Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2015

Η λαϊκή προεργασία για την λαϊκή δικτατορία-δημοκρατία: Πιθανότητες / Κομμουνιστική υποκειμενικότητα (10)



Η προεργασία για την πραγμάτωση της δικτατορίας του προλεταριάτου στην ιμπεριαλιστική εποχή του καπιταλισμού λαμβάνει διάφορες μορφές, κρισιμότερη των οποίων είναι το κομμουνιστικό κόμμα. 
Αυτό δεν σημαίνει ντε και καλά πως το κομμουνιστικό κόμμα πραγματώνει -έπειτα από την προεργασία- από μόνο του την δικτατορία του προλεταριάτου, η οποία είναι μια μαζική ιστορική κίνηση, αλλά από την άλλη δεν σημαίνει επίσης πως συμμετέχει στην πραγμάτωσή της ως ένας απλά επιβοηθητικός ή εξωτερικός "συντονιστικός" συντελεστής.
Αυτά όλα έχουν λυθεί από τους "κλασικούς" (Λένιν, Στάλιν, Μάο) μετά τον Μάρξ και δεν απηχούν τις όποιες υποκειμενικές τους συνεισφορές ή αντιλήψεις αλλά την δομή του επαναστατικού προλεταριακού-λαϊκού υποκειμένου ως ενεργητικής αντανάκλασης του ταξικού ανταγωνισμού από την σκοπιά του προλεταριάτου και των ακτημόνων ή μικροκτημόνων εργαζόμενων κατά την φάση του ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού.
Υπάρχει ωστόσο "παράλληλα" και εν τω βάθει της ("κομματικής") ιστορικής διεργασίας ανάδυσης τής προλεταριακής-λαϊκής πάλης στην κατεύθυνση του παρατεταμένου λαϊκού πολέμου (όπως εννοείται ως λαϊκός πόλεμος και μετά την "κατάκτηση" της εξουσίας) η κίνηση των ίδιων των εργαζόμενων (και άνεργων!) λαϊκών μαζών (μόνων τους) προς τον κεντρικό αντικειμενικό τακτικο-στρατηγικό σκοπό της δικτατορίας-δημοκρατίας των εργαζόμενων μαζών (με κοινωνικο-ιστορικό επίκεντρο την εργατική τάξη).
Αν κάνουμε την υπόθεση πως δεν υπάρχει λ.χ "πραγματικό" κομμουνιστικό κόμμα πάλι θα δούμε πως αναδύεται από μόνη της η ίδια η λαϊκή κίνηση προς την δικτατορία του προλεταριάτου και τον παρατεταμένο λαϊκό πόλεμο.
Υπάρχει εξάλλου το παράδειγμα που αναλύει ο Λένιν στις "Θέσεις του Απρίλη" και με αρνητικό πρόσημο όσον αφορά την ορθότητα της κατεύθυνσης των ίδιων των μαζών (αν και ο Λένιν επίσης, δεν βλέπει μόνο το αρνητικό πρόσημο, αφού αναγνωρίζει πως οι μάζες από μόνες τους πραγματώνουν την λαϊκή δικτατορία-δημοκρατία αν και τελικά παραχωρούν (εθελοντικά) την εξουσία στην "προοδευτική" αστική τάξη. Ανήκουν τότε σε άλλα κόμματα, μη προλεταριακά, πέραν των μπολσεβίκων.
Το αρνητικό πρόσημο εμφαίνεται στην πράξη εθελοντικής παραχώρησης αλλά από την άλλη προϋπάρχει το θετικό πρόσημο της ίδιας της έστω λειψής πραγμάτωσης της λαϊκής εξουσίας).  
Το ζήτημα είναι πως τα υπάρχοντα παραδείγματα παρουσιάζονται και εμφαίνονται σε ένα ιστορικό "έδαφος" το οποίο είναι "στιγματισμένο" από τα θέματα της "αστικής ολοκλήρωσης", αν και είναι απαραίτητο βέβαια να μην ξεχνάμε πως και εκεί υπάρχει παρ΄όλα αυτά τα "αστικά" πράγματα ένα πλέγμα ιστορικών και κοινωνικο-ταξικών καταστάσεων που αφορούν ήδη τον ιμπεριαλιστικό καπιταλισμό.
Με βάση τις ιστορικές σχετικοποιήσεις που αναφέραμε μπορούμε ωστόσο να αναζητήσουμε τον μαζικό λαϊκό συντελεστή ως ξεχωριστό και αυτοδύναμο μέσα βέβαια στην ελλειπτικότητα και την αντινομικότητά του, όπως πάντα, τότε και τώρα.
Δεν υπάρχει κομμουνιστική πολιτική χωρίς την κομματική κομμουνιστική προεργασία της δικτατορίας του προλεταριάτου, της δικτατορίας-δημοκρατίας των εργαζόμενων μαζών, αλλά επίσης δεν υπάρχει κομμουνιστική πολιτική χωρίς ιχνογράφηση και ανάδειξη της σημασίας (και των δημιουργικών ηφαιστειακών πτυχών και των περιορισμών) του λαϊκού συντελεστή της κίνησης προς αυτήν την δικτατορία-δημοκρατία.




Ι.Τζανάκος 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..