Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2015

Η αυτονομία ως πτώμα..



Η απορία μου όταν στέκομαι απέναντι στο οικοδόμημα του νόμου δεν λύνεται πιά με την ενόρμηση της καταστροφής του. 
Ο νόμος περιέχει μιαν αινιγματικότητα που δεν ερμηνεύεται με την καταστροφική κριτική του, χωρίς αυτό να σημαίνει νομίζω κάποια συνθηκολόγηση ή κάποιες διαλεκτικές αυταπάτες για μιαν διαλεκτική κριτική επανεγχάραξής του.
Η εικόνα του νόμου παραμένει εικόνα θανάτου, ποινής θανάτου, αφού δεν υπάρχει στ΄αλήθεια νόμος που να μην είναι με κάποιο τρόπο μια απειλή ποινής θανάτου.
Η χρήση της λέξης του νόμου, του σημείου "νόμος" -σε μια ψευδοεκτροπική οικειοποίηση τού καντιανού του παραδείγματος- ως "αυτο-νομίας" αποτελεί την κωμικότερη και ελεεινότερη προσπάθεια δυτικότροπης και υποκριτικής (ταυτόν)εκτροπής ενός θανατερού νοήματος, χωρίς να σπάει βέβαια κανένα ηθικολογικό αυγό δια τους παγαπόντες που το πράττουν αυτό. 
Δεν μιλάμε για μια μερική χρήση της έννοιας-λέξης "αυτονομία", αλλά για μια καθολικοποίηση της ψευδοκαντιανής της έννοιας προς προσπορισμό νεο-μικροαστικών κερδών εντός του πλαισίου της ακροαριστεράς του δυτικού αυτοκρατορικού κόσμου.
Οι μόνοι λεκτικοί και πραγματικοί κριτές του νόμου παραμένουν οι κομμουνιστές ή οι αναρχικοί που λένε και είναι κομμουνιστές ή αναρχικοί και δεν έχουν την πρόθεση να παίξουν όλο αυτό το άθλιο δυτικό παιχνίδι της φιλο-ιμπεριαλιστικής διανόησης των πανεπιστημίων, των λεσχών αντισταλινισμού, των μεταμαρξιστικων ιδρυμάτων σκέψης και κυρίως των μεγάλων και μικρών παραγόντων της διανοούμενης σήψης και του αντι-λαϊκού παραληρήματος.
Ο νόμος της κυριαρχίας που αμφισβητούν οι κύριοι αυτοί είναι ο νόμος όσο τους στερεί την αυθαιρεσία της σκέψης τους και την νέα ιδεολογία της αυτοπραγματωμένης πειραματικής μεγαλομανίας τους, παράπλευρης ωστόσο στην πειραματική μεγαλομανία του δυτικού ιμπεριαλισμού.
Τα πτώματα αυτά έχουν επίσης μιαν ιδιαίτερη προτίμηση στην αυτο-αναγόρευσή τους σε "δυνάμεις της ζωής", του "ζωντανού" έναντι στην θανατολαγνεία και την θανατερότητα της κυριαρχίας και του κρατικού καπιταλισμού, αλλά με αυτήν τους την αυτο-αναγόρευση ένα πράγμα δείχνουν: την σχέση τους με τον θάνατο που σπέρνει ο δυτικός ιμπεριαλισμός, την σχέση τους με τα κέντρα της νέας διάλυσης, της νέας Ρώμης των παλαιών όμως Κολοσσαίων, των παλαιών πάντα υπαρχόντων μητροπόλεων εις τις οποίες υποτίθεται πως διαδραματίζεται το κεντρικό δράμα του κόσμου, και εις τις οποίες υποτίθεται πως καταλήγουν όλες οι περιπλανήσεις των μέθυσων, των ναρκομανών, των περιπλανώμενων μισθοφόρων αλητών που σαν μοναδικό σκοπό τους έχουν όπως πάντα την περίτεχνη και "απελευθερωτική" κατατρομοκράτηση των εργαζόμενων και ανέργων λαϊκών μαζών.





Ι.Τζανάκος 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

  • φράσεις [8] - Υπάρχει πρόοδος; υπάρχει, από το μη ον στο ον, ώσπου να εξεγερθεί το γίγνεσθαι και να τα απορροφήσει όλα στο εν. Παίζω ζάρια με τα λεγόμενά μου και θ...
    Πριν από 21 ώρες
  • Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times - Why Women Had Better Sex Under Socialism - The New York Times Photo A woman working at a collective farm near Moscow in 1955. Credit Mark Redkin/FotoSo...
    Πριν από 21 ώρες

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..