Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 23 Αυγούστου 2015

Αθανάσιος Δρατζίδης-Maurizio Blondet / ετερογενείς δυστοπίες υψηλής έντασης..

Σχόλιο
Ιωάννης Τζανάκος


Αναδημοσιεύω δύο άρθρα διαφορετικής θεματολογίας και αντιθετικών κοσμοθεάσεων, τα οποία έχουν γραφτεί από δύο εντελώς διαφορετικούς ανθρώπους. 
Από την μιά πλευρά έχουμε την ανάλυση-εικόνα ενός νεο-ελευθεριακού στοχαστή και από την άλλη την ανάλυση-εικόνα ενός νεο-φασίστα στοχαστή. Ωστόσο πέρα από την κραυγαλέα διαφορά υπάρχει ένας δυστοπικός εικονισμός της ύστερης δυτικής-ιμπεριαλιστικής κοινωνίας και των "προοπτικών" της και μια διεισδυτικότητα ματιάς. Γροθιές στο στομάχι. 
Ίσως από την πλευρά του νεο-ελευθεριακού φίλου/εχθροφίλου να υπάρξει παρεξήγηση της πράξης συμπαράθεσης αυτών των δύο κειμένων, αλλά θα του έλεγα να μην βιαστεί να υποπτευθεί κάτι. 
Έτσι κι αλλιώς θεωρώ πως οι πραγματικά ακραίοι στοχαστές, πέρα από την ξεχωριστή τους στρατηγική θέση που τους διαχωρίζει θεμελιακά έχουν περισσότερο ενδιαφέρον και ζουμί από όλους μαζί τους Χάμπερμας και άλλα κακόμοιρα πράγματα. 
Θα δομήσω μια απάντηση σε όλα αυτά, ή μάλλον επ'αφορμή αυτών των δύο άρθρων σε μια επόμενη δημοσίευσή μου..δυστοπικότερης ματιάς..





για το μέλλον των προσφύγων στις ευρωπαϊκές (ανεπτυγμένες καπιταλιστικές) κοινωνίες -

http://www.badarts.gr/2015/08/%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CF%8D%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B1-%CE%B4%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC-%CE%AC%CE%BD%CE%B5/#more-14559

Αθανάσιος Δρατζίδης

για το μέλλον των προσφύγων στις ευρωπαϊκές (ανεπτυγμένες καπιταλιστικές) κοινωνίες

