Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2015

Η βαθιά αναγωγή στο Μηδέν/Είναι




Η έννοια κάποιας πολλαπλότητας του Μηδενός δεν φαίνεται να έχει άμεση σχέση με την έννοια της πολλαπλότητας της αλήθειας (ή των αληθειών). 

 
Είναι αλήθεια πως ακόμα και οι τρόποι που σχηματίζει ένα μηδενωτικό αφανίζειν των όρων μιας σχηματισμένης μορφής δεν σχετίζονται άμεσα με την μία ή την άλλη αλήθεια παρ'εκτός κι αν η αλήθεια (ή οι αλήθειες) έχει (έχουν) τον ίδιο πολεμικό σκοπό και το ίδιο πολεμικό αποτέλεσμα.
Τότε η πολλαπλότητα του Μηδενός είναι μια αλήθεια που αφορά τα μέσα και τους σκοπούς μιας καταστροφής και τότε μόνον αυτή η πολλαπλότητα έχει έναν εξασφαλισμένο και δικαιωμένο από τα πράγματα τρόπο να είναι και αληθής. 
Γιατί όμως να μιλάμε "εδώ" για αλήθεια;
Η αλήθεια αφορά ένα κατηγορείν του Είναι και ένα κατηγορείν του Είναι αν δεν αφορά άμεσα μόνον τους καθορισμούς του ήδη καθορισμένου Είναι, του κοινωνικού Είναι, του "οικονομικού" Είναι, αφορά σίγουρα τους βαθείς καθορισμούς του Είναι εν γένει και δια αυτής της σχέσης με τους καθορισμούς αυτούς δύναται ίσως να αφορά ουσιαστικότερα και τους παραπάνω καθορισμούς. 
Φρονώ πως δεν υπάρχει κανένας Λόγος να κατηγορηθεί η Φιλοσοφία για προσπάθεια υπερκέρασης της άμεσης κριτικής ή επαναστατικής συνείδησης αν απαιτεί να τηρηθεί η προαναφερόμενη διαμεσολάβηση, χωρίς μάλιστα αυτήν να την διενεργούν απαραίτητα κάποιοι επαγγελματίες Φιλόσοφοι (δεν τους αποκλείει κανείς βέβαια).
Η αναγωγή στις βαθιές κατηγοριακές μορφοποιήσεις του Είναι εν γένει είναι -όπως θα είδατε όσοι είδατε στα αποσπάσματα του Hegel- κάπως "προβληματική" ως προς τον νοητικό και οντικό αυτοκαθορισμό της ως καθορισιακής εφόσον οι ίδιες οι κατηγοριακές μορφοποιήσεις των θεμελιακότερων θεμελίων του όντος, του Είναι/Μηδέν και του Μηδέν/Είναι δεν παράγονται εύκολα ή άμεσα σαφώς ως καθορισμοί.
Ας έλθουμε τώρα ξανά στο αρχικό ερώτημά μας και ας μιλήσουμε για την πραγματική αλήθεια του Μηδενός.
Η κατάσταση στον "τόπο" της σχέσης της κατηγοριακής μορφοποίησης του θεμελιακού οντικού και νοητικού διπόλου με την μηδενωτική πράξη περιέχει πολλούς κοινωνικο-νοητικούς, οντικούς και ιδεολογικούς τροπισμούς και έχει εξεταστεί επίσης με πολλούς εξειδικευμένους γνωσιακούς τρόπους -αναγκαστικά θα έλεγα- όχι ακριβώς φιλοσοφικούς, έλλογους ή ορθολογικούς και αυτό έχει να κάνει με την ουσία του ερωτήματος και την ουσία του προβλήματος της αναγωγής που προαναφέραμε, η οποία δεν είναι άλλη από την ριζική και αφανιστική βία.
Εισερχόμενοι σγά σγά ξανά στις ερμηνευτικές σημειώσεις του ίδιου του Hegel για το ίδιο το κείμενό του, όπως σας υποσχεθήκαμε, ανακαλύπτουμε πόσο σχετικό είναι το θέμα μας με τον Λόγο του Φιλοσόφου, ειδικά σε αυτή την πρωταρχή της Επιστήμης της Λογικής που μας έχει στοιχειώσει.
Σημειώνω εδώ πως έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η διαλεκτική διττή και συμμετρική πολεμική του Φιλοσόφου τόσο απέναντι στον Καντ όσο και στην οντο-θεολογία και τον νεο-μυστικισμό.
Συναρπαστικά πράγματα, θα περάσουμε κολασμένα, σας το υπόσχομαι.



Ι.Τζανάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..