Αυτοκαθορισμός

Αυτοκαθορισμός

Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2015

Hegel / Ενδιάμεση σημείωση (στρώνω το κρεββάτι)


Αναγκαία η ανάγνωση των:

Hegel και Μηδέν (1)

Hegel και Μηδέν (2)

Hegel και Μηδέν (3)

 


Η ταυτότητα (αρχικού) Είναι και Μηδενός, αλλά με φανερή την κατάδειξη και της ελάχιστης αλλά κρίσιμης διαφοράς τους, εξετάζεται αρχικά στον Hegel στο πλαίσιο της κατηγοριακής λειτουργίας.
Συνέχεια.. 

Σε ένα άγνωστο για τους πολλούς (ειδικά τους εγελιανίζοντες) κρίσιμο σημείο της έναρξης της διδασκαλίας για το Είναι, πέρα από τις γνωστούς ορισμούς του τού ακαθόριστου ως ουσίας του καθαρού (ας πούμε αρχικού) Είναι, ο Hegel ορίζει το Μηδέν στην ελάχιστη διαφορά του από το (αρχικό) Είναι ως κατηγοριακή-καθοριστική (καθορισιακή) λειτουργία (επί) τού ακαθόριστου, αρχικού Είναι. 
Εκεί ακριβώς βρίσκεται το ελάχιστο αλλά κρίσιμο της διαφοράς του καθαρού (αρχικού, ακαθόριστου ακόμα) Είναι από το Μηδέν. Πρέπει να καταλάβουμε πολύ καλά πως μιλάμε για μια (αρχική) ταυτότητα καθαρού Είναι και Μηδενός εις την οποία η ελαχιστότατη αλλά κρίσιμη διαφορά μεταξύ των όρων του Είναι και του Μηδενός είναι η κατηγοριακή λειτουργία ως αντιπρόσωπος και ουσιαστική μορφή υποστάτωσης του Μηδενός. 
Όπως θα έχετε δει, ο Hegel αν και χρησιμοποιεί συνέχεια την έννοια της ταυτότητας για την σχέση αυτών των δύο θεμελιακών καθορισμών του όντος δεν παραλείπει ωστόσο να επισημάνει την ύπαρξη της διαφοράς τους:

[B. ΜΗΔΕΝ ( Η πράξη αναίρεσης του γίγνεσθαι)]
"..Το γίγνεσθαι είναι: 
Το αφανίζεσθαι του Είναι μέσα στο Μηδέν και του Μηδενός στο Είναι και το αφανίζεσθαι του Είναι και του Μηδενός εν γένει, σύγχρονα όμως αυτό ερείδεται στην διαφορά τους..."

Πριν φτάσουμε στο συγκεκριμένο εδάφιο έχει ήδη αναπτυχθεί επαρκώς η διαλεκτική της σχέσης του Είναι και Μηδενός ως σχέση δύο πόλων που συντίθενται ως ενότητες (ο καθένας ξεχωριστά) από την καθαυτότητά τους και την αναφορά τους στον άλλον (αντίθετο). 
Οπότε δεν υπάρχει στην περίπτωση αυτή του εδαφίου η αποτύπωση ενός ακόμα ανώριμου ορισμού ή καθορισμού της διαφοράς των πόλων. Αλλά ήδη στην έναρξη της παρουσίασης της θεμελιακής πολικότητας υπάρχει η επισήμανση της κρίσιμης, αν και ελάχιστης διαφοράς που νοηματοδοτείται όπως προείπαμε δια της κατηγοριακής (καθορισιακής) λειτουργίας στην αρχική της, "κενή", μορφή.
Υπογραμμίζουμε το σημείο:

[B. ΜΗΔΕΝ (..)]
"..Μηδέν, το καθαρό Μηδέν, αυτό είναι απλή ισότητα με τον ίδιο τον εαυτό του, εντελής κενότητα, απουσία προσδιορισμού [καθορισμού] και περιεχομένου, κατάσταση-μη-διαφοροποίησης μέσα σ'αυτό το ίδιο.
-Στο μέτρο που μπορούμε εδώ να κάνουμε μνεία του εποπτεύειν ή νοείν, τούτη η πράξη λογίζεται ως μιά διάκριση, κατά πόσο κάτι ή τίποτα αποτελεί αντικείμενο του εποπτεύειν ή του νοείν.  
Το εποπτεύειν ή το νοείν το Μηδέν έχει λοιπόν μιά σημασία, αμφότερα διαφοροποιούνται και έτσι το Μηδέν είναι (υπάρχει) στο δικό μας εποπτέυειν ή νοείν, και το ίδιο το κενό εποπτεύειν ή νοείν ως το καθαρό Είναι.
 -Το Μηδέν λοιπόν είναι ο ίδιος ο προσδιορισμός [καθορισμός], ή μάλλον η ίδια η απουσία προσδιορισμού [καθορισμού] και έτσι γενικά το ίδιο με αυτό που είναι το καθαρό Είναι.."


