Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2015

Ένας φανταστικός διάλογος με τον Τούρκο σύντροφο Ibrahim (Kaypakkaya)




Φανταστικός διάλογος με τον Τούρκο σύντροφο  Ibrahim (Kaypakkaya)

-Σύντροφε  Ibrahim σε κάλεσα να συζητήσουμε για τα προβλήματα της κομμουνιστικής ιδεολογίας σήμερα. 
Ξέρω πως είσαι συνέχεια απασχολημένος με το ζήτημα του Κουρδιστάν και πως έχεις μιαν αγωνία για την έκβασή του. 
Ας ξεκινήσουμε από αυτό. 
Τι νομίζεις πως συμβαίνει;
-Σύντροφε Γιάννη, σε ευχαριστώ που μου δίνεις την ευκαιρία να μιλήσω για τον κομμουνισμό, αλλά και ειδικότερα για το Κουρδικό ζήτημα. 
Παρακολουθώ τις τοποθετήσεις σου και συμμερίζομαι και την δική σου αγωνία, αν και ενοχλούμαι είναι αλήθεια με τις πολύ αφηρημένες (για να το πω ευγενικά) αντι-τουρκικές σου θέσεις. 
Μην ξεχνάμε πως είμαι Τούρκος, αν και δεν είναι αυτό το βασικό που με χαρακτηρίζει, και θα ήθελα να σου πω ξεκάθαρα πως δεν καταλαβαίνω την αδυναμία των Ελλήνων γενικά να καταλάβουν πως και ένας Τούρκος και μάλιστα κομμουνιστής έχει το δικαίωμα να είναι ταυτισμένος με την μοίρα του έθνους του. 
Καταλαβαίνω την καχυποψία του λαού σας απέναντι στην Τουρκία, αλλά στην πραγματικότητα η Τουρκία που έχετε στο μυαλό σας είναι η Οθωμανική Τουρκία και η εθνικιστική-σωβινιστική αστική Τουρκία που ίδρυσαν οι νεό-Τουρκοι και ο Κεμάλ Αττατούρκ. 
Βάλατε και σεις λίγο το χεράκι σας σε αυτό (την ανάπτυξη του σωβινιστικού μισο-τσιφλικάδικου μισο-αστικού τούρκικου εθνικισμού) με την σύμπραξή σας με τους αγγλογάλλους ιμπεριαλιστές, αλλά είναι αλήθεια επίσης πως ο ελληνικός ο αρμενικός ο κουρδικός λαός υπέφερε τα πάνδεινα από τις πρακτικές των νεό-Τουρκων και κεμαλιστών σωβινιστών. 
Τα έχω πει όλα αυτά, τα έχω ξεκαθαρίσει από νωρίς όταν ήρθα σε σύγκρουση με το ρεβιζιονιστικό κομμουνιστικό κόμμα της χώρας μου αλλά και με όλη την φιλο-κεμαλιστική αριστερά. 
Για αυτό και μόνον οι σωβινιστές-φασίστες με μίσησαν θανάσιμα. 
Αλλά ας έρθω στο Κουρδικό. Είναι αλήθεια πως είμαι ιδιαίτερα ανήσυχος με την τροπή των πραγμάτων από πολύ καιρό. 
Από την αρχή ήμουν επιφυλακτικός με την ανάπτυξη του ΡΚΚ και την προσωπικότητα του Αμπντουλάχ. 
Ο Αμπντουλάχ αν και δεν ήξερε γρυ Κουρδικά έγινε ο βασικός παράγοντας για την ανάπτυξη ενός Κουρδικού αριστερού εθνικισμού. 
Ίσως να μην γίνονταν αλλιώς, τα πράγματα είχαν φτάσει στο απροχώρητο, οι Κούρδοι είχαν κάθε δικαίωμα να προχωρήσουν σε ένα αυτονομιστικό κίνημα εθνικής απελευθέρωσης, αλλά η ηγεσία του Αμπντουλάχ είχε από την αρχή φοβερές ελλείψεις, όχι τόσο στο οργανωτικό όσο στο ιδεολογικό επίπεδο. 
Να το πω ξεκάθαρα, ο Αμπντουλάχ άφησε από νωρίς τον μαρξισμό, δεν ξέρω αν ποτέ ήταν πραγματικά μαρξιστής, και άρχισε να εξελίσσεται σε έναν ριζοσπάστη εθνικιστή δημοκράτη με καινοφανείς και κάπως παράξενες ιδέες για τον κομμουνισμό. 
