Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2015

Ο νόμος και η τσαρλατάνικη κριτική του..


Αν σε ένα σύστημα καθορισμών της ανθρώπινης κατάστασης υπάρχει ο νόμος ως υπερβατικός ή υπερέχων καθορισμός, τότε κάθε κατώτερα ιεραρχούμενο στοιχείο (σε σχέση με τον νόμο) παράγεται ως μέρος μιάς ενιαίας μάζας αλληλοκαθοριζόμενων αλλά παραταύτα ομοίων ή ισοδύναμων στοιχείων.
Αν κανείς προσπαθήσει να αμφισβητήσει αυτή την ιεραρχική δόμηση θα χρησιμοποιήσει ένα από τα στοιχεία ως ηγεμόνα της "αντιπολίτευσης" των στοιχείων ενάντια στον υπάγον-κυριαρχικό στοιχείο του νόμου.
Ας ξεκαθαρίσουμε εδώ πως εννοούμε τον "νόμο" ως ένα γενικό εννοιακό πλαίσιο εντός του οποίου συνυπάρχουν ο νόμος ως αναγκαστικός κανόνας συμβίωσης που καθιερώνει η πολιτεία (ή το κράτος), ο νόμος ως γενικός εσωτερικευμένος κανόνας της ανθρώπινης συμπεριφοράς, ο νόμος ως νομοτέλεια της κοινωνίας ή της ιστορίας, ο νόμος ως το υπάγον σύνολο των στοιχείων ενός Λογικού σχήματος κ.λπ.
Το κοινό στοιχείο που συνέχει τις διάφορες έννοιες αυτού του κεντρικού καθορισμού είναι η υπεροχή του έναντι της ιδιαιτερότητας, της στοιχειακότητας, άρα επί της ουσίας: (έναντι) της πολλαπλότητας ως δομής συντήρησης και "αποδοχής" της καθαυτότητας του στοιχείου σε σχέση με την υπερέχουσα συλλογική "οντότητα" που το υπάγει ή περιέχει εντός της.
Η προσπάθεια να αμφισβητηθεί η γενικότητα, το αφηρημένο, η τυπικότητα και η ιεραρχικότητα της υπαγωγής των περιεχόμενων στην μορφή-νόμο γίνεται συνήθως, όπως είπαμε προηγουμένως, με την χρήση ενός στοιχείου ως "ηγεμόνα" της "αντιπολίτευσης".
Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε εδώ μια σειρά από συγχυτικές μεταμορφώσεις του κουρελή (εκάστοτε) ηγεμόνα της "αντιπολίτευσης" στον νόμο, αλλά μας πιάνει ζαλάδα και ανία μαζί. 
Είναι χειρότερη εμπειρία όλη αυτή η έρευνα από το να πάει κανείς στα Εξάρχεια και να παρακολουθήσει ας πούμε κάποια υπνωτιστική διάλεξη για τα "κινήματα" στο Νοσότρος. 
Δεν θα γράψω εδώ πραγματεία για το πως η θέληση, η επιθυμία, η ηδονή, η αυτοδιάθεση των σωμάτων, το σώμα ή τα σώματα, η τάδε ή δείνα "σύνθεση" του "αυτό-"  εντός όλων αυτών των καταπιεσμένων νοητικών οργάνων του νόμου, σε ένα αναρχο-αριστερό κουκλοθέατρο χωρίς καλές κούκλες, σχηματίζει τον κουρελή ηγεμόνα που επιτίθεται ως αεί Δον Κιχώτης στο σκιάχτρο της εξουσίας του νόμου.
Το μόνο που θα ήθελα να επισημάνω είναι το εξής, όσον αφορά την προσπάθεια συγκρότησης αντιπολίτευσης στην εκάστοτε εξουσία του νόμου ή τον νόμο της εξουσίας που αφορά μιαν εξυπνότερη, αλλά εξίσου αδιέξοδη στρατηγική καταπολέμησής του(ς):
Ο νόμος είναι ένα σκληρό καρύδι και δεν πρόκειται να σπάσει έτσι (όπως περίπου το περιγράψαμε), ακόμα κι αν χρησιμοποιηθούν τα όπλα της διεισδύσεως στον εσώτατο πυρήνα της Λογικής του. Δηλαδή αν βάλουμε λ.χ ένα κιλό αυτοδιάθεση, μισό κιλό σώμα, πενήντα γραμμάρια ετερότητα και αντι-ετεροκανονικότητα, περίπου οχτακόσια γραμμάρια αποταυτιστικότητα, δύο με τρία κιλά εμμένεια (όπως προτείνει ο μαλακοΘανάσης) και τα ενώσουμε όλα αυτά σε μια σούπα που θέλουμε να δώσουμε σε κάποιον δύσμοιρο φιλόσοφο του νόμου (γιατί ο ίδιος ο νόμος δεν μασάει..) το μόνο που θα καταφέρουμε είναι να προκαλέσουμε έναν εμετό, δηλαδή έναν Αλτουσέρ στην χειρότερη περίπτωση ή μια αναγούλα Καστοριάδης, ή ακόμα ακόμα μια ζαλάδα Ντελέζ. 
Ο νόμος επιχαίρει σαρδόνια και διανέμει ποινές.
Ποτέ Εξάρχεια λοιπόν, έχουμε και να ζήσουμε στον πραγματικό κόσμο.



 

Ι.Τζανάκος 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • δεν πουλιέται - [image: Αποτέλεσμα εικόνας για agia thalassa tinos] Μάζεψαν τη ψαριά με μια βιασύνη που θύμιζε τον χρόνο Απλώνοντας τη πραμάτεια στο παζάρι πούλησαν και το...
    Πριν από 27 δευτερόλεπτα
  • Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times - Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times Photo A woman working at a collective farm near Moscow in 1955. Credit Mark Redkin/FotoSo...
    Πριν από 1 ημέρα

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..