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα
ΘΑ αρχίσω να ξεδιπλώνω το νήμα των σκέψεων μου με την διατύπωση καινοφανών ερωτημάτων:
ΓΙΑ πόσα ακόμα χρόνια οι πρόσφυγες θα κατευθύνονται προς τις ευρωπαϊκές ανεπτυγμένες καπιταλιστικές κοινωνίες; Θα αυξηθεί ο αριθμός τους ή θα μειωθεί; Θα σταματήσουν και πότε οι ευρωπαϊκές ανεπτυγμένες καπιταλιστικές κοινωνίες να δέχονται πρόσφυγες; Πώς, πού θα τους σταματήσουν; Τί θα γίνουν όσοι δεν μπορέσουν να περάσουν τα τείχη του ευρωπαϊκού φρουρίου; (Το γερό κάστρο μας είναι ο Θεός μας, Λούθηρος, παροιμιώδης φράση των  φεουδαρχών της Βαυαρίας).  Θα ενισχυθούν τα τείχη αυτού του φρουρίου και πώς; Ποια είναι η θέση των προσφύγων σε αυτές τις κοινωνίες, πώς εντάσσονται; Ποιο είναι το μέλλον των ήδη ενταγμένων;  Μπορούμε να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο ότι θα εκδιωχθούν ή θα εξοντωθούν;  Αν γίνει, πότε και γιατί θα γίνει η εκδίωξη και η εξόντωση; Οι ήδη εγκατεστημένοι πρόσφυγες θα είναι τα αυριανά θύματα της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς; Θα είναι τα μόνα θύματα ή θα υπάρξουν και άλλα – ποια;
ΘΑ επιχειρήσουμε να απαντήσουμε σε όλα αυτά τα ερωτήματα, φίλες και φίλοι, αφού πρώτα φέρω στο προσκήνιο της συζήτησης και της σκέψης ένα επίσης καινοφανές ζήτημα, μια υπόθεση εργασίας. Μπορεί ο Νεύτων (που βρήκε τον Θεό στους νόμους του, που θεμελίωσε τη μηχανική σε παντελώς μεταφυσικά θεμέλια)   να έλεγε ότι hypotheses non fingo (δεν επινοώ υποθέσεις), εμείς όμως θα επινοήσουμε μία, μόνο που δεν θα ζήσουμε να την δούμε να πραγματοποιείται – ή μήπως ζήσουμε; Να ποια είναι η υπόθεση: η διαρκούσα πολλούς αιώνες διαδικασία της εγκατάλειψης της γης, της μείωσης των παραγωγών της τροφής, της εξαφάνισης των χωριών και της γιγάντωσης των πόλεων κάποια μέρα θα λήξει και θα αρχίσει μια αντίστροφη διαδικασία – αυτή της εγκατάλειψης των πόλεων. Εξετάζω το ζήτημα των προσφύγων υπό το πρίσμα αυτής της μελλοντικής εξέλιξης, την οποία θεωρώ, και θα το δείξω, νομοτελειακή. Δεν μπορώ ασφαλώς να γνωρίζω πότε θα εκκινήσει αλλά πληθώρα ενδείξεων μας επιτρέπει να εικάσουμε βάσιμα ότι μπορεί να συμβεί και κατά τη διάρκεια της ζωής μας, εάν βέβαια ζήσουμε άλλα είκοσι χρονάκια, μπορεί και τριάντα, θα ήθελα σαράντα, δεν θα με χαλούσαν και τα πενήντα, αρκεί να περπατούσα κι ας μην γαμούσα.
ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ των καπιταλιστικών τερατουπόλεων! Όχι, φίλες και φίλοι, εγκατάλειψη, αργή στην αρχή, εσπευσμένη στη συνέχεια,  όλων των χωρών του Βορρά, σε Ευρώπη και Αμερική, από όλους τους κατοίκους, πλούσιους και φτωχούς, δούλους και ελεύθερους! Εάν γελάτε, χαίρομαι.  Αυτό που ζούμε σήμερα, θα του δούμε αύριο αντεστραμμένο και σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα: πλήθη να εγκαταλείπουν τον Βορρά και να προσπαθούν να εγκατασταθούν νοτιότερα. Στον δε νότο, να εγκαταλείπουν τις πόλεις και να καταφεύγουν στην ύπαιθρο. Εάν δεν επιβιώσουν εκεί, εκεί θα πεθάνουν.
ΟΙ ανεπτυγμένες καπιταλιστικές  κοινωνίες του Βορρά θα αντιμετωπίσουν ανεπίλυτα προβλήματα εξ αιτίας του συνδυασμού της κλιματικής αλλαγής και της αδυναμίας εξασφάλισης τροφής, ενέργειας και πρώτων υλών. Η κλιματική αλλαγή θα επηρεάσει αρνητικά την παραγωγή τροφής με αποτέλεσμα τα διαθέσιμα αποθέματα να μειώνονται χρόνο με το χρόνο. Τη μείωση αυτή θα τη δούμε στο άμεσο προσεχές μέλλον, σε πέντε με δέκα χρόνια, το πολύ. Το άμεσο αποτέλεσμα θα είναι η εξάπλωση της πείνας, από τη στιγμή μάλιστα που πολλά ισχυρά κοινωνικά στρώματα αυτών των χωρών δεν θα δεχτούν κατά κανένα τρόπο τον περιορισμό, χάριν της δικαιοσύνης και της κοινωνικής ειρήνης, των διατροφικών προνομίων τους. Διαθέτουμε μια πολύ ασφαλή ένδειξη αυτής της εξέλιξης: την άνοδο των ακροδεξιών κομμάτων σε όλες τις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Μέσα σε δέκα το πολύ χρόνια, τα ακροδεξιά κινήματα και κόμματα θα είναι πλειοψηφικά.
