊκής πάλης μόνο με την επιστημονική-διαλεκτική διαύγεια δημιουργείται. Η κατάσταση έχει σοβαρέψει εξαλλου, τελειώσαν τα αστεία..

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..