Ας ξαναδούμε τώρα την περίφημη έναρξη της διδασκαλίας για το Είναι, η οποία αποτέλεσε δυστυχώς το γνωστό μότο όλων των μαρξιστών ή "μαρξιστών" κατά την διενέργεια της αντι-οντολογικής κριτικής τους επί όσων άτυχων Φιλοσόφων είχαν την πρόθεση να ομιλούνε για Είναι εν γένει, χωρίς να θέτουν το Είναι υπό την κυριαρχία των (δικών τους, ή έστω αλλωνών) ποιοτικών καθορισμών.

 A. [Είναι] 
"..Είναι, καθαρό Είναι, χωρίς κανένα άλλον προσδιορισμό [καθορισμό]. 
Στην  απροσδιόριστη [ακαθόριστη] αμεσότητά του, είναι ίσο μόνο με τον ίδιο του τον εαυτό και ακόμα δεν είναι άνισο έναντι ενός άλλου, δεν έχει καμμία διαφορά στο εσωτερικό του εαυτού του ούτε προς τα έξω. Το είναι δεν θα μπορούσε να διατηρείται σταθερά μέσα στην καθαρότητά του, εάν περιείχε οποιοδήποτε προσδιορισμό [καθορισμό] ή περιεχόμενο που θα ήταν διαφοροποιημένο μέσα σ'αυτό ή δια του οποίου το ίδιο θα μπορούσε να τίθεται ως διαφοροποιημένο από ένα άλλο.  Αυτό είναι η καθαρή απροσδιοριστία [ακαθοριστία] και κενότητα. -Δεν υπάρχει τίποτα μέσα σ'αυτό που να πρέπει να εποπτεύεται, εάν μπορούμε εδώ να μιλάμε για εποπτεύειν, ή το ίδιο είναι αυτό τούτο το καθαρό, κενό εποπτεύειν.  Εξίσου τόσο λίγο μπορεί να σκεφτεί κανείς κάτι μέσα σ'αυτό, ή το ίδιο είναι μόνο τούτο το κενό νοείν.  Το Είναι, το απροσδιόριστο [ακαθόριστο] άμεσο, στην πράξη είναι Μηδέν και τίποτα λιγότερο ή περισσότερο από Μηδέν..."

Πρέπει δυστυχώς να επαναλάβω εδώ πως ο ορισμός αυτού του (αρχικού) Είναι δεν μπορεί να γίνει ορατός ως ουσιαστικός αν δεν συμπλεχθεί με τον ορισμό του Μηδενός, που επακολουθεί, για τους εξής Λόγους:
α) Ό,τι είναι αρχικό Είναι είναι και γενικά Μηδέν και αντίστροφα, και δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι είναι Είναι και Μηδέν πιό συγκεκριμένα αν δεν δούμε με καθαρό μάτι και συγκεκριμένα στο κείμενο την ελάχιστη αλλά κρίσιμη διαφορά που σας παρέθεσα.
Είναι πραγματικά λυπηρό οι μαρξιστές και οι αναρχικοί-αυτόνομοι να δείχνουν τέτοια θεωρητική τσαπατσουλιά και τύφλωση μη βλέποντας πως ακόμα και εντός του αρχικού (ακαθόριστου) Είναι υπάρχει ένας εσω-οντολογικός καθορισμός που έχει να κάνει με το Μηδέν, και επακόλουθα (είναι λυπηρό...κ.λπ) πως το Μηδέν ως διαφοροποίηση του Είναι, είναι επίσης διαμεσολάβησή του, πριν ακόμα εμφανιστούν οι λεγόμενοι δοξασμένοι από τον μαρξισμό καθορισμοί, αλλά και θεμελιακός όρος της κατηγοριοποιητικής (άρα, καθορισιακής) λειτουργίας.
β) Το Μηδέν αν και έπεται στο κείμενο (όχι τυχαίο γεγονός, αλλά ας μην το πάμε ακόμα μακρύτερα) δεν είναι ουσιαστικά στο "μετά" της πρωτο-έναρξης (ορισμός του αρχικού Είναι). 
Ο ορισμός του αρχικού Είναι είναι λειψός αν δεν νοηματοδοτηθεί άμεσα από τον ορισμό του Μηδενός, πριν ακόμα εισαχθούμε στην βαθιά διαλεκτική τους δια της έννοιας-καταστάσεως του Γίγνεσθαι.

Τώρα που με αυτή την ενδιάμεση σημείωση έστρωσα το κρεββάτι, αγαπητοί "μαρξιστές", "αυτόνομοι" και νεο-ορθόδοξοι γυμνασιάρχες του "αντι-μηδενισμού", ετοιμαστείτε στην επόμενη δημοσίευση να σας γαμήσω..



Ι.Τζανάκος  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ιωάννης Τζανάκος - Ιστολόγια

Δρεπάνι

Δρεπάνι
Δρεπάνι..

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Kurdistan

Nichts

Nichts

Πολιτική και Γεωπολιτική..

Στα όρια..

Ουρανός

Ουρανός

Ερμηνείες της ιστορίας..

Επιστημονικά και επιστημονικοφανή..