Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2015

Πρόσκληση για συζήτηση.


Αυτή είναι μια πρώτη μορφή μιας πρόσκλησης για συζήτηση μέσα στο κίνημα..


Η λαϊκή εξουσία, η εξουσία των εργαζόμενων μαζών, των ακτημόνων εργατών-εργατριών και υπαλλήλων και των φτωχών μικρο-ιδιοκτητών γης που δεν μισθώνουν κανέναν, παρουσιάζεται ως ουτοπία και κρίνεται ή γίνεται αντικείμενο θετικής προπαγάνδας ως ουτοπία, αλλά αυτό συμβαίνει γιατί δεν συγκεκριμενοποιείται ο δρόμος προς την εξουσία, δεν ορθώνεται από την σκοπιά μας ένα περιεκτικό και συνεπές πρόγραμμα και πρόταγμα για την επαναστατική κατάκτηση της εξουσίας, για τα μέσα της πραγμάτωσής της, για το αντιπάλεμα του ταξικού εχθρού, εντός και εκτός της κάθε χώρας.
Οι διάφορες αντιπαραθέσεις μέσα στο διαλυμένο επαναστατικό "στρατόπεδο" γύρω από την "φύση" του "υπαρκτού σοσιαλισμού" γύρω από την μορφή του κόμματος και το φαινόμενο της "γραφειοκρατίας" ή της "ανάθεσης" είναι χρήσιμες και αναπόφευκτες, οι διάφορες (σχετιζόμενες με τις παραπάνω) αντιπαραθέσεις μέσα στο διαλυμένο επαναστατικό "στρατόπεδο" γύρω από το περιεχόμενο του κομμουνισμού, δηλαδή γύρω από την έννοια και την πραγμάτωση της έννοιας και του νοήματος των αταξικών σχέσεων παραγωγής είναι χρήσιμες και αναπόφευκτες.
Όμως το κενό δεν βρίσκεται στα αντικείμενα και τις απαντήσεις αυτών των επαναστατικών ερωτημάτων, αλλά στην ανακάλυψη του δρόμου για την κυριαρχική πραγμάτωση του κοινού (παρά τις αντιπαραθέσεις) κομμουνιστικού και αναρχοκομμουνιστικού πλαισίου που δεν είναι άλλο από την συλλογική-κοινωνική ή κοινοτική κατοχή έλεγχο και διεύθυνση από τους εργαζόμενους των μέσων εργασίας, των "υλικών πόρων" και της τεχνικής και τεχνικο-επιστήμης. 
Οι αναρχικοί και αναρχοκομμουνιστές θα τσινίσουν με την φράση "κυριαρχική πραγμάτωση", αλλά δεν έχει σημασία να αναλωθούμε τώρα στην αναζήτηση του λόγου της ιδεολογικής υποκρισίας τους ή της ιστορικής δειλίας τους. 
Υπάρχουν ένα σωρό από ανάλογα προβλήματα και σε όλον τον υπόλοιπο "μαρξιστικό" χώρο και δεν είναι σκοπός μας εδωνά η εξαντλητική πραγμάτευσή τους. 
Το θέμα είναι αλλού και αυτό είναι ο δρόμος, η πορεία προς την παγκόσμια αλλά και την εκάστοτε τοπική επανάσταση των εργατών-εργατριών και των φτωχών όλης της γης, με σκοπό όμως τη νίκη, την επικράτησή τους.
Όπως σας είπα στην αρχή πολλά λέγονται μέσα στο κίνημα για την έννοια του κομμουνισμού, για τον "μαρξισμό-λενινισμό", τον "σταλινισμό" για τον "τροτσκισμό" τον "αναρχισμό" και τον "αναρχοκομμουνισμό" και τον "αριστερισμό", αλλά το θέμα έχει κολλήσει στην αναζήτηση του επαναστατικού δρόμου για την εξουσία.
Και αυτό το πρόβλημα και η ιστορική καθήλωσή μας μετά την ολοκληρωτική επικράτηση του καπιταλισμού το 1989 στο παγκόσμιο σκηνικό δεν πρόκειται να λυθεί με "μαγικό επαναστατικό" τρόπο ούτε με την εγκατάλειψη της αναζήτησης του δρόμου της βίαιης εργατικής επανάστασης, με εγκατάλειψη του κεντρικού τακτικο-στρατηγικού στόχου του επαναστατικού μαρξισμού για "δικτατορία του προλεταριάτου". 
Θέλω να πιστεύω, μιμούμενος ταπεινά τον Λένιν, ότι και οι αληθινοί αναρχικοί και οι αληθινοί αριστεριστές δεν διαφωνούν στην ουσία αυτού του κεντρικού τακτικο-στρατηγικού στόχου.
Αλλά και όσοι διαφωνούν στην ουσία αυτού του στόχου δεν σημαίνει πως είναι όλοι ανήκοντες σε μια ενιαία κατηγορία, ας πούμε αντεπαναστατική.
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν πιστεύουν στην βίαιη μαζική εργατική επανάσταση, δεν το συζητάνε καν για την δικτατορία του προλεταριάτου, αλλά δεν θα είναι αντίθετοι με την εγκαθίδρυση ενός κομμουνιστικού τρόπου οργάνωσης της κοινωνικής ζωής. 
Ίσως μάλιστα μερικοί από αυτούς να είναι αληθινότεροι κομμουνιστές στην υλοποίηση του κομμουνισμού.
Δεν είναι το θέμα μου (πλέον) η δημιουργία διαχωριστικών γραμμών μεταξύ των λαϊκών ανθρώπων και των λαϊκών ομάδων.
Το θέμα μου είναι να υπάρξει αληθινή δημόσια συζήτηση μεταξύ αυτών που πιστεύουν στην αναγκαιότητα της λαϊκής εργατικής-αγροτικής δικτατορίας-δημοκρατίας και (να υπάρξει) αληθινή συζήτηση για την σχέση της τρέχουσας πολιτικής αλλά και της κοινωνικο-πολιτικής θεωρίας με το ιστορικό αίτημα αυτής της δικτατορίας-δημοκρατίας, χωρίς να φοβόμαστε τις λέξεις και χωρίς να τις κλείνουμε στα ναφθαλινούχα κουτιά των εσωκομματικών/εσωκινηματικών κειμένων και "διαδικασιών".


Ι.Τζανάκος 

2 σχόλια:

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..