Ο αρνητικός συνδυασμός κλιματικής αλλαγής και μείωσης της παραγόμενης τροφής, της μείωσης των αποθεμάτων τροφής, θα επιταθεί από τοπικούς πολέμους και εξεγέρσεις που αφενός θα σταματήσουν, μερικώς ή ολικώς, την μεταφορά ενέργειας και πρώτων υλών και αφετέρου  θα προκαλέσουν νέα πλήθη προσφύγων. Με ανεπαρκείς ποσότητες τροφής, με πολικούς χειμώνες, με ανεπάρκεια ενέργεια και πρώτων υλών, οι κοινωνίες του Βορρά θα εισέλθουν στη επίγεια Κόλαση της πείνας, της εξαθλίωσης, των εμφύλιων εξοντωτικών σπαραγμών, της μαζικής δίωξης των ανεπιθύμητων Υποτελών, ελεύθερων και δούλων μέχρι που να αναγκαστούν, σε βάθος χρόνου, να εγκαταλείψουν όλοι αυτές της χώρες πριν πεθάνουν από την πείνα και το κρύο, πριν τους φάει η βρώμα και η ανημπόρια εξ αιτίας της έλλειψης παντός είδους δούλων, ειδικά των οικιακών και δημόσιων. Δεν αποκλείεται ασφαλώς και το ενδεχόμενο μια περιόδου στρατωνισμού και ενσταυλισμού των κοινωνιών – δελτία τροφής, ηλεκτρικό ρεύμα εκ περιτροπής, αδιανόητη καταστολή και πειθάρχηση. Κοινωνίες του ελέγχου σε ύψιστο και έσχατο βαθμό! Όσο για την κοινοβουλευτική δημοκρατία θα είναι μια ανάμνηση από τα παλιά,
ΤΑ πλήθη των προσφύγων εγκαθίστανται στις κοινωνίες του Βορρά προσδοκώντας μια καλύτερη ζωή αλλά δεν γνωρίζουν τι τους περιμένει. Οι Κύριοι όμως και οι υπηρέτες Τους αλλά και η πλειονότητα των Υποτελών γνωρίζουν πολύ καλά. Επιβεβαιώνεται από την άνοδο των ακροδεξιών κομμάτων. Μιας και ο αριθμός των προσφύγων θα αυξάνει διαρκώς – σκεφτείτε την Ινδία και την Κίνα, την Αφρική, την Λατινική Αμερική! – πολύ σύντομα οι κοινωνίες του Βορρά θα σταματήσουν να δέχονται άλλους πρόσφυγες. Δεν έχουμε δει τίποτα ακόμα, ως προς τον αριθμό των προσφύγων! Πολύ σύντομα, τα πλήθη των προσφύγων θα εγκλωβίζονται στις χώρες από τις οποίες περνάνε για να κατευθυνθούν προς τον Βορρά:  Ελλάδα, Ιταλία και Ισπανία. Οι χώρες αυτές θα γίνουν στην αρχή τεράστια στρατόπεδα και στη συνέχεια τόποι ανηλεούς σφαγής από τους στρατούς του ευρωπαϊκών Κρατών που θα συνδράμουν ή θα αναλάβουν πλήρως την εκκαθάριση, την εξαφάνιση των προσφύγων.
ΕΝΑ πανύψηλο, αόρατο και αδιαπέραστο τείχος θα εγερθεί στα νότια θαλάσσια σύνορα της Ευρώπης με την Ασία και την Αφρική. Ο Τράμπ, υποψήφιος πρόεδρος των Ρεμπουμπλικάνων, υπόσχεται, και θα υλοποιήσει εάν εκλεγεί, την ανέγερση ενός τείχους κατά μήκος όλων των συνόρων του Μεξικού με τις Ηνωμένες Πολιτείες! Μετά το Σινικό Τείχος, το Αμερικάνικο. Δεν αποκλείω το ενδεχόμενο στην παρεμπόδιση ή και την εξόντωση των προσφύγων να συμμετέχουν και οι ίδιοι οι κάτοικοι, όταν ο αριθμός των προσφύγων αυξηθεί κατά πολύ αύριο, μεθαύριο. Μπορεί τώρα να συμπαραστέκονται αλλά η συμπεριφορά του ανθρώπου αλλάζει πολύ γρήγορα, ας μην το ξεχνάμε.
ΌΛΑ αυτά θα δούμε και θα ζήσουμε, φίλες και φίλοι. Ας υποδεχτούμε τον παροξυσμό του παραλογισμού της Κυριαρχίας: καλώς ήλθατε στη Φρίκη του 21ου και 22ου αιώνα! Το πως γίνεται εν μέσω τόσο τεράστιου κοινωνικού πλούτου να υπάρχει τόση ένδεια και εξαθλίωση μόνο ένας το γνωρίζει, ο Θεός. Ο Κύριος ημών.






