Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2015

Σχόλιο σε ένα κείμενο του Β.Αγτζίδη..



Σχόλιο
Ιωάννης Τζανάκος

Το πρώτο θύμα της βρυκολακίστικης αστικής τάξης της χώρας "της" είναι η Τούρκικη εργατική τάξη, ο Τουρκικός λαός που έχει διαποτισθεί στην πλειονότητά του, χωρίς να έχει πλήρη επίγνωση, ως το μεδούλι, από την θεμελιακά φασιστική/αρχεγονο-ναζιστική ιδεολογία-ιδεοληψία του νεο-τουρκισμού/κεμαλισμού και προσφάτως από την διεστραμμένη μορφή του, του "ισλαμο"φασισμού. 
Το τραγικό για τον Τουρκικό λαό είναι πως αυτή η ιδεολογία-ιδεοληψία δεν αποτελεί απλά ένα "οργανικό" εποικοδόμημα του ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού αλλά ένα θεμελιακό στοιχείο της νεώτερης διεργασίας της εθνογένεσης του τουρκικού έθνους/έθνους-κράτους. 
Αυτό αν το αναλογιστούμε καθιστά την Τουρκική αριστερά, το Τουρκικό εργατικό και λαϊκό κίνημα, αν και εφόσον και όσο συγκρούεται με την συγκεκριμένη μορφή της αστικής/φασιστικής ιδεολογίας και κοινωνικο-πολιτικής πρακτικής ένα ηρωϊκό τραγικό και υπέροχο κίνημα που έχει να αντιμετωπίσει μια από τις νοσηρότερες άρχουσες τάξεις και μιαν από τις νοσηρότερες αστικές ιδεολογίες. 
Από αυτή την σκοπιά η τύφλωση της ελληνικής αριστεράς, με την πρόφαση, ή την ειλικρινή ανοησία της να το πιστεύει, ότι ένας αντι-κεμαλισμός ή αντι-τουρκισμός (με την έννοια πως υπάρχει μίσος προς τον τουρκικό εθνικισμό ακόμα και εκφρασμένος μερικές φορές και με πρωτόγονα εθνοτικά-εθνικιστικά ιδεολογήματα) ενισχύει τον εντόπιο εθνικισμό-αστισμό, δεν θέτει σε κίνδυνο μόνον το κίνημα εντός της ελληνικής επικράτειας, αλλά ενισχύει τον κεμαλοφασισμό και "ισλαμο"φασισμό στην ίδια την Τουρκία, και έρχεται σε σύγκρουση με τα βαθύτερα συμφέροντα και τις αληθινές λαϊκές αξίες του Τουρκικού λαού και των Τούρκων εργαζομένων-προλεταρίων.
Είναι πάρα πολύ ουσιαστικό και απλό συνάμα να το σκεφτεί κανείς αυτό, έχοντας στο μυαλό του όχι μόνον τις (εθνοτικά) ελληνικές μάζες των εργαζομένων αλλά και τις μάζες των καταπιεσμένων Τούρκων εργατών, αγροτών, μικροαστών. 
Ο ελλαδικός και ελληνοκυπριώτικος υπερ-διεθνισμός, όπου εκφράζεται, είναι εχθρός πρώτα από όλα των καθημερινών Τούρκων πολιτών και εργαζομένων ανθρώπων, των φτωχών και βασανισμένων υποζυγίων των Πασσάδων, των στρατοκρατών και των Θεοκρατών της βρυκολακίστικης κεμαλικής και ισλαμιστικής ελίτ.





