Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2015

Σώμα-Κυριαρχία-Στρατηγική


Η κυριαρχία ως "σώμα κυριαρχίας" μας οδηγεί αμέσως στην σκέψη της μεταφορικής (γλωσσικής) χρησιμοποίησης τής (έννοιας τής) σωματικότητας, αλλά και της οργανικότητας -σε κάποιες περιπτώσεις.
Θεωρείται γενικά πως πρέπει ένας διαφωτιστής ή "ορθολογιστής" θεωρητικός, αλλά και ένας θεωρητικός της "αντι-κυριαρχίας" να ξεφύγει γρήγορα από μια τέτοια μεταφορά ή να μην την χρησιμοποιήσει καν.
Η παρα-χρησιμοποίηση της μεταφοράς αυτής κατά την διάρκεια της ανάδυσης και ανάπτυξης του "ολοκληρωτισμού" την έχει καταστήσει κάπως ανυπόληπτη.
Όμως θαρρώ δεν υπάρχει "καλύτερη" μεταφορά για να δείξει την συνεκτικότητα, την πληρότητα και την (δυναμική) ακεραιότητα του φαινομένου της κυριαρχίας στην γενική, κοινή και αφηρημένη-συγκεκριμένη έννοιά της.
Αδιαφορώ για τις "κακές" ιδεολογικές χρήσεις της μεταφοράς και ενδιαφέρομαι για την ευρετική και δημιουργική της αξία.
Όταν η "διαφωτιστική" κανονιστικότητα εισέρχεται στην ανάλυση του φαινομένου της κυριαρχίας το αποτέλεσμα είναι ένα ηθικολογικό τίποτα το οποίο συνήθως πλαισιώνει μια "δημοκρατική" ιμπεριαλιστική εξουσία στις εκστρατείες της, ηθικοποίησης "βαρβάρων ιθαγενών", ή (πλαισιώνει) τις ικεσίες των διαφόρων αδυνάμων, είτε αυτοί είναι οι κατεξοχήν αδύναμοι των λαϊκών τάξεων είτε αυτοί είναι οι αστικοί ανταγωνιστές (ιμπεριαλιστές ή μη) αυτής τής δυνατότερης.


Ένα από τα πλεονεκτήματα των κάθε λογής "αντιδημοκρατών" θεωρητικών και πολιτικών είναι η κατά καιρούς ικανότητά τους να μιλάνε την γλώσσα της αλήθειας και να σχίζουν το παραπέτασμα της "δημοκρατικής" ηθικολογίας-κανονιστικότητας, αλλά αυτό είναι (από την άλλη πλευρά) αποτέλεσμα της παρακμής της δημοκρατικής θεωρίας και πολιτικής μετά τον 19ο αιώνα, η οποία από τα ύψη των μακκιαβελικών ή των ρουσσωϊκών (μετα-χομπσιανών) εποπτείων και τις έννοιες-φωτιά όπως η δικτατορία του προλεταριάτου έχει ξεπέσει στα βαλτονέρια της "ευρωαριστερής" ή φιλελεύθερης θεωρίας του τίποτα και του ανύπαρκτου.


Η έννοια της κυριαρχίας ως "σώματος κυριαρχίας" δεν απεικονίζει μόνον το εποικοδόμημα της ταξικής κοινωνίας (λ.χ της αστικής) αλλά και μια πλοκή της σχέσης τακτικής και στρατηγικής υπόστασης της κοινωνίας που παράγει την ίδια την κοινωνία ως ταξική.
Δες πάλι εδώ:

Αυτοκαθορισμός: Εργατική κατάσταση έκτακτης ανάγκης

Οι ιδιότητες της συνοχής, της ακεραιότητας, της πληρότητας, της "συστημικότητας", έχουν την αναφορά τους στο "σώμα της κυριαρχίας" και ως τέτοιες αποτελούν βέβαια ένα μείγμα φαντασιακών και ορθολογικών αναπαραστάσεων της κυριαρχικής πραγματικότητας, το οποίο δεν μπορεί ως προς την θεμελιακή του σύσταση να αναλυθεί σε ένα ξεχωριστό "ορθολογικό" και ένα ξεχωριστό "φαντασιακό" μέρος. 