Αναδημοσίευση από το (καρακαραδεξιό, για να μη πω και "παρεξηγηθεί"..ακροδεξιό-φασιστικό) μπλόγκ  Θεόδοτος  

Βιογραφία και εργογραφία του νεοφασίστα Maurizio Blondet - Wikipedia

ΝΕΚΡΗ ΑΠΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Στις 10 Αυγούστου, οι αστυνομικές αρχές της Σικελίας βρήκαν το πτώμα μιάς έφηβης στην παραλία της πόλης Messina της Σικελίας. Η 16χρονη είχε πεθάνει από υπερβολική δόση ναρκωτικών και οι "φίλοι" της την είχαν εγκατέλειψει εκεί και είχαν εξαφανιστεί. Οι έρευνες κατέληξαν πως η κοπέλα ονομαζόταν Ιlaria Boemi. Το παρακάτω άρθρο περιγράφει τα πραγματικά αίτια του θανάτού της. 

Άρθρο του Maurizio Blondet
Μετάφραση-επιμέλεια: Ιωάννης Αυξεντίου
Είχε γεμίσει το προφίλ της στο Facebook από τις φωτογραφίες της, το κοριτσάκι που πέθανε  στη Messina πάνω την αμμουδιά. Κοντινά πλάνα της πέρλας στην τρυπημένη γλώσσα της, μισοξυρισμένο  κεφάλι, όλα για να πείσει τους άλλους ότι υπάρχει...  

“Κοιτάξτε με, είμαι εδώ, είμαι ένα ενδιαφέρον άτομο! είμαι...dark!'' ήθελε να πει. Όχι φτωχό μου, δεν ενδιαφέρεις κανέναν. Με αυτή την αμφίεση της ''σκληρής'', με τα παιδικά μάτια που δεν κατάφερναν να κρύψουν τον τρόμο να είσαι εγκαταλελειμμένη σε αυτό τον κόσμο. Ήσουν πολύ συνηθισμένη, ήσουν standard, ήσουν μία από τις πολλές, ένα από τα πολλά τίποτα των ντισκοτέκ. Δεν ενδιέφερες ούτε τους φίλους σου, οι οποίοι μόλις έπεσες πάνω στην άμμο, το έσκασαν και για τρεις ημέρες δεν έλεγαν τίποτα, τρέμοντας σαν τα σκουλήκια-σαν σκουλήκια που είναι, μια που έτσι εκπαιδευτήκαν να γίνουν, με χασίς, εγωισμό, ναρκισσισμό, σεξουαλισμό, παραβατικότητα, με μία λέξη με ''Ελευθερία''.

