Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2015

Προσωπικό δίλημμα..



Αγαπητοί φίλοι και εχθροφίλοι έχω ένα εσωτερικό δίλημμα που με απασχολεί κατά καιρούς, αλλά ειδικά σήμερα, με όλα αυτά που συμβαίνουν στην Μυτιλήνη και το Αιγαίο γενικά, με έχει κατακυριεύσει.
Μην το δείτε απλά ως ένα "υπαρξιακό" δίλημμα γιατί αν και είναι και τέτοιο επεκτείνεται σε μια ευρύτερη "ζώνη" τού πραγματικού.
Ξέρω πολύ βαθιά μέσα μου πως είμαι ένας συνεπής και ουσιαστικά λειτουργικός δημόσιος-κρατικός υπάλληλος. Αυτό μου το έχουν πει εκατοντάδες πολίτες, εργάτες, μικροαστοί και μερικοί αστοί που έτυχε να κατηφορίσουν στα "υπόγεια" των γκισέδων που δουλεύω τόσα χρόνια. 
Αυτό που ξέρω εγώ δεν το ξέρουν (γιατί δεν μπορούν να το ξέρουν) οι περισσότεροι "συνάδελφοι" (ειδικά οι διευθυντάδες, τους οποίους όμως τους έχω καταχεσμένους) που με έχουν κατατάξει στην κατηγορία του μάλλον αδιάφορου και ατημέλητου υπάλληλου. 
Τώρα πως γίνεται το ίδιο πρόσωπο να έχει την αποδοχή σχεδόν όλων των εξυπηρετούμενων πολιτών και την άρνηση όλων σχεδόν των "συναδέλφων" αυτό το αφήνω στην κρίση σας. 
Κρίμα που έκανα τόσον ιδεολογικό αγώνα για να υπερασπιστώ τους "συναδέλφους" απέναντι στα στερεότυπα και τις ιδεολογικές επιθέσεις από τα δεξιά και τα αριστερά. 
Υπερασπίστηκα ανθρώπους που είναι βαθιά αλλοτριωμένοι ως και καθίκια, γιατί όντως δεν υπάρχει κατανόηση και εξήγηση από τους αριστερο-δεξιούς κριτές τους πως και γιατί μετατρέπονται σε αλλοτριωμένους μικρογραφειοκράτες και καθίκια. 
Δεν το έκανα λοιπόν μόνον για να υπερασπιστώ τα άτομα, ή την ταξική ομάδα εις την οποία ανήκω αλλά γιατί έχω "σπουδάσει" την διεργασία που τους μετατρέπει σε αυτό που είναι (σε πολλές αντικρουόμενες, αλλά όμοιες ουσιακά, μορφές). 
Το ζήτημα όμως σήμερα έχει ξεφύγει.
Ήδη "συμμετείχα" αποσβεστικά σε μια υπηρεσία γραφειοκρατικής δολοφονίας και γραφειοκρατικής κακοποίησης αναπήρων ανθρώπων (ΚΕΠΑ-ΙΚΑ-ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ), με την έννοια πως μετατράπηκα σε "γραφικό" εξανθρωπιστή τής διαδικασίας υπό την ειρωνική βέβαια εποπτεία του διευθυντικού-υπαλληλικού μηχανισμού. 
Ακόμα ηχεί στα αυτιά μου η εξής παραίνεση (συνήθης από τους άλλους δημοσίους υπαλλήλους όταν λειτουργείς όπως εγώ): 
"Σου έχω πει, μην χαϊδεύεις τους ασφαλισμένους"..
Καταλάβατε νομίζω..Οι "συνάδελφοι" είναι σίγουρο πως δεν τους "χαϊδεύουν", αν καταλάβατε τι σημαίνει αυτό.
Τώρα είμαι σίγουρος πως τα πράγματα έξω από το κάστρο του δημοσίου θα αγριέψουν, ακριβώς εις το επίπεδο που σας περιέγραψα στην προηγούμενη ανάρτησή μου. 
Δεν έχω καμμία αμφιβολία πως θα έχουμε πολλά θεμελιακά προβλήματα στην σχέση μας με τους πολίτες, ντόπιους και ξένους, και πως η αντίδραση του κρατικού-υπαλληλικού μηχανισμού θα είναι ακόμα περισσότερος τύπος ακόμα περισσότερη γραφειοκρατία, μην μασάτε όσοι μασάτε με τις εξαγγελίες των διαφόρων εκσυγχρονιστών-ορθολογιστών της συμφοράς. 
Πρόκειται να γίνει ο λουμπενογραφειοκρατικός χαμός στο ίσιωμα. 
Τι να κάνω λοιπόν;
Πολύ δεν άντεξα;
Από την άλλη λεφτά για να επιβιώσω δεν υπάρχουν, παρά μόνον ένα σπίτι και ένα μικρό αγρόκτημα σε ένα ορεινό χωριό της Μάνης. Είναι υπέροχα εκεί, και αν το ζορίσεις και είσαι λίγο μουρλός μπορείς να κλείσεις ρεύματα, ιντερνέτια, και άλλα και να ζήσεις με ό,τι θα βγάζει η γη σου, και η γη μου -αν και στην Μάνη- είναι γόνιμη (έχουμε και νερό, είμαστε το μόνο χωριό στην Μάνη που έχει δικό του νερό). 
Θα πείτε, τι μας νοιάζει ρε φιλάρα; Τον καϋμό σου έχουμε; 
Εξάλλου κατά καιρούς μας έχεις πρήξει με τις επιθυμίες σου αποχώρησης και εξαφάνισης στο βουνό σου και αυτό δεν μπορεί να απασχολεί τις "μάζες" ειδικά αυτά τα τμήματά τους που μας αναφέρεις.
Σωστά, από την μεριά σας αυτό το θέμα δεν έχει σημασία, και εν πάσει περιπτώσει μυρίζει και έναν αναχωρητισμό, οπότε δεν έχει νόημα να το συζητάμε. Μήπως όμως έχει νόημα;
Δεν πρέπει να αρχίσουμε να απέχουμε από αυτό το μηχανισμό-τέρας όσοι μπορούμε;
Και εν πάσει περιπτώσει τι θα πάρω; 
Το παράσημο του καλοσυνάτου αντιγραφειοκράτη υπαλλήλου;
Θα μας πλησιάσει και ο Σταύρακας!
Να μου λείπει το βύσσινο, το αστικό κράτος είναι ακόμα και σε λειτουργικόν επίπεδο (το οποίο ως υπαλλήλο με ενδιαφέρει, επαγγελματική ασθένεια γαρ) ένα τελειωμένο πτώμα ακόμα κι αν αναλάβει η NASA την μηχανοργάνωση. 
Η ουσία του είναι ένα τεράστιο αστικό σκατό.
Τι κάνουμε λοιπόν;
Να πλησιάσω πάλι τις αριστερές συνδικαλιστικές οργανώσεις και τις αριστερές κομμουνιστικές οργανώσεις;
Νο πρόμπλεμ, αλλά δεν βλέπω φως, αδιέξοδον. 
Να πάω να γίνω εργάτης; Νο πρόμπλεμ αν ξέρετε εργοστάσιο να κάνει προσλήψεις πείτε το. 
Αλλά νομίζω και οι εργάτες δεν τους αρέσει πολύ να είναι εργάτες, για να μην κοροϊδευόμαστε, υπό αυτάς τας συνθήκας που ζούμε. Μιλάμε τώρα χωρίς να μπλέκουμε την ιδεολογία. 
Είμαστε σε αδιέξοδον. 
Φαντάσου να είχα οικογένεια και παιδιά τώρα. 
Δεν θα το συζήταγα και θα το έκανα τουμπεκί.
Τώρα που δεν τα έχω όλα αυτά μπορώ να σκέφτομαι εις το μέλλον φυγές. 
Αν τα πράγματα αγριέψουν όμως το μέλλον θα γίνει παρόν. Και τότε, είτε έρθει αριστερός είτε κομμουνιστής να μου πει για ένα κίνημα στο δημόσιο και κάτι ζωντανό θα έχει την εξής απάντηση πλέον: 
Καήκαμε, δώσαμε δώσαμε..





