Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2015

Υπερασπίζομαι την μεγάλη σταχτιά μάζα..



Υπερασπίζομαι την μεγάλη σταχτιά μάζα των εργαζόμενων και άνεργων καθημερινών ανθρώπων, την οποία δεν ξέρετε ούτε θέλετε να μάθετε στην τετριμμένη μυχιότητά της.
Υπερασπίζομαι τους άλαλους, τους σιωπηρούς, τους κοινότοπους και θλιμμένους βιοπαλαιστές, ακούω τον ψίθυρο του φόβου τους, σέβομαι με θρησκευτική ευλάβεια κάθε προκατάληψη και στερεοτυπία τους και την θέτω στην αδερφική κριτική της ζωής και όχι της επιθυμίας για κάτι "ανώτερο", αν δεν είναι αυτό το "ανώτερο" μια εγκόλπωση όλων αυτών.
Θα ήθελα να παραμείνω και γω σιωπηρός, και να μην κουράζω τα αυτιά σας με αντιρρήσεις και ύβρεις, αλλά να ξέρετε πως αυτά έρχονται από τον βυθό που είμαι βυθισμένος με όλους εκείνους που δεν θα σας πούνε ποτέ τι ακριβώς σκέφτονται, τι επιθυμούν και τι φοβούνται. Αν είναι άθλια η κάθε αντιπροσώπευση της βαθιάς ζωής των μαζών, ας είναι η δική μου η αθλιότερη η οποία όμως να προέρχεται από εκεί και όχι από αλλού.
Δεν υπάρχει αλλού, ούτε ένα "εδώ" όπως θα ήθελε ένας διανοούμενος να υπάρχει. 
Υπάρχει ένα άγνωστο πρόσωπο που μεταναστεύει, που φεύγει διαρκώς, μια υπόσταση που δεν έχει άλλη ελπίδα από τον εαυτό της και τον αληθινό σκοπό.
Μήπως έχετε την αυταπάτη ότι είστε φορείς αυτού του αληθινού σκοπού;
Μήπως έχετε την ελπίδα πως μπορείτε έτσι, τόσο απλά, να πιάσετε τον λαϊκό άνεμο και να τον κάνετε θύελλα; 
Το χέρι σας νοτισμένο από ιδέες είναι υψωμένο για να βρεί τις κατευθύνσεις του, το μάτι σας άγριο και θολό ψάχνει έναν σύντροφο έναν αδερφό έτοιμο για την αναζήτηση της ελευθερίας, και αντί γι'αυτό βρίσκετε ένα διερευνητικό βλέμμα, ένα κουρασμένο βλέμμα χωρίς ελπίδες και απελπισίες. Χωρίς.
Θα το λέγατε κενό βλέμμα, αλλά το κενό βλέμμα είναι το βλέμμα της μέθης που αναζητάει τον εαυτό της σε κάτι πέρα από το κρασί.
Και αυτό το κρασί φτιάχνεται επίσης σε έναν "αλλοτριωμένο"  χώρο παραγωγής, και αυτοί που στίβουν το σταφύλι, παίρνουν τον μούστο και τον βάζουν με τις μηχανές που τους δώσανε σε φιάλες, σε εκείνες τις φιάλες που κάνετε φωτιές, είναι "αλλοτριωμένοι", "συμβατικοί", περαστικοί σε μια ζωή που τους ανήκει όσο δεν τους ανήκει, δεν τους ανήκει όσο κι αν τους ανήκει.
Θα σας προσπεράσουν στον δρόμο, θα κρυφτούν με τρόμο αν σας συναντήσουν, θα δεχτούν και τις δικές σας ύβρεις, άλλο ένα ουρλιαχτό του αφεντικού και του παιδιού του, του παιδιού του αφεντικού, και θα κρυφτούν ταπεινωμένοι και οργισμένοι με όλα, άλλο ένα ουρλιαχτό του αφεντικού, άλλος ένας αφέντης, άλλος ένας Κύριος, εξεγερμένος τώρα με τον άλλο αφέντη, το ίδιο αγενής και πληθωρικός όπως αυτός.
Υπερασπίζομαι την μεγάλη σταχτιά μάζα των εργαζόμενων και άνεργων καθημερινών ανθρώπων, την οποία δεν ξέρετε ούτε θέλετε να μάθετε στην τετριμμένη μυχιότητά της.
 
 
Ι.Τζανάκος 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • δεν πουλιέται - [image: Αποτέλεσμα εικόνας για agia thalassa tinos] Μάζεψαν τη ψαριά με μια βιασύνη που θύμιζε τον χρόνο Απλώνοντας τη πραμάτεια στο παζάρι πούλησαν και το...
    Πριν από 24 δευτερόλεπτα
  • Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times - Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times Photo A woman working at a collective farm near Moscow in 1955. Credit Mark Redkin/FotoSo...
    Πριν από 1 ημέρα

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..