Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2015

Να ξέρουμε που βρισκόμαστε / 2 στοιχεία...



Να ξέρουμε που βρισκόμαστε, αυτό είναι ένα καλό ξεκίνημα, ειδικά τώρα που έχουν καταρρεύσει όλες οι αυταπάτες για μια δημοκρατική ή ειρηνική μεταλλαγή του αστικού συστήματος. 
Δύο στοιχεία για το που βρισκόμαστε:
1) Δεν είναι δυνατή ούτε μια στοιχειώδης (εντός του "συστήματος") δημοκρατική υπεράσπιση των κοινωνικών δικαιωμάτων της μισθωτής εργασίας, των μικροαστικών μισθωτών στρωμάτων, των φτωχών αγροτών, του περιβάλλοντος, των περιφερειακών χωρών, της προοπτικής της δημοκρατίας μέσα στις ίδιες τις μητροπολιτικές-ιμπεριαλιστικές χώρες.
Ο καπιταλισμός έχει περιέλθει στο ιστορικό σημείο της οριοποίησής του και με τον καιρό θα σκληρύνει ακόμα περισσότερο την πρακτική του, όχι γιατί είναι ένα "κακόβουλο" σύστημα αλλά γιατί έχει εξαντλήσει όλες τις προωθητικές δυναμικές του στο επίπεδο της οικονομίας, της ιδεολογίας, του "πολιτισμού".
2) Επιπλέον, και αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο στοιχείο που ανάδειξε η κρίση στην Μεσοποταμία και την Μέση Ανατολή ο καπιταλισμός έχει σταθεροποιηθεί στο κυριαρχικό του σχήμα, ήτοι στην κυριαρχική-ηγεμονική διαίρεσή του σε κυρίαρχη και υπερέχουσα ιμπεριαλιστική δύση και τις υπόλοιπες λιγότερο ή περισσότερο αμυνόμενες "ζώνες" της οικουμένης. 
Αυτή η τελευταία διαίρεση ενώ φαίνεται να αμφισβητείται επιτυχημένα από τις ανερχόμενες αστικές δυνάμεις της Ανατολής και της Λατινικής Αμερικής στην πραγματικότητα έχει εδραιωθεί, και οι προαναφερόμενες δυνάμεις προσπαθούν να αμυνθούν ακόμα και όταν "απλώνονται" σε παρεμβάσεις και επεμβάσεις οι οποίες ομοιάζουν με τις τυπικές δυτικο-ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. 
Δεν είναι πάντα προβληματικό να ονομάζουμε αυτές τις παρεμβάσεις "ιμπεριαλιστικές" και τις "νέες" χώρες ιμπεριαλιστικές, ακόμα κι αν η "υγιής" κριτικομαρξιστική υποστήριξή μας προς αυτές τις χώρες λαμβάνει έτσι έναν κάπως κυνικό χαρακτήρα. 
Θα ήθελα να τονίσω πως η επιστημονική τιμιότητα και επάρκεια μας καλεί να μην παραβλέψουμε την ισχυρή πιθανότητα να ονομάσουμε τις χώρες αυτές (δηλαδή την αστική τους τάξη, αλλά και την κοινωνία ως ηγεμονευόμενη από αυτήν) ιμπεριαλιστικές και παρ'όλα αυτά να δεχτούμε την συμμαχία μας με αυτές υπό συγκεκριμένους όρους χωρίς να λείπουν οι πολιτικές, ιδεολογικές και στρατιωτικές θετικοποιήσεις της κοινωνικο-ιστορικής τους υπόστασης. 
Δεν είναι δυνατόν να κάνουμε συμμαχία χωρίς όρους και με "εξιδανικεύσεις", αλλά από την άλλη δεν πρέπει να αποκλείσουμε την δυνατότητα αυτές οι χώρες ως ιμπεριαλιστικές (αλλά μη-δυτικές με την έννοια της δυτικής κυριαρχίας ως ιδιαίτερα προσδεδεμένης στον δυτικοφασισμό κυριαρχίας) να "περιέχουν" αξιακές πολιτικο-πρακτικές και ιδεολογικές θετικότητες. 
Σε καμμία περίπτωση δεν πρέπει να παίξουμε το παιχνίδι του δυτικού ιμπεριαλισμού.






Ι.Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..