Δεν πιστεύω όλα αυτά που λένε πως ήταν βαλτός του κράτους, δεν αποκλείω τίποτα, αλλά μάλλον κλίνω στο συμπέρασμα (με βάση όσα μου είπαν άλλοι σύντροφοι) πως είχε μεγάλες πρακτικές ικανότητες κάπως ακαθόριστου χαρακτήρα να κάνει ελιγμούς και ευφάνταστες συμμαχίες χωρίς πάντα σοβαρή βάση σε πολιτικό επίπεδο. 
Ο Αμπντουλάχ έχει όλα τα "καλά" και τα "κακά" του λαού του, και τον καταλαβαίνω, αλλά το λάθος του, αν μπορούμε να το πούμε έτσι, δεν είναι αυτό. 
Δεν θα κάνω αφ'υψηλού κριτική όπως έκαναν και κάνουν τα απομεινάρια του ρεβιζιονιστικού χώρου που δεν κοιτάνε τα χάλια τους να είναι ουρά των εθνικιστών και τώρα ακόμα και του άθλιου του Ερντογάν. 
Η κριτική μου είναι μαρξιστική λενινιστική, και αφορά την τύχη και την μοίρα της τούρκικης και της κουρδικής εργατιάς και φτωχής αγροτιάς. Δεν έχουμε ακόμα μαζική ενότητα, ούτε έχουμε καταπολεμήσει τον σωβινισμό μέσα στην τούρκικη εργατιά, και γι΄αυτό έχουν τις ευθύνες τους και οι Κούρδοι συναγωνιστές. 
Έχουν εγκαταλείψει, ειδικά αυτοί του ΡΚΚ, τον σοσιαλιστικό επαναστατικό δρόμο, και δεν το εννοώ αυτό αναφερόμενος στις νέες ιδεολογικές περιπέτειες του συναγωνιστή Αμπντουλάχ με τον αναρχοαυτονομισμό, εμένα δεν με πειράζουν αυτά, τα καταλαβαίνω, έχουν ξανασυμβεί στην Ιστορία και αντανακλούν την ταξική και εθνική κατάσταση στο Κουρδιστάν, αλλά με ενοχλεί η κατασίγαση του αντι-ιμπεριαλιστικού αγώνα. Καταλαβαίνω την τακτική θέση, αλλά μην ξεχνάμε πως η στρατηγική μας μάς διαχωρίζει από τους εθνοαστούς και τους ιμπεριαλιστές.
Στο θέμα αυτό δεν έχω τίποτα το ενθαρρυντικό να δω στο Κουρδικό κίνημα. Και δεν το λέω αυτό από την άποψη της μερικότητας ή μη των εθνικών τους σκοπών, αλλά το αντίθετο το λέω ακριβώς από την σκοπιά της εθνικής τους απελευθέρωσης. 
Αν νομίζουν πως τελικά θα απαλλαχθούν από τον σωβινισμό και τον ισλαμοφασισμό έτσι, χωρίς άμεση σύγκρουση με τον ιμπεριαλισμό και τις αστικές σχέσεις παραγωγής μέσα στην Τουρκία και το Κουρδιστάν κάνουν λάθος. Μόνον ένα ευρύ ταξικό και δημοκρατικό διεθνιστικό και πατριωτικό αντι-ιμπεριαλιστικό μέτωπο όλων των λαών μέσα στην Τουρκία και το Κουρδιστάν θα λύσει τα θέματα, αν βέβαια οι λαοί πάρουν την εξουσία στα χέρια τους. Σε κάθε άλλη περίπτωση θα είμαστε πάλι στην αρχή, χωρίς κανένα τέλος στα βάσανα των λαών μας. 
-Αλήθεια τι πιστεύεις για το κίνημα στην Βόρεια Συρία, την Ροζάβα;
-Είμαι πολύ θετικός, με όλες τις επιφυλάξεις που σκιαγράφησα στα προηγούμενα. 
Όπως ξέρεις με ενθουσιάζει ο συγκεκριμένος ένοπλος λαϊκός αγώνας και η Ροζάβα είναι αυτό το πράγμα. Θα αποτύχει όμως ή θα εκφυλιστεί αν δεν υπάρξει μια άλλη τροπή στα πράγματα και ένα ευρύ διεθνιστικό αντι-ιμπεριαλιστικό μέτωπο σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο και Μέση Ανατολή και Μεσοποταμία. 
Εσείς τι κάνετε γι΄αυτό το πράγμα, εννοώ οι αριστεροί και οι κομμουνιστές στην Ελλάδα;
-...
