Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2015

Οι γραφειοκράτες...



Λοιπόν συνάδελφοι, τώρα καταλάβατε.
Δεν τους αρκεί ο καθημερινός εξευτελισμός μας, η καθημερινή διαπόμπευσή μας στα γκισέ και τα γραφεία, δεν τους αρκεί η διαρκής ενοχοποίησή μας για τα δικά τους εγκλήματα, για τις δικές τους παραλείψεις, για τις δικές τους ηθελημένες αστοχίες, δεν τους φτάνει τίποτα από όλα αυτά.
Τούς είναι λίγα όλα αυτά, όπως είναι λίγο το αίμα που δίνετε κάθε μέρα σε ένα τέρας που ολοένα μεγαλώνει η δίψα του για σάρκα και αίμα αθώων εργατών και εργατριών.
Η δίψα του για εργατικό αίμα μεγαλώνει όσο τους το παρέχει τόσο ο εργάτης όσο και ο υπάλληλος, όσο ο μικροαστός, όσο αίμα τους έχει απομείνει.
Δεν υπάρχει πλέον αίμα, υπάρχουν μόνο τα κόκκαλα της αξιοπρέπειάς σας και θέλουν να τα σπάσουν και αυτά, θέλουν να σας πιούνε το μεδούλι, να γυρίσουν στα άλλα λυσσασμένα αφεντικά τους, τους ξένους ευρω-επικυρίαρχους, σε έναν ακόμα γύρο του τρόμου και της αθλιότητας.
Απειλούνε πίσω από τα γραφεία τους, σα δειλά ποντίκια που παίρνουν δύναμη μόνον από την δική σας αδυναμία, που υπάρχουν όσο εσείς συρρικνώνεστε στην μικρή και απομονωμένη ζωή σας.
Δεν πρόκειται να σταματήσουν, έχουν όλα τα όπλα της σάπιας κίβδηλης και ψευδεπίγραφης "νομιμότητάς" τους, οχυρωμένοι πίσω από έγγραφα, εγκυκλίους, και διατάξεις κομμένες και ραμμένες όμως, άρα ακόμα και αυτές αλλοιωμένες, στα μέτρα της βαμπιρικής τους υπόστασης.
Έχουν πάρει διαζύγιο από την αλήθεια, δεν έχουν ούτε θέλουν να έχουν επαφή με την ζωντανή πραγματικότητα της σφαγής που διενεργούν στην κοινωνία, την εργατική τάξη, τα φτωχά μικροαστικά στρώματα.
Θέλουν μόνον να οχυρωθούν στους χάρτινους πύργους τους, θέλουν μόνον να διώκουν, να ενοχοποιούν, να τρέφουν το άλλο τέρας, το τέρας της χυδαίας προπαγάνδας τους ενάντια στους εργαζόμενους και τους υπαλλήλους.
Είναι βρυκόλακες, είναι γραφειοκρατικά παράσιτα, είναι αγράμματοι, αστοιχείωτοι, ακοινώνητοι, αναίσθητοι εχθροί του λαού, είναι φαντασμένοι και πρόθυμοι για "υψηλούς" ρόλους, έτοιμοι για όποια υποταγή, προσαρμοσμένοι σε κάθε αφέντη, ντόπιο ή ξένο.
Δεν πρόκειται να υποχωρήσουν αν δεν τους σταματήσει το λαϊκό ηφαίστειο, αν δεν τους εμποδίσει ο ενωμένος και αποφασισμένος λαός, η εργατική τάξη, ο καθένας μας που πεθαίνει σε ένα γιαπί, σε ένα γραφείο, σε ένα χωράφι.
Μη γελιέστε, δεν είναι εχθροί μόνον οι απομακρυσμένοι από το πλήθος πλούσιοι μεγαλο-ιδιοκτήτες και μεγαλο-επιχειρηματίες. 
Όλοι αυτοί δεν χρειάζεται να αναμιχθούν με το πλήθος, να "λερώσουν" τα μαλακά τους χέρια, έχουν τους πρόθυμους, έχουν τους εθελοντές διώκτες, έχουν τους χαφιέδες, τους μικρούς και μεγάλους υπηρέτες τους, τα πιστά τους σκυλιά, τους ακολούθους και τους παρατρεχάμενούς τους.
Εσείς συνάδελφοι αυτούς θα συναντήσετε, θα σας δώσουν υποσχέσεις, θα σας καθησυχάσουν, θα σας απειλήσουν, θα σας κολακέψουν, θα σας πούνε γλυκές και σκληρές κουβέντες μαζί, θα σας καλέσουν για "συνεννόηση", για "διάλογο", για κάποια μορφή επικοινωνίας.
Αυτοί θα αντιπροσωπεύσουν το "γενικό", "γενικότατο" τάχαμου "εθνικό" συμφέρον, θα μιλήσουν για πατρίδα, για υπηρεσία, για καθήκον, για πίστη και υποταγή, για υπομονή και καρτερία.
Αυτοί όμως είναι αυτοί που θα σας σκοτώσουν με το γάντι, αυτοί θα γράψουν την καταδικαστική απόφαση, αυτοί θα εισηγηθούνε την δίωξή σας, αυτοί θα ενεργήσουν για την "παραπομπή" σας, αυτοί θα συνομιλήσουν με τους άλλους συναδέλφους σας όταν εσείς θα έχετε γυρίσει την πλάτη σας για να σας συκοφαντήσουν, να σας υπονομεύσουν, να σας σκάψουν τον λάκκο. Και όταν πετύχουν να φτάσουν στο κατώφλι της εξόντωσής σας, όταν σας στείλουν στον γιατρό, τον αστυνόμο, τον εισαγγελέα, τον "ανώτατο" διοικητή του μηχανισμού, του κατάφρακτου από σάπιους και νεκρούς πια νόμους διοικητή του μηχανισμού που σας καταδυναστεύει τη ζωή, τότε δεν θα έχει σημασία, λίγο πριν την αθώωση ή την καταδίκη σας, αν τελικά θα κατορθώσετε να "ζήσετε".
Θα έχετε πάθει καρκίνο, θα έχετε αρχίσει τα ψυχοφάρμακα, θα έχετε λιώσει από το άγχος και την θλίψη, θα έχετε λυγίσει μπροστά στο θηρίο, θα έχετε ήδη πεθάνει, θα έχετε ήδη εξοντωθεί.
Δεν υπάρχει πλέον άλλος χρόνος για αυταπάτες, δεν είναι δυνατόν να ξαναπιστέψουμε στο ίδιο ψέμμα.
Ή εμείς ή αυτοί..


Ι.Τζανάκος   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • φράσεις [8] - Υπάρχει πρόοδος; υπάρχει, από το μη ον στο ον, ώσπου να εξεγερθεί το γίγνεσθαι και να τα απορροφήσει όλα στο εν. Παίζω ζάρια με τα λεγόμενά μου και θ...
    Πριν από 21 ώρες
  • Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times - Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times Photo A woman working at a collective farm near Moscow in 1955. Credit Mark Redkin/FotoSo...
    Πριν από 21 ώρες

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..