 Αποτέλεσμα εικόνας για erdogan vampir





 Αποτέλεσμα εικόνας για kemal talaat pasha

Αποτέλεσμα εικόνας για kemal talaat pasha


  

https://kars1918.wordpress.com

Μουσταφά Κεμάλ: Οδηγώντας τον Αδόλφο Χίτλερ

Ο Ατατούρκ ατενίζει τη λεία του. Ενα χολιγουντιανής έμπνευσης και κατασκευής γλυπτό με το πρόσωπο του Μουσταφά Κεμάλ έχει στηθεί πάνω από τη σύγχρονη Σμύρνη 
Η πρωτοναζιστική φυσιογνωμία των νεότουρκων και του Κεμαλισμού είναι γνωστή στον οποιονδήποτε αντικειμενικό ερευνητή μελετά τις ιδεολογικές βάσεις αυτών των εκφράσεων της τουρκικής ακροδεξιάς. Βέβαια, αυτό δεν είναι κοινός τόπος της νεοελληνικής μας ιδεολογικής και ερμηνευτικής παράδοσης, είτε της Δεξιάς, είτε της Αριστεράς….
Στο κείμενό μου με τίτλο  Η «Χρυσή Αυγή» και οι πρόσφυγες του ‘22″ μπορείτε να βρείτε την τεκμηρίωση της διαπίστωσης ότι η τάση εκείνη του νεοτουρκικού κινήματος (Τζεμάλ, Εμβέρ, Ταλαάτ) που κατέλαβε την εξουσία το 1908 αποτελεί μια πρωτοναζιστική ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική μορφή. Συνέχεια και ολοκλήρωση του κινήματος εκείνου υπήρξε το κεμαλικό κίνημα, του οποίου ο ηγέτης αναγνωρίζεται ως διδάσκαλος του Αδόλφου Χίτλερ και του Μουσολίνι.    
Το βιβλίο του Stefan Ihring
Τελευταία με το φαινόμενο αυτό -που παλαιότερα είχε επισημανθεί μέσα από αναφορές του Νίκου Ψυρρούκη, του Άγι Στίνα κ.ά.-  ασχολούνται αρκετοί αξιόλογοι ερευνητές από την Εσπερία:
«…To say that the roots of the Third Reich’s rise have been thoroughly examined would be an understatement. Yet one element of Hitler’s power grab has largely been neglected—the importance of Turkey and Mustafa Kemal Atatürk (or as Hitler called him, his “shining star”) on the Führer’s thinking….»