-Τέλος πάντων, δεν είμαι σοσιαλ-ιμπεριαλιστής για να ζητάω και τον Λόγο, είμαι σίγουρος πως πολλοί σύντροφοι ξυπνάνε και κοιμούνται με τον σκοπό της κομμουνιστικής ένωσης των λαών μας. 
Θα μου πείς μιά άλλη φορά.
-Ας αφήσουμε λίγο τα "δικά" μας και ας μιλήσουμε για την κατάσταση του κομμουνιστικού κινήματος σήμερα. 
Τι πιστεύεις για ό,τι γίνεται;
-Για μένα δεν υπάρχει σήμερα κάτι που να είναι ενθαρρυντικό σε αυτό το ζήτημα, που είναι το βασικότερο από τότε που ο ιμπεριαλισμός έδειξε τα όρια της αστικής κοινωνίας, το ζήτημα του κομμουνισμού. Μετά την ρεβιζιονιστική στροφή της Σοβ.Ένωσης και την πτώση του Μαοϊσμού στην Κίνα, όλα πάνε κατά διαόλου. 
Δεν ξέρω τι να πω, απλά περιμένω και γω, μιας και όπως καταλαβαίνεις δεν μπορώ να δράσω πιά. Περισσότερο περιμένω τι θα γίνει στην ανατολή στις αφρικανικές χώρες και την λατινική αμερική. Εκεί θα γίνει ό,τι είναι να γίνει από επαναστατική σκοπιά. Με ανησυχεί η άνοδος του αντιδραστικού ισλαμισμού, όπως και κάθε προοδευτικό άνθρωπο, αλλά εξοργίζομαι όταν θυμάμαι από τότε που ήμουν φοιτητής πως οι δικοί μας τούρκοι αστοί, γραφειοκράτες και στρατοκράτες και οι δυτικοί σύμμαχοι της τουρκικής αστικής τάξης γενικά χρησιμοποιούσαν τον ισλαμισμό για να μας τσακίσουν. Τώρα λένε πως έχουν πρόβλημα. Τι να πείς; Μιά ζωή η αστική τάξη το ίδιο κάνει. Θα άλλαζε τώρα; Εμείς τι κάνουμε έχει σημασία. 
-Πως σου φαίνεται η κριτική που γίνεται στον λεγόμενο "υπαρκτό σοσιαλισμό", ακόμα και τώρα;
-Αδιάφορη, κοινότοπη, ρηχή. 
Με εκπλήσσει και μένα η αφέλειά μου -όταν ήμουν ένας ζωντανός αγωνιστής του κομμουνισμού- απέναντι στους μεγάλους "προπάτορες" του κινήματός μας, πρέπει να γίνει έρευνα και σκληρή αυτοκριτική, αλλά ό,τι διαβάζω για το θέμα και ό,τι ακούω δεν με γεμίζει καθόλου. Είναι όλα τα κείμενα που έτυχε να διαβάσω γεμάτα ηθικολογίες, ψέμματα, υπερβολές και αρκετή ιστορική εκδικητικότητα από την πλευρά ειδικά των γνωστών "ζιζανίων" του χώρου μας, τους τροτσκιστές και άλλους. Σαν να παίρνουν εκδίκηση εκ των υστέρων. Αλλά ανάλυση μηδέν, και βέβαια καμμία σοβαρή ταξική ανάλυση, κανένας απολογισμός, καμμία αναφορά στο ζήτημα των μη-δυτικών αστικών κοινωνιών. Μας αγνοούν, και εσάς αγνοούν, μας θεωρούν δεύτερης σημασίας κοινωνίες που είναι να "συμμορφωθούν". Τυπική ιμπεριαλιστική στάση. 
Δεν με εκπλήσσει, με εκπλήσσει η αριστερή της εκδοχή, πάντα με εξέπλησσε αν και από την αρχή είχα δώσει σημασία στην κριτική της αριστερο-σωβινιστικής στάσης μέσα στην χώρα μου. 
Δεν περίμενα όμως πως υπήρχε τέτοια στάση και μέσα σε ριζοσπαστικές  αριστερές και μάλιστα "κομμουνιστικές" ομάδες στην δύση. 
Νόμιζα πως όλα αυτά περιορίζονταν στον τροτσκισμό. 
Αλλά τα πράγματα είναι βαθύτερα διαβρωμένα..
-Θα τα ξαναπούμε;
-Βεβαίως!









Ι.Τζανάκος  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..