Η "ενότητα" των ιδιοτήτων αυτών έχει καταχωρηθεί αποκλειστικά στο ιεραρχικό-ταξικό φαινόμενο από την θέση και την σκοπιά της άρχουσας εκμεταλλευτικής τάξης, ενώ ακόμα και οι ρεαλιστικότεροι εκφραστές της "θετικής" στροφής τής επαναστατικής θεωρίας-πρακτικής προς την κυριαρχία (Λένιν-Στάλιν) δεν προβαίνουν σε μιαν ανοιχτή (έστω θεωρητικο-πολιτική) υπεράσπιση της επιλογής τους παρά μόνον σε ένα "παροντοποιημένο-παροντικό" πλαίσιο όπως αυτό υπαγορεύεται από τις άμεσες συνθήκες της πάλης ενάντια στον ιμπεριαλισμό-αστισμό και τους χαφιέδες του.
Όμως η ιστορία έχει μιλήσει και έχει μιλήσει για πάντα, και η μη υπεράσπιση της ρεαλιστικής πολιτικής θεωρίας και πρακτικής, άρα και συνακόλουθα του "μεταφορικού-νοηματικού" οπλισμού της έχει σημαντικά ιδεολογικά αποτελέσματα που έχουν να κάνουν με την ανάδυση και ανάπτυξη ενός νέου "αναρχισμού" και "αριστερισμού", με δίπλα τους τούς αριστερούς σοσιαλδημοκράτες (ευρω"κομμουνιστές") να καρπώνονται τα όποια υπαρκτά αποτελέσματα. 
Αυτά τα νέα μικροαστικά ρεύματα καλλιεργούν μιαν εφηβική-παιδική κοσμοαντίληψη και ιδεολογία η οποία όμως έχει μιαν πραγματική γονιμότητα εφόσον λειτουργεί ως ένας αντιδραστικός αλλά ζωντανός καθρέφτης της πραγματικής υλικο-φαντασιακής σύστασης του κυριαρχικού φαινομένου, ειδικά στην "μετανεωτερική" ιμπεριαλιστική εποχή.

Ένα από τα θεμελιώδη ερωτήματα, σε αυτό το γενικό πλαίσιο που σκιαγραφήσαμε παραπάνω, είναι το εξής:
Η ολική θραύση της αστικής/ιμπεριαλιστικής συνοχής, ακεραιότητας, πληρότητας, όλων δηλαδή των ιδιοτήτων που συγκροτούν "μορφολογικά" το αλλοτριωμένο στρατηγικό πεδίο που είναι η παγκόσμια και εθνική (ταυτόχρονα) αστική τάξη είναι δυνατή προ-κατανοητικά και προ-πρακτικά μέσω των αντι-κυριαρχικών τακτικών-στρατηγικών;
Θέλω να πω πως είναι απαραίτητο οι (όποιοι) κομμουνιστές ακόμα κι αν υιοθετούν όπως εγώ σκληρή στάση απέναντι στα "αντικυριαρχικά" ρεύματα να μάθουν τον πόλεμο και από αυτά.
Είναι σωστό δηλαδή να οικειοποιηθούν τα ιδεολογικά νοήματα και τις τεχνικές των αντι-κυριαρχικών ρευμάτων, και αυτό συμβαίνει για 2 Λόγους:
1) Όντως το εργατικό κράτος δεν είναι και δεν πρέπει ούτε μπορεί να είναι ένα αντίτυπο-ομοίωμα του αστικού κράτους, ακόμα κι αν δεν είναι απλά ένα σημείο προς την απόλυτη κομμουνιστική κοινωνία, όπως το θεωρούν οι αναρχικοί (που δεν το ονομάζουν έτσι, όντας υποκριτές) και οι νεο-αριστεριστές, όπως το θεωρούν και αυτοί (που το ονομάζουν όμως έτσι).
2) Και το εργατικό και το αστικό κράτος, αλλά και και κάθε κράτος στην ιστορική διαδρομή, δεν είναι απλά ένα "σώμα κυριαρχίας". 
Ούτε η κυριαρχία επίσης είναι απλά ένα "σώμα κυριαρχίας".
Η δομή της εξουσίας και της κυριαρχίας είναι και κεντρικοποιημένη και διασκορπισμένη-εκκεντροποιημένη. 
Χωρίς Μ.Φουκώ δεν καταλαβαίνει κανείς τίποτα.
Ὀσο και να διαφωνεί κανείς με τον Φουκώ δεν μπορεί να μην παραδεχθεί την φοβερή γονιμότητα της θεώρησής του αλλά και της ιστορικής του έρευνας η οποία δεν μπορεί να διαχωριστεί από την θεώρηση. 






Ι.Τζανάκος 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • φράσεις [8] - Υπάρχει πρόοδος; υπάρχει, από το μη ον στο ον, ώσπου να εξεγερθεί το γίγνεσθαι και να τα απορροφήσει όλα στο εν. Παίζω ζάρια με τα λεγόμενά μου και θ...
    Πριν από 5 ώρες
  • Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times - Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times Photo A woman working at a collective farm near Moscow in 1955. Credit Mark Redkin/FotoSo...
    Πριν από 5 ώρες

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..