 .
Πρόκειται για τον  Stefan Ihring ο οποίος μόλις εξέδωσε το βιβλίο του με τίτλο «Atatürk in the Nazi Imagination»
 .
Στην παρουσίαση του βιβλίου αναφέρονται τα εξής:
 .
Early in his career, Adolf Hitler took inspiration from Benito Mussolini, his senior colleague in fascism—this fact is widely known. But an equally important role model for Hitler and the Nazis has been almost entirely neglected: Mustafa Kemal Atatürk, the founder of modern Turkey. Stefan Ihrig’s compelling presentation of this untold story promises to rewrite our understanding of the roots of Nazi ideology and strategy.
.
Hitler was deeply interested in Turkish affairs after 1919. He not only admired but also sought to imitate Atatürk’s radical construction of a new nation from the ashes of defeat in World War I. Hitler and the Nazis watched closely as Atatürk defied the Western powers to seize government, and they modeled the Munich Putsch to a large degree on Atatürk’s rebellion in Ankara. Hitler later remarked that in the political aftermath of the Great War, Atatürk was his master, he and Mussolini his students.
This was no fading fascination. As the Nazis struggled through the 1920s, Atatürk remained Hitler’s “star in the darkness,” his inspiration for remaking Germany along nationalist, secular, totalitarian, and ethnicall
.
….και ο Λένιν!!!
100_1397Το εντυπωσιακότερο όμως είναι ότι και ο Βλαδίμηρος Ίλιτς Λένιν είχε την ίδια άποψη για τον Μουσταφά Κεμάλ. Σ’ ένα παλιότερο κείμενό μου είχα επισημάνει: «Ο ίδιος ο Β. Ι. Λένιν γράφει: “Η λεηλασία, στην οποία οι ιμπεριαλιστικές κυβερνήσεις καταδίκασαν την Τουρκία, προκάλεσε μια τέτοια αντίδραση που ανάγκασε τα ισχυρά ιμπεριαλιστικά κράτη να μαζέψουν τα χέρια τους”. Χαρακτηριστικές είναι οι οδηγίες που δίνει ο Λένιν στον πρώτο σοβιετικό πρέσβη που αποστέλεται στη Άγκυρα: “Ο Μουσταφά Κεμάλ Πασά δεν είναι σοσιαλιστής. Πάντως φαίνεται ότι είναι υπέροχος οργανωτής, έξυπνος, ηγήθηκε της αστικοδημοκρατικής επανάστασης και τα έβαλε με τους ιμπεριαλιστές επιδρομείς… Είναι ανάγκη να βοηθηθεί. Και αυτό είναι σημαντική δουλειά προς τους Τούρκους εργάτες και αγρότες. Να ποιο είναι το νόημα της δουλειάς σας: Να σέβεστε την τουρκική κυβέρνηση, τον τουρκικό λαό, να μην είστε υπεροπτικός και προπάντων να μην αναμειγνύεστε στις εσωτερικές υποθέσεις.”
Όμως λίγο αργότερα, ο Μουσταφά Κεμάλ Πασά, αυτός ό “υπέροχος οργανωτής” σύμφωνα με τον Λένιν, ήταν τόσο “έξυπνος” ώστε να επιχειρήσει να προσεγγίσει τους Δυτικούς και να εκφράσει τα συμφέροντά τους στον χώρο της Εγγύς Ανατολής, κάτι που απέτυχε να το κάνει η Ελλάδα λόγω των εσωτερικών της αντιδικιών. Έτσι, ένα χρόνο περίπου μετά από την υπογραφή της σοβιετοτουρκικής συνθήκης φιλίας, στη 18η συνεδρίαση του 4ου Συνεδρίου της, η Κομμουνιστική Διεθνής θα καταγγείλει την κεμαλική κυβέρνηση: “Μετά τις συνθήκες του Λονδίνου, η κυβέρνηση της Άγκυρας είναι κυβέρνηση προδοτική”.
Pravda2Ήταν όμως πολύ αργά για τους Έλληνες της Μικράς Ασίας και για τους άλλους λαούς. Η κεμαλική κυβέρνηση, που είχε ισχυροποιηθεί με τα σοβιετικά μέσα, ακολούθησε το δικό της δρόμο. Η πολιτική αδυναμία της Ελλάδας, που προκλήθηκε από τον Διχασμό, επέτρεψε στον κεμαλικό στρατό να νικήσει τον πολυαριθμότερο και καλύτερα εξοπλισμένο ελληνικό και να επιβάλει τη σιωπή του τάφου σε όλη τη μικρασιατική χερσόνησο....»   
(Το πλαϊνό δημοσίευμα προέρχεται από την περίοδο γύρω στο ’56,
όταν η Κίνα διαφοροποιήθηκε από την ΕΣΣΔ και την κατηγόρησε ότι ξεπουλάει τα
εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα για «να εξυπηρετήσει τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό») 
[Διαβάστε για τη στάση του Λένιν προς το ευρωπαϊκό επαναστατικό κίνημα, το οποίο εγκατέλειψε υπογράφοντας τη Συνθήκη του Μπρεστ Λιτόφσκ: https://kars1918.wordpress.com/2014/01/21/freiheit-ist-immer-die-freiheit-der-anders-denkenden/]


1 σχόλιο:

  1. Το άρθρο αυτό όσον αφορά τον "σοβιετικό" παράγοντα πάσχει (χωρίς να εξιδανικεύω τον Λένιν το λέω αυτό), ειδικά όταν μιλάει για την συνθήκη Μρεστ Λιτόφσκ λέει μαλακίες. Ας κρατήσουμε κυρίως το θέμα του νεοτουρκισμού-κεμαλισμού...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..