Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2015

Τακτικο-στρατηγικό παράδοξο: προσωρινές απαντήσεις..

Απαντώ (μόνος μου) στο εξής:


Γίνομαι κουραστικός, αλλά σας παραπέμπω καταρχάς εδώ:


Η ανάληψη της ευθύνης όλου του κόσμου από ένα πλήθος αποκλεισμένων από την στρατηγική ουσία αυτού του κόσμου δεν είναι μια υπόθεση που θα μπορούσε να τους αφήσει ως εμμένοντες σε αυτό τον αναγκαστικό μεν αλλά αναξιοπρεπή αποκλεισμό τους, ακόμα κι αν κατορθώνουν κάποτε να υψωθούν στο ύψος του κόσμου όλου χωρίς να έχουν ακόμα κατανικήσει (εντελώς) τον αποκλεισμό τους και χωρίς να έχουν ακόμα ταυτισθεί (εντελώς) με την στρατηγική ουσία του κόσμου.
Η "τακτική" ουσία της εργατικής υπόστασης, ακόμα και της μισθωτής ή μη-μισθωτής μικροαστικής υπόστασης, είναι το στρατηγικό ή μάλλον "στρατηγικο-ειδές" της πρόβλημα, αλλά εξ'αυτού του ουσιώδους γεγονότος δεν "πρέπει" να αναβιβασθεί σε στρατηγική ουσία. 
Δεν δύναται να αναβιβασθεί σε στρατηγική ουσία. Η στρατηγική απαιτεί εκ της ιδιοσυστασίας της υποταγή της τακτικότητας, είτε αυτή η υποταγή είναι διαλεκτική και "ζωντανή" (άρα περιέχει την τακτικότητα ως ένα οργανικό μέρος του όλου "τακτική-στρατηγική") είτε είναι αντιδιαλεκτική.
Το ζήτημα είναι να υψωθεί κάθε απομονωμένη τακτική, κάθε κοινωνική υπόσταση που είναι καρφωμένη στην μοίρα του επιβιωτικού και ψυχικού τακτικισμού, στο ύψος της στρατηγικής ουσίας αυτο-αρνούμενη την ίδια την τακτικοποίηση της δικής της ουσίας.
Εννοείται πως υπάρχει ένα πλέγμα αλληλοκαθορισμών μεταξύ στρατηγικής και τακτικής ουσίας που αφορά ας πούμε κύρια την άμεση ταξική πάλη ή την πάλη ενάντια στο (αστικό και γραφειοκρατικό) κράτος αλλά και άλλα κεντρικά "αγωνιστικά" δεδομένα των ταξικών-ιεραρχικών κοινωνιών. 
Η αυτο-άρνηση της τακτικότητας της εργατικής και "λαϊκής" ουσίας δεν είναι μια υπόθεση που αφορά μόνον διανοούμενους και πρωτοπορίες αλλά καταρχάς κάθε εργάτη ξεχωριστά και την ίδια την τάξη στις μυχιότερες σκέψεις και τις βαθύτερες επιθυμίες της.
Από την σκοπιά μου έχω να πω πως είμαι πλέον εντελώς ανοιχτός στην κατανόηση της όποιας προσπάθειας γίνεται ακόμα και από την σκοπιά ενός εργάτη ή φτωχού μικροαστού που θέλει "μόνος" του να ανέβει με κάθε τρόπο πάνω από την κακομοιριά που τον έταξαν οι μοίρες της ταξικής κοινωνίας, με μία μόνον (καθοριστική) προϋπόθεση: να μην γίνει ρουφιάνος της αστυνομίας, του κράτους και των αφεντικών. Εξετάζουμε εδώ, μη ηθικολογικά, μια τέτοια στάση από την σκοπιά της συνολικής τάξης και από το σημείο της συλλογικής της ιστορίας, έχοντας υπόψιν μας ότι οι ατομικές προσπάθειες είναι συνήθως μάταιες και υπονομευμένες από την παρουσία του τερατώδους κρατικού ελέγχου.
Έτσι λοιπόν, χωρίς να χρειάζεται να κάνουμε τον έξυπνο στους "καθημερινούς" ανθρώπους στρεφόμαστε στην τύχη της τάξης ως τάξης και ψάχνουμε έναν τρόπο να φύγει αυτή από την μοίρα του αμεσοποιημένου και "τακτικοποιημένου" όντος γινόμενη αρχηγός και στρατηγός της ζωής της και της ζωής της ανθρωπότητας. 
Είναι προφανές πως μια τέτοια μαζική μεταλλαγή προϋποθέτει μιαν νέα πολιτισμική και τεχνοπολιτισμική επανάσταση μέσα στην επανάσταση, η οποία έχει ήδη μισο-συμβεί όμως αλλά δεν έχει βρεί τον βηματισμό της γιά άλλους Λόγους.