Ήσουν μία από εκείνες τις μικρές σκλάβες εκείνων των ελευθεριών που σου δίδαξαν τα συστήματα της μιντιακής πειθούς. Την ελευθερία να κάνεις σεξ πριν καν μπορέσεις να νοιώσεις ένα βαθύ συναίσθημα. Το να κάνεις σεξ απλά γιατί το κάνουν όλες και έτσι πρέπει, διαφορετικά η ''παρέα'' θα σε αποκλείσει. Την ελευθερία να είσαι στην ''παρέα'' –που είναι το κατεξοχήν κοπάδι της σκλαβοποίησης. Ένας χώρος όπου οι μικρές, ανώριμες όπως εσύ, φτωχό γκρίζο ποντικάκι, συνθλίβονται και κυριαρχούνται από  επαίσχυντα όντα της ίδιας ηλικίας με εσένα. Ο χώρος αυτός είναι η αλυσίδα όπου ασκούνται ανυπόφορες και ταπεινωτικές πρακτικές… και εσείς -κοριτσάκια απελευθερωμένα- τις δέχεστε, κάνετε ''στοματικό σεξ'', παίρνετε ναρκωτικά, κάνετε οτιδήποτε σας πουν οι χωρίς τιμή νταήδες της παρέας  Διότι διαφορετικά ''σας αποκλείουν'' και δεν ξέρετε που να πάτε. Δεν διαθέτετε εφόδια, ούτε νοητικά, ούτε ηθικά, ούτε ψυχικά για να αντιμετωπίσετε τη μοναξιά.
Φωνάζετε βοήθεια, αλλά στο Facebook, μια κόλαση χλευασμού και προσβολών, ένα μέρος ανελέητης κριτικής που πληγώνει και σκοτώνει, ένα μέρος όπου χιλιάδες ασήμαντα ποντικάκια σαν εσένα  προτείνονται ως ''ενδιαφέροντα'' επειδή "μ'αρέσει Lady Gaga, οι Solar Sonika, ο Fabri Fibra, οι Rancore & dj Myke.”, κανείς δεν ακούει. Ανούσια  πάθη  για ανούσιες  μυθοπλασίες.
Χρειαζόταν κάποιος να σε καθοδηγήσει, κάποιος να σε πειθαρχήσει, καποιος να ξέρει να σου δώσει
μία κατεύθυνση, μία υπερηφάνεια να μην πεταχτείς στα σκουπίδια, γιατί ο μπαμπάς και η μαμά σε αγαπούν, για αυτούς είσαι σημαντική. Χρειαζόταν κάποιος που θα σου απαγόρευε εκείνες που κάποτε οι γονείς αποκαλούσαν ''κακές παρέες'', δεχόμενος ακόμη  και τις φωνές σου, τις εξεγέρσεις σου, αυτή είναι η "τέχνη του γονιού".

