Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2015

Ισλάμ και μαρξισμός. Βασικά πρωταρχικά ερωτήματα..


Η διαφοροποίηση των μορφών της "πατερικότητας" του Λόγου στις τρείς μεγάλες μονοθεϊστικές θρησκείες διενεργείται ως ενεργή διαφοροποίηση με μια σειρά που έχει ένα εσωτερικό νόημα που είναι δυνατόν να εννοηθεί αν εξεταστούν και οι τρείς ως μέρη μιας ενότητας. 
Οι ιδιομορφίες της εμφάνισης της κάθε μιάς έχουν σχέση με τις ιδιομορφίες της άλλης και σημαίνουν "κάτι" από τη σκοπιά της ολότητας.  
Είναι βέβαια αδύνατον να προχωρήσει η έρευνα από έναν μη-ειδικό αλλά ο καθένας μπορεί να συνεισφέρει με κάποιες παρατηρήσεις αρκεί να έχει εντρυφήσει στα βασικά "ιερά κείμενα".  
Το σημαντικότερο ερώτημα της ταπεινότητός μου για το θέμα αυτό που σας ανέφερα που ανακύπτει έμμεσα από τις τελευταίες δημοσιεύσεις μου αφορά την θεολογία του Ισλάμ και είναι το εξής: Εφόσον η μετάβαση από την μοναδική θεότητα του Ιουδαϊσμού στην διττή θεότητα του Χριστιανισμού (λέω διττή γιατί νομίζω πως οι βασικοί συντελεστές της τριαδικής θεότητας των χριστιανών είναι ο Πατήρ και ο Υιός) σημαίνει μιαν αρνητική (ενσαρκωτική) διαλεκτική Πατερικότητας και Υικότητας τι ειδικό νόημα έχει η επιστροφή του Ισλάμ στην μοναδική και μονο-ούσια θεότητα;  
Υπάρχει ένα είδος επιστροφής στον Γιαχβέ; ή μήπως η εμφανής αναίρεση της διαλεκτικής μεταξύ Πατερικότητας και Υϊκότητας ως ενδοθεϊκής διαλεκτικής περιέχει ένα άλλο είδος διαλεκτικής τους που είναι αφανές και σημαίνει άλλα πράγματα;  
Αυτή η επιστροφή πιθανόν να σημαίνει ενοχλητικά πράγματα για το ορθόδοξο Ισλάμ (το "αιρετικό" Ισλάμ μέσω του Σιϊτισμού κυρίως και του Σουφισμού λιγότερο επαναφέρει την χριστολογική Υϊκή διαλεκτική της ενσάρκωσης-ενανθρώπησης) αν δεν περιέχει αυτό το "αφανές" εφόσον μπορεί να σημαίνει μια παλινδρόμηση της ισχυρής θεμελίωσης στην Πατερικότητα άρα και ένα είδος εγγενούς αυταρχισμού του. 
Δεν είναι δυνατόν να βγάλουμε τόσο γρήγορα συμπεράσματα αλλά είναι σίγουρο πως μαζί με την πιθανή εμπλοκή που δημιουργείται στην ιστορική διαλεκτική μιας από τις ισχυρότερες και φιλοδοξότερες σήμερα θρησκείες-οντολογίες μας παρουσιάζεται και ένα άλλο βαθύτερο είδος εμπλοκής που αφορά τις πιθανές νεωτερικές "αντιστροφές" της.  
Μέχρι σήμερα οι σημαντικότερες μαρξιστικές αντιστροφές-οικειοποιήσεις της θρησκευτικής οντολογίας διενεργήθηκαν στο έδαφος της ιουδαϊκής (μεσσιανισμός) και χριστιανικής οντολογίας μέσω του Μπένγιαμιν και των Μάρξ-Φόυερμπαχ και Μπαντιού αντίστοιχα, αλλά αν εξαιρέσει κανείς κάποιους τολμηρούς αριστερούς Σιϊτες (το ρεύμα του λεγόμενου κόκκινου σιϊτισμού για το οποίο θα μιλήσουμε κάποτε εκτενώς) στο Ισλάμ έχουμε ένα πρόβλημα που δεν θα έπρεπε να μας αφήσει ήσυχους, παρεκτός κι αν θεωρούμε πως είναι επαρκές να επαναπαυθεί μια παγκόσμια φιλοσοφική παράταξη όπως ο μαρξισμός (με την ευρύτερη έστω έννοια) στην ''τοπική-γενετική'' παράδοση της οντολογίας του, άρα στα εννοιολογικά-συμβολικά στοιχεία που αφορούν τον μαρξισμό σε σχέση με τον Ιουδαϊσμό και τον Χριστιανισμό..

 




Ι.Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..