Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2015

Χρόνος, μοίρα, αντίσταση...




Η κατάσταση του χρόνου είναι συνυφασμένη με την ουσία της ανθρώπινης ζωής με όλο της το ειδικό είναι ως χρονική κατάσταση, και είναι εξ'αυτού κάτι παραπάνω από μιά επίταση αυτής της ουσίας. Δεν μπορούμε να πούμε από την μιά πως η ουσία της ανθρώπινης ζωής είναι η χρονικότητά της, αλλά από την άλλη αυτή η ούτως ειπείν "δευτερογενής" ουσία (χρονικότητα) δεν είναι έτσι απλά μια επίταση που διατηρεί την "πρωτογενή" ουσία ως έχει. 
Και αν είναι μιά επίταση δεν είναι αυτό τίποτα άλλο από ένδειξη πως κάθε επίταση δεν μπορεί παρά να είναι κάτι παραπάνω από απλά μια επίταση.
Τι είναι άραγε η οργή;
Πως επηρεάζεται η λαϊκη οργή από την χρονική μορφή της ανθρώπινης ουσίας της;
Θα έπρεπε εδώ να μιλήσω για την οργή των άλλων, την οργή του λαού εν γένει;
Θα έπρεπε εδώ να μιλήσω για τα κοινά περιεχόμενα της οργής των ατόμων που συναπαρτίζουν μια κοινωνική τάξη ή ένα πλήθος που τείνει να οργανωθεί ίσως σε κοινωνική τάξη "δι΄εαυτή";
Αν μπορούσα, αν ήμουν δηλαδή ένας εξασφαλισμένος διανοούμενος ή ένας αμέτοχος εργάτης, ίσως να το έκανα.
Η χρονικότητα που "βιώνω" ίσως από την μοίρα, ίσως από την δική μου επιλογή βίωσης του κόσμου, δεν μου επιτρέπει να μιλήσω εκ μέρους των υπαρκτών ή φανταστικών άλλων.
Μήπως αν μίλαγα έτσι δεν θα ήμουν τελικά ένα μέρος του Νόμου;
Μήπως αν μίλαγα έτσι δεν θα ήμουν τελικά ένα μέρος της μοίρας;
Ο χρόνος της αντίστασης δεν είναι δυνατόν να μην σπάει την μοίρα και τον Νόμο ως διάταξη της μοίρας και της ενοχής του.
Οι μοίρες όμως και ο άνεμος της ζωής έφεραν μπροστά στον αδύναμο να μην αντισταθεί με το σώμα του και την οργή του (το ίδιο είναι άραγε;) έναν χρόνο αληθινή πρόκληση για την ουσία που έχτισε με τα χέρια της ιδιοτροπίας του.
Θα έλεγα σχεδόν έκπληκτος πως υπάρχει θεός τελικά αν δεν με φόβιζε το ενδεχόμενο αυτός να είναι όντως ένας δαίμονας της εξουσίας.
Μόνον ένας θεός του κακού θα έθετε έναν εχθρό της μοίρας μπροστά σε μιά τέτοια μοίρα να μην αντέχει την μοίρα και να την έχει μπροστά του και αυτή, ως μορφή της μοίρας εν γένει και ως μια μορφή της μοίρας η οποία είναι ισότροπη και ισόμορφη με την μη αντοχή της μοίρας.
Η μοίρα με προκαλεί και δεν ξέρω αν πρέπει να την ακολουθήσω την πρόκληση αυτή ή να φύγω μακριά.
Αν την ακολουθήσω θα έχω νικήσει την μοίρα πολεμώντας; 
Ή μήπως θα την νικήσω αν φύγω μακριά; 
Και μακριά δεν είναι απαραίτητα ένα βουνό ή μια ξένη χώρα. 
Μπορεί να είναι εδώ δίπλα, σε μια άτονη και κυνική αναμονή της κρίσης του ψεύδους, ήτοι του Νόμου που έγινε ψεύδος και του ψεύδους που έγινε Νόμος.
Αναρωτιέται κανείς αν η πρόκληση της μοίρας είναι μια ταξική πρόκληση ή μια πρόκληση για προσωπική εξέγερση χωρίς όρια, είτε κανείς ακολουθήσει είτε αποφύγει την ολοκληρωτική μάχη.




Ι.Τζανάκος
Θα δούμε..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..