Ι.Τζανάκος 

2 σχόλια:

  1. Αν έλεγα πως μπορώ προσωπικά ως υπάλληλος να αναλάβω την "εξυπηρέτηση" χίλιων μεταναστών-προσφύγων θα με περνάγατε για παλαβό ή μεγαλομανή, αλλά σας το λέω ξεκάθαρα πως είναι εφικτό αυτό αν ενδιαφέρεσαι και ως άνθρωπος και έχεις μάθει (μόνος σου) να παρακάμπτεις (νόμιμα) την γραφειοκρατική αλητεία, αλλά βλέπεις...το ζήτημα είναι μόνον η ποσότητα (και αυτό είναι ζήτημα) και τα έσπα τα κονδύλια και οι δομές. ΣΑΝ ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΟΜΑΣΤΕ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ. ΝΑ ΤΑ ΛΕΜΕ ΑΥΤΑ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΌΧΙ "ΜΕΤΑΞΥ" ΜΑΣ. ΑΝ ΔΕΝ ΜΑΣ ΝΟΙΆΖΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΧΕΣΤΑ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Οι Κομμουνιστές στην εξουσία.
    Κλείνω θέση στο Κομισαριάτο της μετανάστευσης, δεν πρόκειται να υπηρετήσω τα άλλα ΚΑΘΙΚΙΑ..
    Μόνον οι κομμουνιστές ξέρουν τι τους γίνεται, άντε γιατί τα έχω πάρει για τα καλά..

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..