Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2015

ΧΡΟΝΟΣ-ΝΟΜΟΣ: Η αξιοσημείωτη υπομονή του θύματος..



Ο χρόνος του θανάτου που δίνει ο νόμος είναι άπειρος. 
Δεν υπάρχει ένα τέλος στην δίωξη και την τελική κρίση που την ολοκληρώνει με την ποινή, ακόμα κι αν έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία της κρίσης και έχει περατωθεί η ποινή από τον καταδικασθέντα.
Δεν μιλάω τώρα από την σκοπιά της κριτικής της "ενοχής" ως εσωτερικής εγγραφής που είναι να καταπολεμηθεί, για να λυτρωθεί η σκέψη και η ύπαρξη του καταδικασθέντος.
Μιλάω από την σκοπιά της εξωτερικότητας του νόμου, ήτοι σε ένα γεγονοτολογικό επίπεδο πραγμάτευσής του.
Ενώ είναι προφανές πως οι περισσότερες κρίσεις του νόμου εκφέρονται κάποτε και κάπως τελείται η τελειότητα αυτή του θανάτου, αυτό που δεν γίνεται ορατό από τον ίδιο τον νόμο, ή σε όσους τον υπηρετούν θεωρώντας πιθανόν πως ασκούν ένα ιερόν λειτούργημα για την "ζωή" των ατόμων και της κοινωνίας, είναι πως το μεσοδιάστημα (ακόμα και μιάς μέρας) μέχρι την πραγμάτωση των πάντων που τον επιτελούν είναι ο άπειρος θάνατος και ο τέλειος βασανισμός της ανθρώπινης υπόστασης.
Γι'αυτό και είναι επίσης ένα τυπικό έγκλημα η ταλαιπωρία όσων είναι -με τα ίδια τα μέτρα του νόμου μάλιστα- αθώοι, με την αναστολή και αναβολή της ίδιας της "τυπικής" διεργασίας.
Βέβαια δεν είναι γι'αυτό υπεύθυνοι τις περισσότερες φορές οι καθαυτό άνθρωποι του νόμου, όσο άλλοι συντελεστές της ταξικής κανονικότητας οι οποίοι έχουν την μορφή ανθρώπου και την ψυχή ποντικού.
Λέτε να ξέρω κανέναν;
Ξέρω πολλούς, και δεν θα είχα κανέναν Λόγο να μην τους αναφέρω αν δεν ήξερα πόσο επικίνδυνοι άνθρωποι είναι όχι για μένα αλλά για άλλους αφελείς πολίτες και "συνανθρώπους".
Ας επιστρέψουμε στην θεωρία:
Ακόμα κι όταν δεν υπάρχει αναβολή και αναστολή, ακόμα κι όταν η ταχύτητα της τελικής κρίσης περιορίζεται σε μια στιγμή, το μεσοδιάστημα αυτό της στιγμής είναι άπειρο.
Γελάω πραγματικά με την εικόνα της προδεδομένης αθωότητας του διωκόμενου, όταν την σερβίρουν οι εκτελεστές της ενοχοποίησης ακόμα και της αναπνοής ενός αληθινού ζώου.
Απορώ τελικά με την υπομονή μας πάνω στον τροχό του ψεύδους και του άπειρου θανάτου, λες και η ζωή έχει κι άλλο χρόνο πέραν της ίδιας για να τον θυσιάζει στην μαύρη τρύπα της αναστολής του εξευτελιστικού θανάτου της.
Το παράξενο είναι που δεν έχουμε την πλήρη ανάφλεξη της απόλυτης οργής και την έκρηξη του Δικαίου. 
Μάλλον είναι όλη μας η ύπαρξη μαθημένη σε μια ζωή που υπάρχει ως αναστολή μιας εκτέλεσης και από αυτή την θέση δεν υπάρχει Λόγος να μην ντρεπόμαστε, έτσι απλά, να ντρεπόμαστε. 
Αυτή η αποδοχή αυτής της ενδιαμεσότητας, η μαυλιστική αναμονή ενός μη λεχθέντος ποτέ θαύματος καταστροφής της κρίσης, η συνήθεια της μη εξέγερσης που αντικατέστησε τον καθαρό φόβο προς τον ένοπλο αφέντη της προ-αστικής εποχής, φανερώνει μιαν δομική ήττα της ακτήμονος προλεταριακής εργασίας και της μισθωτής εν γένει ύπαρξης, αλλά και της μικροαστικής τάξης όταν είναι σε δίωξη.
Είναι αργά να σπάσουμε τον ενδιάμεσο χρόνο ως χρόνο αναμονής και αναστολής της εξόντωσής μας, θα ήταν ίσως καλύτερο να απαιτούμε βιασύνη, να εγκαλούμε ειδικά τους ποντικούς των γραφείων για τις ύποπτες καθυστερήσεις τους.
Γιατί είναι ύποπτες, πάντα, αυτό ας το μάθουν κάποιοι ότι κάποιος μπορεί να το ξέρει.
Θα γελάσουμε πάντως.
Πάντα υπάρχει ένας τρελός, αυτό το ξεχνάνε μερικοί..
 
 
 
Ι.Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • φράσεις [8] - Υπάρχει πρόοδος; υπάρχει, από το μη ον στο ον, ώσπου να εξεγερθεί το γίγνεσθαι και να τα απορροφήσει όλα στο εν. Παίζω ζάρια με τα λεγόμενά μου και θ...
    Πριν από 4 ώρες
  • Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times - Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times Photo A woman working at a collective farm near Moscow in 1955. Credit Mark Redkin/FotoSo...
    Πριν από 5 ώρες

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..