Το λάθος για μένα παραμένει η εμμονή στην θέση του αποκλεισμού και του ψυχο-εμβιωτικού τακτικισμού ως θέση "χάριτος". 
Αυτή είναι μια θέση δηλαδή που θέλει να έχει ο καθένας αποκλεισμένος (όλοι μας) την αυταπάτη πως ως ο αποκλεισμένος φορέας της περιέχει την στρατηγική εμμενώς και εμφύτως.  
Οικονομολογική παρέκβαση: αυτός είναι και ο Λόγος που η αριστερά και η αναρχία αποδίδουν μόνον στην "απλή εργασία" ακόμα και της τεχνικοποιημένης παραγωγής τον ρόλο του παραγωγού της αξίας (και της υπεραξίας). 
Ο Λόγος είναι θερσιτικού χαρακτήρος. 
Αυτή η στάση είναι μερικώς αναπόφευκτη, και προσωπικά και ιστορικά, αλλά δεν οδηγεί πουθενά. 
Ο σκοπός μας είναι νομίζω να αφαιρεθεί και να καταστραφεί κάθε ξένωση τακτικής και στρατηγικής ουσίας στην κοινωνία και την καθημερινή ζωή των ανθρώπων. 
Αυτός ο σκοπός θα πραγματωθεί αν οι υποστασιακοί "εκπρόσωποι" της ξενωμένης τακτικής ουσίας της κοινωνικής ουσίας, δηλαδή οι "απλοί" στρατιώτες των στρατηγικών ελίτ και αρχουσών τάξεων, κατεβάσουν κάτω όλες αυτές τις δράκες αλλά αντικαθιστώντας τες κιόλας στην άσκηση της οικονομικής πολιτικής και τεχνικής εξουσίας και γνώσης.
Στο ημι-ευφυές αναρχικό σύνθημα "κανείς κάτω, κανείς πάνω" (ή "κάτω οι πάνω, κανείς πάνω") το οποίο νομίζω εκφράζει νοοτροπιακά την συντριπτική πλειονότητα της αριστεράς, αντιτάσσω το "κανείς κάτω, όλοι πάνω -αλλά πάνω".
Είναι προφανές πως μια τέτοια μεταλλαγή της σχέσης "στρατηγικό πάνω-τακτικό κάτω" σε όλο το φάσμα της κοινωνικής δράσης δεν θα αφήσει κρατική και θεσμική πέτρα όρθια, αλλά το αποτέλεσμα θα είναι ένα οικοδόμημα και όχι ένα διασκορπισμένο πράγμα μαγικά "αυτοδιοικούμενο". 
Είναι αδύνατον δε να υπάρξει αυτό το νέο οικοδόμημα αν δεν προϋπάρξει κάπως, έστω εν σπέρματι εντός των εφιαλτικών συνθηκών που ζήσαμε και ζούμε εδώ και χιλιετίες (εμείς και οι ταπεινοί ταξικοί "πρόγονοί" μας). 
Είναι και απαραίτητο από την σκοπιά του ολοκληρωτικού πολέμου που είναι να διεξάγουμε (ελπίζω, προσωπικά, όχι συντόμως)..
Το πρόβλημα λοιπόν της τακτικής μας ουσίας, της σύμφυτης στις ταξικές κοινωνίες "τακτικοποίησης" τής υπόστασής μας, δεν επιλύεται με την στρατηγικοποίησή της και την φενακιστική αγιοποίησή της με νέα μάλιστα "αναρχο-αυτονομίστικα" θεωρήματα αλλά με την αυτο-υποταγή μας στην στρατηγική, με το στανιό; ναι, με αυτο-στανιό και με αυτο-ζόρι, ναι, με κόστος την βολή μας και την καταστροφή του ναρκισσισμού των νεο-κινημάτων "μας".
Θα έπρεπε να διευκρινίσω εδώ πως τιμώ και δέχομαι την αξία και την ουσία των πολεμικών τους τακτικών και την φοβερή εφευρετικότητα και την ζωντάνια τους ως απορρέουσα (και) από αυτόν τον τακτικοκεντρικό ναρκισσισμό τους.
Το θέμα είναι να υπαχθεί στην στρατηγική ουσία.
Και για να υπαχθεί και αυτός ο νέος κινηματικός ναρκισσισμός αλλά και ο νέος (αλλά και πάντα παλαιός) λαϊκός τακτικισμός στην στρατηγική ουσία χρειάζεται πάντα, και ειδικά τώρα ένα πολύ καλό, πολύ κρύο, πολύ σπαστικό λενινιστικόν ντούζζζ..





Ι.Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..