Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2015

Το ελεύθερο πνεύμα..



Έχω παρατηρήσει πως όσοι θέλουν σήμερα να μην απαντήσουν σε κάποιον, γιατί πάσχουν από έλλειψη πνεύματος ή δεν έχουν τι να πούνε λόγω έλλειψης επιχειρημάτων δεν κάνουν μια προσωπική επίθεση απλά, όπως παλαιότερα στις καλές εποχές της πολεμικής.
Αμφισβητούν την ταυτότητα του αντιπάλου τους αλλά και του Λόγου του.
"Δεν ξέρω ποιός είσαι, τι πρεσβεύεις" μου είπε ένας κάποιος συνομιλητής μου όταν δεν μπόρεσε να καταλάβει από που του ήρθε, "μου τα λές μπερδεμένα" προσέθεσε (μαζί με έναν φίλο του).
Αυτή είναι η συκοφαντία σήμερα, αυτό είναι το αίσχος των "ταυτοτικά" βολεμένων προβάτων της ιδεολογίας που καμώνονται μάλιστα μερικές φορές το λιοντάρι, τον λύκο και τον αετό.
Οι άνθρωποι ξέρουν τι είναι, καμμία αμφιβολία.
Είναι κομμουνιστές, είναι εθνικιστές, είναι φιλελεύθεροι, είναι αναρχικοί, είναι καταστασιακοί, είναι αυτόνομοι, είναι φασίστες, είναι κάτι τέλος πάντων καθαρό. 
Εσύ ελεύθερο πνεύμα σκάσε, σου λένε...
Και τι νομίζετε πως είναι ένα ελεύθερο πνεύμα;
Να σας το πω.
Το ελεύθερο πνεύμα είναι βρώμικο. 
Το ελεύθερο πνεύμα δεν κάνει εκλεκτικισμούς αλλά παρ'όλα αυτά έχει την πραγματικότητα όλης της ανθρώπινης ζωής έμπροσθέν του και όχι μακριά. 
Το ελεύθερο πνεύμα είναι υλιστικό με την πιό ριζική έννοια του όρου. 
Το ελεύθερο πνεύμα δεν είναι ανεξάρτητο από τα πράγματα και τις αντινομίες τους. 
Το αντίθετο, το ελεύθερο πνεύμα είναι ένα εξαρτημένο από τα πράγματα πνεύμα. 
Είναι αντινομικό, παθιασμένο, φιλοπόλεμο και εριστικό, και ένα πράγμα μισεί:
ΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ, κάθε θρησκεία δεξιά και αριστερή.
Αλλά το ελεύθερο πνεύμα πρέπει κάποτε να μάθει κάτι σημαντικό:
Θα συκοφαντηθεί, θα χλευαστεί θα παρανοηθεί, θα πολεμηθεί από την ηλιθιότητα του θρησκευόμενου κόσμου που έχει μάθει ένα πράγμα καλά:
Να μην αντιμετωπίζει τα πράγματα ευθέως και να κατανοεί τον κόσμο μέσα από οράματα φυγής και εξόδου από αυτόν τον κόσμο όπως είναι και θα είναι πάντα: ένα όργιο αντιφάσεων αντινομιών και συγκρούσεων.

Ι.Τζανάκος 

4 σχόλια:

  1. Γιατί δεν σκέφτεστε και το απλό: να μην καταλαβαίνουν πραγματικά αυτό που θέλετε να πείτε.... Και αυτό που σας λένε, στην πραγματικότητα να σας ευνοεί, παρέχοντάς σας μια ευκαιρία αυτο-εξέτασης από τον τόπο του "άλλου"... πολύ χρήσιμη ευκαιρία για όλους μας!!
    Εσείς, βέβαια, θα γνωρίζετε καλύτερα.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το έχω σκεφτεί αυτό και ξανασκεφτεί σας διαβεβαιώ χιλιάδες φορές, και μπορώ να πω πως έχω πειραματιστεί αρκετά με αυτό, απλά αυτό προυποθέτει πραγματικά να μπεί λιγουλάκι και ο άλλος σε αυτή την διαδικασία, και να μην οχυρώνεται στην ταυτότητά του με κάθε τρόπο. Από την άλλη η εμμονή των ανθρώπων στην (υποτιθέμενη) ταυτότητά τους προκαλεί και μια σειρά από σκέψεις που πρέπει να γίνουν..αν ήταν όλοι τόσο πειραματικοί, θα επροκαλούνταν και ένα χάος. Γι'αυτό όμως μιλάω, ελπίζω όχι επηρμένα για την πραγματικότητα. Υπάρχει πραγματικότητα, και είναι δυσάρεστη και χρειάζεται μη-αποστασιοποίηση, χρειάζεται θαρρώ να βουτήξεις μέσα της με κάθε τρόπο και να μάθεις, ακόμα κι αν θέλεις να την "καταστρέψεις"..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Οι σχέσεις είναι τόσο δύσκολες και τόσο...τραυματικά χαώδεις, επειδή ακριβώς οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι...
    Ελεύθεροι ακόμα και να ταμπουρώνονται, να παίρνουν όσες προφυλάξεις εκείνοι θεωρούν αναγκαίες για να διαχειριστούν τα πράγματα του κόσμου τούτου, ανάμεσα στα οποία τυγχάνει να είμαστε και εμείς (οι άλλοι των άλλων)... ακόμα και να πεθαίνουν κρατώντας σφιχτά στα δόντια τους αυτή τη μία "ταυτότητα".... Πόσους κόπους έκαναν; σε πόσες περιπέτειες μπήκαν; Πόσο κόσμο έχασαν; Πόση ελευθερία τους δόθηκε;
    Αυτή είναι η ανθρώπινη κατάστασή μας.... έτσι υπάρχει το είδος μας χιλιάδες χρόνια... Μπορεί κάποιος, εάν δεν του αρέσει, να την υπερβεί;
    Η απάντηση είναι : Με πολλούς κόπους, Ναι, ποτέ όμως ολότελα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δεν διαφωνώ καθόλου, κανένας δεν έχει το δικαίωμα να ζητάει υπερανθρωπισμούς από τον άνθρωπο θα έλεγα επιπλέον. Μερικές φορές τα πράγματα μπερδεύονται ακριβώς με την απαίτηση αυτή που έχει γίνει κατά κάποιο τρόπο "οικουμενική" και δεν θα ήθελα να το ξεχνάμε αυτό. Ίσια ίσια λοιπόν η υπεράσπιση μιας ταυτότητας σήμερα έχει και αυτό να κάνει, να γίνει ορθά αν επιτρέπεται ο όρος με την αναγνώριση της ταυτότητας του άλλου χωρίς να υπάρχει η απαίτηση ενός χωνέματος σε κάτι πολύ "υπερβατικό", την ίδια στιγμή μάλιστα που αυτό το υπερβατικό δεν είναι παρά μια ακόμα στενή ταυτότητα ενδεδυμένη με "οικουμενικότητα". Τα πράγματα είναι ακόμα πιό δύσκολα τώρα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..