Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2015

Κομμουνιστική υποκειμενικότητα (2)




Οι κατηγοριακές διαιρέσεις-επανενοποιήσεις (άρα και οι επικαθορισμοί) του κεντρικού οντολογικού και νοητικού καθορισμού (με το όνομα:) "καπιταλισμός" που παρουσιάστηκαν στην εποχή του ιμπεριαλισμού (και της "ώριμης" αποικιοκρατίας) απέκτησαν τον εμβληματικό τους εκπρόσωπο στο θεωρητικό και θεωρητικο-πολιτικό πρόσωπο του Λένιν, ήτοι στην ειδική (και ευκρινέστατη, μη τυχαία) διατύπωση που πραγματοποίησε αυτός με την θεωρία του τού "ιμπεριαλισμού" (η οποία ήταν μία από τις πολλές που υπήρξανε πριν την δική του).
Από τότε μιλάμε για "ιμπεριαλιστικό" καπιταλισμό, "μονοπωλιακό-ιμπεριαλιστικό" καπιταλισμό, "μητροπολιτικό" και "περιφερειακό" καπιταλισμό κ.λπ και αν είμαστε συνεπέστεροι προς την μαρξιστική ορολογία "ιμπεριαλιστικό" "μονοπωλιακό" κεφάλαιο κ.λπ.
Ήδη η κατηγοριακή διαίρεση-επανενοποίηση και οι συνεπαγόμενοι επικαθορισμοί του κεντρικού νοητικού και οντολογικού καθορισμού "καπιταλισμός" (ή καλύτερα "κεφάλαιο") περιέχουν ένα είδος δυνητικής διάσπασής του, άρα θα μπορούσαμε να πούμε σε μια "παλαιοκομμουνιστική" γλώσσα περιέχουν πολλές "οπορτουνιστικές-ρεβιζιονιστικές" δυνατότητες παρέκκλισης από τον αρχικό θεωρητικό και θεωρητικο-πολιτικό στόχο του κομμουνισμού που είναι ο (επιδιωκόμενος να κατανοηθεί και να καταστραφεί) αστικός ταξικός πυρήνας, ήτοι ο καπιταλισμός εν γένει ή το κεφάλαιο εν γένει.
Υπάρχει μεγάλη ταλάντευση που παρουσιάζεται κατά καιρούς ανάμεσα σε κομμουνιστικές/αριστερές/αναρχικές αντιλήψεις-πρακτικές που προσομοιώνονται αρνητικά (κυρίως ή αποκλειστικά) προς τον κεντρικό πυρήνα και (το αντίθετο) σε άλλες αντιλήψεις-πρακτικές (κυρίως κομμουνιστικογενείς ή "εθνικιστικές") που προσομοιώνονται αρνητικά (περισσότερο) προς τον διαιρεμένο (κατηγοριακά) χαρακτήρα (αυτού) τού κεντρικού πυρήνα με την "πρόσθεση" των κατηγοριακών διαιρέσεων που αναφέραμε ("ιμπεριαλιστικός" καπιταλισμός κ.λπ) ή με πλήθος άλλων συμπληρωματικών προς αυτές. 
Πρόκειται για έναν ιδεολογικό και σημειολογικό πόλεμο εντός της ευρύτερης αριστεράς (ή "αριστεράς") -αλλά και εκτός της- ο οποίος αποκτά μερικές φορές έναν τραγικοκωμικό ή απλά γελοίο χαρακτήρα λόγω και της αχαλίνωτης ιδεολογικοποίησης και φανατικοποίησης τού (υποτιθέμενου) "εσωτερικού" διαλόγου. 
Μιλάμε γιά ένα όργιο σχολαστικής και συνάμα συναρπαστικής (έσω- και εξω-''αριστερής") αντιπαράθεσης εις την οποία οι κατά καιρούς ιερές και ανίερες (θεωρητικές και θεωρητικο-πολιτικές) συμμαχίες δίνουν και παίρνουν παράγοντας ένα απίστευτο συνονθύλευμα κοινωνικής επιστήμης, απάτης, ιδεολογίας, θεολογίας και πολιτικο-πολεμικής που δεν μπορεί να φτάσει κανένας μεσαιωνικός ή υστερο-μεσαιωνικός "διάλογος" περί της τρισυποστάτου ουσίας.
Σημασία έχει όμως η ίδια η πραγματικότητα, και για έναν (δόκιμο ή "ολοκληρωμένο") κομμουνιστή η αγνόηση της πραγματικότητας έχει συνήθως άμεσα αποτελέσματα στην συνέχιση ή μη της πολιτικής και προσωπικής του υπόστασης. 
Οι Ινδονήσιοι κομμουνιστές θα είχαν πολλά να πούνε και είπανε τελικά (όσοι επιβίωσαν) για το λάθος τους να υπερτονίσουν (θεωρητικά και θεωρητικο-πολιτικά) την αυτοτέλεια και την (δημοκρατική) "αντι-ιμπεριαλιστική" δυναμική της ινδονησιακής "εθνικής αστικής τάξης". 
Το ίδιο πολλά θα είχαν να πούνε και είπανε οι Ιρανοί κομμουνιστές (Τουντέχ) για το ίδιο θέμα.
Η πληρωμή είναι με αίμα..
Ας δώσουμε λοιπόν σημασία, κομμουνιστές και μη, στην ίδια την πραγματικότητα.
Και η πραγματικότητα σήμερα είναι και ίδια και διαφορετική από την εποχή του Λένιν, του Στάλιν, του Τρότσκι, του Μάο και πάει λέγοντας. 
Το μόνο που δεν θα ήθελα να δεχτώ όμως αδιαμαρτύρητα είναι το θεωρητικό θράσος και τον "θερσιτισμό" των υπεραριστερών υπερκομμουνιστών της δυτικής Ευρώπης (τύπου Πάνεκκουκ, Μπορτνίγκα και απόγονοι..) οι οποίοι αν και έχουν βέβαια όλο το δίκιο να συμμετέχουν στην (φανταστική/διαλεκτική) συζήτηση δεν έχουν ωστόσο το δίκιο να θεωρούν ότι η επιστροφή στον γνήσιο, πούρο, άμεμπτο και άμωμο, ιερό και αγνό, ουράνιο αλλά και (εμμενή και καλάαα)νιτσεϊκο-ειδή ή ντεμπορο-ειδή (μόνον) αντι-καπιταλισμό θα μας κάνει ντα..ή θα μας αποστομώσει, χωρίς να μας βάλει (και) σε σκέψεις (και) για τους ίδιους και για την ευρω-αριστερίστικη φάρα τους.
Όλοι (μας) στην κρισάρα ΚΥΡΙΟΙ..






Ι.Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..