Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2015

Το Σάββατο της οργής (2)



Η άρνηση ως το απόλυτο εσωτερικό της οντότητας και της απειθαρχίας του ανθρώπου είναι η ίδια ένα ον που δεν μπορεί να καθοριστεί όπως καθορίζονται όλα τα πράγματα, όλα τα σύμπαντα και όλοι οι πιθανοί κόσμοι.

Που αναφέρεται αυτο το απόλυτο εσωτερικό;
Ποιός είναι ο καθορισμός εκείνος που θα μπορούσε να την συλλάβει χωρίς αυτή η σύλληψη να είναι άλλη μια ξώβεργα σαν εκείνες με τις οποίες γραπώνουν την άγρια υφή της ψυχής;
Είναι η ζωή ένα φάντασμα αυτής της ελευθερίας ή μια φυλακή που μέσα της ξεψυχάει η φλόγα της άρνησης;
Κι αν η ζωή υπήρξε μέχρι τώρα ως αυτή η φυλακή τι είναι εκείνο που θα σβήσει την ντροπή του όντος;
Τι είναι το ον αν δεν αισχύνεται για την ύπαρξη του αίσχους μέσα του;
Γιατί δεν αναδύονται από τα βάθη της γης όλοι οι διωγμένοι, οι καταπιεσμένοι να διαλύσουν κάθε αίσχος;
Κι αν αναδυθούν εκείνη την στιγμή που είναι να έρθει, και όταν έρχεται σπεύδουν όλες οι ύαινες μαζί να την πνίξουν, τι θα πράξουν οι δίκαιοι αν δεν αποκαταστήσουν την χαμένη τιμή του όντος;
Θα καταστρέψει ο απόκληρος κόσμος κάθε λατρεία ενός όντος που δέχτηκε το αίσχος αν δεν θέσει υπό αμφιβολία το ον ως ον;
Ποιό είναι εκείνο το φάσμα της ύπαρξης που δεν θα φοβάται να θυσιάσει την μορφή της στον χρόνο;
Ποιός θα έλθει να ρίξει το οικοδόμημα της υποταγής χωρίς να είναι ο ένας;
Η λαϊκή βία είναι το όραμα της έμπρακτης αλήθειας και βυθίστηκε στο ψέμμα, τι θα την αποκαταστήσει;
Η ζωή είναι η αφαίρεση των δολοφόνων του λαού και των δειλών, ο θάνατος ο φόβος των δολοφόνων του λαού και των δειλών, τι είναι θάνατος αν πάψει όλο αυτό;
Αν η ζωή είναι η λέξη του θανάτου ποιά είναι η λέξη της ζωής;
Το δίκαιον είναι ένα πρόσωπο, έχει εξοριστεί στο κράτος, έχει κλειστεί στα πιό βαθιά μπουντρούμια του, και μία είναι η μεγάλη απορία του, τι σχέση έχει με τον κάθε συγκάτοικό του στα μπουντρούμια;
Πεινάω, διψάω, χαίρομαι, είμαι κουρασμένος, είμαι άρρωστος, γελάω, πεθαίνω, ζω, είμαι, είσαι, αλλά τι είναι όλο αυτό δίπλα στον διωγμένο και την λήθη του;
Όσοι θέλησαν την ζωή δεν μίλησαν ποτέ σε έναν βασανιστή, τους γνωρίζετε;
Δεν υπάρχει άνθρωπος στον λαό που να μην θέλει να πει όχι, όχι σε τί;
Η άρνηση είναι η φωτιά που δεν σβήνει στο σώμα, τι σβήνει το σώμα;
Αν ψάξεις στο εσωτερικό ενός οίκου θα βρείς μια σβησμένη φλόγα που ονόμασαν εστία, πως να λέγεται αλήθεια η αληθινή φλόγα;
Ένα σώμα δεν έχει ούτε ένα σημείο θλίψης, αλλά τότε πως πονάει;
Αν έλθετε σε μια πρόσκληση ζωής θα είστε μάλλον νεκροί, αν δεχτείτε την πρόσκληση της θυσίας πως θα ονομάσετε τον θάνατό σας;

Η απειθαρχία του ανθρώπου είναι ένα υλικό που αυτοφλέγεται όταν έχουν πάψει οι αναζητήσεις υλικών για να περάσει και αυτή η οργή, να περάσει και αυτός ο θάνατος, να περάσει και αυτός ο χρόνος, να περάσει και αυτή η μέρα στο βασίλειο.
Αν πούμε Όχι ξανά θέλει και δρόμο η δουλειά αυτή..




Ι.Τζανάκος   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..