Αλήθεια, που ήταν οι γονείς σου; Για τρείς ημέρες, οι εφημερίδες δεν είπαν τίποτα. Η αστυνομία βρίσκει ένα σωματάκι πάνω στην αμμουδιά, ένα νεκρό περιστεράκι- και δεν καταφέρνει να μάθει αμέσως ποιό είναι. Θα χρειαστεί μερικές ημέρες για να φθάσει η έρευνα στους φίλους που το έσκασαν χωρίς να πουν τίποτα στους γονείς τους. Θα βρουν τον έμπορο ναρκωτικών από τις περιγραφές των "dark", οι ''σκληροί'' που τώρα πια τρέμουν,  αμέσως καταγγέλλουν: “Εμείς; Όχι! Τα ναρκωτικά της τα έδωσε μία με μωβ μπούκλες…
Όμως οι γονείς σου, που είναι; Σε έψαξαν; Αγωνιούσαν για εσένα; Διαβάζω στις εφημερίδες ότι αρνούνται ότι είχαν προβλήματα και συγκρούσεις μαζί σου. Λογικό, αφού σε είχαν αφήσει να κάνεις ό,τι θέλεις και ως απόδειξη του καλού οικογενειακού κλίματος, ένας από τους τρείς αδελφούς (όλοι γεννημένοι από  τις προηγούμενες συμβιώσεις του πατέρα), δείχνει το μηχανάκι που μόλις είχαν χαρίσει στο κορίτσι...
Μάλιστα… Ο ''πατέρας'', είχε προηγούμενες συμβιώσεις, πάνω από μία. Και σίγουρα οι πολλαπλές ''μητέρες'' θα είχαν και αυτές τις ''εμπειρίες τους''. Ήπιαν με μεγάλες γουλιές την ελευθερία που τα μίντια εξυμνούν και που συμβουλεύουν οι διαφημίσεις. Στη Messina, στα απαίσια περίχωρα του άχρηστου  υποπρολεταριάτου, εκείνων  που  κάποτε αποκαλούντο ''Φτωχοί''  ή ''Ταπεινοί'' δεν λείπει ο σεξουαλικός  ελευθεριασμός και η παραβατικότητα…Χειραφετηθήκαν και αυτοί. Εν ολίγοις, έχασαν το Θεό, το Θεό στον οποίο πίστευαν, καλώς ή κακώς, οι παππούδες τους. Και έτσι τα έχασαν όλα.
Όπως όλος ο Ιταλικός λαός, που απαρνήθηκε το Θεό και δεν είναι πια τίποτα και βυθίζεται στο τίποτα της παρακμής του. Αλλά σε εκείνες τις συνοικίες, σε εκείνο το Νότο, τα πράγματα είναι χειρότερα: γιατί δεν είχαν τίποτε άλλο από το να ελπίζουν στο Θεό. Και τώρα ελπίζουν στον…ελευθεριασμό.
Βέβαια κακόμοιρο πλάσμα, ο πατέρας και οι μητέρες δεν μπορούσαν να σου διδάξουν τίποτα.Ούτε να σου επιβάλλουν την πειθαρχία που οι ίδιοι ποτέ δεν έμαθαν τι είναι, ούτε να σε εμποδίσουν να έχεις κακές παρέες, από αυτές που οι ίδιοι έχουν. Σου χάρισαν το μηχανάκι, τι άλλο ήθελες; Έτσι έφευγες και δεν τους ενοχλούσες, γιατί κι αυτοί έπρεπε να… ''ζήσουν τη ζωή  τους''
Στις 21 Απριλίου, στο προφίλ σου στο Facebook, έγραψες: "Το σκοτάδι είναι πιο πυκνό και εγώ δεν μπορώ να βρω κάποιο νόημα".
Πράγματι, είχες δίκιο, φτωχό πλασματάκι πεθαμένο πάνω στην άμμο. Δεν έχει έννοια μια τέτοια ζωή. Χρειαζόταν κάποιος, κάποιος που εσύ θα αγαπούσες, που θα εκτιμούσες αρκετά ώστε να υπομείνεις τις συμβουλές ακόμη και τις απαγορεύσεις του-να σου μιλήσει για την έννοια της ζωής. Για την αγνότητα για την οποία διψούσες χωρίς να το γνωρίζεις, για να μην δίνεσαι, να μην πετιέσαι με τις άχρηστες συναναστροφές. Σε άφησαν ελεύθερη με το μηχανάκι. Έτσι πέθανες, σαν ένα βρώμικο κουρέλι βρεγμένο από τα κύματα, ένα περιστέρι με τα φτερά μουσκεμένα και σπασμένα. Είναι δύσκολο ακόμη  και να μάθουμε το όνομα σου. Ποια ήσουν; Κανένας. Μία ακόμη ασήμαντη ζωή.
Πέθανες από ελευθερία...
 http://theodotus.blogspot.co.uk/2015/08/blog-post_23.html
ανα-αναδημοσίευση από το χριστιανοθεμελιοκρατικό


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..