Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2015

Hegel και γίγνεσθαι / Ενδιάμεση σημείωση (3)



Η γενική έννοια της σχέσης, η ούτως ειπείν σχεσιακότητα, δεν είναι καν ένα ασθενές ομόλογο σχήμα της ίδιας ως αφηρημένης έννοιας ή αφηρημένου νοήματος.
Η σχεσιακή δομή συλλαμβάνεται νοητικά ως αφηρημένη οντότητα εάν στην ίδια την έναρξη ή ίδρυση της εννοιολόγησής της υπάρχουν ως εντασσόμενα "εσωτερικά" στοιχεία οι έννοιες-καταστάσεις της διαμεσολάβησης/αμεσότητας, της άρνησης και της φαινομενικότητας. 
Δεν αποκλείω βέβαια με αυτό τον πρώτο "συνθετικό" καθορισμό της αφαιρετικής έννοιας της σχέσης την ειδική αυτονομία και την ειδική (και πιθανή) καθοριστικότητα (της έννοιας) του πεδίου τής αρχικής φαινομενικότητας, ή του θεμελιακού (υπο-)συστήματος αρχικό (καθαρό)Είναι/Μηδέν στην ίδια την συγκρότηση της αφηρημένης έννοιας της σχέσης  --όπως το ορίζει ο Hegel στην έναρξη της Ε.τ.Λ και ίσως όπως το έχουμε ερμηνεύσει στην σειρά των δημοσιεύσεών μας.
Με το τελευταίο εννοώ πως το ζήτημα της (όποιας) μη-διαμεσολαβημένης (ή μη-διαμεσολαβητικής) δομής της αρχικής φαινομενικότητας (αρχικό-Είναι/Μηδέν) (ή εντός αυτής) δεν είναι αυτοδικαίως εντασσόμενον εις τον αρχικό ορισμό μας τής αρχικής γνωσιο-οντολογικής σχηματοποίησης που σημαίνει την γενική ισχύ των όρων της και εις το πεδίο της αρχικής φαινομενικότητας, όπως (αυτό) δεν το πράττει (ολοκληρωμένα) ούτε ο Hegel ούτε ο Kant (έστω ρητώς).
Υπάρχει ένα πολύπλοκο σύστημα ένωσης των διαφόρων συστημάτων διαμεσολάβησης, αρνητικού και αρνητικο-θετικού καθορισμού, αμεσοποίησης και φαινομενοποίησης του όντος --το οποίο (πολύπλοκο σύστημα) εμφανίζεται "σήμερα" από τους κακόμοιρους τους δομιστές-λειτουργιστές, μετα-δομιστές και άλλους ευφυέστερους (θεωρία των συστημάτων) "στατικά" ως ένα πολύπλοκο σύστημα δομών, υποδομών και υπερδομών. συστημάτων, υπερ-συστημάτων και υπο-συστημάτων.
Δεν προτίθεμαι βέβαια να ασκήσω πολεμική στις διάφορες στατικές ή στατικο-δυναμικές έννοιες-εννοήσεις (θεωρήσεις) αυτού του πολύπλοκου συστήματος. 
Μας εύχομαι καλή τύχη.
Η δική μου ορμή είναι ορμή καταστροφής και άρνησης, των πάντων εννοιών και εννοιών-όντων αυτού του "είδους", αλλά θαρρώ πλέον με κάποια βάση στο υπαρκτό των φαινομένων.
Αυτό που θέλω να σημειώσω με αυτήν εδώ την ενδιάμεση σημείωση, πέραν της προηγούμενης γενικής συνοπτικής παράθεσης, είναι το εξής:
Ακριβώς η έννοια/εννόηση του αφηρημένου της σχεσιακής δομής, ή το αφηρημένο νοητικό/νοηματικό σχήμα της συγκεκριμένης σχεσιακής δομής, και όχι κάποιος οντολογισμός της "ύπαρξης-υπόστασης" ή της "ενικότητας", με οδηγεί στην αμφισβήτηση κάθε καθαυτότητας ή διεαυτότητας της σχεσιακής δομής (σε φαρακλική μετάφραση, από ό,τι θυμάμαι, το νοητικό ον καθεαυτό είναι το πράγμα τούτο, και το διεαυτόν είναι το καθεαυτόν).
Υποθέτω λοιπόν πως ακόμα και στο επίπεδο της αφαίρεσης δεν υφίσταται καμμία (δομική, συστημική κ.λπ) ουσιαστική σχεσιακότητα, παρά μόνον ίσως ως ένα από τα "εποικοδομήματα" της βαθύτερης γνωσιο-οντολογικής και οντολογικής δομής --που είναι "υλική";..
Αυτό σημαίνει, για να επιστρέψουμε στην αρχική μας θέση --καθορίζοντας, πως ακόμα και η ορθή αφαιρετική εννόηση της έννοιας-κατάστασης της σχέσης (ή της σχεσιακής δομής), είναι εφικτή μόνον ίσως με την χρήση των κατηγορημάτων που προτείνω (διασκευάζοντας τις εγελιανές-καντιανές κατηγοριακές μορφές) σε ένα απο-συνεκτικοποιόν απο-δομητικό (της σχεσιακότητας) πλαίσιο, με ηγεμόνα του την έννοια ή τις έννοιες του Μηδενός και του κενού.
Προσεγγίζουμε επικινδύνως τον Α.Μπαντιού, δεν το αρνούμεθα, αλλά ο σκοπός μας και η θεώρησή μας είναι άλλη (κάποιοι θα το καταλαβαίνουν ήδη αυτό) παρά τον σεβασμό μας προς τον Φράγκο. 



Ι.Τζανάκος 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..